ไฟรักพิศวาสร้อน(จบแล้ว)

โดย: ปลายทางฝัน



ตอนที่ 8 : ตอนที่4...งานหมั้นสายฟ้าแลบ&ศัตรูหัวใจ(2)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


 ดีขึ้นมากแล้วจ้ะปริม ว่าแต่ทำไมเธอถึงมาคุยอยู่กับพี่เคนได้ล่ะ แล้วนายโจไปไหนซะล่ะ ถึงได้ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวแบบนี้เพียงตะวันอดที่จะตำหนิเพื่อนรักไม่ได้ คงมัวแต่ไปจีบสาวอยู่ล่ะสิ จะถูกแย่งของรักไป ยังไม่รู้ตัวอีก

ฉันกับนายโจไม่ได้ตัวติดกันสักหน่อย และฉันไม่ได้เป็นอะไรกับนายนั้นด้วย นอกจากความเป็นเพื่อนปริมพิตานึกถึงหน้าจอมกวนประสาทของธนพลเมื่อไหร่ รู้สึกหงุดหงิดหัวใจทุกที

นินทาอะไรสุดหล่ออยู่หรือเปล่าครับธนพลเดินยิ้มร่าเข้ามาพร้อมกับสาวสวยคนใหม่ จนปริมพิตาต้องเบือนหน้าหนี เพราะทนภาพบาดตาไม่ไหว

เจ้าชู้ไม่เลือกเลยจริงๆ นะโจเพียงตะวันอดตำหนิเพื่อนรักไม่ได้ นิสัยแก้ไม่เคยหาย

ก็คนโสดก็แบบนี้แหละนางฟ้าธนพลมองหน้าหนุ่มหล่อร่างใหญ่ที่นั่งติดอยู่กับปริมพิตาตาลุกวาวด้วยความไม่พอใจ มันเป็นใคร กล้าดีอย่างไรมานั่งใกล้ยัยตัวเล็กของเขา ธนพลหายใจดังฮึดฮัดอย่างไม่สบอารมณ์

พี่เคนมานานแล้วหรือคะ แล้วหาอะไรทานยังคะเพียงตะวันหันไปถามชายหนุ่มอีกคนที่นั่งอยู่เงียบๆ ซึ่งเธอก็นับถือเขาเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง

ยังเลยครับน้องตะวัน มาถึงพี่ก็เดินตามหาเจ้าคินทั่วงานแล้วก็ไม่เจอ ไม่รู้ไปอยู่ตรงไหนของงานแต่เขากลับมาติดบ่วงสาวน้อยที่นั่งข้างๆ แทน แต่การกระทำของเควิน ที่คอยส่งสายตาหวานเยิ้มให้ปริมพิตาตลอดเวลา ทำให้ธนพลแทบสะกดกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ เผลอบีบมือสาวสวยข้างกายอย่างลืมตัว

อุ้ย! โจสาเจ็บนะเสียงร้องของหญิงสาวข้างกาย เตือนสติให้ธนพลรู้สึกตัว ยกมือหญิงสาวขึ้นมาดู และก้มจรดริมฝีปากอุ่น ลงที่มือนุ่มๆ เป็นการขอโทษโดยไม่แคร์สายตาใครๆ ทำให้ปริมพิตาแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เจ็บทุกครั้งที่เขาแสดงท่าทีที่อ่อนโยนกับผู้หญิงคนอื่น ทั้งที่เธอรู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์

ถ้าอยากหวานกัน ก็ไปหวานกันที่อื่น อย่ามาทำอะไรประเจิดประเจ้อแถวนี้เพียงตะวันตวัดสายตามองเพื่อนรักด้วยความไม่พอใจ พลางยกมือขึ้นโอบไหล่บางของเพื่อนรักอีกคน ที่กำลังสั่นสะท้าน กลั้นสะอื้นไว้ในอก

เอ่อ...น้องตะวัน เดี๋ยวพี่ขอตัวไปหาเจ้าคินก่อนนะ พี่เห็นหลังอยู่ไวๆ

งั้นเดี๋ยวตะวันพาไปเองดีกว่าค่ะ ปริมไปกับฉันหรือเปล่าปริมพิตาส่ายหน้าปฏิเสธ เพราะเธอไม่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นยืนด้วยซ้ำ เพียงตะวันเดินนำเควินออกไป พอไปถึงที่สระว่ายน้ำ เห็นคู่หมั้นหนุ่มกำลังยืนกับเพื่อนสาวอย่างสนิทสนม ทำให้เธอถึงกับหยุดชะงัก แทบก้าวขาต่อไปไม่ไหว

เป็นอะไรไปครับน้องตะวัน ดูหน้าซีดๆเควินถามสาวน้อยตรงหน้า ด้วยความเป็นห่วง ตั้งใจจะเข้าไปประคอง กลัวเธอจะล้มลงกลางงานเสียก่อน แต่คนขี้หึงเดินลิ่วๆ ตรงเข้ามากระชากแขนหญิงสาวทันที โดยไม่ได้สนใจดูว่าเกิดอะไรขึ้น

เพียงตะวันชายหนุ่มเน้นเรียกคู่หมั้นสาวเสียงเข้ม รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่เห็นเธอให้ความสนิทสนมผู้ชายอื่น แบบถึงเนื้อถึงตัว ถึงแม้จะเป็นเพื่อนรักที่คบมานาน อย่างเควินก็ตาม ใครก็ห้ามแตะ แววตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความโกรธและหึงหวงผสมปนเปกันไปหมด

น้องตะวันหน้าซีดๆ เหมือนจะเป็นลม ฉันก็เลยเข้าไปประคองไว้เท่านั้น แกควรสนใจคู่หมั้นให้มากกว่านี้สิเควินอดที่จะตำหนิเพื่อนรักไม่ได้ และปรายตามองแอนนิต้าอดีตคู่ควงของอนาคินอย่างไม่ชอบใจยิ่งนัก

พี่ขอโทษนะครับตะวัน ที่ปล่อยให้ตะวันอยู่คนเดียวที่ห้อง แอนนี่เขาไม่รู้จักใครที่นี่ พี่ก็เลยต้องมาดูแลเทกแคร์เขาอนาคินรีบอธิบายให้น้องน้อยเข้าใจทันที พร้อมกับลูบไล้ใบหน้าหญิงสาวอย่างอ่อนโยน เพราะกลัวเธอจะคิดมากและเก็บไปน้อยใจเพียงลำพัง

ตะวันเข้าใจค่ะหญิงสาวกล่าวเสียงแผ่ว แต่ก็อดน้อยใจเขาไม่ได้ และรีบเบือนหน้าหนี เพราะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ไม่อยากให้ใครมองเธอด้วยสายตาที่สมเพช

งานหมั้นใกล้เลิกแล้วไม่ใช่เหรอ แขกผู้ใหญ่เขาก็กลับกันไปหมดแล้ว เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเองแอนนิต้าตวัดสายตามองเควินด้วยความไม่พอใจ ที่เขาเข้ามาขัดขวางแผนการที่วางไว้

ไปดูแลคู่หมั้นของคุณเถอะค่ะคิน แอนนี่อยู่คนเดียวได้ สักพักแอนนี่ก็คงเรียกรถแท็กซี่กลับเองแอนนิต้าวาดหวังไว้อย่างยิ่ง ที่จะให้อนาคินอาสาไปส่งเธอที่บ้าน แต่ความฝันของเธอถึงกับหยุดชะงักกลางอากาศ

เดี๋ยวฉันไปส่งเขาเอง นายไม่ต้องห่วงเควินรีบดักคอไว้ทันท่วงที กลัวอนาคินจะหลงกลจิ้งจอกสาวมากเล่ห์คนนี้

ฝากด้วยแล้วกัน ไปกันเถอะครับตะวัน พี่จะพาขึ้นไปพักผ่อนที่ห้องอนาคินประคองคู่หมั้นสาวเดินออกไปอย่างทะนุถนอม ท่ามกลางสายตาที่เจ็บแค้นของหญิงสาวอีกคน

จะกลับเลยหรือเปล่า เดี๋ยวฉันจะขับรถไปส่งแอนนิต้าพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ ไม่ให้ร้องกรี๊ดออกมากลางงาน ด้วยความคับแค้นใจ ทำได้เพียงแต่สะบัดหน้าหนี แล้วเดินเชิดหน้า ราวกับนางพญา จนเควินส่ายหน้าอย่างระอาใจ

 

อนาคินพาคู่หมั้นคนสวยขึ้นไปพักผ่อนที่ห้องนอนส่วนตัวของเขา ด้วยความเป็นห่วง เพราะเธอมีใบหน้าที่ซีดเซียวจนเห็นได้ชัดเจน จนรู้สึกสงสารจับใจ

นอนพักสักหน่อยนะครับตะวัน เดี๋ยวพี่จะอยู่เป็นเพื่อนชายหนุ่มคลี่ผ้าห่มผืนหนา มาคลุมร่างบางอย่างอ่อนโยน

พี่คินไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนตะวันหรอกค่ะหญิงสาวรู้สึกเคอะเขิน เริ่มทำตัวไม่ถูก เมื่ออยู่เพียงลำพังกับชายหนุ่มในห้องนอนใหญ่ของเขา หญิงสาวถึงกับตกใจเมื่อเขาสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธอ

พี่คินจะทำอะไรคะเพียงตะวันผวาลุกขึ้นนั่งทันที ด้วยความตกใจ เมื่อเห็นชายหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างๆ แถมยังรั้งร่างเธอให้นอนลง แทบเกยบนลำตัวของเขา จนเธอต้องขยับร่างออกเล็กน้อย แต่ลำแขนแกร่งกลับรั้งกลับให้แนบชิดเรือนกายแกร่งยิ่งขึ้น ทำให้ใจดวงน้อยๆ เริ่มเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ รู้สึกขัดเขินอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มก้มมองและยิ้มให้ด้วยความเอ็นดู ก่อนจรดริมฝีปากได้รูปลงตรงเรือนผมที่หอมกรุ่นของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน

นอนเถอะครับคนดี ตื่นขึ้นมาพี่จะขับรถไปส่งที่บ้าน

หลับตาสิครับตะวันอนาคินพูดทั้งที่ยังหลับตาอยู่ หญิงสาวจึงแนบใบหน้าลงบนอกแกร่งของชายหนุ่ม และหลับตาพริ้ม เผลอระบายยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ตวัดแขนเรียวโอบกอดเอวหนาไว้แน่น อย่างสุขใจ เมื่ออนาคินแน่ใจว่าหญิงสาวนอนหลับสนิทแล้ว จึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมกอดด้วยแววตาที่อ่อนโยน ไม่รู้คุณย่าภาดาไปพูดอะไรทำให้เพียงตะวันใจอ่อน ยอมหมั้นหมายกับเขาได้ แต่จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่ เขาไม่อยากรับรู้แล้วตอนนี้ ขอแค่ได้เป็นเจ้าของ สาวน้อยในอ้อมกอดก็น่าเพียงพอแล้ว หน้าที่ของเขาต่อไปคือทำให้หญิงสาวรักเขาเต็มหัวใจ และคิดว่าคงไม่เกินความสามารถของเขาไปได้ ในเมื่อเธอยังไม่มีใครในหัวใจ ชายหนุ่มคิดอย่างคนที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม อนาคินก้มจุมพิตริมฝีปากบางเบาๆ อย่างอดใจไม่ไหว

พี่รักตะวันนะครับชายหนุ่มกระซิบข้างๆ ใบหูขาวเบาๆ จนเจ้าตัวเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว และล้มตัวลงนอนกอดหญิงสาวไว้แน่น ด้วยความอิ่มเอิบใจ

 

ปริมพิตาเดินออกมารอแท็กซี่ที่หน้าบ้านอัครภาค เพราะรถคู่ใจของเธอเกิดอาการดื้อดึง ไม่อยากกลับบ้านขึ้นมา พยายามสตาร์ทรถอย่างไงก็ไม่ติด จนน่าโมโห จึงตัดสินใจทิ้งรถไว้ที่บ้านอัครภาคชั่วคราว ค่อยโทรมาบอกให้เพื่อนรักเป็นคนจัดการให้อีกที

ธนพลกำลังขับรถอออกมาพอดี เมื่อเห็นปริมพิตายืนอยู่ จึงบีบแตรเรียกเสียงดัง จนหญิงสาวสะดุ้งเฮือกต้องหันขวับมองด้วยความไม่ชอบใจ จำได้ทันทีว่าเป็นรถของธนพล ซึ่งกำลังขับเข้ามาเทียบที่เธอยืนอยู่ แถมยังมีตุ๊กตาหน้ารถแสนสวยนั่งซบไหล่ชายหนุ่มอยู่อย่างออดอ้อน ทำให้หญิงสาวถึงกับเบ้หน้าอย่างไม่ชอบใจ

ทำไมมายืนตรงนี้ล่ะปริม แล้วรถเธอไปไหนเสียล่ะเพื่อนหนุ่มถามด้วยความแปลกใจ เพราะเมื่อเช้าเขายังจำได้ว่าขับรถตามหลังเธอเข้ามา

ไม่รู้เป็นอะไร อยู่ๆ รถก็สตาร์ทไม่ติดเอาดื้อๆ ก็เลยต้องจอดทิ้งไว้ที่บ้านคุณอนาคินก่อน

โจขารีบไปกันเถอะค่ะสาวสวยคู่ควงคนใหม่ของธนพลพูดแทรกขึ้นมาทันที รู้สึกขัดใจที่ชายหนุ่มให้ความสำคัญยัยหน้าจืดมากกว่าตัวเธอ

เดี๋ยวเราไปส่งเธอที่บ้าน ขึ้นรถสิชายหนุ่มกลับไม่สนใจฟังเสียงคู่ควงคนใหม่ เพราะมัวแต่รอคำตอบของปริมพิตาอยู่

เราจะรีบไปคอนโดฯ ของคุณไม่ใช่เหรอคะโจปริมพิตาถึงกับหยุดชะงัก และตัดสินใจปฏิเสธทันที ในเมื่อเขากำลังไปหาความสุขกัน เธอก็ไม่ควรไปเป็นก้างขวางคอเขา

นายรีบไปเถอะ ฉันกลับเองได้ เดี๋ยวไปช้านายกับคู่ขาของนายจะลงแดงตายไปเสียก่อนปริมพิตาอดที่จะพูดประชดทั้งคู่ไม่ได้ เสียงบีบแตรรถจากด้านหลัง ดังเข้ามาแทรก ก่อนที่ชายหนุ่มจะโต้แย้งอะไรขึ้นมา และเข้ามาจอดต่อท้ายรถของธนพลพอดี

จะกลับแล้วหรือครับคุณปริมเควินรีบเดินลงจากรถ และเดินตรงเข้ามาถามหญิงสาวอย่างรีบร้อน หลังจากขับรถไปส่งแอนนิต้าที่บ้านเรียบร้อยแล้ว เขาก็รีบขับรถกลับมาที่บ้านอนาคินอีกครั้ง หวังว่าปริมพิตาจะยังไม่กลับไปเสียก่อน และก็เป็นความโชคดีของเขา ที่หญิงสาวยังไม่กลับ

ใช่ค่ะ ปริมรอแท็กซี่อยู่ได้สักพักแล้วค่ะ แต่ก็ไม่เห็นมีรถสักคัน หมู่บ้านเศรษฐีก็คงหารถแท็กซี่ยากสักหน่อยหญิงสาวอดที่จะบ่นตามนิสัยตัวเองไม่ได้

งั้นเดี๋ยวผมไปส่งที่บ้านดีกว่าครับเควินไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป กว่าเขาจะเจอคนถูกใจ เมื่อโอกาสมาถึงก็ต้องรีบคว้าไว้ก่อน

คงไม่รบกวนคุณเควินหรอกครับ เดี๋ยวผมไปส่งปริมที่บ้านเขาเองครับธนพลพูดจบพร้อมเดินเข้าไปโอบไหล่หญิงสาว แสดงความเป็นเจ้าของทันที

นายรีบไม่ใช่เหรอโจ รีบไปเถอะ เดี๋ยวผู้หญิงของนายจะหงุดหงิดปริมพิตาปรายสายตามองหญิงสาวในรถของชายหนุ่มแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงมือหนาออกจากหัวไหล่เปลือยของตัวเอง

นายรีบไปเถอะ ฉันกลับกับคุณเควินเองเควินรีบเดินนำหญิงสาวไปที่รถ พร้อมเปิดประตูให้หญิงสาวแบบฉบับสุภาพบุรุษพึงกระทำต่อสุภาพสตรี

ขอบคุณค่ะปริมพิตาหันไปมองธนพลอีกครั้ง เขายังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม กำลังมองมาด้วยแววตาที่ขุ่นเคือง ก่อนจะขึ้นไปนั่งบนรถ ธนพลรู้สึกหงุดหงิดหัวใจ เมื่อหญิงสาวปฏิเสธที่จะไปกับเขา แต่เลือกไปกับไอ้ฝรั่งขี้นกแทน เขาจึงเดินกลับไปขึ้นรถด้วยท่าทางฉุนเฉียว ปิดประตูรถเสียงดังสนั่น จนทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ในรถถึงกับสะดุ้งตกใจ

เป็นอะไรไปคะโจหญิงสาวเข้าลูบไล้ที่ต้นแขนแกร่งอย่างเอาใจ

ถ้าคุณยังอยากที่จะไปด้วย ก็กรุณาสงบปากสงบคำ จนกว่าผมจะสั่งธนพลกระชากรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว เหมือนอารมณ์ของเขา ที่กำลังเดือดพล่านอยู่ในใจตอนนี้

 

ตั้งแต่นั่งรถออกมาจากบ้านอัครภาค ปริมพิตาไม่ยอมพูดอะไร นอกจากบอกเส้นทางให้เขาเท่านั้น เควินเกิดความรู้สึกสงสัย ในความสัมพันธ์ ระหว่างปริมพิตากับหนุ่มหล่อมาดเซอร์คนนั้น

เอ่อ...จะเป็นการละลาบละล้วงหรือเปล่าครับ ถ้าผมจะถามเรื่องผู้ชายคนนั้นชายหนุ่มเอ่ยถามหญิงสาวอย่างเกรงใจ เขาแค่อยากรู้ว่าผู้ชายคนนั้นคือเจ้าของหัวใจเธอหรือเปล่า

คุณเคนคงหมายถึงนายโจใช่หรือเปล่าคะชายหนุ่มหันไปพยักหน้ารับคำ ก่อนจะหันกลับมองตามเส้นทางข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

นายโจเขาเป็นเพื่อนปริมกับตะวันมาตั้งแต่เรียนมหาลัยค่ะ

เพื่อนหรือครับเควินระงับอาการดีใจแทบไม่อยู่ ออกมาทั้งสีหน้า และน้ำเสียง ถ้าเป็นแบบนี้เขาก็มีสิทธิ์จีบหญิงสาวได้สินะ เควินคิดอย่างลิงโลดอยู่ในใจ

ใช่ค่ะ คุณเควินมีอะไรหรือเปล่าคะสาวสวยหันไปถามชายหนุ่มที่พึ่งรู้จักไม่กี่ชั่วโมง รู้สึกแปลกใจหรือว่าเขาเป็นเก้งกวาง หญิงสาวหันไปมองหนุ่มลูกครึ่งอย่างไม่น่าไว้ใจอีกครั้ง

คุณปริมอย่าเข้าใจผิดผมแบบนั้นสิครับ ผมแมนเต็มร้อยครับ ทำให้เขาอดขำแววตาที่ตื่นตระหนกของลูกกวางน้อยไม่ได้

ก็ปริมแค่แปลกใจนิดหน่อย ไม่ได้คิดในทางที่ไม่ดีนะคะหญิงสาวปฏิเสธเป็นพัลวัน รู้สึกอับอายที่คิดถึงชายหนุ่มรูปงามในทางที่ไม่ดี ยิ้มแหยๆ ส่งไปให้ชายหนุ่ม กลบเกลื่อนความเขินอายของตัวเอง

 

เมื่อร่างกายเธอได้รับการพักผ่อนที่เต็มอิ่มแล้ว ทำให้เพียงตะวันรู้สึกสดชื่นขึ้น ใบหน้าสดใสจนเห็นได้ชัดเจน ตากลมใสมองไปรอบๆ ห้องของคู่หมั้นหนุ่ม ก่อนจะแหงนขึ้นมองหน้าชายหนุ่มที่รักเธอดั่งดวงใจ ฝันว่าชายหนุ่มเข้ามาบอกรัก ช่างฝันดีซะเหลือเกิน แต่คงเป็นแค่ความฝันเท่านั้น แถมเป็นฝันกลางวันอีกต่างหาก ฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงได้ รู้สึกเศร้าใจทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ มือนุ่มเอื้อมไปลูบไล้ใบหน้าคมสันอย่างอ่อนโยน ยื่นหน้าไปจุมพิตที่ริมฝีปากอุ่นเบาๆ กลัวชายหนุ่มจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเสียก่อน

อืมอนาคินครางเสียงออกมาจากลำคอ ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ เพียงตะวันรีบหลับตาลงทันที เพราะยังไม่กล้าเผชิญหน้าชายหนุ่มตอนนี้ ถึงเขาไม่ได้รับรู้การกระทำที่น่าอับอายของเธอก็ตาม

อนาคินก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมกอด เปลือกตาบางขยับยุกยิกตลอดเวลา ทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ แต่หญิงสาวไม่มีโอกาสได้เห็น

เอ้...ทำไมตะวันนอนนานจังนะคนมากเล่ห์ขึ้นคร่อมร่างบางทันที แต่หญิงสาวยังแกล้งนอนนิ่ง แต่กลับเกร็งทั้งร่าง

นอนหลับสนิทจริงๆ ด้วยสินะชายหนุ่มไล้ปลายนิ้วแกร่งไปทั่วใบหน้าเนียนเรื่อยๆ เลื่อนลงมาตามซอกคองามระหง

ถ้าตะวันยังไม่ยอมตื่น พี่จะลักหลับแล้วนะครับอนาคินก้มกระซิบข้างซอกหูขาวเบาๆ และหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน เมื่อเห็นสาวน้อยรีบเด้งตัวลืมตาโพลงขึ้นมา แต่ติดที่ชายหนุ่มนอนเกยร่างอยู่ ทำให้ไม่สามารถขยับเขยื้อนร่างไม่ได้มาก มองเขาด้วยแววตาที่ตื่นตระหนก กลัวชายหนุ่มจะทำตามอย่างที่พูด

เอ่อ...พี่คินลุกสิคะมือเล็กดันแผ่นอกแกร่งของชายหนุ่มไว้ มองไปรอบๆ ห้อง หวังจะหาตัวช่วยให้พ้น จากสถานการณ์ที่แสนอึดอัดตอนนี้

นอนแบบนี้อบอุ่นดีนะพี่ว่า ตะวันว่าอบอุ่นดีหรือเปล่าหืมอนาคินโน้มหน้าหล่อไปแนบชิดกับหน้าผากเนียนของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน ทั้งสองต่างจ้องตากันนิ่ง ราวกับต้องมนต์สะกดของกันและกัน

ตะวันจ๋า พี่ขอจูบตะวันได้หรือเปล่าคนดีชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่แตกพร่า ภายในกายร้อนฉ่า ร้อนวูบวาบไปทั้งร่าง ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเท่าร่างนิ่มใต้ร่างเขาตอนนี้

พี่คินหญิงสาวครางเรียกชื่อชายหนุ่มอย่างตกใจ และนั้นเป็นโอกาสทองของอนาคินเช่นกัน รีบสอดแทรกปลายลิ้นร้อนตวัดไปรอบๆ โพรงปากของหญิงสาว รีบตักตวงความหอมหวานจากกลีบปากนุ่มอย่างนิ่มนวลปนความเร่าร้อน จนทำให้หญิงสาวรู้สึกใจเต้นรัวแทบไม่เป็นจังหวะ อาการตื่นตระหนกได้หายไป มีแต่ความรู้สึกวาบหวามเข้ามาแทนที่ ตวัดแขนเรียวเล็กโอบรอบคอชายหนุ่มไว้อย่างลืมตัว หญิงสาวกำลังหลงใหลในรสจูบที่แสนอ่อนหวานปนความเร่าร้อนของคู่หมั้น โดยลืมทุกสิ่งทุกอย่าง รอบๆ กายจนหมดสิ้น

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha