[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 7 : ย้ายเข้า


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

  





273x387

  




 







V

 < ย้ายเข้า >  

---บางส่วน---


หลังจากวางสายแล้วปีเตอร์ก็เหลือบมามองหญิงสาวข้างๆ เธอกำลังมองออกไปนอกกระจกเหมือนว่ากำลังชมทัศนียภาพรอบข้าง จริงอยู่นิวยอร์กเป็นเมืองที่สวยงามในยามค่ำคืนเมืองหนึ่งเลย โดยเฉพาะสำหรับนักท่องเที่ยว แต่สำหรับเขาสิ่งที่สวยงามที่สุดตอนนี้คือหญิงสาวข้างกาย ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเจอผู้หญิงที่สวยด้วยอาชีพเขาแล้ว ผู้หญิงที่สวยและเพียบพร้อมเขาเจอมามากมาย แม้แต่เจซีเธอเองเพียบพร้อมไปด้วยทุกอย่างทั้งความสวย รูปร่าง หน้าตา ความรู้ความสามารถ ชื่อเสียงที่คู่ควรกับเขาอย่างมาก จากสายตาคนอื่น แต่สำหรับเขาสิ่งเหล่านั้นไม่สำคัญเลย   

สำหรับหญิงข้างกายตอนนี้ก็จัดเป็นผู้หญิงที่สวยน่ารักเป็นธรรมชาติคนหนึ่งในแบบเอเซีย แต่ถ้าเทียบกับผู้หญิงที่เขาพบมาต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ใครจะคิดผู้หญิงที่จะดูแสนธรรมดาคนนี้กลับเป็นที่ต้องการสำหรับเขา จนทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเองจึงต้องใช้วิธีแบบคนโรคจิต “ในความคิดของเธอนะ”  เอาเธอมาครอบครองไว้แต่เพียงผู้เดียว

“หนูนา” เงียบ!!! ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ จากหญิงสาวข้างกาย แม้แต่    ปฎิกริยาทางร่างกาย 

“หนูนา” ตัดสินใจเรียกเธออีกครั้ง หนูนาถอนหายใจก่อน อย่างคนปลงตก และหันมาตามเสียงเรียกแต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไร เพราะตอนนี้เธอคิดว่าจะต้องคุยและตกลงกับเขาอย่างสันติวิธี  มาถึงขนาดนี้เธอเองก็ไม่เข้าใจการกระทำของเขารวมถึงตัวเองด้วย ทำไมและอะไรให้เธอตัดสินใจและทำตามความต้องการของเขาได้มากมายขนาดนี้ 

 เมื่อเห็นว่าเธอยอมหันมาตามเรียกครั้งที่สอง ปีเตอร์ก็เอ่ยต่อทันทีพร้อมกับหันกลับไปดูเส้นทาง เพราะสำหรับเขาแล้วเขาไม่อยากปล่อยให้ความรู้สึกไม่ดีเกิดขึ้นกับหนูนาไปกับเวลาเรื่อยๆ ซึ่งความรู้สึกนี้ก็เกิดกับเธอเพียงคนเดียว 

    “ผมรู้ว่าตอนนี้หนูนาคงรู้สึกสับสนและไม่เข้าใจการกระทำของผม แต่ผมคงจะไม่เอ่ยขอโทษใดๆทั้งสิ้น เพราะสำหรับผมแล้วมันไม่ใช่สิ่งผิดพลาดที่ต้องการให้หนูนาเข้ามาในชีวิต ผมคงอธิบายได้เพียงเท่านั้น เพราะผมเองก็ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แต่ขอให้เชื่อว่าทุกอย่างที่ผมทำไปและกำลังจะทำต่อไป ทุกอย่างมันมาจากความรู้สึกที่ดี...ที่มีให้หนูนาคนเดียวเท่านั้น”

     “นี้เขากำลังบอก ‘รัก’ เราหรือเปล่า? แล้วเคยคิดจะถามเรามั้ย? ว่าอยากได้มั้ย?”  หนูนาคิดได้แค่นั้นแต่เป็นความคิดที่ค่อนข้างเข้าข้างตัวเองสุดๆ  ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้สึกดีนะ แต่ที่เงียบไม่รู้จะพูดอะไรต่อจริงๆ เขามาไม้นี้ไปต่อไม่ถูกเลย และรู้สึกถึงอุณภูมิสูงที่ใบหน้าอีกแล้ว

    สำหรับปีเตอร์ถึงแม้จะไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากหนูนา แต่เขาก็รับรู้ถึงความผ่อนคลายในตัวเธอได้ หลังจากนั้นต่างก็ไม่มีคำพูดใดๆจนกระทั่งรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่ประจำใต้อาคารคอนโดหรู ปีเตอร์ก็ไปยกกระเป๋าที่มีเพียงใบเดียวมือหนึ่งก็ลากกระเป๋า อีกมือก็ไปขว้ามืออีกข้างของหนูนาและจูงมือเดินไปที่ลิฟท์ พอถึงหน้าลิฟท์ก็ก้มหน้ามาทางหนูนาและยิ้มไปด้วย  

“หนูนาจ๋า กดลิฟท์หน่อยสิจ๊ะ” หนูนารีบหันควับไปมองหน้าเจ้าของเสียงนั้นทันที “มีอารมณ์แบบนี้ด้วยเหรอ”  ได้แต่คิดและยิ้มตอบกลับใบหน้านั้นที่หันมายิ้มรออยู่แล้วเอื้อมมือไปกดลิฟท์ เมื่อเดินเข้าไปก็กดรหัส กดชั้นด้วยมือที่ว่าง  

เมื่อเข้ามาถึงในห้องปีเตอร์ก็ไม่รอช้า ปล่อยมือจากกระเป๋าแล้วดึงหนูนาเข้าอ้อมกอด  หอมแก้มทั้งสองข้างสลับไปมาหลายครั้ง แสดงออกให้รู้ว่าวันนี้เขาคิดถึงหนูนามากแค่ไหน หนูนาได้แต่หลับตาตกใจกับการกระทำอย่างรวดเร็วของเขาแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนต่อต้านใดๆ เพราะถ้ายอมรับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ก็     ปฎิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดีกับมันเช่นกัน  

ปีเตอร์จ้องหน้าที่หลับตา “อยากให้หนูนาทำแบบนี้บ้าง” กระซิบเบาๆใกล้ริมฝีปากอิ่มนั้น หนูนาก็ค่อยๆลืมตาขึ้นก็เห็นเขาจ้องมาก่อนแล้ว 

“ทำแบบไหนคะ?” ปีเตอร์ไม่ตอบแต่เอียงแก้มให้หนูนา เห็นแบบนั้นก็เข้าใจทันที ยิ้มเขินๆในชีวิตเคยซะที่ไหนหอมแก้มผู้ชายตัวโตๆ ถึงแม้เธอจะมาอยู่อเมริกาได้สองเดือนแล้ว เธอก็ไม่เคยทักทายเพื่อนชายที่นี้แบบแก้มสัมผัสกันด้วยซ้ำ  แต่ก็ยอมและค่อยๆยื่นหน้าหอมแก้มเขาเบาๆ ปีเตอร์ไม่พอหันอีกข้างให้ หนูนาก็หอมแก้มเขาอีกครั้ง  

ปีเตอร์หันมาเผชิญหน้าแล้วยิ้มแบบที่ ถ้าสาวๆเห็นต้องละลายแน่ๆ       หนูนาคิดเพราะตอนนี้เธอเองก็แทบจะยืนไม่อยู่แล้วเช่นกัน ปีเตอร์มีรอยยิ้มหลายแบบมาก แต่แบบนี้ที่ยิ้มออกมาทั้งดวงตาบ่งบอกถึงความสุขที่ได้รับนั้นเธอไม่เคยเห็นมาก่อน หนูนาคิดว่าตอนนี้อุณภูมที่หน้าคงสูงมาก ใบหน้าของเธอคงแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุกแน่ๆ และในขณะเดียวกันหัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะปกติซะแล้ว...  

ด้วยความน่ารักและเป็นธรรมชาติของหญิงสาวตรงหน้าทำให้ปีเตอร์เก็บกักความรู้สึกบางอย่างต่อไปไม่ได้อีกแล้ว  ทำให้ปากหนาเลื่อนเข้าประกบปากอิ่มนั้นทันทีส่งลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปากอิ่มควานหาดูดกลืนความหวานนั้นอย่างไม่รีรอ หนูนาหาได้ต่อต้านแต่อย่างใด ยิ่งทำให้ลิ้นหนารุกตามอารมณ์   หยอกล้อกับลิ้นเล็กๆ ทำให้แขนเล็กต้องขึ้นมาโอบกอดรอบคอเขาเพื่อเป็นหลัก 

“อืม..” เรียกเสียงครางอย่างพึงพอใจของปีเตอร์ออกมา  

ปีเตอร์ช้อนร่างเล็กโดยที่ไม่ถอนจูบ ยังคงจูบหยอกล้อเรียกร้องกลืนกินความหวานอย่างไม่รู้จักอิ่ม ปีเตอร์ย้ายมานั่งที่โซฟากลางห้องให้หนูนานั่งบนตักโดยที่ไม่ยอมถอนจูบ แขนโอบรอบเอวเธอไว้ แต่จู่ๆเขาก็หยุดทุกการเคลื่อนไหวแต่ไม่ยอมถอนริมฝีปากออกจากปากอิ่มนั้น หนูนารู้สึกขัดใจเพราะยังรู้สึกดีกับจูบของเขาอยู่มาก พร้อมยอมรับและเปิดใจกับเขามากขึ้น และค่อยๆลืมตาพร้อมจะถอนจูบซะเอง แต่แขนแกร่งก็เหมือนรู้ทันยกข้างหนึ่งขึ้นมาไม่ให้หนูนาทำอย่างที่คิดได้ ปีเตอร์กลับค่อยๆดูดปากหนูนาและให้หนูนาส่งลิ้นเล็กเข้ามาในโพรงปากเขา 

“อ้า...” ปีเตอร์ร้องครางออกมา หนูนาได้ยินอย่างนั้นยิ่งได้ใจก็ทำอย่างที่เขาทำกับเธอ คือลิ้มลองดูดกลืนกินความหวานในโพรงปากเขาบ้างและหยอกล้อกับลิ้นหนานั้น สร้างความรู้สึกที่ดีให้กับคนทั้งสองอย่างมาก ตอนนี้ต่างฝ่ายต่างสลับกันไปลิ้มลองความหวานของกันและกันไม่มีใครที่จะยอมหยุด เพราะทั้งสองคนได้ตัดสินใจที่จะปล่อยความรู้สึกให้เป็นไปตามความต้องการ  

“อุ้ย!!” หนูนาร้องออกมาพร้อมกับถอนจูบทันที เมื่อปีเตอร์กำลังจะไปต่อโดยล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อจากด้านล่าง หนูนาที่เติบโตจนอายุยี่สิบห้าแล้ว ยังไม่เคยถูกล้วงล้ำมากขนาดนี้ก็ต้องตกใจบ้างสิ

“หิวแล้ว ไปทำอะไรกินกันดีกว่า”

“ห๊า!!!...” หนูนาปรับอารมณ์ไม่ทันได้แต่ร้องอุทานอย่างงงๆ เมื่อจู่ๆ       ปีเตอร์ก็อุ้มเธอลงและเปลี่ยนเรื่องซะงั้น และเขาก็จูงมือเธอเดินตามมาส่วนครัวสไตล์โมเดิ้ล   



 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกมากฟินมากชอบมากอ่านเเล้วหลายรอบไม่เบื่อเลยค่ะชอบมากๆๆๆๆค่ะนักเลง
โดย Anonymous | 1 year, 1 month ที่ผ่านมา
  • ^^ โดย RungArunoThay | 1 year, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกติงจัง อ่านแล้วฟินนนน(@0@)
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
  • [ดีต่อใจ] โดย RungArunoThay | 1 year, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ทำไมไม่รุกต่ออออ
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
  • 5555 ^^ โดย RungArunoThay | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ย้ากกกกก
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
น่ารักมากก อ่านแล้วเขิน ใจเต้น ตึกตักๆ 55555 >///<
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
  • 5555 ^^ โดย RungArunoThay | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อารมณ์ศิลปินก้อแปรปรวนแบบนี้แหละ555+ตามเขาไม่ทันจริงๆ
โดย Anonymous | 2 years, 1 month ที่ผ่านมา
  • 5555 ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อ่านวันแรกสนุกมากขอบคุณคะ
โดย Anonymous | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
  • ขอบคุณค่ะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินนนนนน
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินสุดๆเลยอะ แต่พิมผิดเยอะนะ แต่ก็ชอบ😍เลิฟเลย
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
  • 555 ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวขอรีไรท์ ใหม่อีกรอบ(ของรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้) จะมาอัพแก้ไขนะคะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha