เชลยรักซาตานร้าย

โดย: ณรีรัช



ตอนที่ 12 : ผมจะบริการเมีย...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 12

16.45 น.

เฮคเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกหิว เขามองนาฬิกาที่ข้อมือแล้วลุกขึ้นนั่ง เฮคเตอร์หันไปมองหน้าคนรักที่ยังซีดจาง เขาก้มจูบที่ริมฝีปากแล้วค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงนอน เดินไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำ และเอาผ้าขนหนูซับใบหน้า เอามือเสยผมไปมา

เฮคเตอร์เดินลงไปชั้นล่าง เขาบอกให้เทเรซ่าจัดอาหารให้เขากับชาริมาที่ระเบียงชั้นบน เพราะชาริมาคงลงมาทานด้านล่างไม่ไหว เฮคเตอร์เดินไปที่ห้องทำงานโทรสั่งงานลูซิโอ้และวินเซนเต้อยู่สักพักแล้วเดินกลับขึ้นไปหาชาริมาที่บนห้อง

เฮคเตอร์เปิดประตูเข้ามา เขาก้าวเดินไปที่เตียงนอน เห็นชาริมายังคงนอนหลับอยู่ เฮคเตอร์นั่งลงข้างกายเธอแล้วหอมแก้มนวลเบา เขาเอามือลูบใบหน้างามที่ดูซีดเซียว

“ริมา ริมาครับ ตื่นได้แล้วคุณนอนนานแล้วนะ” เฮคเตอร์กระซิบที่ข้างหูของชาริมาแล้วยังคงคลอเคลียหอมแก้มนวลด้วยความรัก

ชาริมาลืมตาขึ้นมามองหน้าหล่อๆ ที่วนหอมอยู่ทั่วๆ ใบหน้าเธอ เฮคเตอร์มองตาคู่สวยของคนรัก เขายิ้มอย่างอ่อนโยน เอามือลูบหน้าผากมลสวยแล้วลูบเลยไปถึงเส้นผมสลวยของเธอ

“คุณเป็นอย่างไงบ้าง ดีขึ้นมั๊ย หิวรึเปล่า หืม...ที่รักของผม ...จุ๊บ” เฮคเตอร์กดจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากบาง

“ฉันยังเวียนหัวนิดหน่อยค่ะ สงสัยจะนอนนานเกินไป”

“งั้นก็ลุกไปทานอาหารกันดีกว่า มาเดี๋ยวผมจะพาคุณไปทานอาหาร ผมให้เด็กจัดที่นอกระเบียง ตอนนี้อากาศกำลังดีเลย มาครับลุกได้แล้ว คุณแม่คนใหม่” เฮคเตอร์เอามือดึงแขนชาริมาแล้วเอามืออีกข้างประคองตัวเธอให้ลุกขึ้นมา แล้วประคองกอดเธอเอาไว้

ชาริมายิ้มออกมาเธอนึกขบขันกับสรรพนามที่เขาเรียกเธอ คุณแม่คนใหม่...

“ฉันเดินเองได้ค่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมากแค่เวียนหัวนิดหน่อยเอง คุณไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้” ชาริมารู้สึกว่าเฮคเตอร์จะกังวลและเอาใจดูแลเธอมากเกินไปจนเธอแทบจะไม่ได้เดินเองด้วยซ้ำ

“ไม่ได้ ก็ผมห่วงกลัวว่าคุณจะเป็นลมล้มลงไปอีก จะเข้าห้องน้ำใช่มั๊ยมาเดี๋ยวผมอุ้มคุณไปดีกว่า” พอพูดจบเฮคเตอร์ก็อุ้มชาริมาขึ้นมาแนบอก แล้วก้าวขาตรงไปที่ห้องน้ำทันที

“อุ๊ย...คุณ ริมาเดินเองก็ได้ ทำไมต้องอุ้มด้วย” ชาริมารีบเอามือคล้องคอของเฮคเตอร์ทันทีที่เขาอุ้มตัวเธอขึ้นมา แล้วบนอุบอิบทำหน้ามุ่ยใส่จอมเผด็จการ ที่ไม่ฟังคำค้านของเธอเลย

เฮคเตอร์วางตัวเธอลงตรงหน้าสุขภัณฑ์ เขายืนหันหลังเอามือท้าวประตูไว้ ชาริมามองเขาอย่างงุนงง

“คุณออกไปก่อนสิคะ ริมาจะทำธุระก่อน” ชาริมาเอามือดันหลังของเขาให้ออกไป

“ไม่ ผมจะยืนรอตรงนี้ เดี๋ยวเกิดคุณเป็นลมล้มลงไปจะทำยังไง คุณทำธุระของคุณเถอะ เดี๋ยวผมจะหันหลังให้ ไม่หันไปหรอกนะ” เฮคเตอร์ยังคงยืนหันหลังนิ่ง

“แต่...” ชาริมาพูดยังไม่ทันจบก็ต้องหยุดชะงักทันที เฮคเตอร์หันกลับมายืนจ้องหน้าคนดื้อด้วยสายตาเชิงตำหนิ

“จะให้ยืนหันหลังหรือว่าหันหน้าบอกมา” เฮคเตอร์ถามชาริมาเสียงเข้ม เขาจ้องหน้าคนดื้อที่ปฏิเสธความหวังดีจากเขา

“หะ...หันหลังค่ะ” ชาริมารีบตอบเขา แล้วทำหน้างอง้ำใส่เฮคเตอร์ทันที

นี่ขนาดจะบริการเธอนะ ยังเอาแต่ใจขนาดนี้ ฮึ! อย่าให้ถึงทีบ้างนะ จะเอาคืนให้สาสมเล้ย..

ชาริมารีบทำธุระส่วนตัวจนเสร็จ แล้วเรียกจึงเรียกเฮคเตอร์ “เสร็จแล้วค่ะ”

เฮคเตอร์คว้าตัวเธอมาอุ้มทันทีโดยไม่ฟังเสียงค้านของเธอเลยสักนิด เขาอุ้มเธอไปนอกระเบียง และวางตัวเธอลงที่เก้าอี้ อาหารทั้งหมดถูกจัดขึ้นวางตรงหน้า เฮคเตอร์พยักหน้าให้เบลล่าเสริฟ์อาหาร ทันทีที่เบลล่าเปิดฝาครอบอาหาร กลิ่นครีมชีสก็ลอยมาเตะจมูกของชาริมา เธอรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งไปที่ห้องน้ำทันที

เฮคเตอร์รีบวิ่งตามชาริมาไป เขากลัวว่าเธอจะก้าวสะดุดจนล้ม “ริมาเป็นอะไร อย่าวิ่งเดี๋ยวจะล้ม”

ชาริมาวิ่งไปอาเจียนที่อ่างล้างหน้า อาการเวียนศีรษะกลับมาอีกรอบจนเธอเริ่มจะยืนไม่ไหว เฮคเตอร์คอยลูบหลังให้เธอ แล้วประคองตัวเธอไว้ เขาอุ้มเธอขึ้นมาแนบอก เมื่อเธอล้างหน้าเสร็จเรียบร้อย แล้วก้าวขายาวๆ พาเธอไปนอนที่เตียงนอน

เบลล่าเอาผ้าขนหนูผืนเล็กๆ ชุบน้ำแล้วบิดหมาดๆ ส่งให้เฮคเตอร์ เขาเอาผ้าเช็ดซับทั่วๆ ใบหน้าและลำคอของชาริมา

“ริมา คุณเป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นมั๊ย”

“ฉันเหม็นกลิ่นชีสค่ะ คุณช่วยเอามันออกไปทีนะคะ” ชาริมาบอกเขาทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่ เฮคเตอร์หันไปพยักหน้าให้เบลล่าเอาอาหารออกไป

“คุณเฮคเตอร์คะ ฉันปวดหัวคุณช่วยเอามือกดบีบตรงขมับให้ฉันหน่อย...นะคะ” ชาริมาเริ่มออกอาการออดอ้อนสามี เวลานี้เธออยากให้เขาอยู่ใกล้ๆ ไม่อยากให้เขาไปไหนไกลๆ

เฮคเตอร์เอามือค่อยๆ กดบีบนวดให้เธอ หน้าของชาริมาดูซีดเซียวน่าสงสารยิ่งนัก เฮคเตอร์คอยเอาอกเอาใจ เอาผ้าซับใบหน้าและบีบนวดให้เธอ สารพัดแล้วแต่เธอจะบอกเขา

เทเรซ่าเดินเข้ามาพร้อมผลไม้จานใหญ่และนมอุ่นๆ กับขนมปังนมสด เฮคเตอร์บอกให้เธอวางลงตรงโต๊ะหัวเตียง เทเรซ่าวางลงแล้วเดินออกไป เธออมยิ้มที่เห็นเฮคเตอร์คอยห่วงใยดูและชาริมา อย่างนี้ต้องรายงานมาดาม

“ริมา ริมาครับลุกขึ้นมาทานอะไรหน่อยนะ” เฮคเตอร์ก้มกน้ากระซิบเรียกชาริมาที่ยังคงนอนหลับตาอยู่

“ไม่เอาค่ะ ริมากลัวว่าจะเหม็นอีก” ชาริมาปฏิเสธเฮคเตอร์เสียงอ่อยๆ

“ครั้งนี้ไม่เหม็นหรอกนะ ผลไม้กับขนมปังนมสด มาครับเดี๋ยวผมจะป้อนให้นะ” เฮคเตอร์ค่อยๆพยุงตัวชาริมาให้ลุกขึ้น เขาเอาหมอนพิงหัวเตียงไว้ แล้วประคองตัวเธอให้นั่งกึ่งนอนพิงหมอนเอาไว้

ชาริมาที่โดนบังคับให้ลุกขึ้น ทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่จอมเผด็จการ เฮคเตอร์ยิ้มอย่างอ่อนโยนที่เห็นชาริมาทำหน้างอง้ำ เขายกแก้วนมแล้วเอามาป้อนที่ปากของชาริมา ชาริมาหน้างอง้ำที่โดนบังคับ แต่ก็ต้องดื่มนมและกินอาหารเข้าไป เพราะเฮคเตอร์ส่งสายตาดุๆ จ้องหน้าเธอทุกครั้งที่เธอปฏิเสธ เฮคเตอร์บังคับป้อนอาหารชาริมาจนเธออิ่ม เขาเดินไปเรียกให้เด็กรับใช้มาเก็บจานออกไป แล้วเดินมานั่งลงข้างเธอ

“ดีขึ้นรึยัง ที่รัก หืม... จุ๊บ” เฮคเตอร์กดจูบเบาๆที่ปากบาง

“ค่ะ แล้วคุณไม่หิวเหรอคะ คุณยังไม่ได้ทานอะไรเลยนะ”

“ผมไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวค่อยออกไปทานก็ได้ ริมาอยากได้อะไรอีกหรือเปล่า ปวดตรงไหนอีกมั๊ย เดี๋ยวผมจะนวดให้ หรือว่าอยากอะไรๆ เป็นพิเศษมั๊ย มาเดี๋ยวผมจะจัดให้เดี๋ยวนี้เลย เอามั๊ย” เฮคเตอร์ไม่พูดเปล่าเขาสอดมือเข้าไปในเสื้อตัวสวยของเธอแล้วเกาะกุมอกอวบ บีบเค้นเบาๆ ชาริมารีบจับมือของเขาไว้ทันที

“ไม่ค่ะ ริมาไม่อยากได้อะไรอีกแล้ว คุณไปทานอาหารเถอะค่ะ” ชาริมาดึงมือของเขาออกแล้วค้อนให้เฮคเตอร์   ‘ดีด้วยหน่อยไม่ได้เลยเชียว...คนบ้า

เฮคเตอร์ยิ้มร่า “นึกว่าริมาอยากซะอีก แต่ผมอยากนะ ...อยากตลอดเวลาเลย ...จุ๊บ” เฮคเตอร์กระซิบข้างหูชาริมาเสียงสั่นพร่า ชาริมาเขินจนต้องตีที่แขนเขาเบาๆ

ชาริมาจับมือหนาของเขามากุมเอาไว้  “ไม่ค่ะ คุณไปทานอาหารเถอะ แค่ตรงนอกระเบียงเอง ริมาอยู่ได้ค่ะ” เฮคเตอร์กดจูบกลางหน้าผากมลแล้วลุกขึ้นเดินไปนั่งทานอาหารตรงระเบียงด้านนอกห้อง

ชาริมานั่งมองเขาสักพัก เธอรู้สึกง่วงเลยเผลอหลับไปทั้งๆที่ยังนั่งพิงหลังอยู่แบบนั้น เฮคเตอร์ทานอาหารเสร็จ เดินเข้ามาเห็นชาริมานั่งหลับพิงหัวเตียง เขารีบเดินมาอุ้มประคองเธอและเลื่อนหมอนลงแล้วห่มผ้า ให้เธอนอนอย่างสบาย แล้วเดินไปเรียกให้เด็กรับใช้เข้ามาเก็บสำรับออกไป เฮคเตอร์จึงเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยกางเกงนอนตัวเดียว แล้วเดินขึ้นเตียงสอดตัวเข้าในผ้าห่มนอนข้างๆ ภรรยา

ชาริมาเมื่อรู้สึกตัวว่าเฮคเตอร์นอนข้างๆ เธอหันหน้าไปหาเขาแล้วกอดตัวเขาไว้ เอาหน้าซุกอกกว้างของเขา เฮคเตอร์แปลกใจเล็กๆ ที่ชาริมาเป็นฝ่ายเข้ามากอดเขาก่อน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เขามักจะเป็นฝ่ายดึงตัวเธอมากอดเอาไว้เสมอๆ เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุข และกอดเธอเอาไว้แนบอก และหลับตาลง

ในช่วงแพ้ท้องชาริมาติดเฮคเตอร์มาก เธออยากให้เขาอยู่ใกล้คลอเคลียและคอยดูแลไม่ห่าง เฮคเตอร์แทบจะไม่ได้ออกไปไหน เพราะชาริมาเรียกหาเขาตลอดเวลา ถึงมันจะเหนื่อยหน่อยที่ต้องดูแลเธอ แต่เฮคเตอร์ก็มีความสุขที่ชาริมาเรียกหาเขา ไม่เมินเฉยใส่เหมือนช่วงก่อนหน้านั้น

สายๆของวันหนึ่ง เฮคเตอร์กำลังเดินเล่นกับชาริมาที่สวนหลังตึก รถยนต์หรูแล่นเข้ามา และจอดที่บันไดทางขึ้น บอดี้การ์ดเปิดประตูให้ทั้งสองฝั่ง ดอนราฟาเอล และมาดามอิสเบลก้าวขาลงจากรถ วินเซนเต้ที่เดินมาดูว่าใครมา พอเห็นก็รีบมาต้อนรับทันที แล้วหันไปสั่งให้เด็กรับใช้ไปบอกเฮคเตอร์

“สวัสดีครับดอน สวัสดีครับมาดาม” วินเซนเต้ก้มศรีษะเล็กน้อย

“เจ้านายแกไปไหนซะล่ะวินเซนเต้” ดอนราฟาเอลถามหาลูกชาย ซึ่งถ้าปกติจะต้องมาคอยต้อนรับเขาที่รถทุกครั้ง

“คุณเฮคเตอร์อยู่ในสวนครับ ผมกำลังให้คนไปตามเดี๋ยวก็คงมาครับ

“แล้วลูกสะใภ้ของฉันล่ะจ๊ะ อยู่ด้วยรึเปล่า รึว่าหนีเจ้านายของเธอไปแล้วเพราะทนความเอาแต่ใจไม่ไหว”

“มาถึงก็สรรเสริญผมเลยนะครับมาดาม สวัสดีครับดอน สวัสดีครับมาดาม นี่ชาริมาเมียของผม เป็นไง ผ่านมั๊ยครับ ชาริมานี่ดอนและมาดามของฉัน” เฮคเตอร์ที่เดินมาถึงพอดี เขาแนะนำชาริมาให้กับพ่อกับแม่ของเขา

“สวัสดีค่ะดอน สวัสดีค่ะมาดาม ฉันชาริมาค่ะ” ชาริมาไม่กล้าสบตาของพ่อกับแม่ของเฮคเตอร์ เธอกลัวว่าท่านทั้งสองจะรังเกียจและไม่ยอมรับเธอ

ดอนราฟาเอลยิ้มให้ชาริมาแล้วยืนมองนิ่งๆ สวนมาดามอิสเบลเธอฉีกยิ้มกว้างแล้วมองลูกสะใภ้อย่างละเอียด   สวยสมกับที่เทเรซ่าบอกเป๊ะ 

“ไงจ๊ะได้ข่าวว่าจะมีหลานให้ฉัน ตอนนี้แพ้มากมั๊ย เฮคเตอร์เขาดูแลหนูดีรึเปล่า ต้องทำใจหน่อยนะ เฮคเตอร์เขาจะเอาแต่ใจหน่อยก็ตามประสาลูกคนเดียวน่ะจ้ะ หนูชาริมาทนๆ เอาหน่อยนะ” มาดามอิสเบลเอ่ยทักชาริมาก่อนเพื่อให้เธอไม่เกรง

“ค่ะ” ชาริมายิ้ม

“โห มาดามครับ ไม่ทันไรหันไปเข้าข้างริมาซะแล้ว แล้วอย่างนี้ผมจะโดนรุมมั้ยเนี่ย”

“ก็ถ้าลูกแกล้งน้อง ทำให้น้องต้องเสียใจ ลูกต้องโดนรุมแน่ๆ จ้ะ”

“งั้นคงยาก เพราะผมไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ”

“จ้าแล้วแม่จะคอยดู ฮึ ฮึ ไปจ้ะเข้าบ้านกันดีกว่า” มาดามอิสเบลหัวเราะในลำคอแล้วเดินจับมือลูกสะใภ้เดินขึ้นบันไดไป ทิ้งให้สองหนุ่มยืนมองหน้ากันอย่างงง

“แม่แกเขาอยากเห็นลูกสะใภ้ รบให้ฉันพามา นี่ถึงขนาดโทรไปเลื่อนนัดประชุมกรรมการผู้ถือหุ้นเลยนะ ฉันเองยังงงๆ ว่าฉันไปเลื่อนนัดตั้งแต่เมื่อไหร่ มารู้อีกทีตอนที่เลขามาบอก แสบจริงๆ”

“ครับ มาดามมักจะทำแบบนั้นๆ เสมอๆ” เฮคเตอร์

อะไรที่อิสเบลต้องการ อิสเบลจะต้องได้   สองคนพ่อลูกพูดออกมาพร้อมๆกัน แล้วหัวเราะร่าด้วยกันเบาๆ  แล้วเดินตามมาดามอิสเบลและชาริมาเข้ามาในบ้าน

หนูเป็นลูกเต้าเหล่าใครกันจ๊ะแล้วมาเจอกับเฮคเตอร์ได้ยังไง เล่าให้แม่ฟังหน่อยสิ

ชาริมานั่งนิ่งและรีบเล่าเรื่องราวให้มาดามอิสเบลฟังอย่างคร่าวๆ เพราะเธอกลัวว่าเฮคเตอร์จะมาได้ยิน มาดามอิสเบลได้ฟังก็นึกสงสารชาริมา ที่ลูกชายของเธอทำกับชาริมาถึงขนาดนี้

“หนูริมาไม่ต้องเสียใจไปนะจ๊ะ แม่แน่ใจว่าเฮคเตอร์เขารักหนูมาก ไม่อย่างนั้นเขาไม่ทำแบบนี้หรอกนะ แต่วิธีของเขาค่อนข้างออกจะตามใจตัวเองสักหน่อย โดยรวมแล้วลูกชายของแม่ก็เป็นคนดีนะ แต่ติดตรงที่เอาแต่ใจนิดเดียวเอง หนูก็ทนๆ หน่อยนะจ๊ะลูกสะใภ้ของแม่” มาดามอิสเบลกุมมือของชาริมาเอาไว้และยิ้มให้ชาริมา เพื่อให้กำลังใจเธอ

ชาริมายิ้มตอบเพื่อตอบรับความหวังดีที่อิสเบลส่งให้มา

ดอนราฟาเอลและเฮคเตอร์เดินเข้ามา “คุยอะไรกันอยู่เหรอครับสาวๆ” เฮคเตอร์ทักสองสาวต่างรุ่น ที่ดูจะคุยกันถูกคอทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก

“แม่ก็แค่ถามอะไรเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง แต่เรานี่แสบมากเลยนะจ๊ะ แกล้งน้องสารพัด มันน่าตีนักเชียว” มาดามอิสเบลส่งสายตาดุๆให้เฮคเตอร์

เฮคเตอร์สงสัยว่าชาริมาพูดอะไร แต่ก็เก็บความสงสัยเอาไว้ถามกับชาริมาเองดีกว่าที่จะต่อกรกับมาดาม มันน่าจะดีกว่า

เทเรซ่าเดินเข้ามาเชิญให้ทุกๆคนไปทานอาหารกลางวัน เพราะตอนนี้ก็ได้เวลาอาหารกลางวันพอดี ทุกคนทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากัน คุยกันอย่างมีความสุข

จวบจนเมื่อทานอาหารเสร็จ ดอนและมาดามแยกตัวไปพัก เฮคเตอร์เลยพาชาริมาไปพักบ้าง เขาเดินประคองกอดเธอไปที่เตียงนอน เฮคเตอร์ก้มจูบที่ปากบาง  “พักซักหน่อยนะที่รักของผม”

“คุณล่ะไม่นอนกับริมาเหรอคะ คุณจะไปไหนคะ ไม่ไปไม่ได้เหรอ” ชาริมาเริ่มออดอ้อนเขา เธออยากให้เขานอนกอดเธอ ไม่อยากให้เขาห่างไปไหนไกลๆตา

“นอนสิ ผมต้องนอนกอดคุณอยู่แล้ว แต่ผมแค่ให้ริมานอนก่อนเท่านั้นเองจ้ะที่รัก”

“ไม่ค่ะ คุณต้องนอนพร้อมๆกันกับฉันนะคะที่รัก” เฮคเตอร์ยิ้มกว้างออกมาทันที ที่ชาริมาเรียกเขาว่า...ที่รัก

  เฮคเตอร์ก้าวขึ้นเตียงไปนอนกอดเธอตามคำขอ แต่ถึงชาริมาไม่ขอ เฮคเตอร์เองก็อยากเสนออยู่แล้ว.....

 

 

…………………………………………………………………………


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


แต่ถึงชาริมาไม่ขอ เฮคเตอร์ก็พร้อมเสนออยู่แล้ว ชอบประโยคนี้
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha