บ้านไร่ฉ่ำสวาท

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 10 : เจอตัว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เจอตัว

 

 

 

นั่นใครหรือพี่?”

สิงหาชี้มือไปทางหญิงสาวที่เห็นไกลๆ เจ้าหล่อนกำลังยืนเท้าแขนอยู่กับลูกกรงระเบียงของบ้านหลังใหญ่ซึ่งว่ากันว่าเป็นบ้านของนายระบือ

ไหนวะ?”

ชาติชายเงยหน้าขึ้นมามอง ก่อนจะร้องครางในลำคอ

อ๋อ...คุณหนูพิมลูกสาวนายระบิล

นายระบิลมีลูกสาวด้วยหรือพี่?”

ถามอย่างแปลกใจ

มีสิวะ สวยด้วย กำลังสาวรุ่นๆ เชียว นายงี้หวงอย่างกะอะไรดี

สวยขนาดไหน สู้อีเดือนเพ็ญได้หรือเปล่า?”

โอ้ย! ไม่เหมือนกันหรอก นังเดือนเพ็ญมันสวยแบบบ้านๆ แต่คุณหนูพิมน่ะ สวยแบบลูกผู้ดี

พอได้ยินอย่างนั้นสิงหาก็เบ้ปาก ชักอยากเห็นหน้าคุณหนูพิมที่ว่าใกล้ๆ

เขาอยู่ที่บ้านหลังนั้น ไม่ลงมาดูเดือนดูตะวันข้างล่างบ้างหรือไง?”

ว่าประชดอย่างหมั่นไส้ ทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้า หรือรู้จัก

ใคร แกหมายถึงคุณหนูพิมหรือ? เธอเรียนกรุงเทพฯ นู่น ปิดเทอมนานๆ ครั้งหรอกถึงจะมาเที่ยวที่นี่ที

สิงหาผงกหน้าอย่างสนอกสนใจ และอยากรู้นักว่าไอ้สวยแบบลูกผู้ดีนี่มันเป็นยังไง ลีลาร่อนส่ายสะโพกโยกคลึงกาย จะสู้เมียไม่เป็นทางการอย่างนังเดือนเพ็ญได้ไหม

แกถามทำไม?”

ชาติชายทำหน้าสงสัย

เปล่า ก็เห็นว่าขาวดี ไม่เหมือนชาวไร่ชาวสวนอย่างเรา

แน่นอนล่ะสิ ลูกสาวคนเดียวนายรักปานแก้วตาดวงใจ หวงอย่างกะอะไรดี ไม่เคยให้ได้ออกมาตากแดดตากลมในไร่เลยสักครั้ง

แล้วเมียนายระบิลไปไหนล่ะพี่?”

ตายไปนานแล้ว ตั้งแต่คุณหนูพิมยังเล็กๆ

แล้วแกก็อยู่คนเดียวมาตลอดงั้นหรือ? ช่างมีน้ำอดน้ำทนจริงๆ

พูดอย่างเหลือเชื่อ

ไอ้มีเล็กมีน้อยก็คงจะมีบ้างแหละ แต่ไม่ออกหน้าออกตา กลัวลูกสาวเสียใจ ผู้ชายนะเว้ยตัดเรื่องนี้ยาก ยังไงก็ต้องหาทางออกให้ตัวเองจนได้

สิงหาผงกหน้ารับฟังอย่างสนใจ อยากเห็นคุณหนูพิมใกล้ๆ แต่ว่างานที่ทำอยู่ก็ไม่เปิดโอกาสให้เฉียดเรือนหลังใหญ่ของเจ้านายเลย

ทุกครั้งที่พอมีโอกาสเขาจะต้องมองกลับไปที่ระเบียงตรงนั้น แล้วสิงหาก็ไม่ต้องรอนานนัก เมื่อได้ยินว่าระบิลกำลังจัดเตรียมงานวันเกิดให้กับลูกสาว คนงานในไร่ถูกเกณฑ์มาช่วยกันจัดบริเวณเพราะถือเป็นงานเลี้ยงใหญ่ประจำปีของไร่ ที่เชิญแขกเหรื่อข้างนอกมาร่วมด้วย

พี่สิง...พี่สิงจ๋า มาช่วยฉันยกกะละมังนี่หน่อยเร็ว

ดอกฝ้ายลูกสาวของนางละไมคนงานด้วยกันกวักมือเรียกหยอยๆ

เดี๋ยวข้าช่วย

หนุ่ยที่ยืนช่วยกันพันสายไฟกับเขารีบเข้าไปทำแทนเสีย แม้ดอกฝ้ายจะออกปากไล่ยังไงก็ไม่สนใจ จนเบิ้มหันมาหัวเราะกับเขา

ไอ้หนุ่ยมันชอบนางดอกฝ้าย แต่นังนั่นท่าจะชอบเอ็งว่ะไอ้สิง

สิงหาส่ายหน้าเบาๆ ไม่ว่ากระไร เขาน่ะเป็นขวัญใจสาวๆ มาตั้งแต่สมัยไหนๆ แล้ว ไม่แปลกหรอกหากจะมาครองตำแหน่งหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่บ้านไร่กลางดงดอยป่าเขานี่

พวกสาวๆ ถูกเกณฑ์เข้าครัวทำกับข้าวกับปลาอาหารเพราะเห็นว่าจะเชิญแขกคนใหญ่คนโตมาร่วมงานด้วย และนัยว่าเป็นการเลี้ยงคนงานไปในตัว งานนี้มีคุณน้ำทิพย์เป็นโต้โผใหญ่คอยเจ้ากี้เจ้าการชี้นิ้วสั่งจัดแจงนั่นนี่

นี่เธอ...เธอน่ะ มาช่วยยกกระถางนี่ไปไว้ตรงโน้นหน่อย

เสียงหวานเรียกให้สิงหาที่กำลังพันสายไฟกับกิ่งไม้อยู่บนต้นก้มหน้าลงมาดู และก็เห็นว่าเป็นคุณน้ำทิพย์คนสวยนั่นเอง

เขาค่อยๆ เหยียบกิ่งก้านที่แข็งแรงก่อนจะโหนตัวลงมายืนตรงหน้า

คุณมีอะไรจะใช้ผมหรือครับ?”

ดวงตาหวานกวาดมองร่างสูงหนั่นแน่นด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งขึ้นๆ ลงๆ ด้วยสายตาแพรวพราว หลังจากลอบแอบมองอยู่หลายวัน และก็พึงพอใจเจ้าหนุ่มคนงานใหม่อยู่ไม่น้อย

เธอนั่นเอง...น้องของชาติชายใช่ไหม?”

ครับ ผมชื่อสิงหา

แนะนำตัวเองอีกครั้งเผื่อเจ้าหล่อนจะลืม คนงานในไร่มีตั้งมากมาย ใครเป็นใครอาจจะจำได้ไม่หมดคุณทิพย์จะให้ผมทำอะไรครับ?”

ช่วยมายกกระถางตรงนี้ เอาไปตั้งตรงหน้าเวทีโน่นให้หน่อยสิ

ชี้นิ้วสั่ง

ได้ครับ

สิงหารีบกุลีกุจอทำตาม โดยไม่ทันสังเกตสายตาที่กวาดมองเรือนร่างเขาอย่างพึงพอใจ

วางตรงนี้ใช่ไหมครับ?”

 เงยหน้าขึ้นมาถาม มือยังไม่ละจากขอบกระถางเพราะอาจจะต้องเคลื่อนย้ายอีก

อื้ม...ฉันว่าตรงนั้นดีกว่านะ

นิ้วเรียวสวยดั่งลำเทียนชี้ไปอีกด้านของเวที

ได้ครับ

สิงหาบริการยกตามคำสั่ง

ตรงนี้นะครับ

ขยับอีกหน่อย โอเค...โอเคล่ะ

เมื่อเจ้าหล่อนพอใจร่างสูงก็ยืดตัวขึ้น ปัดมือปัดไม้ ยิ้มเผล่เอาหน้าเต็มที่

เธอทำไฟเป็นด้วยหรือ?”

ครับ...ก็พอมีความรู้นิดหน่อย ผมชอบตามวงดนตรีแถวบ้านไปออกงานนะครับ พรรคพวกเลยสอนให้พอจะต่อไฟได้เล็กๆ น้อยๆ

งั้นดีเลย มีไฟประดับอีกลังที่ห้องเก็บของ เดี๋ยวเธอช่วยไปยกออกมาหน่อยแล้วกัน ดูว่าจะเอามาใช้ประดับไฟบนเวทีได้หรือเปล่า ตามฉันมาสิ

ว่าแล้วร่างอรชรในชุดเสื้อยืดสีเหลืองที่รัดรึงจนเน้นเห็นทุกสัดส่วนและกางเกงสกินนี่เข้ารูปสีแดงก็เดินนำหน้าพาเขาไปยังห้องเก็บของ

สิงหามองตามแก้มก้นกลมกลึงที่ยักซ้ายยักขวาราวกับยักคิ้วหลิ่วตาเชิญชวนพร้อมกับลอบกลืนน้ำลาย คุณน้ำทิพย์แต่งตัวยั่วยวนชวนให้ปล้ำขนาดนี้ คนงานชายในบ้านก็ออกครึ่ดๆ ช่างไม่กลัวจะถูกฉุด  อย่างนี้นายระบือผัวคุณนายไม่ทรมานใจแย่หรือ? ที่มองเห็นของล่อตาล่อใจอยู่ตรงหน้า แต่ว่ากลับกินไม่ได้ คงอดอยากปากแห้งแย่ และชะรอยว่าคุณนายนี่จะเก็บกดไม่เบาสินะ

อยู่ข้างในนี้แหละ

พยักพเยิดหน้าบอกเขา สิงหามองประตูที่ปิดมิดชิดไม่คิดมาก เขาเดินไปเปิดประตู คุณทิพย์เดินตามมาข้างหลัง ข้างในนี่ค่อนข้างจะมืดสักหน่อย แต่ใช้เวลาสักพักเมื่อสายตาคุ้นชินก็เริ่มมองเห็นลางๆ

ตรงไหนครับ?”

เสียงประตูปิดไล่ตามหลังมา เมื่อหันกลับไปก็เห็นคุณน้ำทิพย์ยืนถลกเสื้ออวดโนมเนื้ออวบใหญ่ แม้ว่าในห้องจะไม่สว่างนักแต่กลับมองเห็นความขาวอล่องฉ่องเต็มตา สิงหากลืนน้ำลายเอื๊อกรู้สึกคอแห้งผากขึ้นมาทันที

เอ่อ...คุณทิพย์ครับ ละ...ลัง...อยู่ไหนครับ?”

ถึงจะสังหรณ์ใจว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น แต่ก็อดจะตื่นเต้นไม่ได้

เธอคิดว่าฉันให้เข้ามายกลังจริงหรือ?”

เจ้าหล่อนทำตาเจ้าเล่ห์ เหมือนหลอกล่อลูกวัวตัวน้อยๆ เข้ามาเชือด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha