เชลยรักซาตานร้าย

โดย: ณรีรัช



ตอนที่ 9 : หึง โหด!!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 9

หลังจากทานมื้อค่ำ เฮคเตอร์ก็ออกไปตรวจงานที่กาสิโน ชาริมาเลยลงไปเดินเล่นในสวน เธอนึกถึงพวกเพื่อนๆที่ทำงาน ป่านนี้คงตามหาตัวเธอวุ่น เพราะทุกคนดีกับเธอมาก และไหนจะมาเรียเพื่อนรักของเธออีก คงจะเป็นห่วงน่าดูที่เธอมาหายตัวไปแบบนี้ 

“อืม... ไปโทรบอกมาเรียหน่อยดีกว่าป่านนี้คงห่วงแย่ละมั๊ง” ชาริมาหันกลับเข้าไปในตัวคฤหาสน์เพื่อโทรหามาเรียเพื่อนรัก ตอนนี้เฮคเตอร์ไม่อยู่ น่าจะคุยได้สะดวก เพราะถ้าขอเขาออกไปหามาเรียที่ร้านเฮคเตอร์ก็คงไม่ให้เธอไป ชาริมารีบเดินขึ้นบันไดไปยังห้องนอนของตน

เมื่อมาถึงชาริมารีบเดินไปที่ลิ้นชักหัวเตียง เธอเปิดมันออกมาแล้วหยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมากดเปิดเครื่อง พอเครื่องพร้อมชาริมากดเลื่อนหาเบอร์ของมาเรีย  “ติ๊ด..ติ๊ด ติ๊ด..ติ๊ด” เสียงข้อความเข้า มันเป็นข้อความจากเบอร์แปลก 

เบอร์นี้ไม่คุ้น ใครกันไหนลองอ่านดูสักหน่อยซิ จะเป็นพวกที่ทำงานรึเปล่านะ สงสัยต้องใช่แน่ๆ ชาริมากดเปิดข้อความทันที

ริมาผมคิดถึงคุณจัง คุณอยู่ที่ไหน ผมโทรไปที่ห้องไม่มีคนรับสาย ผมจะบอกคุณว่าผมหาที่อยู่ได้แล้วนะ เอาไว้อีกสองอาทิตย์ผมจะกลับไปรับริมา ริมาเตรียมตัวให้พร้อมนะครับ ที่นี่น่าอยู่มากเลย ถ้าริมาย้ายมาต้องชอบแน่ๆ เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ เราจะมาสร้างครอบครัวด้วยกันที่นี่.....

ผมรักริมานะ

เอล

ชาริมาน้ำตาไหลเมื่อเห็นข้อความของอดีตคนรัก  “มันสายไปแล้วค่ะเอล ริมาไม่มีโอกาสเหลือให้คุณอีกแล้ว” ชาริมาเอาโทรศัพท์ใส่ไว้ในลิ้นชัก แล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ ชาริมานอนแช่น้ำหลับตานึกถึงเอลอดีตคนรัก

ที่กาสิโนเฮคเตอร์กำลังนั่งตรวจรายงานและตรวจรายละเอียดของบัญชี ก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วโมงเฮคเตอร์ให้ลูซิโอ้กับวินเซนเต้ไปเดินตรวจความเรียบร้อยโดยรอบ ส่วนตัวเขานั่งตรวจเอกสารอยู่บนห้องทำงาน

วันนี้นายของเขาดูรีบร้อนพิกล ทุกๆครั้งที่มากาสิโนเจ้านายของเขาจะต้องเดินตรวจด้วยตัวเองเป็นชั่วโมงก่อนที่จะขึ้นมาอ่านรายงานที่ห้องทำงาน  แต่วันนี้ยังไม่ทันที่รถจะจอด เจ้านายของเขาก็สั่งให้พวกเขาทั้งสองคน ไปเดินตรวจรอบๆ กาสิโนแทน แล้วพอรถจอด เจ้านายของเขาก็รีบก้าวไปที่ลิฟท์ผู้บริหารทันที

“สงสัยวันนี้จะได้กลับเร็วแน่ๆ” ลูซิโอ้เอ่ยขึ้นมาขณะเดินตรวจรอบๆกาสิโน 

 “แกรู้ได้ยังไงวะ ทุกทีกว่าคุณเฮคเตอร์จะกลับก็โน่นเกือบเที่ยงคืน”

“เชื่อฉันสิ ว่าเราจะได้กลับเร็ว ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวแกคอยดูละกัน ฮึ ฮึ” ลูซิโอ้ยกยิ้มที่มุมปาก ทำไมเขาจะไม่รู้ ข้าวใหม่ปลามันขนาดนั้น ดูท่าเจ้านายของเขาไม่อยากมาที่กาสิโนเลยซักนิด ป่านนี้นั่งรอกลับแล้วก็ไม่รู้ ทั้งสองคนเดินขึ้นลิฟท์ไปที่ห้องของเฮคเตอร์หลังจากเดินตรวจเสร็จ

“ลูซิโอ้ วินเซนเต้ เป็นไงทุกอย่างเรียบร้อยดีมั๊ย” เฮคเตอร์ถามลูกน้องคนสนิทเมื่อพวกเขาทั้งสองเปิดประตูเข้ามา

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับคุณเฮคเตอร์” ลูซิโอ้ตอบเขา

“อืม...ดี ถ้างั้นเรากลับกันเถอะ” เฮคเตอร์ลุกเดินนำออกไปที่ลิฟท์ทันที ลูซิโอ้หันมายักคิ้วให้กับวินเซนเต้ (...เขาเดาถูก!!!)

รถยนต์หรูแล่นเข้ามาจอดหน้าบันไดทางขึ้นคฤหาสน์ เฮคเตอร์เปิดประตูรถและก้าวเท้ายาวๆ เดินขึ้นคฤหาสน์และตรงดิ่งไปที่ห้องนอนของเขา ลูซิโอ้และวินเซนเต้มองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างรู้ๆ ว่าเพราะสาเหตุใดที่เจ้านายของเขารีบร้อนนัก ถึงขั้นเปิดประตูรถเองและรีบเดินขึ้นไป

เฮคเตอร์เปิดประตูเข้ามาในห้อง เขามองหาชาริมาเห็นว่าเธอกำลังแต่งตัวจึงเดินมานั่งที่เตียงนอน กะจะแกล้งให้ชาริมาตกใจเล่นๆ เขากึ่งนั่งกึ่งนอนเอาหลังพิงหัวเตียง แล้วเหยียดขาไขว้กันรอเธออย่างอารมณ์ดี  ติ๊ด...ติ๊ด ติ๊ด...ติ๊ด เสียงข้อความโทรศัพท์ของชาริมาดังขึ้น เฮคเตอร์หันไปมองตามเสียง ใครกันโทรมาตอนนี้ต้องปิดเครื่องก่อนเดี๋ยวดังอีกขัดจังหวะแย่ เฮคเตอร์เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชัก คว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดดู พอเห็นข้อความที่ขึ้นหน้าจอ เฮคเตอร์ตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธ

ริมาอย่าลืมนัดของเรานะครับ เราจะไปสร้างครอบครัวด้วยกัน

ผมรักคุณนะ

เอล

เฮคเตอร์กำโทรศัพท์แน่น เขาเลื่อนดูข้อความเก่าๆอีกสองข้อความ เฮคเตอร์กัดกรามแน่น เขาขว้างโทรศัพท์ลงพื้นอย่างแรง เศษโทรศัพท์หล่นกระจายไม่เป็นชิ้น ชาริมากำลังเดินออกมาพอดีกับที่เฮคเตอร์ขว้างโทรศัพท์จนแตกกระจาย ชาริมามองหน้าเฮคเตอร์ที่ส่งสายตาพิฆาตมาที่เธอ ชาริมาตกตะลึงกลัวจนทำอะไรไม่ถูก เฮคเตอร์เดินเข้ามาหาชาริมาเขากำแขนของเธอเอาไว้ทั้งสองข้างและออกแรงกดจนเธอเจ็บ

“ฉันเคยบอกเธอว่ายังไง แล้วทำไมไม่ทำตาม เธอกล้าแอบไปติดต่อกับไอ้ผีพนันนั่นอีก คิดจะสวมเขาให้ฉันอยากลองดีกับฉันใช่มั๊ยชาริมา” เฮคเตอร์ตะวาดใส่หน้าชาริมาลั่นห้อง เขากำแขนเธอแน่นจ้องหน้าเอาคำตอบ ชาริมากลัวเฮคเตอร์จนน้ำตาไหลอาบแก้ม

“ฉะ...ฉัน มะ...ไม่ได้ตะ...ติดต่อกะ...กับเขานะคะ เขาสะ...ส่งข้อความมาเอง ฉะ...ฉันมะ...ไม่ได้สะ...สนใจละ...เลยซักนิด” ชาริมาตอบเฮคเตอร์ที่จ้องหน้าเธอเหมือนจะกินเลือดจนฟังจะไม่เป็นคำ เฮคเตอร์ดูน่ากลัวมากในเวลานี้

“แล้วทำไมถึงไม่ทิ้งมันไป ฉันบอกว่าอย่าเอาเข้ามาในที่ของฉัน”เฮคเตอร์ตะวาดกลับชาริมา เขายังคงกำแขนเธอไว้แน่น และยังออกแรงบีบจนมือของเขาจะทะลุหากันอยู่แล้ว

“ฉันไม่ได้อะ...เอามาค่ะ คนของคุณเขาเก็บมาให้ และฉะ...ฉันไม่คิดวะ...ว่าเขาจะติดต่อมะ...มา”

“แล้วทำไมไม่เอาไปทิ้งยังเก็บเอาไว้อีกทำไม ห๊า...ฉันถามว่าเธอยังเก็บเอาไว้อีกทำไม!!

 ...ตุ๊บ!!  เฮคเตอร์เหวี่ยงตัวชาริมาไปที่เตียงนอนอย่างแรง จนเธอจุกแต่ก็พยายามจะดิ้นหนี เฮคเตอร์คว้าข้อขาชาริมาเอาไว้เขาออกแรงดึงกระชากเธอเข้าหาตัวเขา แล้วโถมตัวเองลงไปทับเธออย่างแรง ชาริมาพยายามดิ้นหนี แต่ก็ถูกเฮคเตอร์กดทับเอาไว้ เขากระชากชุดนอนเธอออกจนขาดติดมือ แล้วยังกระชากยกทรงและแพนตี้ตัวจิ๋วขาดหลุดลุ่ยไม่เป็นชิ้น

“คิดจะหนีฉันไปสร้างครอบครัวกับมัน ฝันไปเถอะ เธอจะต้องคอยบำเรอฉันไปจนกว่าฉันจะเบื่อและเขี่ยเธอทิ้ง อย่าหวังว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ ต่อไปนี้ หน้าที่ของเธอคือบำเรอฉัน! จำไว้ว่าเธอต้องอยู่เพื่อบำเรอฉัน!” เฮคเตอร์ตะบมจูบชาริมาอย่างแรง หนวดเคราครูดเนื้อนวลจนแดงเป็นรอยไปทั่วๆ ซ้ำมือหน้าของเขาก็บีบเค้นเนินอกอวบอย่างแรงตามอารมณ์โกรธของเฮคเตอร์ มืออีกข้างก็บีบเค้นไปตามเนื้อตัวของชาริมาจนเป็นรอยช้ำไปหมด ชาริมาพยายามผลักอกแกร่งของเขาออก เธอทุบตีไปทั่วๆ ตัวเขา

“ปล่อยฉันนะ อย่าทำกับฉันแบบนี้ ฮือ...ฮือ ปล่อยฉัน ปล่อย ฮะ..อึก”

“ฉันปล่อยเธอแน่ แต่ปล่อยให้อยู่ในเกมสวาทของฉันนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เฮคเตอร์เลื่อนมือมาบีบคางของชาริมาเอาไว้แล้วกดจูบอย่างแรง เขาส่งลิ้นเข้าไปหาลิ้นอุ่น ชาริมาพยายามเอาหน้าหนีแต่ก็ถูกมือหนาของเขาบีบล็อคเอาไว้อย่างแรงจนหันไปไหนไม่ได้ เฮคเตอร์เลื่อนหน้าลงไปครอบอกอวบ เขาดูดและเม้มแรงๆจนเป็นรอยทั้งสองข้างสลับไปมากับมือหนาที่ยังคงบีบเค้นตามแรงอารมณ์โกรธ  เฮคเตอร์ถอดเสื้อผ้าของตัวเองจนหมดแล้วกดทาบตัวเธอเอาไว้ ส่งมือไปหาช่อดอกไม้งาม ชาริมาพยายามเบี่ยงขาหนีแต่ก็ไม่เป็นผล เฮคเตอร์ตามติดจนครอบครองดอกไม้งามได้ เขาจัดการเตรียมความพร้อม แล้วจับขาของเธอแยกออกจากกันอย่างแรง แล้วส่งตัวตนเข้าไปจนสุด  ชาริมากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

เฮคเตอร์จัดบทลงโทษชาริมาที่บังอาจขัดคำสั่งของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า  เขาทั้งรุนแรงและหนักหน่วง จนเธอสลบคาอกของเขา แล้วจึงล้มตัวกกกอดเธอเอาไว้แนบอกอย่างหวงแหน

 

“เธอจะต้องเป็นของฉันคนเดียว ฉันจะไม่ยอมให้เธอก้าวขาออกจากที่นี่เด็ดขาดชาริมา” เฮคเตอร์มองหน้าที่หลับใหลด้วยความรักและโกรธแค้น เขาจะไม่ปล่อยเธอให้ใคร ใครหน้าไหนที่มันกล้ามาแย่งของๆเขา เขาจะกำจัดมันให้เละไม่มีชิ้นดี... เฮคเตอร์กดจูบที่แก้มนวลแล้วหลับตาลง...



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


โหดร้ายจุง
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
โหดร้ายมาก สงสารชาริมา
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ติดตามค้ะชอบบ^-^
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha