ไฟรักพิศวาสร้อน(จบแล้ว)

โดย: ปลายทางฝัน



ตอนที่ 7 : ตอนที่4...งานหมั้นสายฟ้าแลบ&ศัตรูหัวใจ(1)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


4

งานหมั้นสายฟ้าแลบ&ศัตรูหัวใจ

 

หลังจากรับประทานอาหารกับเพื่อนสาวเสร็จ อนาคินขอตัวขับรถกลับบ้านทันที ไม่มีกะจิตกะใจจะไปไหนต่อ เพราะในใจเขามีแต่เรื่องว้าวุ่นใจมากเหลือเกิน

อนาคินเดินเข้าบ้านด้วยท่าทางทีที่หงอยเหงา เดินผ่านห้อง รับแขกโดยไม่ยอมแวะทักทายใคร จนบิดามารดาต้องรั้งตัวไว้ก่อน

ตาคิน พ่อกับแม่ขอคุยด้วยหน่อยสิอนาคินรู้สึกตัวถึงกับหยุดชะงัก และเดินย้อนกลับเข้ามาในห้องรับแขกอีกครั้ง

คุณพ่อคุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจกับรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขของมารดา

มีข่าวดีอะไรหรือครับอนาคินเลือกถามบิดาแทน ซึ่งท่านนั่งโอบกอดมารดาไว้ไม่ยอมให้ห่างกาย ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจไม่เคยเปลี่ยน เขาเคยเห็นภาพนี้จนชินตา ตั้งแต่เล็กจนโต

ข่าวดีของแกไงตาคิน รู้มั้ยแม่เราดีใจแค่ไหน ถ้าคุณย่าไม่โทรมาบอก พ่อกับแม่ก็คงไม่รู้สินะอนาคินขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความงุนงง

เรื่องอะไรครับคุณพ่อ ผมงงไปหมดแล้วเพราะในหัวเขาตอนนี้ไม่ได้คิดอะไร นอกจากเรื่องของเพียงตะวันคนเดียวเท่านั้น

ก็เรื่องการหมั้นหมายระหว่างแกกับหนูตะวันไงตาคิน ทำเป็นลืมไปได้ เรื่องสำคัญของตัวเองแท้ๆภาคีไขความกระจ่างให้บุตรชายตัวดีฟัง

อ๋อ...ผมลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลยครับอนาคินยิ้มเก้อๆ ให้บิดามารดา

แต่แม่ยังสงสัยอยู่เรื่องหนึ่ง ว่าทำไมคินถึงยอมหมั้นกับหนูตะวันล่ะ ทั้งที่คินบอกแม่ว่าคินมีคนที่รักอยู่แล้วไม่ใช่เหรอกานต์ธิดาไม่เข้าใจในตัวบุตรชายสักเท่าไหร่ ไม่รู้แม่สามีเธอไปกล่อมอีท่าไหน ถึงได้ยอมหมั้นง่ายดาย ไม่ลุกขึ้นมาโวยวายเหมือนวันก่อน สร้างความแปลกประหลาดใจให้เธอยิ่งนัก ช่างแตกต่างกับวันก่อนที่ยังยืนกรานปฏิเสธเสียงแข็ง อย่างไรก็ไม่ยอมหมั้น ซึ่งเธอก็คอยสรรหาแต่ผู้หญิงดีๆ เพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งชาติตระกูลและการศึกษา มาแนะนำให้บุตรชายได้รู้จัก แต่ชายหนุ่มก็ปฏิเสธทุกครั้ง จนเธอแทบอยากจะถอดใจ ความหวังครั้งสุดท้ายของเธอคือหนูน้อยเพียงตะวัน คนเดียวเท่านั้น

ใช่ครับคุณแม่เข้าใจไม่ผิดหรอกครับ ผมมีผู้หญิงที่ผมรักอยู่แล้ว และผมจะไม่ยอมหมั้นหมายกับใคร ถ้าไม่ใช่เธออนาคินเริ่มเปิดใจคุยกับบิดามารดา เพราะเขารู้สึกอึดอัดใจ อยากจะระบายความในใจออกมา

อย่าบอกพ่อนะ ว่าผู้หญิงที่แกรักคือหนูตะวันอนาคินลูบไล้ที่ต้นคอไปมา พยักหน้าอย่างเก้อเขิน ใบหน้าหล่อแดงก่ำ ลามไปจนถึงใบหู ที่คิดไปแอบหลงรักผู้หญิงที่อ่อนเยาว์กว่าตั้งสิบปี แต่สิ่งที่เขาหวาดกลัวที่สุด คือช่องว่างระหว่างวัย เขาเห็นหลายคู่แล้วที่เลิกรากันไป เพราะความคิดเห็นไม่ตรงกัน

โอ้...คินลูกแม่ แม่ดีใจเหลือเกิน แม่ไม่คิดไม่ฝันว่าความฝันของแม่จะเป็นจริง ในที่สุดแม่ก็ได้หนูตะวันมาเป็นลูกสะใภ้จริงๆกานต์ธิดาลุกเข้ามาโอบกอดบุตรชายด้วยความดีใจ จนน้ำตาคลอ

คนที่คุณแม่บังคับ ให้ผมหมั้นหมายคือตะวันหรือครับถึงชายหนุ่มจะมั่นใจว่าใช่ แต่เขาต้องการ คำยืนยันจากมารดาอีกครั้งหนึ่ง

ใช่จ้ะ แต่ลูกก็ยืนกรานปฎิเสธหัวชนฝา และไม่ยอมรับรู้อะไรกานต์ธิดายิ้มและมองหน้าบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยความเอ็นดู

ก็คินกลัวนี่ครับ กลัวแม่จะบังคับคินเหมือนครั้งก่อน

แม่ขอโทษ ที่ทำให้คินหวาดกลัวที่จะมีคู่ครอง แม่เห็นว่าคินโตพอที่จะมีคู่ชีวิตได้แล้ว ถ้าคินไม่รักไม่ชอบแม่ก็ไม่บังคับถึงขั้นแต่งงาน การแต่งงานต้องเริ่มต้นด้วยความรัก ถึงจะได้อยู่กันยืนยาว แม่ถือเรื่องนี้เป็นหลัก ที่ให้หมั้นหมายกับหนูตะวันเพราะแม่มั่นใจ ว่าหนูตะวันสามารถทำให้ลูกรักได้ไม่ยาก แม่อยากให้ลองศึกษาดูใจกันไปก่อน และแม่ก็คิดไม่ผิดจริงๆอนาคินทรุดตัวคุกเข่าลงพื้น กราบลงที่ตักมารดา

คินขอบคุณคุณแม่มากนะครับ ที่ชี้ทางสว่างให้คิน แต่เรื่องคินแอบรักตะวัน ขอให้เก็บเป็นความลับนะครับ คินอยากจะบอกเขา ด้วยตัวของคินเอง เมื่อถึงเวลาบุพการีทั้งสองมองหน้าบุตรชายอย่างไม่เข้าใจ แต่จำใจต้องพยักหน้ารับปาก ในเมื่อเป็นความต้องการของบุตรชาย แค่รู้ว่าบุตรชายกำลังมีคู่ครองที่ดี คนที่เป็นพ่อแม่ก็อดที่จะปลาบปลื้มใจไม่ได้ ภาคีดึงภรรยากลับนั่งเคียงข้างเหมือนเดิม จนอนาคินถึงกับส่ายหน้าให้บิดา กำลังคิดว่า ถ้าเขาแต่งงานกับเพียงตะวันไป เขาจะเป็นอย่างบิดาหรือเปล่า

 

ข่าวทอล์คออฟเดอะทาวน์เมื่อสองทายาทนักธุรกิจชื่อดัง เข้าพิธีหมั้นหมายกันแบบสายฟ้าแลบ ท่ามกลางความแปลกประหลาดใจของบรรดาเพื่อนฝูงและญาติสนิท โดยเฉพาะแอนนี่หรือแอนนิต้าอดีตคู่ควงของอนาคิน ครั้งแรกที่เธอได้เห็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ ทำให้เธอถึงกับช็อกไม่คาดคิดว่าสาวน้อยหน้าหวาน ที่ดูใสซื่อและไม่มีพิษสงอะไร จะมาเป็นคู่แข่งคนสำคัญ เธอคงประเมินสาวน้อยคนนี้ต่ำเกินไป และไม่คิดว่าอนาคินจะมีรสนิยมต่ำ ชื่นชอบผู้หญิงหน้าตาจืดชืดแบบนี้ ไม่เห็นจะมีอะไรเทียบเท่าเธอได้เลย นอกจากความร่ำรวยเท่านั้นเอง ก็แค่หมั้นหมายไม่ใช่งานแต่งงานสักหน่อย เธอไม่เห็นจะต้องแคร์ แต่ถึงอย่างไรเธอต้องยื้อแย่งเขากลับมาเป็นของเธอให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม เธอยอมทำได้ทั้งนั้น

แอนนี่ยินดีด้วยนะคะคินหญิงสาวฝืนยิ้ม เดินเข้าไปแสดงความยินดีกับชายหนุ่มด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ หอมแก้มสากๆ ของชายหนุ่มหนึ่งฟอดใหญ่ อย่างไม่เกรงใจคู่หมั้นสาวและบรรดาญาติๆ ของชายหนุ่ม ที่ยืนอยู่บริเวณใกล้ๆ เลย เธอยิ้มเยาะที่มุมปากด้วยความสะใจ เมื่อเห็นศัตรูหัวใจ ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆ

ขอบคุณครับแอนนี่ คงเป็นเพราะความเคยชิน จึงทำให้อนาคินรู้สึกเฉยๆ กับการแสดงออกของอดีตคู่ควงของเขา แต่ชายหนุ่มกลับไม่รู้สึกตัวเลย ว่าสร้างความเจ็บช้ำใจให้กับคู่หมั้นสาวเป็นอย่างมาก

แอนนี่ยินดีด้วยนะคะคุณเพียงตะวันแอนนิต้าเดินเข้าไปสวมกอดเพียงตะวัน และกระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง จนหญิงสาวถึงกับหน้าซีดไร้สีเลือด แต่กลับไม่มีใครสังเกตเห็น

นางฟ้าเป็นอะไรหรือเปล่าธนพลรีบเดินเข้ามาถามเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง แต่กลับถูกอนาคินมาขวางทางไว้เสียก่อนด้วยความหวง ชนิดแบบไม่ไว้หน้าใคร และเขาไม่ชอบให้ชายคนอื่นมาแตะต้องร่างกายของเธอ แม้จะเป็นเพื่อนของเธอก็ตาม

เดี๋ยวผมดูแลตะวันเอง คุณไม่ต้องยุ่งหรอก ตะวันไม่สบาย ทำไมไม่บอกพี่หึ ดูสิหน้าซีดเชียวแทบไม่มีสีเลือด ไปนอนพักสักหน่อยนะ เดี๋ยวพี่พาไปน้ำเสียงทุ้มนุ่มของชายหนุ่ม มีไว้สำหรับเพียงตะวันคนเดียวเท่านั้น และเข้าไปประคองร่างเล็กพาเดินออกไปอย่างอ่อนโยน สร้างความเจ็บแค้นใจให้กับแอนนิต้าเป็นอย่างมาก และหันไปมองตามทั้งคู่ ด้วยสายตาที่เคียดแค้น แทบอยากจะเดินเข้าไปกระชากศัตรูหัวใจ แล้วตบสั่งสอนให้หายแค้นใจ แต่ต้องพยายามระงับสติอารมณ์ตัวเองไว้ เพื่อสร้างภาพพจน์ที่ดี ต่อหน้าชายหนุ่มที่เธอรัก

อย่าแม้แต่จะคิดที่จะแย่งคุณอนาคินไปจากเพื่อนผม งั้นคุณได้เจอผมแน่แอนนิต้าตวัดสายตามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ ไม่ทันที่เธอจะเอ่ยปากพูดอะไร ชายหนุ่มก็รีบเดินลิ่วๆ ออกไปเสียก่อน เธอทำได้เพียงแต่กระทืบเท้าด้วยความโมโหสุดฤทธิ์ ที่ทำอะไรชายหนุ่มแปลกหน้าไม่ได้

ธนพลเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กของเขาอย่างรวดเร็ว ด้วยความหึงหวงแบบไม่รู้ตัว เมื่อเห็นชายหนุ่มที่มาร่วมงาน ต่างให้ความสนใจ ในตัวเธอจนออกนอกหน้า ยิ่งเห็นเธอยิ้มหวานตอบ ให้ผู้ชายพวกนั้น ก็ทำให้เขาแทบทนไม่ได้ อยากจะเข้าไปกระทืบให้แหลกคาเท้าเขานัก

ที่รักจ๋า กำลังคุยอะไรกันอยู่ครับ น่าสนุกเชียวน้ำเสียงหวานจนน่าขนลุก แต่นัยน์ตาแทบลุกเป็นไฟ อยากจะแผดเผาหนุ่มหล่อทั้งหลายให้เป็นจุณ ที่บังอาจมายุ่งกับคนตัวเล็กของเขา ปริมพิตาหันมามองคู่กัดด้วยความงุนงง กับท่าทีที่เปลี่ยน เมื่อเช้าเจอหน้ากันที่ลาดจอดรถ แทบจะไม่มองหน้าเธอด้วยซ้ำ ไม่ก่อกวนเธอเหมือนเคย ราวกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ

ที่รงที่รัก...บ้าบออะไรของนายห่ะหญิงสาวหันมากัดฟันพูดกับชายหนุ่มอย่างไม่สบอารมณ์ รู้สึกอับอายคนรอบข้างเป็นอย่างมาก ที่กำลังมองมาที่เธอกับเขาเป็นจุดเดียวกัน ด้วยความสนใจ

ไม่ต้องเขินหรอกครับที่รักธนพลเดินเข้าไปโอบไหล่ร่างเล็กอย่างหวงแหน แค่นั้นยังไม่พอ ก้มหอมแก้มเนียนโชว์ความหวานเพื่อยืนยันความสัมพันธ์ แถมยังยิ้มระรื่นให้บรรดาหนุ่มๆ ที่กำลังยืนยิ้มเจื่อนๆ กันเป็นแถว ที่สาวน้อยหน้าหวานมีเจ้าของหัวใจแล้ว

แฟนผมเขาขี้อายไปหน่อยน่ะครับปริมพิตาทำหน้าไม่ถูก ยิ้มแหยๆ ด้วยความอายจนใบหน้าแดงก่ำเป็นลูกเชอร์รี่

ปริมขอตัวก่อนนะคะปริมพิตารีบขอตัวเดินออกมา ก่อนที่จะอับอายไปมากกว่านี้ และไม่ลืมที่จะลากแขนคนก่อเรื่องให้ตามออกมาชำระความ

ดึงเบาๆ หน่อยที่รัก เขาเจ็บนะธนพลโอดครวญจนโอเว่อร์และน่าหมั่นไส้เป็นที่สุดในความรู้สึกของปริมพิตา อยากจะวีนชายหนุ่มกลางงาน แต่ก็ไม่กล้าพอ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ จึงรีบชำระความตัวก่อเรื่องทันที

ทำบ้าอะไรของนายห่ะ แล้วฉันไปเป็นแฟนนายตั้งแต่เมื่อไหร่กันปริมพิตาโมโหกลบเกลื่อนความเขินอายภายในใจ ใจเต้นแรงทุกครั้งเมื่อชายหนุ่มเข้ามาโอบกอด แผ่ซ่านเข้าไปทั่วหัวใจ และรู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

ใครเขาอยากเป็นแฟนเธอกันยัยตัวแสบ ฉันแค่อยากแก้เผ็ดเธอเท่านั้นเองธนพลรีบปฏิเสธพัลวัน และหันเหความสนใจ มองไปรอบๆ งานเลี้ยงแทน ทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นสายตาที่เศร้าสลด ที่กำลังมองมาที่แผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม

ปริมเธอเห็นผู้หญิงชุดแดง ที่ยืนคุยอยู่กับคุณอนาคินที่ริมสระน้ำมั้ย

นายเนี่ยนะ เห็นผู้หญิงสวยเป็นไม่ได้เลย ถ้าสนใจเขาก็ไปบอกเขาสิ จะมาบอกฉันให้ได้อะไรขึ้นมาปริมพิตาอดประชดชายหนุ่มไม่ได้ คงมีเธอคนเดียวเท่านั้น ที่อยู่นอกสายตาเขาสินะ

ฉันไม่ได้หื่นกาม เห็นผู้หญิงเป็นไม่ได้นะปริม และฉันก็ไม่ได้สนใจผู้หญิงคนนั้นด้วยธนพลหันมามองหน้าเพื่อนสาวอย่างไม่สบอารมณ์ เขากับเธอไม่เคยคุยกันดีๆ เกินนาที มีแต่เรื่องให้ทะเลาะตลอดเวลา

ไม่ใช่แล้วมาชี้ให้ฉันดูทำไมกัน

เธอดูสิปริม เหมือนพี่คินของนางฟ้า จะดูสนิทสนมกับผู้หญิงคนนั้นเหลือเกินปริมพิตาหันไปมองที่สระว่ายน้ำ ก็เป็นไปตามที่ชายหนุ่มพูดจริงๆ ความสัมพันธ์ทั้งสองคนนั้นดูไม่ใช่ธรรมดาซะแล้ว ผู้หญิงสาวชุดแดงคนนั้นเกาะแขนอนาคินอย่างสนิทสนม โดยไม่มีความเกรงใจญาติๆ ของเพียงตะวันเลยด้วยซ้ำ ราวกับว่าเป็นคู่หมั้นเสียเอง ปริมพิตาแอบสะบัดค้อนให้อนาคินแทนเพื่อนรักอย่างหมั่นไส้

ผู้ชายสมัยนี้ นิสัยแย่เหมือนกันหมด เผลอหน่อยเป็นนอกใจ แล้วตะวันหายไปไหนเนี่ย ถึงได้ปล่อยแมวไว้กับปลาย่างแบบนี้หญิงสาวมองไปรอบๆ งาน มองหาเพื่อนรักอย่างร้อนใจ หรือว่าแอบหนีไปร้องไห้ที่ไหนหรือเปล่า ปริมพิตาคิดอย่างกังวลใจ

เธอสนใจเพื่อนด้วยเหรอ ฉันเห็นเธอหัวเราะร่า โปรยเสน่ห์ให้กับหนุ่มๆ ไปทั่วงานธนพลอดประชดเพื่อนสาวไม่ได้ นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทีไร ก็หงุดหงิดหัวใจทุกทีสิน่า เขาก็เริ่มไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

นายโจ! พูดกับนายแล้วเสียอารมณ์ ไปหายัยตะวันดีกว่าหญิงสาวเรียกชายหนุ่มเสียงเข้มอย่างขัดใจ ก่อนจะสะบัดหน้าหนี แล้วเดินออกไปทันที ก่อนที่เธอจะปรี๊ดแตกเสียก่อน

อย่าเดินไวสิตัวเล็ก เดี๋ยวก็ล้มหรอก อายหนุ่มๆ ในงานไม่รู้ด้วยน้าธนพลไม่วาย ส่งเสียงก่อกวนตามหลังหญิงสาวที่เดินลิ่วๆ ออกไป รอยยิ้มค่อยๆ จางหายไป หันไปมองสองหนุ่มที่ยืนคุยกันริมสระน้ำอีกครั้ง มีลางสังหรณ์ว่าอาจจะเกิดเรื่องยุ่งตามมาภายหลังเป็นแน่

 

ปริมพิตาเดินตามหาเพื่อนรักจนทั่วงานแล้วไม่เจอ หญิงสาวจึงถอยหลังกลับมาทางเดิม จนไม่ทันได้ระวัง ไปชนกับร่างสูงใหญ่ราวกับตึกของใครเข้าอย่างจัง จนเกือบถลาล้มลง แต่ลำแขนแกร่งเกี่ยวเอวบางไว้ทันท่วงที

อุ้ย! ปริมขอโทษค่ะหญิงสาวรีบยกมือไหว้ ขอโทษขอโพยทันที จนเป็นที่น่าเอ็นดูสำหรับชายหนุ่มแปลกหน้า

ไม่เป็นไรหรอกครับ แล้วคุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับหญิงสาวเพียงแต่ส่ายหน้าปฏิเสธ ยิ้มแหยๆ ให้หนุ่มหล่อราวกับเทพบุตรตรงหน้า

ผมว่าเราไปนั่งที่ศาลาดีกว่าครับ จะได้ดูว่าคุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

เอ่อ...คือว่าฉันไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ ค่ะปริมพิตารู้สึกกลัวชายหนุ่มแปลกหน้าจับใจ จึงเริ่มมองหาธนพลไปรอบๆ งาน หวังให้เขามาช่วยเธอเหมือนเคย แต่ความหวังต้องพังสลายลง เมื่อเห็นเขากำลังหัวร่อต่อกระซิกกับสาวสวยคนหนึ่งในงานอย่างสนิทสนม

ค่ะหญิงสาวจำต้องเดินตามชายหนุ่มรูปงามไปที่ศาลานั่งเล่น ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่เธอยืนอยู่สักเท่าไหร่ มีแขกในงานเดินผ่านไปผ่านมา เขาคงไม่มีอะไร น่ากลัวอย่างที่เธอคิด เพราะท่าทางเขาก็ดูดี คงไม่ใช่พวกหื่นกามเหมือนใครบางคนหรอก หญิงสาวมิวายแอบประชดคู่อริอยู่ในใจ

ผมเควินเพื่อนสนิทของอนาคิน แล้วคุณ...เควินรู้สึกถูกตาต้องใจสาวน้อยหน้าหวาน ตรงหน้านี้อย่างบอกไม่ถูก นัยน์ตาช่างใสซื่อบริสุทธิ์ ช่างถูกใจเขานัก

ปริมพิตาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณเควินหญิงสาวยกมือไหว้ชายหนุ่มตามธรรมเนียมไทย ช่างดูน่าชื่นชมในสายตาของเควินมากเหลือเกิน ถึงว่าเพื่อนรักของเขา ถึงไม่ยอมตกลงปลงใจกับผู้หญิงต่างชาติ เพราะผู้หญิงไทยน่ารักเรียบร้อยแบบนี้เองสินะ

เช่นกันครับคุณปริมพิตาหญิงสาวรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย ว่าทำไมชายหนุ่มลูกครึ่งคนนี้ ถึงพูดไทยชัดเจน ยิ่งกว่าเจ้าของภาษาบางคนเสียอีก

ทำไมคุณเควินพูดภาษาไทยได้คล่องจังคะ

อ๋อ...แม่ผมเป็นคนไทยครับ ท่านสอนให้ผมรู้จักภาษาไทยมาตั้งแต่เด็ก ยิ่งมารู้จักอนาคิน ก็ใช้ภาษาไทยพูดกันเป็นหลักครับ

งั้นคุณเควิน ก็รู้จักคุณอนาคินมานานแล้วสิคะปริมพิตาหวังจะหาข้อมูลสาวชุดแดงจากเควิน เผื่อจะได้ช่วยเพื่อนรักอีกทางหนึ่ง

ก็ตั้งแต่เรียนไฮสคูลครับ เขาเป็นเพื่อนที่ผมสนิทที่สุดก็ว่าได้

ปริม...เอ่อดิฉันหญิงสาวเริ่มแทนตัวเองไม่ถูกว่าควรใช้คำไหน กับคนที่พึ่งเคยรู้จัก แต่รู้สึกอบอุ่นใจเมื่อได้พูดคุยกับชายหนุ่มตรงหน้าเธอ เปรียบเหมือนว่าเขาเป็นพี่ชายเธอคนหนึ่ง

แทนตัวเองว่าปริมดีกว่าครับ น่ารักกว่าตั้งเยอะปริมพิตารู้สึกเคอะเขิน เริ่มทำตัวไม่ถูก เมื่อถูกชายหนุ่มรูปงามจ้องมองนานเกินไป จึงทำให้รู้สึกขาดความมั่นใจไปเลยทีเดียว เสียงกระแอมดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้หญิงสาวรีบหันไปมองที่ต้นเสียงทันที

ตะวัน เธอไปอยู่ตรงไหนของงาน ฉันเดินหาเธอซะทั่วงานเลยรู้มั้ยปริมพิตารีบเดินเข้าไปโอบกอดเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง และพาไปนั่งพักที่ศาลา

พอดีฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อยน่ะปริม พี่คินเขาเลยพาฉันขึ้นไปนอนพักที่ห้องมาน่ะเพียงตะวันเอ่ยถึงคู่หมั้นหนุ่มด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

เป็นอะไรมากหรือเปล่าตะวันปริมพิตาแตะตามหน้าผากและซอกคอของเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha