บ่วงร้ายสัมพันธ์สวาท [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 [1] rewrite


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

3

 

 

หลายวันถัดมา นักรบเดินผิวปากลงมาจากชั้นบนอย่างอารมณ์ดี เพราะเมื่อคืนเจอสาวบริการถูกใจ ทำเอาเขาแทบหมดแรงคาเตียง แต่ก็จำต้องตื่นเช้าเพื่อไปทำธุระสำคัญให้กับบิดา

        “หอนแต่เช้าเลยนะ ไอ้ลูกหมา”

        “โห! คุณพ่อ เล่นเอาผมไปไม่เป็นเลย” นักรบปั้นหน้าง้ำแล้วเดินเข้าไปหาผู้เป็นพ่อ ก่อนจะสวมกอดท่านแรงๆ แล้วตามมาด้วยหอมแก้มฟอดใหญ่

        “ไอ้นักรบ แกนี่...โตจนมีเมียได้แล้วยังจะหอมพ่ออยู่ได้ รู้เอาไว้นะโว้ยไอ้ลูกหมา แก้มฉันเก็บเอาไว้ให้หลานมาหอม เพราะงั้น แกเลิกหอมฉันได้แล้ว” คุณคทาทำเป็นต่อว่าแต่ในใจนั่นชอบมากมาย

        “ไหนล่ะหลาน” นักรบถามกลับหน้าเป็น

        “แกก็เร่งหาเมียเข้าสิ ฉันอยากอุ้มหลานจะแย่แล้ว”

        “คุณพ่อคงต้องรออีกนานเลยครับ ว่าแต่คุณพ่อเตรียมรูปลูกสาวลุงจักรินไว้หรือยังครับ ขอผมดูหน่อย” นักรบยื่นมือออกไปขอภาพ

        “นี่ไง ว่าแต่แกมีวิธีจะพาหนูเวออกมาจากบ้านย่าหนิมได้แล้วใช่ไหม” คุณคทาเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะเมื่อวันที่ลูกชายเข้ามาบอกว่าเดี๋ยวจะไปจัดการเรื่องนี้ให้ ตนก็ไม่ได้ถามว่าจะทำยังไง เพราะคิดว่าลูกชายพูดเล่น

        “ก็...เดินเข้าไปบอกตรงๆ เลยว่าจะมารับเวธกาไปอยู่ด้วย” นักรบตามความจริง เพราะเขาคิดมาหลายวัน ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี เขาก็เลยวัดดวงด้วยการบุกเข้าไปหาเลย

“โธ่...เจ้านักรบ พ่อก็หลงดีใจว่าแกมีวิธีช่วยหนูเวแล้ว แล้วไปเนี่ยไม่กลัวจะโดนย่าหนิมแจ้งความจับหรือไง” คุณคทาอดห่วงลูกชายไม่ได้ เพราะคราวที่ตนไปก็โดนมาแล้ว แต่หากไม่ไป ก็ไม่ได้ เพราะตนได้รับปากเพื่อนไว้แล้ว ยังไงก็ต้องช่วยลูกสาวของเพื่อนออกมาให้ได้

        “ถ้าผมโดนจับจริง ผมจะให้ตำรวจโทรมาบอกคุณพ่อไปประกันตัวแล้วกันครับ ผมไปล่ะ เดี๋ยวจะตกเครื่อง” นักรบบอกทีเล่นทีจริง ด้านคุณคทาก็ลุกเดินออกไปส่งลูกชาย รอกระทั่งรถของลูกชายขับรถออกไปแล้วตนก็ได้แต่ถอนหายใจ

        “คุณผู้ชายกลุ้มใจอะไรเหรอคะ” ป้าจอย แม่บ้านที่อยู่ดูแลคุณผู้ชายของบ้านมานานเอ่ยถาม เมื่อเห็นสีหน้าของคุณผู้ชายไม่ค่อยดีนัก

        “ก็เรื่องหนูเวนั่นแหละป้า ทำเอาฉันกลุ้มไม่เลิก แล้วนี่ไม่รู้ว่าเจ้านักรบจะทำสำเร็จหรือเปล่า”

        “คงจะยากนะคะคุณผู้ชาย เพราะทางย่าเขาไม่ยอมให้มา”

        “ก็นั่นแหละปัญหาใหญ่ แต่ก็รอดูกันต่อไปว่าเจ้านักรบจะทำสำเร็จหรือเปล่า ว่าแต่วันนี้ป้าทำอะไรกินล่ะ ฉันหิวแล้ว”

        “แกงส้มปลาช่อนค่ะ ถ้าคุณผู้ชายหิวก็ไปเลยค่ะ เดี๋ยวป้าจะบอกให้แม่สองคนนั่นจัดโต๊ะ”

        “ของโปรดผมเลย ป้าจอย” คุณคทายิ้มกว้างเมื่อเช้านี้ป้าจอยทำอาหารให้ถูกใจ ก่อนจะเดินไปยังห้องรับประทานอาหาร อดคิดถึงลูกชายไม่ได้ เพราะพ่อลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนนี้ก็ชอบแกงส้มปลาช่อนเช่นกัน

 

 

       หลังจากลงเครื่องแล้วก็นั่งรถที่เพื่อนส่งไปรับที่สนามบินต่ออีกทอดหนึ่ง นักรบก็ถูกปลุกให้ตื่น หลังจากรถที่ไปรับเข้ามาจอดหน้า เพลิงอาทิตย์รีสอร์ทรีสอร์ทท่ามกลางธรรมชาติของเพื่อนรัก

        “ไอ้อาทิตย์ แกเองเหรอ” นักรบทักทายเพื่อนในอาการงัวเงีย

        “ใช่! ฉันเอง แล้วนี่แกไปอดหลับอดนอนมาจากไหว” อาทิตย์ เจ้าของรีสอร์ท หน้าตาหล่อเหลาจนเป็นที่หมายปองของสาวๆ ที่แวะเวียนมาขายขนมจีบ ทว่าเจ้าของรีสอร์ทยังหวงความโสดเลยไม่คิดสนใจสาวคนไหนนอกจากงาน

        “เมื่อคืนฉันหนักไปหน่อย แล้วยังตื่นแต่เช้า มันก็เลยง่วง” ตอบแล้วนักรบก็ฉีกยิ้มนิดๆ ให้เพื่อน

        “ไอ้หนักของแกนี่ หนักเรื่องบนเตียงล่ะสิ”

        “รู้แล้วยังจะมาถามอีก”

        “เพลาๆ บ้างเถอะแก ใช้งานมากๆ ระวังจะเสื่อมก่อนเข้าหอ” อาทิตย์หัวเราะชอบใจ เมื่อเพื่อนรักถลึงตาใส่ ก่อนจะพากันเข้าไปสวัสดีพ่อแม่ของอาทิตย์ แล้วอาทิตย์ก็พาเพื่อนไปยังบ้านพัก เขาปล่อยให้เพื่อนนั่งพักอยู่เกือบสิบนาทีจึงได้ถามถึงการมาของเพื่อน ที่โทรมาแจ้งไม่กี่วัน เจ้าตัวก็มาเลย

        “มาทำธุระให้พ่อ” ตอบแล้วก็ยกกาแฟขึ้นจิบ สายตามองไปยังทิวทัศน์ที่เขียวขจีเบื้องหน้า จริงๆ แล้วเขาชื่นชอบธรรมชาติมาก อยากจะมาทำธุรกิจแถวธรรมชาติบ้าง แต่ก็ต้องพับโครงการแบบถาวร เพราะไม่มีคนดูแลธุรกิจต่อจากบิดา เพราะเขาเป็นลูกชายคนเดียว

        “ธุระอะไรของแกวะ ถึงได้ด่วนจี๋แบบนี้ นี่ดีนะที่ห้องพักยังว่าง”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha