21. ลวงรักมาเฟียร้าย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย IV

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 7 : EP.4


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ไร่...”

 

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

(“ค่ะพ่อ  หนึ่งยังซื้อของไม่ครบเลยค่ะ  ได้ค่ะ  แล้วจะรีบกลับนะคะ  สวัสดีค่ะ”) 

“ขอโทษนะคะ  พอดีดิฉันต้องรีบกลับแล้วคงไม่ได้นั่งดื่มต่อ  ถ้ายังไงขอ...สร้อยข้อมือคืนด้วยนะคะ” 

“เสียดายจังเลยนะครับ  นี่ครับสร้อยของน้องหนึ่ง  หวังว่าเราจะได้พบกันอีกนะครับ”  เขายอมคืนของให้เธอแต่โดยดี  เมื่อเห็นท่าทางร้อนรนของเธอ

“ขอบคุณมากนะคะ  ดิฉันขอตัวก่อน  สวัสดีค่ะ”  เธอยกมือไหว้เขาอย่างสุภาพพร้อมกับยื่นมือไปรับของ  ไลนัสฉวยโอกาสกุมมือเล็กเอาไว้  ทำให้เธอตกใจไม่น้อย

“อย่าลืมคิดถึงพี่บ้างนะครับ  น้องหนึ่ง”  ใบหน้าคมก้มลงมาจูบที่หลังมือเล็กอย่างแผ่วเบา  ตามธรรมเนียมตะวันตก  แต่มันก็ทำให้เธอหน้าแดงได้อย่างชัดเจน

“ลาก่อนนะคะ”  เธอรีบดึงมือกลับแล้วลุกออกจากโต๊ะไปด้วยท่าทีเขินอาย  เพราะไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอมาก่อน  จนเกือบชนกับพนักงานที่เข้ามาเสิร์ฟกาแฟ

“อุ๊ย  ขอโทษค่ะ”  พนักงานก้มศีรษะลงอย่างสุภาพ

“ไม่เป็นไรค่ะ  นี่กาแฟของดิฉันเหรอคะ  ขอบคุณค่ะ”  หนึ่งธิดารับกาแฟมาถือไว้  แล้วรีบเดินออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว

ไลนัสนั่งกอดอกมองดูร่างบางเดินไปจนลับสายตา  เธอช่างบอบบางและอ่อนหวานเหลือเกิน  น่าทะนุถนอมเป็นที่สุด  ไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องหาทางให้ได้พบกับเธออีกแน่นอน  นางฟ้าของพี่ไลนัส

 

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

(“นายครับ  พวกเราซื้อของหมดแล้ว  นายจะให้ไปหาตรงไหนครับ”)  สิงหาโทรหาเจ้านายมาดโหด

(“ไม่ต้องมาหรอก  รออยู่ที่รถนั่นแหละ  เดี๋ยวฉันจะไปเอง”)  ไลนัสรับสายพร้อมกับลุกออกไปจากร้านกาแฟอย่างอารมณ์ดี

(“ได้ครับนาย”)

สิงหาและลูกน้องทั้งหมดรออยู่ตรงที่จอดรถ  แต่ก่อนที่ไลนัสจะมา  หนึ่งธิดาและคนงานก็ออกมาตรงที่จอดรถเช่นกัน

“สวัสดีครับคุณหนึ่ง  มาซื้อของเหมือนกันเหรอครับ”  สิงหารู้จักหนึ่งธิดา  เพราะเคยไปร่วมประชุมกับทางจังหวัดหลายครั้งและก็ได้พบกับผู้จัดการไร่คนสวยอยู่ตลอด

“อ้าวคุณสิงห์  สวัสดีค่ะ  หนึ่งกำลังจะกลับพอดีเลยค่ะ  มาซื้อของเข้าไร่เหรอคะ”  หนึ่งธิดายิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน

“ใช่ครับ  ผมรอเจ้านายอยู่  เดี๋ยวก็จะกลับแล้วเหมือนกัน  อาทิตย์หน้ามีงานสัมมนาที่หอการค้า  คุณหนึ่งไปรึเปล่าครับ”  สิงหาเอ่ยถาม  เขามักจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้พบกับเธอ  เธอคือนางในฝันของเขาก็ว่าได้

“ไม่แน่ใจนะคะ  อาทิตย์หน้ามีกรุ๊ปทัวร์มาลงที่ไร่ซะด้วยสิ  อาจจะให้น้องสาวไปแทน  ถ้ายังไงก็ฝากคุณสิงห์ดูแลน้องสองให้ด้วยนะคะ” 

“อ้าวเหรอครับ  น่าเสียดายจัง”  เขารู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก

“ถ้ายังไงหนึ่งขอตัวก่อนนะคะ  คุณพ่อโทรมาตามนานแล้ว  เพิ่งจะซื้อของเสร็จ  เดี๋ยวจะโดนดุเอา”  เธอยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะแยกตัวไปที่รถซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลกันนัก

สิงหามองตามเธอจนรถแล่นออกไป  ไม่นานนักไลนัสก็ออกมาจากประตูห้าง

“ไอ้สิงห์  ไปได้แล้ว...ไอ้สิงห์...ไอ้สิงห์โว๊ย...”  ไลนัสตะโกนเรียกลูกน้องที่ทำท่าเหมือนคนเหม่อลอย

“เอ่อ  ครับนาย  นายว่าอะไรนะครับ”

“ฉันบอกให้ไปได้แล้ว  ไอ้นี้มัวแต่มองอะไรอยู่วะ”  ไลนัสมองลูกน้องคนสนิทอย่างหงุดหงิดใจ

“พี่สิงห์มัวแต่มองหาสาวครับนาย  ท่าทางจะ...”

“หยุดพูดเลยมึงไอ้มิ่ง  เดี๋ยวโดนบาทา”  สิงหาหันไปถลึงตาใส่ลูกน้องอีกคน

“สาวที่ไหนวะ  สวยขนาดไหนกันเชียว  แกถึงได้เหม่ออย่างคนไม่วิญญาณน่ะ”  ไลนัสสนใจขึ้นมา

“เอ่อ  ไม่มีอะไรหรอกครับนาย  ไอ้พวกนี้ก็แซวไปแบบนั้นแหละ  ไปกันเถอะครับ  จะบ่ายสองแล้วกว่าจะถึงไร่ก็คงเกือบค่ำพอดี”  สิงหารีบเปลี่ยนเรื่องคุย  ก่อนจะเข้าไปนั่งฝั่งคนขับ  โดยมีไลนัสนั่งอยู่เบาะข้าง  ส่วนลูกน้องทั้งหมดนั่งอยู่ด้านหลัง

 

ไร่องอาจ

“ยัยหนึ่ง  ทำไมไปนานนักนะ  พ่อโทรตามหลายชั่วโมงแล้ว  มัวแต่โอ้เอ้อยู่นั่นแหละ”  เพราะหงุดหงิดเรื่องอื่น  นายองอาจจึงเอามาลงกับบุตรสาวบุญธรรมอย่างเช่นทุกครั้ง

“ขอโทษค่ะพ่อ  พอดีหนึ่งทำของหายเลยหานานหน่อย  พ่อมีธุระอะไรกับหนึ่งรึเปล่าคะ” 

“เย็นนี้พ่อจะไปต่างจังหวัดกลับวันไหนยังไม่รู้  แกช่วยดูแลไร่กับน้องแทนพ่อด้วยล่ะ”  เขาบอกด้วยท่าทางเคร่งเครียด

“พ่อจะไปไหนคะ” 

“พ่อจะไปไหนก็ไม่จำเป็นต้องบอกแก  พ่อสั่งอะไรก็ทำตามอย่างเดียว  ไม่ต้องถามมากหรอก  ดูแลน้องให้ดีอย่าให้น้องเป็นอะไรไปก็แล้วกัน  ไม่งั้นพ่อไม่เอาแกไว้แน่  เข้าใจรึเปล่า”  เขาบอกเสียงดุ

“ค่ะพ่อ  หนึ่งจะดูแลน้องกับไร่เองค่ะ  พ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ  พ่อ...ดูแลตัวเองด้วยนะ”  แม้จะโดนเขาดุด่าว่ากล่าวอยู่เสมอแต่เธอก็รักเขาเหมือนพ่อแท้ๆ

“อืม  ขอบใจมาก  อีกสองชั่วโมงพ่อจะออกเดินทางแล้ว  ลุงบุญลือก็จะไปกับพ่อด้วย  เอาไว้พ่อจะติดต่อมาเป็นระยะก็แล้วกัน  แล้วนี่ยัยสองทำไมยังไม่กลับอีก  นี่มันจะห้าโมงแล้วนะ” 

“น้องโทรมาบอกว่ามีกิจกรรมที่คณะค่ะ  คงจะกลับค่ำหน่อยค่ะ” 

“เฮ้อ  เป็นสาวเป็นนางทำไมชอบกลับดึกๆ นักนะ”  เขาบ่นอยู่ไม่นานก็กลับขึ้นไปบนบ้านเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางไกล  ซึ่งเหตุผลที่เขาจะต้องเดินทางอย่างเร่งด่วนก็คงจะมีแต่เขากับลูกน้องคนสนิทเท่านั้นที่รู้ดี


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha