บ้านไร่ฉ่ำสวาท

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 3 : โลกใหม่ - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

น้ำเสียงเข้มปราม

เจ้าหนุ่มที่ถูกจับไต๋ได้กลืนน้ำลายเอื๊อก

ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะมองหรอกนะพี่ชาติ แต่คอเสื้อคุณน้ำทิพย์มันกว้างนี่ แล้วนมแกก็ใหญ่ไม่พอแถมขาวอีก สมาธิย่อมวอกแว่กเป็นธรรมดา นมทิ่มตาออกอย่างนั้น หรือจะบอกว่าพี่ไม่มองล่ะ

เอ่อ...ต่อไปก็ให้รู้จักระมัดระวังเก็บอาการบ้าง รู้จักที่ต่ำที่สูง เขาเป็นเจ้านาย เรามันแค่ลูกจ้าง ไม่งั้นเอ็งจะเจอไข้โป้งเอาไม่รู้ตัว

นายระบิลดุขนาดนั้นเลยเหรอ? ก็ถ้าหวงเมียจะให้ใส่เสื้อคอกว้างอย่างนั้นทำไมล่ะ?”

คุณน้ำทิพย์ไม่ใช่เมียคุณระบิล แต่เป็นพี่สะใภ้โว้ย

แก้ความเข้าใจผิดให้อีกฝ่าย อย่าว่าแต่คนมาใหม่เลย คนงานเก่าๆ หลายคนยังร่ำๆ จะเข้าใจผิดเหมือนกัน เพราะความสัมพันธ์ของน้องผัวพี่สะใภ้คู่นี้ดูจะไม่ธรรมดา

พี่สะใภ้?” เจ้าหนุ่มทำหน้างง

เอ่อใช่ คุณน้ำทิพย์เป็นพี่สะใภ้ เป็นเมียนายระบือพี่ชายนายระบิลอีกที นั่นน่ะเจ้าของไร่อินทรีทองตัวจริง

อ้าว! เหรอ แล้วนายระบือไปอยู่ไหนเสียล่ะ เห็นนายระบิลนั่งอยู่โต๊ะทำงานโก้เชียว ฉันก็นึกว่าเป็นเจ้าของไร่ตัวจริงน่ะสิ

นายระบือน่ะนอนแบ๊บอยู่ที่เรือนใหญ่โน่นโว้ย เป็นอัมพาตทำงานไม่ได้มาหลายปีแล้ว ถึงให้น้องชายมาดูแลงานในไร่ทั้งหมดนี่แทน

เรอะ...ฉันไม่รู้นี่นา เห็นมองตาขวางอย่างกะหึงเมีย ก็นึกว่าเขาเป็นผัวเมียกัน

เออๆ เขาจะเป็นอะไรกันก็ช่าง แต่แกอยู่ห่างๆ คุณน้ำทิพย์ไว้ก็แล้วกัน

ชาติชายสั่งเสียงเข้ม ทิ้งความสงสัยให้น้องชายว่าทำไมต้องอยู่ห่างๆ ผู้หญิงที่ทั้งสวยและใจดี แถมมีทีท่าว่าจะเอ็นดูเขาเป็นพิเศษ

ก่อนจะเดินจ้ำพรวดๆ นำหน้าไปขึ้นรถมอเตอร์ไซด์ขี่ไปอีกไม่ไกลนักก็ถึงบ้านพักคนงานซึ่งปลูกสร้างเป็นห้องแถวเรียงราย มีคนงานกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งล้อมวงกินเหล้ากันอยู่ที่แคร่ข้างหน้าตะโกนชักชวนมา

พี่ชาติ มาๆ ชนแก้วกัน

เอาแต่หัววันเลยนะพวกเอ็ง นายมาเห็นเข้าเดี๋ยวก็โดนด่ากันอีกหรอก

ถอนนะพี่ ไปขุดดินวันนี้ปวดเนื้อเมื่อยตัวเหลือเกิน  นั่นนะเหรอน้องชายที่ว่าจะพามาทำงานที่นี่

เอ่อ...นี่ไอ้สิง ลูกพี่ลูกน้องข้าเอง รู้จักกันไว้เสียสิ...ส่วนนั่นก็ไอ้หมาน ไอ้ศักดิ์น่าจะเป็นรุ่นพี่เอ็ง และนั่นไอ้หนุ่ย ไอ้เบิ้ม ไอ้เหน่งน่าจะรุ่นๆ เดียวกัน

สิงหายกมือไหว้ กลุ่มชายฉกรรจ์สี่ห้าคนในวงเหล้ายกมือทักทายเขา

ดื่มด้วยกันหน่อยไหมน้องชาย?

นายสมานยกแก้วเหล้าชวน

ไม่ล่ะจ๊ะพี่ ขอบคุณจ๊ะ ฉันขอตัวไปดูที่พักก่อนนะจ๊ะ

รีบขอตัวทั้งที่ก็เปรี้ยวปากอยู่ แต่เพราะชาติชายมองตาขวาง  ก่อนจะพาเขาไปดูห้องหับที่จะใช้ซุกหัวนอน

เอ็งพักห้องนี้ก็แล้วกัน

มือหนาผลักประตูห้องแถวห้องริมสุดเดินนำร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปภายใน

สิงหากวาดตามองห้องสี่เหลี่ยมกว้างประมาณสามคูณสามเมตร มีเตียงไม้ขนาดนอนคนเดียวกำลังสบาย ถ้านอนสองคนคงต้องเบียดกันหน่อย ฟูกผืนบางๆ และหมอนใบหนึ่งเท่านั้น แต่เท่านั้นก็ดีเหลือแหล่แล้วสำหรับที่พักคนงาน

ห้องนี้แหละดีสุดล่ะ เจ้าของเก่าเพิ่งย้ายออกไปไม่นาน ไม่ต้องปัดกวาดอะไรกันมาก ส่วนห้องน้ำอยู่ข้างนอกโน่น เอ็งหาไฟฉายไว้ใช้สักกระบอก เผื่อปวดท้องกลางค่ำกลางคืนจะได้ไม่ลำบาก

แล้วห้องพี่ชาติล่ะ

หันกลับไปถาม พร้อมกับปลดกระเป๋าเป้ใบเขื่องที่บรรจุสัมภาระส่วนตัววางลงบนเตียง

ข้ามีบ้านพักแยกอยู่ด้านหลัง...เป็นหัวหน้าคนงานเลยได้สิทธิพิเศษนิดหน่อย แต่ก็แค่บังกะโลมีห้องน้ำในตัวเท่านั้นแหละเอ็ง

แล้วพี่อยู่ที่นั่นคนเดียวหรือ?”

เออ

ตอบไม่เต็มเสียงนัก

งั้นฉันไปอยู่ด้วยคนได้ไหม? ไม่อยากนอนคนเดียว มันเสียวสันหลังอยู่

ข้าไม่ชอบอยู่กับใคร เอ็งอยู่ที่นี่น่ะดีแล้วจะได้เป็นสัดเป็นส่วน ไม่ต้องไปยุ่งกับใครหรอก เช้ามาก็ทำงาน ค่ำก็กลับมานอน สิ้นเดือนก็รับเงิน มีข้าวให้กินสามมื้อ ไม่มีที่ให้ใช้จ่ายอะไร ถ้าเอ็งไม่ไปร่วมวงกินเหล้ากับไอ้พวกนั้น ไม่นานก็คงเก็บตังค์ไปขอนังเพ็ญได้ ขอแค่ขยันๆ หน่อยก็แล้วกัน

พอได้ยินชื่ออีสาวคนรักที่จำต้องพลัดพรากจากกันชั่วคราวสิงหาก็หน้าม่อยลงทันที นี่แหละคือต้นเหตุที่ทำให้เขาถูกอัปเปหิมาไกลขนาดนี้

เงินห้าหมื่นทองห้าบาทพี่ว่ามันแพงไปไหม?” ถามถึงมูลค่าสินสอดที่ว่าที่พ่อตาเรียกร้องมา

ไม่แพงหรอก ลูกสาวเขากว่าจะเลี้ยงโตมาให้เอ็งเอาทำเมียได้ ไม่ใช่จะหมดไปบาทสองบาท นี่ดีเท่าไหร่แล้วที่ตาถมให้เวลาเอ็งหาค่าสินสอดตั้งปี ไม่ลากคอเข้าตะรางตั้งแต่จับได้ว่าเอ็งมุดมุ้งลูกสาวเขา นังเดือนเพ็ญเพิ่งสิบเจ็ดไม่โดนปืนลูกซองเป่าหัวก็บุญแล้วนะเอ็ง

โธ่! พี่ก็ ของมันเคยๆ ใช่ว่าฉันจะมุดมุ้งมันครั้งแรกเสียเมื่อไหร่ ได้กันมาเป็นปีแล้ว

พูดอย่างหงุดหงิด เพราะอีสาวรุ่นน้องแอบเล็งแลมองเขามานาน แถมยังเป็นฝ่ายให้ท่าก่อนเสียอีก...การที่เขาสนองในสิ่งที่เธอเสนอ ต่างฝ่ายต่างก็ได้เสียวได้สุข แล้วทำไมเขาต้องมารับผิดชอบเรื่องแบบนี้ด้วย

นี่แม่ก็ถอดสร้อยทองบาทหนึ่งจากคอพร้อมกับเงินเก็บออมที่กระเหม็ดกระแหม่ตั้งใจว่าจะเก็บไว้ให้เขาเรียนหนังสืออีกสองหมื่นเป็นค่ามัดจำสินสอดไปแล้ว ยังจะต้องหาเงินสามหมื่นกับทองอีกสี่บาทให้ได้ภายในหนึ่งปี ถึงจะมีสิทธิ์กลับไปอยู่บ้านได้

แล้วเสือกทำยังไงให้เขาจับได้ล่ะวะ

ก็อีนังเพ็ญน่ะสิมันแหกปากร้องครางเสียงดังไปหน่อย จนตาถมสะดุ้งตื่น

เอ็งทำไมไม่รู้จักปิดปากมันให้ดีๆ ก็ลำบากอย่างนี้แหละ อยู่ที่นี่ก็อดทนเอา ชักว่าวไปนะเอ็ง อย่าให้ไปเดือดร้อนคนอื่นอีก พวกผู้หญิงที่นี่มีลูกมีผัวกันแล้วทั้งนั้นแหละ ไม่ก็ลูกคนงาน ถ้าไม่อยากหาเหาใส่หัวก็อย่าไปยุ่ง แล้วก็ตั้งใจทำงานไป ขยันเข้าไว้ เจ้านายเห็นจะได้เอ็นดูเมตตาขึ้นเงินเดือนให้เร็วๆ

จ๊ะ ฉันตั้งใจไว้แล้วพี่ ว่าจะขยันทำงานไม่วอกแวก พอถึงสิ้นปีจะได้มีเงินไปขอเดือนเพ็ญแต่งงานให้เป็นเรื่องเป็นราว

แววมุ่งมั่นฉายวาบขึ้นมาในหน่วยตาสีนิลจนน่านับถือ ดูท่ามันจะรักจริงมั่นคงของมันมาก ชาติชายก็หวังว่าสิงหาจะทำงานที่นี่ได้ตลอดรอดฝั่ง เก็บตังค์ได้เป็นกอบเป็นกำสมความตั้งใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha