[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 26 : < ใครอย่าแตะ 90%>


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



  





273x387

  




 







X

< ใครอย่าแตะ >

90%

“หนูนาผมขอโทษ” และเมื่อสิ้นเสียงคำขอโทษของปีเตอร์ หนูนาก็ปล่อยโฮออกมาร้องไห้ตัวสั่นอย่างบอกความรู้สึกของตัวเองไม่ถูก ปีเตอร์เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้และความสั่นเทาของหนูนาแล้วเขารู้สึกเจ็บปวดเข้าไปในใจกระตุกทันที นี้เขาทำร้ายเธอขนาดนี้ได้อย่างไรกัน ปีเตอร์โอบกอดหนูนาแน่นขึ้นต้องการถ่ายทอดความรู้สึกให้หนูนาได้รู้ว่าเขาเสียใจจริงๆ จนเวลาผ่านไปได้สักพักหนูนาก็เริ่มสงบลง 

เธอไม่เข้าใจทำไม เขาเป็นอะไรและตัวเขามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเธอมากมาย หนูนาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตั้งแต่เกิดมาจำความได้เธอเคยร้องไห้แบบนี้หรือเปล่า แต่เมื่อสักครู่ที่ผ่านมาที่เธอเสียใจไม่ใช่แค่การกระทำที่รุนแรงและร้ายกาจของปีเตอร์ แต่รวมถึงสายตาที่เขามองเธอมันไม่เหมือนของคนที่รักกันมองกันเลย

ปีเตอร์ค่อยๆคลายอ้อมแขนขยับให้หนูนาหันหน้ามาสบตากับเขา ปีเตอร์ค่อยๆเกลี่ยนิ้วเช็ดคราบน้ำตาของหนูนาอย่างอ่อนโยน 

“ขอโทษหนูนาที่รักของผม” ปีเตอร์พูดอีกครั้งและเมื่อได้ยินแบบนั้นมันกลับทำให้น้ำตาที่พึ่งจะหยุดไหลก็ไหลออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไร้ซึ่งเสียงสะอื้นมันมาจากแววตาโล่งอกและดีใจ เมื่อหนูนาได้สบตากับปีเตอร์อีกครั้งแววตาคู่นั้นกลับมาอีกครั้งและมันจะเป็นของเธอคนเดียวเธอเชื่อแบบนั้นมาตลอด 

“หนู.นา..คิดว่า..พีทจะไม่รักหนูนา..แล้ว” หนูนาพูดออกไปจากความรู้สึกตอนนี้ 

“อะไรทำให้คิดแบบนั้น”  ปีเตอร์เลิกคิ้วถามด้วยความไม่เข้าใจ

    “สายตาของพีท”

   “ไม่มีอะไรมาทำให้ผมเลิกรักหนูนา จำไว้! อย่าได้คิดแบบนี้อีกไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไร หรือเรื่องราวอะไรอีกมากมาย หนูนาต้องเชื่อในความรักที่ผมมีให้” หนูนาฟังและมองหน้าปีเตอร์ไปด้วย คำพูดของเขาฟังดูแล้วมันเหมือนคำสั่งมากกว่าจะเป็นการยืนยันความรักของเขา เท่าที่ฟังมันเหมือนปีเตอร์พูดเผื่ออะไรไว้สักอย่าง เหมือนเขาจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตอย่างนั้นแหละ 

“ผมไปส่งนะ...ต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ?” ปีเตอร์รีบเปลี่ยนเรื่องทันที เพราะสีหน้าของหนูนาแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจนว่ากำลังครุ่นคิดกับคำพูดของเขา หนูนาเป็นคนฉลาดมากกับเรื่องพวกนี้จับพิรุธในความหมายของคำพูดได้เก่งมาก แต่ในเรื่องความรู้สึกของผู้ชายที่พยายามส่งมาให้เธอนั้นสิกลับดูไม่ออก ทั้งๆที่มันชัดเจนมากอย่างโคลเป็นต้น 

“โห๊!...อีกแหละ...ช่างเป็นศิลปินจริงๆ...ปรับเปลี่ยนอารมณ์และเรื่องได้อย่างรวดเร็ว” หนูนาได้แต่คิดแต่กลับตอบออกไปอีกอย่าง “ไม่เอาค่ะ...เดี๋ยวหนูนาไปเอง...พีทมีงานไปทำงานต่อเถอะปล่อยให้..โค...คนอื่นรอมันไม่ดี...เดี๋ยวเสียชื่อ...มืออาชีพกันพอดี”  หนูนาปฎิเสธและร่ายยาวให้เหตุผล และเลี่ยงที่จะเอ่ยถึงโคล เพราะไม่อยากต่อความยาวและอีกอย่างเธอรู้ดีว่าปีเตอร์ไม่ชอบให้ถูกปฎิเสธต่อข้อเสนอทั้งๆที่เป็นข้อเสนอ แต่เธอก็แทบจะไม่มีโอกาสได้เลือกและตัดสินใจเกี่ยวกับมันสักเท่าไหร่ถ้าเขาไม่เห็นด้วย และก่อนที่ปีเตอร์ได้ทันพูดอะไรเสียงโทรศัพท์ของเขาก็สั่นเป็นที่รับรู้ได้จากคนทั้งสอง เพราะหนูนายังนั่งอยู่บนตักของ   ปีเตอร์ หนูนาทำท่าจะขยับลงมานั่งข้างๆแทน แต่ปีเตอร์ไม่อนุญาตเขาแค่ให้หนูนาขยับให้เขาล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาได้ 

“ว่ามา...ดี....เอามาเลย...ที่รถ” ปีเตอร์พูดแค่นั้นเมื่อฟังคนปลายสายพูด และกำลังจะวางสาย แต่เหมือนปลายสายจะมีเรื่องที่จะรายงานอีกเรื่อง “อืม...ยังก่อน...เดี๋ยวฉันจัดการเอง” คราวนี้สีหน้าของเขาเครียดเล็กน้อย 

“ถ้าตกลงตามที่ขอจะตอบแทนด้วยอะไร” และทันทีที่ปีเตอร์วางสายก็ปรับสีหน้าและหันมาพูดและสบตากับหนูนาทันที

“ห๊า!...”  หนูนาร้องออกมาอย่างงงๆอีกครั้ง อะไรของเขา! 

“อย่าไปทำหน้าตาแบบนี้ใส่ผู้ชายหน้าไหนนะเข้าใจไว้ด้วย” ท่าทางของหนูนาน่ารักมากจนปีเตอร์อดที่จะยื่นมือไปบีบจมูกเล็กๆรั้นๆนั้นไม่ได้ และทวนความจำให้สาวเปิ่นที่น่ารักคนนี้อีกครั้ง   

“ใครจะไปรู้ละ...คนอะไรความจำดี!...ต่อติดเรื่องราวได้อย่างแม่นยำ...ถามจริงเป็นมนุษย์...หรือเปล่าเรานะ” หนูนาแทนที่จะตอบคำถาม กลับแซวปีเตอร์กลับไปทันที ตามความคิดที่ออกมาจากความรู้สึกที่แท้จริง

“ไม่รู้สิ...ถ้าอยากรู้ลองพิสูจน์ก่อนไปเรียนก็ได้นะ...จะได้รู้ว่าเป็นมนุษย์จริงมั้ย” 

   “บ้า!...” หนูนาร้องออกมาพร้อมฟาดมือเบาๆไปที่หน้าอกแกร่ง เพราะเข้าใจในความหมายดี “ไม่อยากเชื่อว่าจะพูดจาแบบนี้กับเขาก็เป็น”  คราวนี้หนูนาขอคิดในใจดีกว่า เพราะถ้าพูดออกไปมีหวังโดนหยอดใส่คำโตอีกแน่ เธอไม่น่าลืมเลยว่า ปีเตอร์เป็นนักแต่งเพลงด้วยเพราะฉะนั้นความสามารถในด้านสำนวนเขาต้องเก่งอยู่แล้ว

ปีเตอร์ได้แต่หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข และค่อยๆเข้าไปประกบปากอิ่มอีกครั้งอย่างนุ่มนวลและเรียกร้องอีกครั้ง หนูนาเมื่อได้รับอารมณ์ที่ส่งผ่านมากับลิ้นของปีเตอร์ก็เปิดรับให้เขาเข้าไปลิ้มลองความหวาน และโอบรอบคอปีเตอร์ไว้จนผ่านไปสักพัก เพื่อพอให้ประทังเวลาที่กว่าจะได้เจอกันอีกครั้งเย็นนี้ 

“รีบกลับมานะเย็นนี้จะทำอาหารไทยให้กิน” ปีเตอร์กระซิบบอกไปเบาๆใกล้ริมฝีปากอิ่มอย่างจงใจ

   “อื้ม!” หนูนาพยักหน้าและครางในลำคอ เพราะตอนนี้หนูนาหน้าแดงอีกแล้ว เฮ้ย! เธอก็ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทุกครั้งที่ เขาหว่านเสน่ห์ใส่ เธอต้องอายหน้าแดงตลอดเลยไม่สามารถชินกับมันได้สักที

  ปีเตอร์เอื้อมมือไปเปิดประตู หนูนาขยับลงไปนั่งที่เบาะรถ แต่ปีเตอร์ส่งสัญญาณให้เธอนั่งอยู่ในรถ ส่วนตัวเขาก็เดินไปที่ตำแหน่งชายชุดดำที่ห่างออกไปอีกสองช่องจอดรถ และส่งบางอย่างให้เขาและก้มศีรษะเล็กน้อยและเดินจากไป    ปีเตอร์เดินกลับเข้ามาที่รถอีกครั้ง กลับมานั่งตำแหน่งเดิมจากที่ลุกไปเมื่อสักครู่ 

“ส่งแขนมาหน่อย” ปีเตอร์พูดพร้อมเปิดกล่องที่รับมาจากชายชุดดำเมื่อสักครู่ ข้างในมันคือกำไลที่ทำมาจากทองคำขาว และตรงกลางมีเพชรฝังตัวในทองคำขาวไม่ใหญ่และเล็กเกินไป น่ารักมาก และข้างๆของเพชรซ้ายขวาเป็นอะไรสักอย่างสีเงิน รูปร่างกลมๆประดับไว้ที่ฝังตัวลักษณะเดียวกับเพชร แต่เล็กกว่าแต่ดูโดยรวมแล้วน่ารักมาก ไม่สะดุดตาและหวือหวาจนเป็นอัตรายต่อคนใส่ และเมื่อ   ปีเตอร์หยิบออกมาจากกล่องหงายให้ดูข้างในมันมีข้อความสลักไว้ด้วย “ด้วยรักของพีทสำหรับหนูนาคนเดียว”   ปีเตอร์สวมให้หนูนาที่ข้อมือข้างซ้ายของเธอ 

“น่ารักมากเลยค่ะพีท...ขอบคุณนะคะ”

   “หนูนาจำไว้นะ...ต้องให้กำไลนี้ติดตัวคุณตลอดห้ามให้หายหรืออยู่ห่างกายคุณเด็ดขาด...โดยเฉพาะเวลาที่ห่างจากผม...เข้าใจมั้ย” ปีเตอร์พูดอย่างจริงจัง

“ค่ะ” หนูนาสงสัยแต่เลือกที่จะไม่ถามอะไร เพราะรู้และเข้าใจในตัว        ปีเตอร์ดี ถ้าเขาพร้อมจะบอกหรือให้รายละเอียดเขาก็จะบอกทันที แต่ที่ยังไม่บอกตอนนี้คงมีเหตุผลและเธอก็เลือกที่จะรับปาก และทำตามคำสั่งของเขา เพราะ      ปีเตอร์ดูจริงจังมาก

   “ไป...เดี๋ยวไปส่งที่หน้าตึก”

   “อื้ม”

🎸🎤🎶🎼


E-book 

จังหวะรักมาเฟีย I 

198.-


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzgxNTc4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjY0MDIiO30



https://www.ookbee.com/shop/BookInfo?pid=767d1873-f5ce-4c28-8cc7-5c8c6fc6bf7e&affiliateCode=391c99ccc95a4c6f9d4167a125bcc664


 http://www.hytexts.com/ebook/book/B006722 


https://www.naiin.com/product/detail/187813/


http://ebooks.in.th/ebook/35212/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9F%E0%B8%B5%E0%B8%A2_I_(Mafia's_Rhythms_Of_Love)/


http://banbanbook.com/banbanbook/cart/get_detail_book/1151


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ยังไม่จบใช่มั้ยค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
  • ค่ะ ยังไม่จบ ยังอัพต่อค่ะ โดย RungArunoThay | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ไฟติงงงงง. 😜
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
กำไล ต้องใช้ ล.ลิง นะ ไรท์
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
  • 555 ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวกลับไปแก้ค่ะ โดย RungArunoThay | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha