[จบ] จังหวะรักมาเฟีย I ( Mafia's Rhythms Of Love )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 19 : วันหยุดกับหนูนา 80%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

  





273x387

  




 









วันหยุดกับหนูนา (80%)


“ว่าไง?” ปีเตอร์ถามออกไปอีกครั้งเมื่อเห็นว่าหนูนาตกอยู่ในภวังค์ความคิด หนูนาได้แต่พยักหน้าไม่อยากพูดอะไรให้มากเรื่องมากความ แต่กลับพูดไปว่า “หิวแล้ว” เพราะตอนนี้ก็เลยเวลาอาหารเที่ยงพอสมควร ถ้าให้ปีเตอร์จ้องมองกันแบบนี้ข้าวผัดปูจานนี้คงน่าสงสารแย่ ถ้าเธอและเขายังไม่จัดการกับมัน เพราะแววตาของเขาตอนนี้เหมือนจะกินเธอแทนข้าวผัดปูตรงหน้ามากขึ้นเรื่อยๆ

“ฮ่าๆๆๆๆๆ...เปลี่ยนเรื่องได้แค่ตอนนี้เท่านั้น นะ!”  ปีเตอร์หัวเราะไปด้วย และหันไปจัดการกับข้าวผัดปู เหมือนเดิมเขาป้อนหนูนาสลับกับตัวเองตลอดเวลา  

“จะเป็นง่อยเหรอเปล่านะเรา” หนูนาได้แต่คิดแต่ก็ยอมให้ปีเตอร์ป้อนข้าวให้สลับกันจนหมดจาน และอย่างเคยหนูนาขอเป็นคนเก็บล้างซึ่งเป็นงานถนัดของเธอ

หนูนาหันกลับมาหลังจากที่เก็บล้างเรียบร้อยเป็นจังหวะที่โทรศัพท์ของ     ปีเตอร์ดังพอดี เขาก็ลุกเดินไปตรงที่ระเบียงห้อง เพื่อไปคุยโทรศัพท์ ส่วนเธอก็ย้ายอุปกรณ์ไปนั่งที่โซฟากลางห้อง โดยนำMacBookไว้ที่โต๊ะกลางและนั่งลงกับพื้น และหลังจากส่งเมลล์ไปที่สำนักพิมพ์ที่ไทยแล้ว เธอก็เสียบหูฟังเพลงและทบทวนบทเรียน หนูนายังมีเรียนอีกแค่สามครั้งในสัปดาห์หน้า และหลังจากนั้นเธอจะได้พักอีกประมาณสองเดือนเพื่อเตรียมตัวเข้าสู่หลักสูตรการศึกษาจริงแล้ว 

“อ๊ะ!” หนูนาไม่รู้ตัวเลยว่าปีเตอร์ได้มานั่งบนพื้นซ้อนหลังเธอ หนูนาร้องออกมา เมื่อปีเตอร์ดึงหูฟังออกข้างหนึ่งและเอาไปเสียบหูของเขาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้และขยับเข้าใกล้เธอมากขึ้น โดยไม่พูดอะไรคงเพราะไม่อยากรบกวนเวลาการอ่านหนังสือของเธอไปมากกว่านี้ แต่เขาก็แค่อยากอยู่ใกล้ๆเธอหลังจากหันไปมองและเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม แต่เมื่อเขาไม่พูดอะไรก็หันกลับมาอ่านหนังสืออีกครั้ง 

ปีเตอร์เองก็ให้ความสนใจที่หนังสือของเธอเช่นกันกลายเป็นว่าเขานั่งซ้อนหลังโดยชันเข่าข้างหนึ่งเป็นพนักให้หนูนาได้พิง และขาอีกข้างก็ยื่นไปข้างหน้าโดยตัวหนูนาก็เหมือนอยู่ในอ้อมกอดเขาในท่านั่ง ในบางครั้งที่เนื้อหาบางหน้าหนูนาอ่านจบเร็วและกำลังจะเปิดหน้าถัดไป ปีเตอร์ก็จะยกมือห้ามในบางครั้งเพราะเขายังอ่านไม่จบ หนูนาแอบชำเลืองมองปีเตอร์สีหน้าเขาดูจริงจังตั้งใจมาก เมื่อเข้าสู่โหมดวิชาการว่าไปแล้วนอกจากเธอจะไม่พบประวัติครอบครัวเขาแล้วประวัติการศึกษาก็ไม่มี อยากถามก็อยากถาม อยากรู้ก็อยากรู้    

“มีอะไรจะถาม” จู่ๆปีเตอร์ก็พูดขึ้นมา 

“โห้!..เขามีความสามารถในการอ่านใจคนหรือเปล่าเนี้ยะ!!!” 

“อืม”  หนูนาตอบออกไปพร้อมพยักหน้า 

ปีเตอร์ยิ้มและแววตาเจ้าเล่ห์เป็นประกาย “หนึ่งคำถามต่อหนึ่งกิจกรรม ตามที่สั่ง” หนูนาทำตาโตทันที “และไม่มีสิทธิเปลี่ยนใจ...และในทางกลับกันถ้าผมเป็นฝ่ายถาม..หนูนาก็จะเป็นผู้ออกคำสั่ง” ปีเตอร์พูดไปมือก็มาจับผมหนูนาเล่น 

“แล้วใครจะถามก่อนดีละ” ปีเตอร์พูดเป็นเชิงถามแต่   “หนูนาถามก่อนแล้วกัน” 

หนูนาเมื่อได้ฟังก็ทบทวนกติกาทันที เพราะถ้าเธอถามหนึ่งคำถามเขาก็มีสิทธิสั่งเธอได้หนึ่งครั้ง แต่โดยปกติปีเตอร์ก็ชอบออกคำสั่งกับเธออยู่แล้วไม่มีอะไรให้ต้องกังวลถามไปเลยดีกว่า 

“คุณเป็นใคร?...ขอความจริง” หนูนาถามเข้าประเด็นสำคัญ

   “เอียน มารส์ ซาวันเดอร์....ผมขอสั่งให้คุณถอดเสื้อของคุณออกเดี๋ยวนี้” หนูนาตกใจทันทีทั้งในคำตอบและคำสั่ง  “เร็วสิ” ปีเตอร์ย้ำอีกครั้ง เมื่อหนูนายังไม่ขยับและดูจะตื่นๆเล็กน้อย เมื่อใบหน้าผิวน้ำผึ้งละเอียดเริ่มแดงอีกครั้ง 

“คำสั่งอะไรเนี้ยะ!ลามก!” หนูนาร้องออกไปอย่างโอดครวญ เมื่อปีเตอร์ไปดึงหูฟังออกจากหูของเธอ เพราะเธอใส่เสื้อยืดคอกลม จึงช่วยอำนวยความสะดวกให้เธอและเขาก็ดึงหูฟังออกจากหูตัวเองด้วยเช่นกัน

“เราตกลงกันแล้ว” ปีเตอร์พูดไปพร้อมเลิกคิ้วเป็นเชิงเตือนให้เธอทำตามข้อตกลง 

   “ได้!...”  หนูนาถอดเสื้อยืดออกทันที 

“เพี้ยะ!...”   เมื่อปีเตอร์ยื่นมือมาหมายจะสัมผัสอกเต่งตึงนั้น หนูนาก็ตีมือเขาทันทีและยกนิ้วชี้แกว่งไปมาเป็นการห้าม  

“ไม่ได้อยู่ในข้อตกลง” หนูนาเป็นฝ่ายเตือนเขา และอดที่จะขำไม่ได้เพราะตอนนี้ปีเตอร์หายใจแรงขึ้น และขบกรามเล็กน้อยเป็นการสะกดอารมณ์ “ชักสนุกแล้วสิ เจ้าคิดดีนักนะพีท”  

“ผมอนุญาตให้หนูนาถามได้เรื่อยๆจนกว่าผมอยากจะถามอะไรหนูนา”

หนูนากำลังทบทวนและนึกถึงคำถามที่ต้องเป็นประโยชน์มากจากที่ได้ชื่อเขามาแล้วมันสามารถต่อยอดอะไรได้เยอะเพราะโลกสมัยนี้ข่าวสารใกล้แค่เอื้อม 

ปีเตอร์เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาครุ่นคิดของหนูนา เขาเอื้อมไปหยิบMacBookของเธอ และพิมพ์ชื่อเขาใส่ไปที่ช่องค้นหากดเอ็นเทอร์และขยับหน้าจอมาใกล้เธอ   

“เป็นไปไม่ได้!!!” หนูนาหันไปดูและร้องออกมาทันทีไม่มีข้อมูลอะไรเลย และเลื่อนข้อมูลหน้าจอลงมาด้านล่างก็ไม่มี 

“แต่นั้นเป็นชื่อจริงของผม” ปีเตอร์ตอบออกไปแต่เขาไม่ได้ให้ข้อมูลเธอต่อว่า เขาใช้นามสกุลของแม่  

   “ถามมาสิที่รักของผม...ผมรออยู่นะ” พูดไปยิ้มไปรู้สึกถึงข้อดีในการปกปิดข้อมูลของตัวเองก็คราวนี้แหละ

   “พีทบ้า!..คนลามก...คนผีทะเล” หนูนาร้องออกไปอย่างโมโห

   “นั้นเป็นคำถามเหรอเปล่า?”

   “ไม่!!!!..ไม่ใช่” หนูนารีบพูดขึ้นมาทันทีก่อนที่ปีเตอร์จะได้ตอบ 

  หนูนาจะรู้ตัวหรือเปล่าเนี้ยะว่าท่าทางของเธอ มันกำลังทำให้อะไรบางอย่างด้านล่างกำลังตื่น ดูสิหน้าอกตูมขยับไปมาพร้อมกับการหายใจ และตอนนี้ผิวน้ำผึ้งของเธอตั้งแต่คอมาถึงหน้าท้องยังมีร่องรอยฝีปากเขาเมื่อคืนนี้ยังให้เห็นเด่นชัดยิ่งปลุกอารมณ์เขา จนแทบจะยกเลิกเกมตั้งคำถามมาเป็นเกมสวาทแทนแล้ว

   “คุณปกปิดตัวเองทำไม?”

   “เพราะว่ามีคนบางกลุ่มไม่ต้องการให้ผมมีชีวิตอยู่” ปีเตอร์ตอบออกไปเหมือนเป็นเรื่องปกติ “....ถอดมันออกซะ” พูดพร้อมกับชี้ไปที่ปราการชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ปกปิดอกเต่งตึงของเธอ     

หนูนาตาโตกับคำตอบและคำสั่งของเขาอีกแล้ว ตอนนี้เธอหน้าแดงและร้อนที่หน้ามาก ค่อยๆถอดเจ้าสิ่งที่ปีเตอร์บอกออกและยกแขนทั้งสองข้างปกปิดเอาไว้แทน ปีเตอร์มองอย่างขัดใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แต่ก็รู้สึกดีกับวิธีการเล่าเรื่องของตัวเองมาก เพราะหนูนาจะได้ไม่เครียดและกลัวกับเรื่องจริงของเขามากนัก เพราะตัวจริงของเขานอกจากผู้ที่เป็นบิดากับจอนนี่เพื่อนรักที่โตมาด้วยกันและมีอีกสองสามคนที่รู้ และตอนนี้ก็เป็นหนูนาที่จะรู้ต่อไป

ตอนนี้คำตอบของปีเตอร์ ทำให้หนูนาประติดประต่อเกี่ยวกับมาเซลและห้องข้างล่าง แสดงว่าปีเตอร์มีทีมคุ้มกันสินะ ก็หมายความว่าตอนนี้เธอก็อยู่กับบุคคลที่มีคนบางกลุ่มไม่ต้องการให้มีชีวิต หนูนาจ้องมองปีเตอร์อย่างใคร่รู้ที่สุด ตอนนี้เธอกลัวแต่ไม่ได้กลัวว่าใครจะทำร้ายเธอ แต่กลัวว่าถ้าวันหนึ่งปีเตอร์พลาดเธอจะสูญเสียเขาไปตลอดกาล เมื่อคิดมาถึงตอนนี้น้ำตาก็มาเยือนที่ดวงตาทั้งสอง 

“พีทจะไม่พลาดใช่มั้ย..ฮือ..ฮือ” ปีเตอร์เมื่อเห็นดังนั้นรีบไปดึงหนูนาเข้ามาในอ้อมกอดปลอบขวัญ เมื่อเขาโอบกอดปลอบขวัญเธอ น้ำตาเจ้ากรรมแทนที่จะหยุดมันกลับตรงกันข้ามเหมือนเขื่อนแตก 

“พีท..สัญญา..นะ..ว่าจะไม่พลาด” หนูนาพูดออกไปร้องไห้จนตัวสั่นประกอบกับความกลัวเข้าสู่ก้นบึ้งของจิตใจ 

“ผมสัญญา...” ปีเตอร์อยากจะต่อยตัวเองนัก เขาพลาดจนได้ ทำให้      หนูนาร้องไห้จนได้ 

“วันนี้เราพอแค่นี้ดีกว่านะ” ปีเตอร์พูดพร้อมกับคลายอ้อมกอดและให้   หนูนาหันมาสบตากันกับเขา ที่ตอนนี้น้ำตานองหน้ายังไม่หยุดไหล ปีเตอร์ค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปจุมพิต ดวงตานั้นอย่างละเมียดละไม ขยับริมฝีปากไปเรื่อยๆเพื่อซับน้ำตาให้หนูนาด้วยริมฝีปากของเขา หนูนาค่อยๆหลับตาและยกแขนโอบรอบคอปีเตอร์รับจุมพิตอันแสนอบอุ่นนั้น 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


เกมอะไรก็ไม่รู้ลามก แต่อ่านแล้วฟินนะ
โดย Anonymous | 1 year, 12 months ที่ผ่านมา
  • 5555 ^^ โดย RungArunoThay | 1 year, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารพระเอกจัง....T T
โดย Anonymous | 2 years ที่ผ่านมา
  • 555 ต้องต่อนะคะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินมากค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพเร็วๆนะครับ
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินสุดๆๆๆอะ
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินมากนะครับ😝
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินอ่ะอัพเร็วนะค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพค่ะอัพ
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha