บ้านไร่ฉ่ำสวาท

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 6 : สาวปริศนา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

สาวปริศนา

           

 

คว่ก...

เสียงที่ดังไม่ใกล้ไม่ไกลทำให้ภารกิจล่าท้าฝันเปียกต้องหยุดชะงักลงกลางคัน เสียวสันหลังวาบว่าใครจะมาเป็นเขาทำพิเรนทร์อยู่กับฝาบ้าน

ใบหน้าคร้ามหันขวับไปมองจ้องเขม็งไปยังเงาตะคุ่มในความมืด มั่นใจว่าเป็นคนแน่ๆ จึงรีบดึงกางเกงขึ้นมาสวมทั้งที่ยังไม่เสร็จกิจ ขมวดปมอย่างเร่งรีบก่อนจะก้าวเท้าเร็วๆ กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามไปเพื่อปิดปาก พอพ้นมุมบ้านก็เห็นหลังร่างเล็กในชุดนอนสีขาวอยู่ไวๆ ไม่กล้าใช้เสียงเรียก แต่จากผมยาวที่กวัดแกว่งกลางหลังทำให้มั่นใจว่าเป็นผู้หญิงแน่ จึงพุ่งตัวเข้าชาร์ตอย่างรวดเร็วกระทั่งรวบร่างนั่นกลิ้งหลุนๆ ไปบนพื้นหญ้าเสียด้วยกัน

ปล่อยนะ

น้ำเสียงไม่ดังนักเพราะจุดที่ล้มลงไปไม่ห่างจากบ้านของคนงาน น่ากลัวว่าอีสาวลึกลับนี่จะเป็นลูกเมียใครสักคนที่พักอยู่แถวนี้นี่แหละ

เอ็งเป็นใคร มาทำอะไรมืดๆ

กระซิบถามไปน้ำเสียงข่มขู่

ฉันจะเป็นใครก็ช่าง ปล่อยสิ

พิมลภัสดิ้นอึกอัก ซวยแท้ที่แค่มาเดินเล่นสูดอากาศบริสุทธิ์กลับดันมาเจอกับคนทำพิเรนทร์ได้

ไม่ปล่อย...บอกมาก่อนสิว่าเอ็งเป็นใคร

ฉันก็อยู่แถวนี้แหละ

ใบหน้าขาวนวลกลางแสงจันทร์สะบัดไปมาขัดขืน ทำให้ผมเผ้าที่ปรกใบหน้าเรี่ยลงที่ข้างแก้ม

สิงหาเขม้นตามองพิศใบหน้าที่อยู่ห่างไม่เกินสองคืบ หน้าขาวๆ ตากลมวาวเป็นประกาย จมูกปากจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ขนาดว่าเห็นลางๆ กลางแสงจันทร์ยังงามไม่หยอก

จมูกเล็กหายใจฟืดฟาดพ่นลมหายใจร้อนๆ เนื้อตัวนุ่มนิ่มแถมยังหอมชะมัด ดูเหมือนจะไม่ใช่กลิ่นแป้งหรือสบู่ราคาถูกๆ แต่คนภายนอกที่ไหนจะเข้ามาในอาณาเขตของไร่อินทรีทองได้ แปลว่าต้องเป็นคนในแน่ๆ และเนื้อตัวอวบอัดที่กอดรัดอยู่ บอกให้รู้ว่าเจ้าหล่อนเป็นคน หาใช่ผีสางนางไม้ที่โผล่มาในเวลาค่ำคืน

แล้วมาทำอะไรมืดๆ ค่ำๆ หรือว่ามาแอบถ้ำมองคนเขาเอากัน ห๋า!”

ข่มขู่ถามไป

บ้าสิ ใครจะไปคิดหรือทำอะไรอุบาทว์เหมือนนาย

พูดอย่างนี้ก็แปลว่าเห็น สิงหาหัวเราะอย่างรู้ทัน

แล้วอยากลองไหมล่ะ? แบบที่ข้างในนั่นเขาทำกัน แต่รับรองว่าข้าถึงใจกว่าเยอะ ลองดูไหม?”

ว่าพร้อมกับดึงรั้งเสื้อชุดนอนผ้าลื่นๆ ของอีกฝ่ายถลกลง เห็นเนินอกขาวรำไร

อย่าทำอะไรฉันนะ ไม่งั้นนายจะเสียใจ

ถ้าไม่ได้ทำมากกว่าที่ข้าจะเสียใจ

ไม่ว่าเปล่าเมื่อก้มหน้าลงไปคลุกเคล้าสองเต้าขนาดกำลังพอดีของร่างที่ดิ้นอึกอักนั่นทั้งที่เนื้อผ้ากั้นขวางอย่างเมามัน

ข้ากำลังอยากปล้ำใครสักคน เอ็งก็ผ่านมาพอดี ไม่เรียกว่าตั้งใจมายั่วกันแล้วจะเรียกอะไร

ไม่ใช่นะ

พิมลภัสสะบัดดิ้นหวังให้หลุด แต่เหนื่อยแรงเปล่า เพราะยิ่งดิ้นอีกฝ่ายก็ยิ่งรัด เนื้อตัวแข็งแรงด้วยกล้ามเป็นมัดๆ กอดรัดร่างนุ่มแน่น จนเมื่อเห็นว่าจนด้วยทางจะรอด

อย่าทำอะไรฉันเลยนะ

ดวงตากลมตระหนกตื่นเหมือนลูกกวางน้อยดูน่าสงสาร แต่เขามันประเภทนายพรานใจร้าย ต่อให้เป็นกวางหรือกระต่าย ในเวลาที่หิวโหยอย่างนี้ก็ไม่มีทางจะปล่อยให้รอดไปได้แน่

อ๊า...”

ปากบอกว่าไม่ๆ แต่พออุ้งปากร้อนๆ งับกลืนลงไปที่ยอดอก อีกฝ่ายก็ถึงกับครางฮืออืออาเลยทีเดียว นี่แหละเขาถึงว่าผู้หญิงปากกับใจไม่ตรงกัน

เห็นไหมเอ็งก็ชอบ

พูดกลั้วหัวเราะอย่างเป็นต่อ

พิมลภัสยอมรับว่าสัมผัสของเพศตรงข้ามทำให้เธอร้อนรุ่ม แต่ก็ไม่มีวันจะยอมถูกขืนใจจากใครไม่รู้แน่ ใบหน้าเล็กส่ายไปมาจนผมเผ้ากระเซิงปรกหน้า จมูกและปากร้อนๆ ของอีกฝ่ายก็ถูไถลงบนผิวเนื้อเหนือเนินอก

ขอร้องเถอะนะ...อย่าทำอะไรฉันเลย

เสียงสั่นว่า ร่างข้างใต้ตัวสั่นงันงกไปหมดเหมือนคนไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน

สิงหาชะงัก เขาเองก็ไม่กล้าเหมือนกัน ถึงแม้ว่าหื่นจะขึ้นหน้า แต่ถ้าผู้หญิงคนนี้เป็นลูกหรือเมียใคร และเกิดเจ้าหล่อนเอาเรื่องขึ้นมาทีหลัง คงจะซวยขนานใหญ่ ความวัวยังไม่ทันหาย เขาไม่อยากหาความควายใส่หัวเพิ่มอีก

ยิ่งเพิ่งมาอยู่ใหม่ ไม่ทันทำงานก็ก่อเรื่องเสียแล้ว ยังไงเขาก็ยังอยากเก็บเงินไว้แต่งงานกับเดือนเพ็ญจึงข่มกลั้นความต้องการของตัวเองลงอย่างหงุดหงิด

นะ...อย่าทำอะไรฉันเลย

ก็ได้ๆ แต่เอ็งต้องช่วยข้า

ยอมคลายอ้อมแขนนิดหนึ่ง

ช่วยทวนคำน้ำเสียงประหลาดใจ

ใช่

ช่วยอะไร ยังไง?”

ข้ายังไม่เสร็จเลย เอ็งก็เข้ามาขัดจังหวะ งั้นเอามือของเอ็งรูดให้ข้าหน่อยก็แล้วกัน

ทุเรศ ทำไมฉันต้องทำอะไรแบบนั้นด้วย

หรือจะให้ข้าปล้ำเอ็งให้หายอยากล่ะ?” ถามอย่างท้าทาย สีหน้าท่าทางเอาจริง จนพิมลภัสหวาดผวา

ว่าไง จะทำหรือไม่ทำ

ข่มขู่ซ้ำอีก พร้อมกับทำท่าจะเข้ามาขย้ำปล้ำจริงๆ ถ้าเธอไม่ยอมทำตามที่ขอ

ก็ได้  แต่ฉันทำไมเป็น ไม่เคยทำ

รีบบอกก่อนเจ้านี่จะทำอะไรบ้าไปกว่านี้

สายตาคมกล้ากวาดมองมาเหมือนไม่อยากเชื่อ

ไม่เคยมีผัวหรือไง?”

หญิงสาวถลึงตาเข้าใส่อย่างเคืองๆ กับคำถาม

แล้วทำไมถึงมาแอบดูคนอื่นทำกัน เอ็งก็อยากใช่ไหม? ไม่มีอารมณ์บ้างหรือไง?”

ถามอย่างข้องใจนัก เพราะหล่อนก็ดูยังสาวยังสดไม่น่าที่จะไม่อยากไปได้

ใครจะไปอุบาทว์ชาติชั่วเหมือนนาย

 เสียงแหวสวนกลับมา

พูดดีๆ เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจเสียหรอก...เอามือมา

ยื่นมือใหญ่มาตรงหน้าเธอ มือเล็กยื่นไปหาอย่างกล้าๆ กลัวๆ

มือนุ่มดีนี่ เหมือนคนไม่เคยทำงานหนัก

ว่าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะจับนำมือนั่นล้วงเข้าไปในเป้ากางเกง มือเล็กแข็งขืนขึ้นมาเมื่อได้สัมผัสกับท่อนลำที่แข็งกร้าวและดูเหมือนกำลังขยับขยายพองตัว

พิมลภัสรีบชักมือกลับทำท่าจะถอนตัว แต่สิงหาไม่ยอม กำมือนั้นไว้แน่น

จับ

ตะคอกสั่งเสียงแข็ง

ทีนี้ก็ช่วยรูดด้วย

อี๋.....”

หญิงสาวทำหน้าขยะแขยง

บอกให้รูดไง เนี่ยๆ ทำอย่างนี้ เร็วๆ เข้าสิ เดี๋ยวใครก็มาเห็นหรอก

ออกคำสั่ง พร้อมกับจับมือเล็กนั่นรูดขึ้นๆ ลงๆ สอน

ใบหน้าสวยเบือนหนีพร้อมกับทำตามคำสั่งอย่างกล้าๆ เกร็งๆ แล้วมือเธอก็สัมผัสถึงความอัศจรรย์ของเจ้าสิ่งที่กำลังจับต้องอยู่ มันดูเหมือนจะขยับขยายขนาดและแข็งเกร็งขึ้นเรื่อยๆ

เสียงผู้เป็นเจ้าของมันร้องอืออาซี้ดซ้าดน่าหวาดเสียวก่อนจะครางเสียงกระเส่าแล้วร้องดังแหบพร่า

ในเวลานั้นเองที่เธอรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ชื้นแฉะอาบรดเต็มหลังมือจนชุ่ม

อี๋...อะไรน่ะ

รีบชักมือกลับมาเช็ดๆ ที่เสื้อคลุมอย่างรังเกียจ หันไปมองก็เห็นไอ้เจ้าหนุ่มร่างถึกนั่นหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเกหลับตาพริ้มหอบหายใจฟืดฟาดดัง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha