21. ลวงรักมาเฟียร้าย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย IV

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 4 : EP.1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ร่ชาเดชา  จ.เชียงราย

“บอกมาเดี๋ยวนี้!  ใครส่งมึงมา!  เสียงอันทรงพลังของใครคนหนึ่งตะโกนลั่นโกดังเก็บชา  สายตาคมดุดันมองไปยังเป้าหมายที่ถูกจับแขวนกับเสาต้นใหญ่  โดยมีลูกน้องของเขาอีกสี่คนอยู่ด้านหลัง

“กูไม่บอก  ถุ้ย!!  ชายคนนั้นถ่มน้ำลายลงพื้นแล้วยิ้มเยาะเจ้าของไร่หนุ่ม

“มึงไม่บอกใช่ไหม  ได้!  ไอ้มิ่ง  เอาปืนมา!  เขายื่นมือไปรับปืนที่ลูกน้องส่งให้  เขาเล็งไปทางผู้บุกรุกทันที

“เฮ้ย!  อย่านะโว๊ย  มึงจะมาฆ่ากูง่ายๆ แบบนี้ได้นะ  มึงนึกว่ามึงเป็นใครวะ  นะ...นึกจะฆ่าคนก็ฆ่า  ไม่กลัวตำรวจจับรึไง” 

“คนอย่างกู  ไม่เคยกลัวตำรวจ  และไม่เคยกลัวใครทั้งนั้น  เพราะกูไม่เคยระรานใครก่อน  มึงกล้ามากที่เข้ามาเผาไร่ชาของกู  เพราะฉะนั้นในเมื่อมึงอยากปกป้องเจ้านายมึงนัก  มึงก็จงเป็นผีเฝ้าไร่ชาของกูนี่!” เขาเตรียมเหนี่ยวไกปืน 

“อย่านะ  กูบอกแล้ว  กูบอกแล้ว...”

“บอกชื่อมันมา! 

“นายองอาจ  นายองอาจส่งกูมา  อย่าฆ่ากูเลยนะ  ปล่อยกูไปเถอะ...”  ในที่สุดชื่อของศัตรูหมายเลขหนึ่งก็ถูกเอ่ยออกมา  ไม่ได้ผิดอย่างที่เจ้าของไร่หนุ่มคาดเอาไว้แม้แต่นิดเดียว

“หึ!  ขอบใจมากที่บอกกู”   กระสุนปืนเจาะเข้าไปที่หน้าผากของผู้บุกรุกจนเลือดกระจายเต็มพื้น  แต่เพราะปืนมีที่เก็บเสียงจึงไม่มีคนที่อยู่ด้านนอกโกดังได้ยิน

“ทำไมนายฆ่ามันล่ะครับ  มันน่าจะเป็นพยานให้เราได้”  สิงหา ลูกน้องมือขวาของเขาเอ่ยถาม

“อย่างนายองอาจน่ะเหรอ  จะยอมรับว่าไอ้หมอนี่เป็นลูกน้องมัน  สำหรับฉันแล้ว  ในเมื่อมันเล่นบทหมาลอบกัด  ฉันก็จะไม่เอากฎหมายมาสู้กับมันอยู่แล้ว  จัดการเก็บศพมันให้เรียบร้อย  ทำลายปืนกระบอกนี้ด้วย  แล้วนัดประชุมลูกน้องของเราทุกคนสองทุ่มคืนนี้ที่ลานส่องดาว”  เขายื่นปืนคืนให้สิงหา  พร้อมกับถอดถุงมือออกให้เช่นกัน  ก่อนที่จะกลับไปดูแลงานในไร่ชาเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

ไลนัส  แมคคานี่ บุตรชายคนรองของริชาร์ด  แมคคานี่  ทายาทมาเฟียหนุ่มแห่งเมืองนิวยอร์ก  วัย  30  ปี  เป็นแฝดผู้น้องของโรเจอร์  แมคคานี่  เขารับอาสามาดูแลกิจการไร่ชาของคุณตาที่เมืองไทยเพราะไม่ชอบความวุ่นวายในนิวยอร์ก 

เขาย้ายมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัยจนตอนนี้ก็เกือบสิบปีแล้ว  ไลนัสกลายเป็นผู้มีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในภาคเหนือไม่ใช่แต่เพียงความดุดันหรือน่าเกรงขาม 

แต่เขาสร้างบารมีให้ตระกูลแมคคานี่ด้วยการเป็นคนที่ยึดมั่นคำสัตย์  ไม่เคยใช้อำนาจกลั่นแกล้งใครก่อน  รักพวกพ้องดูแลบริวารทั้งไร่ชา  ไร่สตรอเบอร์รี่  รวมทั้งโรงงานผลิตชาในเครือทั้งหมดกว่ายี่สิบแห่งทั่วภาคเหนือ

ส่วนสิงหาหรือนายสิงห์  ลูกน้องมือขวาคนสนิทที่อยู่ในวัยไล่เลี่ยกันนั้น  เขาคือบุตรชายของนายเสือลูกพี่ลูกน้องของพิมพ์มาดานั่นเอง  ซึ่งนายเสือขอย้ายกลับมาอยู่เมืองไทยพร้อมกับครอบครัว  เพื่อจะได้คอยดูแลไลนัสให้ด้วย  ริชาร์ดจึงไม่ได้ขัดข้องแต่อย่างใด

 

ไร่ชาองอาจ

“อะไรนะ!  ไอ้เดชหายไป”  นายองอาจ  จักรตรีทิพย์  เจ้าของไร่ชาวัย  60  ปี  ยืนซุบซิบกับลูกน้องคนสนิทอยู่ตรงลานบ้านไม้สักขนาดใหญ่  เพราะตอนนี้บุตรสาวทั้งสองของเขานั่งทำเอกสารอยู่ไม่ไกลนัก

“ครับนาย  มันหายไปตั้งแต่เมื่อคืน...ครั้งสุดท้ายมันโทรมาบอกว่าเข้าไปในโกดังของไอ้ไลนัสแล้ว  แต่หลังจากนั้น  มันก็ไม่ติดต่อมาอีกเลยครับ  โทรไปก็ไม่รับสาย  ผมว่า...ท่าทางจะไม่ค่อยดีแล้วนะครับ”  นายบุญลือมือขวาของนายองอาจเจ้าของไร่ชาที่อยู่ไม่ไกลจากของไลนัสนักตั้งข้อสังเกต

“มันจะหายหัวไปไหนก็ช่าง  อย่าให้มันมาซัดทอดกูได้ก็แล้วกัน  มึงรีบไปสืบดูว่ามันเป็นหรือตาย  ถ้ามันไม่ตายก็ปิดปากมันซะ  รีบไปเร็วเข้า”  นายองอาจเริ่มร้อนใจ  อิทธิพลของไร่เดชาใครๆ ก็รู้กันดี  นี่เป็นสาเหตุที่เขาอยากโค่นล้มคู่แข่งคนสำคัญนั่นก็คือไอ้เด็กเมื่อวานซืนอย่างไลนัส  แมคคานี่  จนแทบคลั่ง

“พี่หนึ่งว่า  พ่อเค้าคุยอะไรกับลุงบุญลือคะ  ท่าทางเครียดเชียว”  สอง  หรือ สองนารี  น้องสาวคนสวยวัย 20 ปี  หันไปคุยกับพี่สาวที่หน้าตาดีไม่แพ้กัน

“ไม่รู้สิ  คงจะเรื่องงานล่ะมั้งจ๊ะ  สองทำบัญชีเสร็จรึยังล่ะ  เอามาให้พี่ดูหน่อยซิ”  หนึ่ง  หรือ หนึ่งธิดา  วัย  22 ปี  ยิ้มให้น้องสาวที่มีนิสัยต่างกันลิบลับอย่างอ่อนโยน

“แต่สองว่าพ่อของเราจะต้องวางแผนทำเรื่องไม่ดีอีกแน่นอนเลยค่ะ  เมื่อวานนะสองเห็นพ่อเค้าเรียกนายเดช  ลูกน้องที่พ่อไล่ออกเมื่อเดือนก่อนมาพบด้วยนะคะ  เห็นคุยกันอยู่ที่หลังไร่ตั้งนานแน่ะ”  สองนารียังคงพูดต่อไป  เธอเป็นสาวห้าวไม่เคยกลัวใคร  แม้แต่บิดาผู้ดุดัน

“ก็คงจะคุยเรื่องงานมั้งจ๊ะ  อย่าไปยุ่งกับท่านเลยนะ  เดี๋ยวก็โดนดุเอาอีกหรอก  เอาบัญชีมาให้พี่ดูได้แล้ว  จะได้ไปอาบน้ำนอนกัน  นี่ก็จะสองทุ่มแล้วนะ  น้ำค้างลงแล้วอากาศเริ่มหนาวด้วยสิ  เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะ”  หนึ่งธิดาผู้จัดการไร่ที่แสนเรียบร้อยน่ารัก  เป็นที่เคารพของคนงานทุกคนเอ่ยเสียงหวาน

“เฮ้อ  พี่หนึ่งนี่ล่ะก็...ทำไมไม่เคยคิดจะขัดใจพ่อบ้างเลยนะ  นี่ถ้าพ่อบอกให้พี่แต่งงานพี่ก็จะแต่งว่างั้น”  สองนารีแอบงอนพี่สาว

“ก็เราเหลือแต่พอแล้วนี่จ๊ะ  พ่อดูแลเราสองคนมาตั้งแต่แม่ตาย  ต่อให้พ่อของเราจะเป็นยังไงเราก็มีหน้าที่ทำตามคำสั่งของท่าน  สองน่ะอย่าดื้อกับพ่อนักเลยนะ  ท่านก็แก่มากแล้ว”  


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha