เชลยรักซาตานร้าย

โดย: ณรีรัช



ตอนที่ 8 : รักแสนหวาน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 8

         หลังจากทานมื้อเช้า เฮคเตอร์พาชาริมาลงไปเดินเล่นในสวน เขาเดินพาเธอชมตรงโน้น ตรงนี้อย่างมีความสุข ชาริมาเริ่มเมื่อยจึงชวนเขาไปนั่งพักที่ม้านั่งริมสระน้ำเล็กๆ กลางสวนหย่อม

“คุณเฮคเตอร์คะ ฉันอยากกลับไปเอาของที่คอนโด นะคะ”

“กลับไปทำไม อยากได้อะไรก็บอกเดี๋ยวฉันจะให้เทเรซ่าหามาให้”

“แต่ฉันอยากได้ของๆ ฉันที่เคยใช้เป็นประจำค่ะ ไม่ได้อยากได้อันใหม่”

“ไม่ใช่ว่าคุณอยากเก็บเอามาเพื่อนึกถึงไอ้เอลผีพนันเหรอชาริมา”

“เอลเขาไปแล้วทำไมคุณจะต้องพูดถึงเขา”

“แค่พูดถึงก็ไม่ได้ คุณคงรักมันมากสินะ”

“ฉันว่าเราเลิกคุยกันดีกว่าค่ะ เพราะถ้าเรายังคุยเรื่องนี้กันต่อไปคงต้องทะเลาะกันแน่ๆ”

“คุณว่าผมหาเรื่องเหรอชาริมา”เฮคเตอร์หันมาจ้องหน้าชาริมาและกำต้นแขนของชาริมาไว้ทั้งสองข้างและเริ่มออกแรงบีบเค้นตามอารมณ์โกรธ

“คุณเฮคเตอร์ ฉันเจ็บ!

“เจ็บสิดีจะได้จำเอาไว้ว่าอย่ายุ่งเกี่ยวกับมันอีก ผมหึง! และก็ไม่ต้องไปแล้ว อยากได้อะไรให้บอกเทเรซ่า ผมไม่ให้คุณเอาของที่เกี่ยวกับความหลังของคุณกับไอ้เอลผีพนันเข้ามาในที่ของผม เดี๋ยวผมจะให้คนไปจัดการขนทิ้งให้หมด! ทุกชิ้น คุณจะต้องไม่เหลือความทรงจำเกี่ยวกับไอ้เอลผีพนัน คุณจะต้องมีแต่ผมเท่านั้นชาริมา จำไว้ว่าคุณจะต้องมีแต่ผมเท่านั้น”เฮคเตอร์กัดกรามแน่นจนนูนขึ้นเป็นสัน เอามือจับต้นแขนของชาริมาไว้แล้วบีบอย่างแรง ด้วยอารมณ์โกรธ

“โอ๊ย! คุณเฮคเตอร์ฉันเจ็บ!

“บอกมาเดี๋ยวนี้ชาริมา คุณต้องการจะไปเอาอะไรที่คอนโด บอกผมมา” เฮคเตอร์ยังคงกำแขนของเธอไว้แน่น เขาจ้องหน้าเธอคาดคั้นจะเอาคำตอบ

“ฉันจะไปเอาของๆ แม่ฉัน ไม่ได้ต้องการไปเอาอะไรที่เกี่ยวกับเขาเลย และทำไมฉันจะต้องไปนึกถึงเขาอีก ในเมื่อเขาทำกับฉันถึงขั้นเอาฉันมาขายให้กับคุณ ถ้าฉันยังรักเขาอีกฉันก็โง่เต็มทีแล้ว” ชาริมาตะวาดกลับเฮคเตอร์และจ้องหน้าหล่อๆ ของเขาด้วยน้ำตานองหน้า เธอน้อยใจที่เขาไม่ไว้ใจเธอ

“ถ้าคุณต้องการแค่นั้น ได้ เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณเอง อะไรที่เป็นของคุณ คุณเอามาได้ แต่ของชิ้นไหนที่เป็นของไอ้ผีพนันนั่นผมจะเผาทิ้งให้หมด!

“ไปกันเดี๋ยวนี้เลยละกัน จะได้รู้กันไปเลยว่าคุณหมดรักมันแล้วจริงๆ” เฮคเตอร์ลุกขึ้นแล้วคว้าข้อมือชาริมาดึงแรงๆ ให้เธอลุกเดินตามเขา

“คุณเฮคเตอร์ คุณต้องเชื่อใจฉัน!” ชาริมาออกแรงกระชากข้อมือเธอกลับแล้วตะวาดเขาเสียงดัง เธอเริ่มจะหมดความอดทนกับอารมณ์หึงไม่เข้าท่าของเขา

เฮคเตอร์จ้องชาริมาสายตาของเขาเหมือนจะกลืนกินเธอเสียให้ได้ ที่เธอกล้าตะวาดใส่เขา ชาริมาเริ่มกลัวคนตรงหน้า เธอหลับตาทั้งสองข้างลง ถอนหายใจ เพื่อข่มอารมณ์โกรธของตัวเอง แล้วค่อยๆ พูดจาเพื่อให้เขาเย็นลง เธอเอามือไปจับมือหนาของเขา แล้วมองหน้าหล่อๆที่ยับยู่ยี่ตามอารมณ์ของเจ้าของ  “ถ้าคุณไม่เชื่อใจฉันแล้วต่อไปเราจะอยู่ด้วยกันได้ยังไงคะ”

เฮตเตอร์ได้ยินเสียงหวานๆของเธอ เขามีท่าทีอ่อนลง แล้วคว้าตัวเธอมากอดเอาไว้  “ผมรักคุณชาริมา รักมาก รักมากที่สุด ผมอยากให้คุณรักผมเหมือนกันที่ผมรักคุณ อยากให้คุณสนใจแต่ผมคนเดียว ไม่อยากให้คุณสนใจใคร คุณรับปากกับผมได้มั๊ยชาริมา ว่าคุณจะรักผมและไม่มีใคร ไม่สนใครนอกจากผม” เฮคเตอร์มองหน้าหวานๆ เขาเอามือปาดเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของเธอ และกดจูบที่กลางหน้าผากมลสวย

“ว่าไง คุณตอบผมมาสิชาริมา”

“มาถึงตอนนี้แล้ว คุณยังจะต้องการคำตอบอะไรอีก เท่าที่ฉันแสดงออกไปคุณยังไม่รู้รึยังไงกัน” ชาริมาหันหน้าไปมองสวนรอบๆตัว เธอเขินกับสายตาหวานเยิ้มของเขา

เฮคเตอร์เอามือจับคางของชาริมาให้หันมามองหน้าเขา  “ยัง ผมยังอยากได้ยินคำตอบจากปากของคุณ เพื่อเป็นสิ่งยืนยันว่าคุณจะรักผมและไม่มีใครไหนอีกนอกจากผม พูดมาสิผมรอฟังอยู่”

ชาริมาหน้าแดง เธออายจนพูดออกไปเสียงอ่อยๆ แทบจะไม่เป็นคำ “ก็ฉันเป็นของคุณแล้ว ถ้าฉันไม่รักคุณแล้วจะให้ฉันไปรักใครเล่า ...คนบ้าฉันอายนะ” พอพูดจบชาริมาก็ก้มหน้าแนบกับอกแกร่งของเขา แล้วเอามือทุบอกของเฮคเตอร์เบาๆ เฮคเตอร์ยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำตอบจากปากของชาริมา เขาโอบกอดตัวเธอไว้แนบอก แล้วหัวเราะในลำคอ “คุณรักผมแล้วนะชาริมา ห้ามเปลี่ยนใจ ผมสัญญาว่าจะรักคุณคนเดียวและตลอดไป ...จุ๊บ... ชาริมาที่รักของผม” เฮคเตอร์กดจูบซ้ำอีกครั้งที่หน้าผากของชาริมา เขาดีใจที่เธอรักเขา

เฮคเตอร์พาขาริมามาที่คอนโด ชาริมาเดินเข้าห้องนอนทางด้านซ้าย เฮคเตอร์เดินตามเธอมา “แล้วทางขวาห้องของใคร มันใช่มั๊ย”

“ค่ะ” ชาริมาตอบและเดินเข้าห้องของเธอไป

เฮคเตอร์หันมาสั่งลูกน้องเสียงเข้ม “จัดการให้เรียบร้อย” 

“ครับ”

ชาริมาเดินไปเปิดลิ้นชักที่โต๊ะหัวนอน เธอหยิบกล่องไม้ที่มีขนาดเท่าหนังสือเล่มเล็ก และกรอบรูป ที่มีรูปถ่ายของเธอกับแม่ เอามากอดไว้แนบอก แล้วยังเอื้อมมือไปหยิบตุ๊กตาหมีตัวเล็กๆ สีชมพูออกจะซีดๆ และเก่ามาก แต่ก็ยังดูสะอาดตาเพราะเธอดูแลซักทำความสะอาดเป็นอย่างดีมาตลอด แล้วเดินไปหาเฮคเตอร์

“ฉันต้องการแค่นี้ค่ะ” เฮคเตอร์สั่งให้ลูกน้องจัดการเก็บของทุกอย่างที่เป็นของชาริมา ขนไปไว้ที่คฤหาสน์ ส่วนของๆเอลให้เอาไปเผาทิ้ง แล้วจึงพาชาริมากลับ ระหว่างทางเขาเห็นเธอถือกล่องไม้และกอดตุ๊กตาหมี

“มันเป็นของที่แม่คุณให้มาเหรอริมา”

“ค่ะ แม่ซื้อให้ฉันตั้งแต่ฉันยังเล็กๆ และเป็นตุ๊กตาตัวเดียวที่แม่ซื้อให้ เพราะแม่ไม่มีเงินมากนัก แม่ต้องทำงานหนักเพื่อหาเลี้ยงฉัน แต่แม่ก็ไม่เคยบ่นให้ฉันได้ยินสักคำ แม่มีแต่รอยยิ้มเสมอเวลาที่อยู่กับฉัน แม่บอกกับฉันเสมอว่า เพื่อชาริมาแล้วแม่ทนได้ ให้ริมาของแม่ตั้งใจเรียนและเป็นเด็กดีแค่นี้แม่ก็ดีใจแล้ว แม่เห็นฉันแอบวิ่งไปดูมันบ่อยๆ แม่ก็เลยเก็บเงินไปซื้อให้ฉันในวันเกิดครบ 12 ปี วันที่ฉันกลับมาจากโรงเรียนแล้วเจอมันวางอยู่บนเตียงนอน ฉันดีใจมาก หยิบเอามันขึ้นมากอดแล้วกระโดดไปมา ฉันสัญญากับแม่ว่าจะดูแลมันอย่างดีที่สุด ถ้าฉันไปที่ไหนก็จะต้องเอามันไปด้วยเสมอ ส่วนของในกล่องนี่ เป็นของๆ แม่ฉันค่ะ ฉันเห็นท่านเก็บมันไว้อย่างดีและมักจะหยิบเอาขึ้นมาดูบ่อยๆ และนั่งร้องไห้ เวลาที่ท่านอยู่คนเดียว พอท่านเสียฉันเลยเก็บมันไว้ดูต่างหน้า เวลาที่ฉันคิดถึงท่าน มันเป็นกำลังใจให้ฉันมีแรงสู้กับทุกอย่าง ฉันถึงต้องกลับมาเอามันไปไงคะ”

“จ้ะ ผมเข้าใจคุณแล้วริมา ผมขอโทษนะที่ไม่เชื่อใจคุณ ต่อไปนี้ผมจะถามริมาก่อน และจะเชื่อที่ริมาพูดทุกอย่างเลยทีรักของผม” เฮคเตอร์โอบไหล่ชาริมาให้เธอซบที่อกแกร่งของเขา และกอดเธอแบบนั้นจนถึงคฤหาสน์

เมื่อมาถึงเฮคเตอร์แยกไปเคลียงานกับลูซิโอ้และวินเซนเต้ที่ห้องทำงาน ชาริมาบอกให้คนขนเสื้อผ้าข้าวของๆ เธอขึ้นไปไว้บนห้องของเธอกับเฮคเตอร์

ชาริมาเดินตามขึ้นไป เมื่อเก็บของเข้าที่แล้วเด็กรับใช้ก็เดินออกไป ชาริมาเดินไปที่โต๊ะหัวเตียง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดู เห็นมีข้อความเข้าจึงเปิดอ่าน

ริมาคุณเป็นอย่างไรบ้าง ผมคิดถึงคุณนะ อย่าเชื่อในสิ่งที่เฮคเตอร์บอก เขาโกหกคุณ รีบหนีไปให้ไกลอย่าให้เฮคเตอร์ตามหาคุณเจอ ถ้าผมเคลียเรื่องทางนี้เสร็จผมจะกลับไปรับคุณ’  

 ผมรักคุณนะริมา  /  เอล

“เรื่องเป็นแบบนี้แล้วคุณก็ยังหลอกริมาอีกเหรอคะเอล ริมาอยากถามคุณ ว่าคุณเคยรักริมาบ้างมั๊ย” พออ่านจบน้ำตาแห่งความเสียใจก็ไหลออกมา ชาริมานั่งพึมพำคนเดียว เธอยังคงมีใจให้เขาอยู่...

ชาริมารีบกดปิดโทรศัพท์ แล้วเก็บไว้ในลิ้นชัก เธอเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ จัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วเดินลงไปหาเทเรซ่าในครัว

“ทำอะไรอยู่คะคุณแม่บ้าน” ชาริมาร้องทักเทเรซ่าแล้วยิ้มหวานเดินเข้าไปดูจานอาหารที่อยู่บนโต๊ะ

“ฉันกำลังหมักเนื้อทำสเต็กค่ะ คุณจะรับอะไรเพิ่มรึเปล่าคะ”

“ริมาขอบายได้มั๊ยคะ ริมาไม่ชอบทานเนื้อค่ะ กลิ่นมันแรงขอเป็นปลาดีกว่าค่ะ”

“ได้สิคะ งั้นฉันทำสเต๊กปลาซอสไวน์ขาวก็แล้วกันนะคะ รสชาดออกจะเปรี้ยวนิดๆ แต่รับประกันความอร่อย คุณริมาทานได้มั๊ยคะ”

“ได้ค่ะ มีสเต๊กก็ต้องมีสลัด เดี๋ยวริมาล้างผักให้นะคะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณแค่นั่งดูเฉยๆ ก็พอค่ะ ล้างผักเดี๋ยวให้เบลล่าทำก็ได้ค่ะ”

“ไม่เป็นไรค่ะริมาทำได้ แค่นี้เอง ให้อยู่เฉยๆ มันน่าเบื่อค่ะ ให้ริมาช่วยดีกว่านะคะ”

“งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะคะ”

“ได้เลยค่ะ ริมายินดีเป็นลูกมือของคุณแม่บ้านค่ะ”ชาริมายิ้มหวานๆแล้วยกตะกร้าผักไปล้างที่อ่างล้าง แล้วนำมาจัดใส่จานให้ดูสวยงาม

เฮคเตอร์เคลียงานเสร็จ เขาเดินตามหาชาริมาโดยรอบ เขาเดินผ่านห้องอาหารได้ยินเสียงเธอคุยกับเทเรซ่า เลยเดินเข้าไปในครัว เห็นชาริมากำลังยืนหันหลังอยู่เลยเดินเข้าไปสวมกอดแล้วหอมแก้มแรงๆ แล้วกดจูบซ้ำอีกที

“...หืม...จุ๊บ คิดถึงจังเลยริมาของผม ลงมือทำเองแบบนี้สงสัยวันนี้ผมคงต้องทานจนพุงกางไปเลย ฝีมือเมียต้องอร่อยแน่ๆ จุ๊บๆๆๆ” เฮคเตอร์กดจูบซ้ำหลายๆ ครั้งที่แก้มนวล และยังกอดเธอเอาหน้าแนบกับหน้านวลไว้แบบนั้น ชาริมาอายเทเรซ่ากับเบลล่า จึงตีที่แขนเขาเบาๆ

“คุณเฮคเตอร์ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ ดูสิคุณแม่บ้านกับเบลล่าก็อยู่ด้วยปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลย ปล่อยค่ะ" ชาริมาเอามือแกะแขนของเขาออก แต่ยิ่งแกะเฮคเตอร์ก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นอีก

“ไม่ปล่อย ไม่เห็นเป็นไร ไม่มีใครเขาว่าอะไรซักหน่อย มีแต่เขาจะยินดีกับเรา ดูซิทั้งสองคนเขายิ้มกันจนแก้มจะปริอยู่แล้ว แล้วคุณจะกลัวอะไรอีก ...หืม... ที่รักของผม” เฮคเตอร์กดจูบซ้ำที่ริมฝีปากบาง ชาริมาอายจนหน้าแดงเห่อลามลงมาถึงลำคอ

“คุณไม่อายแต่ฉันอาย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคุณเฮคเตอร์ ...ว๊าย!!” พูดยังไม่ทันจบคำ ชาริมาก็ต้องร้องเสียงหลง เพราะเธอถูกเฮคเตอร์อุ้มขึ้นแนบอก แล้วพาเธอออกมาจากห้องครัว เดินตรงดิ่งไปที่ห้องนั่งเล่นทันที ชาริมาตกใจรีบเอามือกอดคอเขาเอาไว้ เธอทำหน้ามุ่ยมองหน้าหล่อๆ แล้วร้องถามจุดหมายปลายทางกับเฮคเตอร์

“คุณจะพาฉันไปไหนคะ ฉันยังจัดจานสลัดไม่เสร็จเลยนะ”

“ก็คุณอายเทเรซ่ากับเบลล่า ที่ผมแสดงความรักต่อหน้าพวกเขา ผมเลยพาคุณไปในที่ๆ มีแค่เราสองคนไง จะได้แสดงให้สมบทบาทหน่อย เอาแบบซ่าบซ่านถึงใจเลย” เฮคเตอร์ทำยักคิ้วหลิ่วตาหัวเราะร่า แล้วก้าวยาวๆไปที่ห้องนั่งเล่น

เฮคเตอร์วางชาริมาลงบนโซฟาหรู เขากดจูบริมฝีปากบางแล้วส่งลิ้นร้อนเข้าไปทักทายลิ้นอุ่นแล้วชิมความหวานในโพรงปากของคนรัก เฮคเตอร์ประกบปากจูบอยู่อย่างนั้นนั้นจนหนำใจ เขาจึงเลื่อนมาดูดดึงปากบนและล่างอย่างเอาแต่ใจ เฮคเตอร์เลื่อนมือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อ แล้วเกาะกุมเนินอกอวบบีบเค้นตามแรงอารมณ์ปรารถนา ชาริมารู้สึกได้ถึงความต้องการของเขาที่บดเบียดอยู่บริเวณหน้าขาของเธอ จึงรีบท้วงเขาไว้ก่อนที่เขาจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ เพราะนี่มันไม่ใช่ห้องนอนส่วนตัวของเขาและเธอ

“พอได้แล้วค่ะคุณเฮคเตอร์ นี่มันห้องนั่งเล่นนะคะ หยุดเถอะเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” ชาริมาเอามือดันของเฮคเตอร์ออก

“ไม่เป็นไรน่า ใครจะกล้าเข้ามาถ้าฉันไม่ได้เรียก” เฮคเตอร์ยังคงเอาหน้าซุกซอกคอขาวสะอาด กดจูบไปรอบๆ ไม่สนใจคำค้านของชาริมาเลยซักนิด

“แต่ฉันอายค่ะ ฉันไม่ชอบที่คุณไม่เลือกที่แบบนี้” ชาริมาออกแรงผลักเฮคเตอร์สุดแรง จนหลุดออกจากอ้อมกอดของเขา แล้วรีบลุกขึ้นมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ จัดแจงเสื้อผ้าและผมให้เข้าที่

เฮคเตอร์ลุกขึ้นมานั่งจ้องหน้าชาริมาอย่างไม่สบอารมณ์ที่โดนเธอปฏิเสธ เขานั่งมองเธอนิ่ง ชาริมามองหน้ายุ่งของเขาเธอถอนหายใจแล้วเข้าไปนั่งข้างๆ สวมกอดตัวเขาไว้

“เอาไว้คืนนี้นะคะ ถ้าคืนนี้ฉันจะยอมตามใจคุณ นะคะ จุ๊บ...” ชาริมากดจูบที่ปากหนาของเขา เอาหน้าซบไหล่กว้าง เธอไม่กล้าสบสายตาของเขา เธออายที่เป็นฝ่ายจูบปากของเฮคเตอร์ก่อน

เฮคเตอร์ยิ้มกว้าง เขาโอบกอดชาริมาแล้วโยกตัวเอียงไปมาเบาๆ  “จริงๆ นะคืนนี้คุณต้องตามใจผม ไม่งั้นผมจะเริ่มตรงนี้เดี๋ยวนี้ ว่าไงตกลงคุณเลือกตรงไหน”

“คืนนี้ค่ะ” ชาริมาอายจนต้องเอามือทุบอกแกร่งไปสองสามที อุส่าบอกไปแล้วยังให้ตอบย้ำอีก คนบ้า!!!

 

เฮคเตอร์หัวเราะเบาๆ กับท่าทีเขินอายของชาริมา

.............................................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกสมกับชื่อตอนเลยอิอิ
โดย Anonymous | 2 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ยิ่งอ่านยิ่งสนุก
โดย Anonymous | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha