21. ลวงรักมาเฟียร้าย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย IV

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 8 : EP.5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หนึ่งธิดาไปเตรียมอาหารเย็นดังเช่นทุกวัน  จนเวลาหกโมงตรงหลังจากนายองอาจทานมื้อค่ำเสร็จ  เขาก็ออกเดินทางด้วยรถกระบะไปพร้อมกับนายบุญลือเพียงสองคน  หนึ่งธิดาได้แต่ยืนมองรถคันใหญ่แล่นออกไปด้วยความสงสัย  แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรอีกแล้ว

“เตรียมคนของเราพร้อมหมดแล้วใช่รึเปล่า”  นายองอาจหันไปถามลูกน้องคนสนิทเมื่อออกจากไร่มาไม่นานนัก

“ครับนาย  คืนนี้พวกมันไม่เหลือซากแน่ครับ”  นายบุญลือยิ้มด้วยแววตาชั่วร้ายไม่แพ้นาย

“ดีมาก  พรุ่งนี้ฉันจะรอดูข่าวความฉิบหายของมัน  ฮ่าๆๆๆ”  เสียงหัวเราะราวกับพญามัจจุราชดังลั่นรถ  พวกเขามุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางนั่นก็คือกรุงเทพมหานครในทันที 

 

สองทุ่มตรง

สองนารีกลับเข้ามาถึงไร่  เธอนั่งทานมื้อเย็นร่วมกับพี่สาวอย่างอารมณ์ดีเมื่อรู้ว่าบิดาจอมโหดไม่อยู่หลายวัน

“แปลกจังเลยนะคะ  ปกติพ่อไม่ค่อยออกจากไร่ไปไหนนี่นา  แต่ก็ดีเหมือนกัน  สองจะได้แอบไปเที่ยวน้ำตกหลังไร่ได้” 

“พ่อไม่อยู่แทนที่จะเป็นห่วงพ่อ  มัวแต่ห่วงเที่ยวนะเราน่ะ  อาทิตย์หน้าไปสัมมนาที่หอการค้าแทนพี่ด้วยล่ะ  มีทัวร์มาลงที่ไร่พอดี  พี่ต้องรับแขก  รู้รึเปล่า” 

“ค่า...คุณผู้จัดการคนสวย  น้องจะไปสัมมนาแทนเองไม่ต้องห่วงนะคะ  แต่สัมมนาเสร็จขอไปเที่ยวด้วยก็คงไม่ว่ากันนะคะ”

“จ้า  แม่น้องสาวแสนซน  เฮ้อ  ไม่รู้ป่านนี้พ่อจะถึงไหนแล้ว  ไปไหนก็ไม่ยอมบอก  จะกลับเมื่อไหร่ก็ไม่บอก  พี่ล่ะเป็นห่วงพ่อจริงๆ เลย”

“ไม่ต้องห่วงเค้าหรอกค่ะ  พ่อน่ะเค้าชอบทำอะไรแปลกๆ แบบนี้ตลอดแหละ  หวังว่าคงไม่ได้วางแผนทำเรื่องไม่ดีอยู่หรอกนะ” 

“สอง...ทำไมว่าพ่อแบบนั้นล่ะ  รีบทานข้าวแล้วไปอาบน้ำนอนไป  เด็กคนนี้นี่ชักจะเอาใหญ่แล้ว”  หนึ่งธิดาไม่อยากให้น้องสาวว่ากล่าวบิดาตนเองอย่างนั้นให้เป็นบาปติดตัว  เธอจึงต้องรีบตัดบท  แม้จะแอบหวั่นอยู่ในใจไม่น้อย  ว่าบิดาวัยชราต้องการจะทำอะไรกันแน่

 

ไร่เดชา

“จัดวางเวรยามแน่นหนาดีแล้วใช่ไหม”  ไลนัสเอ่ยถามเมื่อถึงยามวิกาลเช่นนี้

“ครับนาย  เราจัดเวรยามเพิ่มสองเท่า  ถ้าหากมีใครเล็ดรอดเข้ามา  เราต้องจับตัวมันได้แน่”  สิงหารายงาน

“ดีมาก  เดี๋ยวฉันจะขี่ม้าไปตรวจรอบๆ ไร่ทางฝั่งตะวันตกซะหน่อย  นายไปดูฝั่งตะวันออกก็แล้ว  ฉันไม่อยากประมาท”

“ได้ครับ  ผมจะให้ไอ้มิ่งกับไอ้แมนไปกับนายด้วยนะครับ”

“อืม  ตามนั้น  ไปกันเถอะ”  ไลนัสก้าวออกไปจากห้องทำงาน  แล้วไปที่คอกม้า  เขาเลือกม้าคู่ใจคือเจ้านักรบจากนั้นจึงออกไปตรวจความเรียบร้อยพร้อมกับลูกน้องอีกสองคน

 

ไลนัสขี่ม้าไปเรื่อยๆ  คืนนี้ดวงดาวเต็มท้องฟ้าเพราะเป็นคืนเดือนมืด  บริเวณรอบๆ ไร่ชาจุดคบเพลิงสว่างไสวอย่างที่เขาสั่ง  ลูกน้องกว่าร้อยชีวิตกระจายกำลังกันอยู่โดยรอบ  นับตั้งแต่จับผู้บุกรุกได้ไลนัสก็สั่งเพิ่มเวรยามให้แน่นหนามากขึ้น  เพื่อเตรียมรับสถานการณ์ฉุกเฉินต่างๆ ไว้ตลอดเวลา

แต่เมื่อเห็นดาวเขาก็คิดถึงสาวน้อยคนนั้น  นางฟ้าของเขา  ไลนัสหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดเบอร์ Angle  โดยไม่ได้สนใจว่ามันเป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มแล้ว

 

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

หนึ่งธิดามองเบอร์แปลกๆ ที่โทรเข้ามา  แต่ก็คิดได้ว่าบิดาอาจจะใช้เบอร์อื่นโทรมา  เธอจึงรีบรับสายทันที

(“สวัสดีค่ะ  พ่อเหรอคะ”)

(“ไม่ใช่พ่อจ้ะ  พี่เอง”)  ปลายสายตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดี

(“เอ่อ...ใครคะเนี่ย”)

(“อะไรกัน  จำพี่ไม่ได้แล้วเหรอจ๊ะน้องหนึ่ง  จริงสิ  น้องยังไม่รู้จักชื่อพี่เลยนี่นา”)

(“นี่คุณ...เมื่อตอนกลางวันเหรอคะ”)

(“ถูกต้องครับ  น้องหนึ่งทำอะไรอยู่  นอนรึยังเอ่ย”)

(“เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จค่ะ  กำลังจะนอนแล้ว  ถ้ายังไง...”)

(“มิน่าล่ะ  กลิ่นหอมถึงโชยมามาถึงนี่เลย  ทานมื้อค่ำรึยังครับเนี่ย”)  แม้จะรู้ว่าเธอต้องการวางสาย  แต่เขาก็ยังชวนเธอคุยต่อไป

(“ทานแล้วค่ะ  คือว่าตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว...”)

(“นั่นสิ  ทั้งดึกทั้งหนาวเลยนะครับ  ไม่รู้ว่าน้องหนึ่งมีหมอนข้างให้นอนกอดรึยังครับ”)

(“มีค่ะ  หลายใบด้วย  ทั้งหมอนทั้งตุ๊กตาเต็มเตียงไปหมดเลย  พอใจรึยังคะ  ดิฉันจะได้ไปเปลี่ยนชุดนอนซะที”)  เธอพูดอย่างไม่สบอารมณ์ก็ตอนนี้เธอนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนี่นา  เพราะเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ

(“นี่แสดงว่าตอนนี้...น้องหนึ่งไม่ได้ใส่อะไรเลยเหรอครับ”)  คนบ้ากามเริ่มจินตนาการถึงเรือนร่างของเธอ  มันจะเย้ายวนใจขนาดไหนกันนะ

(“คนโรคจิต  แค่นี้นะ  ฉันไม่พูดกับคุณแล้วด้วย”)  เธอรีบกดวางสายไปทันที 

“อ้าว  วางไปซะแล้ว  คนอะไรใจร้ายชะมัด  แต่ก็...น่ารักที่สุด  เฮ้อ...เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกนะ”  เขาบ่นพึมพำอยู่คนเดียว

“นายครับนาย  ปลายไร่ฝั่งนู้นมีแสงไฟครับ  ตรงโรงเก็บใบชาครับ”  นายมิ่งควบม้ามาหาไลนัสแล้วชี้ให้เขาดู

“เวรล่ะมึง  รีบไปเร็วเข้า  เรียกคนมาช่วยสักสิบคนพอ  อย่ามาออกันหมด  ระวังทางเข้าไร่ทุกด้านให้ดีด้วย  ไอ้องอาจมันเริ่มเล่นงานเราแล้ว”  ไลนัสควบม้าคู่ใจไปยังต้นเพลิงอย่างรวดเร็ว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha