เชลยรักซาตานร้าย

โดย: ณรีรัช



ตอนที่ 15 : เข้าใจผิด...ลงโทษ!!...อีกแล้ววว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 15

ลูซิโอ้ก้าวเท้าไปหาเอ็ดเวิดและมอลลี่ คนทั้งสองเห็นเฮคเตอร์ฆ่าเอลต่อหน้าต่อตา ทั้งสองกอดกันกลัวจนสั่น ลูซิโอ้เดินเข้าไปหา เอ็ดเวิดรีบคลานมาหาเขาอย่างลนลาน

“คุณผมไม่เอาแล้ว ไม่เอาเงินแล้ว ผมไม่รู้เรื่องอะไร คุณปล่อยผมกับเมียไปเถอะนะ  เราสัญญาจะไม่ปริปากพูดเลย นะคุณปล่อยเราไปเถอะ ผมขอร้อง คุณให้ผมมาส่ง ผมก็พามาแล้ว ผมไม่เอาเงินแล้ว ปล่อยผมไปเถอะนะ” เอ็ดเวิดคลานมาเกาะขาของลูซิโอ้ ร้องขอให้เขาไว้ชีวิต

ลูซิโอ้ถอนหายใจ เขาพยักหน้าให้ลูกน้องเอาตัวเอ็ดเวิดกับมอลลี่ไป และสะบัดขาออกจากการเกาะกุมของเอ็ดเวิด แล้วเดินไปที่รถที่จอดรอเขาอยู่ ลูกน้องของเขา เอาถุงผ้าขนาดใหญ่ 2 ผืน มาคลุมหัวและตัวของเอ็ดเวิดกับมอลลี่ คนทั้งสองส่ายสะบัด ดิ้นรน ร้องขอชีวิต แต่ก็ถูกคนของเฮคเตอร์จับกุมขึ้นรถไป

ลูซิโอ้ตรวจดูรอบๆ จนแน่ใจว่าไม่มีหลักฐานใดๆ หลงเหลือแล้ว เขาก็เดินไปขึ้นรถกลับคฤหาสน์คาลเมนเต้ ส่วนลูกน้องของเขา เอาตัวของเอ็ดเวิดและมอลลี่กลับไปที่ปั๊มน้ำมัน และโยนร่างของทั้งสองคนไว้ข้างๆ ร้านสะดวกซื้อ แล้วจึงขับรถตามลูซิโอ้กลับคฤหาสน์ ผู้คนที่ยืนอยู่แถวๆ นั้น พากันตกใจ ที่เห็นถุงผ้าขนาดใหญ่สองถุง ดิ้นไปมา และมีเสียงร้องขอความช่วยเหลือออกมาเป็นระยะๆ พนักงานรักษาความปลอดภัยจึงเดินไปแก้มัดถุงทั้งสองออก เอ็ดเวิดและมอลลี่จึงรีบออกมาจากถุง ทั้งสองคนกอดกันร้องไห้ ดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่ ผู้คนที่มามุงดูต่างก็เวทนาพวกเขายิ่งนัก

ทางด้านเฮคเตอร์ เมื่อกลับมาถึง เขาอุ้มชาริมาออกมาจากรถด้วยตัวเอง แล้วก้าวยาวๆ ตรงไปที่ห้องนอนของเขา เฮคเตอร์วางชาริมาบนเตียง แล้วเดินไปนั่งลงตรงโซฟา เขาเทบรั่นดีราคาแพงที่วางอยู่บนโต๊ะ  ใส่ในแก้วใบสวยแล้วกระดกรวดเดียวจนหมด ก่อนจะนั่งมองร่างของเมียรักด้วยสายตาแสนจะชิงชัง เฮคเตอร์รินบรั่นดีใส่แก้วและกระดกซ้ำอีกหลายๆ ครั้ง จนบรั่นดีหมดขวด  แล้วลุกเดินไปที่เตียงนอน นั่งลงข้างๆ ร่างที่ไม่ได้สติของเมียรัก เขาจ้องมองเธอด้วยความโกรธแค้น  ฉันอยากจะฆ่าเธอให้ตายนักชาริมาอยากจะฆ่า! อยากจะฆ่า!

ในหัวของเฮคเตอร์คิดสับสนวุ่นวายไปหมด เขาทั้งรักเธอมากและก็โกรธแค้นเธอมากในเวลาเดียวกัน คลิปภาพของเอลกับชาริมายังคงลอยวนอยู่ในหัวของเขา ความรู้สึกโกรธแค้นที่ถูกเมียรักทรยศ มันเริ่มจะแผดเผาความรักที่เขามีให้เธอ จนเฮคเตอร์เผลอเอามือบีบไปที่แขนของชาริมาอย่างแรง

 “โอ๊ย... เจ็บ” ชาริมารู้สึกเจ็บ เธอพยายามบิดแขนออกจากมือของเฮคเตอร์ทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่

เฮคเตอร์เห็นว่าเธอรู้สึกตัวแล้ว เขาออกแรงกระชากแขนของเธออย่างแรง ชาริมาสะดุ้งสุดตัว เธอลืมตาขึ้นมา พอเห็นแน่ชัดว่าเป็นใบหน้าของเฮคเตอร์ น้ำตาก็ไหลออกมาอาบสองข้างแก้ม เธอพยายามสะบัดแขนออกจากมือของเขา

“คุณฆ่าเอล คุณเข้าใจผิด  ไหนคุณเคยบอกว่าจะฟังฉันอธิบายก่อนไงคะ” ชาริมาตัดพ้อต่อว่าคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี และร่ำไห้ด้วยความเสียใจ

ดวงตาที่แดงก่ำทั้งสองข้าง และกรามที่บดกันแน่นจนนูนขึ้นเป็นสัน  บ่งบอกได้ว่าเฮคเตอร์กำลังโกรธมาก เขาเอามือบีบจับหัวไหล่ของเธอทั้งสองข้างอย่างแรง และตะวาดใส่หน้าเธอเสียงดังลั่นห้อง “ฉันเข้าใจผิดเหรอ ภาพมันฟ้องซะขนาดนั้น เธอคงมีความสุขมากสินะที่ได้กลับไปเจอกับอดีตคนรัก คงฟัดกับมันมาจนอิ่มล่ะสิ ร่านฉันปรนเปรอเธอไม่อิ่มรึยังไง ถึงได้ออกอาการกับมันอย่างถึงอกถึงใจซะขนาดนั้น”

หน้าของชาริมาร้อนวูบทันทีที่ได้ยินคำด่าของเฮคเตอร์ นี่เขาคงจะหมดรักเธอแล้วสินะ เขาถึงได้ด่าว่าเธอเสียๆ หายๆ แบบนี้ สายธารของน้ำตาพากันไหลทะลักออกมาไม่หยุด เธอมองหน้าของซาตานร้ายผ่านม่านน้ำตา แววตาที่ดุดันของเขาในตอนนี้ ไม่มีเหลือความรักให้กับเธออีกต่อไปแล้ว “ปล่อยฉันนะ อย่าทำกับฉันแบบนี้ คุณเห็นแค่คลิปภาพก็มาตัดสินว่าฉันผิด คุณไม่เชื่อใจฉัน คลิปนั่นใครจะตัดต่อยังไงก็ได้ ฉันบอกความจริงกับคุณแล้ว ทำไมคุณถึงไม่เชื่อ เอลเขาไม่ได้ทำอะไรฉัน เขายอมหยุด คุณเข้าใจผิด คุณเฮคเตอร์”

เสียงร้องบอกที่ปะปนกับเสียงร่ำไห้ของเมียรัก ไม่ได้ทำให้ความโกรธแค้นของเฮคเตอร์อ่อนลงเลยซักนิด แต่มันกลับเหมือนเชื้อเพลิงชั้นดีที่ยั่วยุให้อารมณ์โกรธของเฮคเตอร์มีพลังมากขึ้นกว่าเดิมอีก

เฮคเตอร์ตะวาดกลับเสียงดังลั่น “ฉันไม่เชื่อคำแก้ตัวของเธอ ฉันเชื่อสายตาของฉัน เธอมันร่าน! แพศยา! สำส่อน! ไหนๆ ฉันก็ซื้อเธอมาเป็นนางบำเรอของฉันแล้ว ฉันก็จะตักตวงจากเธอให้อิ่ม! เธอจะต้องคอยบำเรอฉันจนกว่าฉันจะอิ่ม! จะได้ไม่ออกไปร่านหาใครต่อใครอีก ต่อไปนี้หน้าที่ของเธอคือบนเตียง! เธอห้ามก้าวขาออกจากห้องนี้เด็ดขาด ห้ามมีผ้าติดกายสักชิ้น เธอจะต้องคอยบำเรอฉันทุกที่ทุกเวลาที่ฉันต้องการ!

ชาริมาน้อยใจเฮคเตอร์ที่เขามองข้ามความรักและความซื่อสัตย์ที่เธอมีต่อเขา แต่ในเมื่อเฮคเตอร์ต้องการแบบนี้ เธอก็จะทำ “ได้ ฉันจะเป็นนางบำเรอของคุณ ให้คุณพอใจ เพื่อชดใช้หนี้ที่เอลเขาทำไว้กับคุณ เอาสิ! เชิญ! คุณจะให้ฉันทำอะไร ต้องการแบบไหนก็เชิญสั่งมาได้เลย!

ความโกรธแค้นของเฮคเตอร์พุ่งสู่จุดสูงสุด ทันทีที่ได้ยินคำท้าทายของเมียรัก และนั่นมันก็บ่งบอกอย่างแน่ชัดว่าเธอยังรักไอ้เอลผีพนันอยู่ ดวงตาที่แดงก่ำเริ่มจะมีน้ำตาของความโกรธแค้นเอ่อออกมาจนเกือบจะเต็มสองตา มือของเขาเพิ่มแรงบีบเค้นไปที่ไหล่ของชาริมาทั้งสองข้างตามอารมณ์โกรธ แต่ทว่ามันกลับไม่ได้สร้างความเจ็บปวดให้ชาริมาเลยสักนิด เพราะตอนนี้ส่วนที่เธอเจ็บที่สุดก็คือหัวใจ และมันก็กำลังจะแหลกสลายไปกับความโกรธแค้นของเฮคเตอร์คนที่เธอรักมากที่สุด

เฮคเตอร์หลับตาลงข่มความเจ็บปวด น้ำตาแห่งความคับแค้นใจก็ไหลลงไปที่แก้มสากของเขา เฮคเตอร์กัดกรามพูดเสียงต่ำเล็ดลอดไรฟันจนดูน่ากลัว “เธอคงรักมันมากสินะ เธออยากใช้หนี้แทนงั้นสิ! ฉันขอแค่สองคืน!!! ฉันว่ามันคุ้มนะ เงินห้าล้านดอลแลกกับการให้เธอมาบำเรอฉัน และถ้าไม่ครบสองคืน อย่าหวังว่าจะได้ก้าวขาลงจากเตียง!!!” พอพูดจบ เฮคเตอร์จัดการกระชากชุดของชาริมาออกอย่างแรง และยังกระชากบราและแพนตี้ตัวจิ๋วจนขาดหลุดลุ่ย เนื้อผ้าครูดบาดเนื้อนวลจนเป็นรอยแดงเป็นปื้นๆ  เฮคเตอร์ตะบมจูบทำรอย และใช้ฟันขบกัดไปทั่วๆ ตัวของชาริมา

ชาริมาเจ็บปวดแต่ก็กัดฟันทนเพื่อไม่ให้มีเสียงร้องดังเล็ดรอดออกมา ทั้งมือหน้ายังบีบเค้นตามแรงอารมณ์โกรธ ไปทั่วๆ ตัวของชาริมาอย่างไม่ปราณี  เฮคเตอร์จัดการถอดชุดของตนเองออดจนหมด เขามองเธอด้วยสายตาที่แสนจะชิงชัง ตอนนี้อารมณ์โกรธมันพุ่งทะลุจนเฮคเตอร์ระงับไม่อยู่ เขาลืมทุกสิ่งทุกอย่าง หน้ามืดตามัวไปกับอารมณ์โกรธ จนลืมไปว่าชาริมากำลังตั้งท้องลูกของเขาอยู่

เฮคเตอร์จับกระชากขาของชาริมาแยกออกจากกันอย่างแรง และจัดการส่งตัวตนอันใหญ่โตของเขาเข้าไปจนสุด ชาริมากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เฮคเตอร์จัดการกระแทกกระทั้นอย่างแรง แถมปากหนาก็ยังขบกัดไปตามร่างกายของเธอเพื่อระบายความเสียวซ่าน ความดิบและป่าเถื่อนในตัวของเขาถูกขุดออกมาสาดใส่ชาริมา จนเธอแทบจะทนรับเขาไม่ไหว และเขายังสาดคำด่าทอ ว่าเธอเป็นผู้หญิงร่าน ง่ายและหลายผัว ต่างๆ นาๆ อีกทั้งสายตาที่เขามองเธออย่างเกลียดชัง สร้างความเจ็บปวดให้ชาริมาล้านเท่าพันเท่า จนเธอแทบจะแหลกสลายคามือของเขา

เฮคเตอร์จัดการชาริมาครั้งแล้ว ครั้งเล่าจนเขาพอใจ เมื่อการลงโทษจบลงชาริมาก็สลบไม่ได้สติคาอกของเฮคเตอร์ เขากกกอดเธอเอาไว้อยู่อย่างนั้น อย่างหวงแหน และกดจูบไปทั่วๆ ดวงหน้า ซ้ำๆ หลายต่อหลายครั้ง ก่อนจะหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย

สายๆ ของวันถัดมา ชาริมารู้สึกตัว เธอเจ็บระบมไปทั้งตัว ชาริมาค่อยๆ เอามือของเขาที่กอดรัดเธอเอาไว้ ออกจากตัวเธอ แล้วค่อยๆ พยุงตัวเองก้าวลงมาจากเตียง เธอหยิบชุดคลุมมาสวมใส่ ชาริมาเดินแทบไม่ไหว เธอรู้สึกเหมือมีอะไรไหลออกมาจากจุดบอบบาง ชาริมาก้มดู เธอเห็นเป็นเลือดสีสด ค่อยๆไหลออกมา ชาริมาตกใจมาก เธอค่อยๆ พยุงตัวเองออกมาจากห้องนอน มองหาคนมาช่วย

เทเรซ่ากำลังเดินขึ้นบันไดมา เธอหันไปเห็นชาริมาที่เดินโซซัดโซเซ ออกมาจากห้องนอน หน้าของชาริมาซีดเซียวจนเทเรซ่าตกใจ “คุณริมาเป็นอะไรคะ แล้วคุณเฮคเตอร์ล่ะไปไหน”

“ช่วยริมาด้วยค่ะ อย่าบอกเขา เขาไม่รักริมาแล้ว ช่วยริมาที” ชาริมาพูดได้แค่นั้นแล้วเธอก็สลบไป เทเรซ่าเห็นเลือดไหลออกมาจากขาของชาริมา เธอรีบเรียกการด์ให้มาพาชาริมาไปโรงพยาบาล

เทเรซ่าไม่รู้จะทำอย่างไรเลยโทรไปหามาดามอิสเบล และเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้มาดามฟัง มาดามอิสเบลตกใจและโกรธลูกชายมาก เธอสั่งเทเรซ่าห้ามบอกเรื่องนี้กับเฮคเตอร์โดยเด็ดขาด และรีบขึ้นเครื่องบินกลับมาที่แคนนาดาโดยด่วน

เทเรซ่าสั่งให้การ์ดเฝ้าชาริมาเอาไว้แล้วไม่ให้บอกเรื่องนี้กับเฮคเตอร์ ตามคำสั่งของมาดาม  พอหมอตรวจเสร็จก็เดินออกมา เทเรซ่ารีบเดินเข้าไปสอบถามอาการของชาริมาทันที

“เธอเป็นอย่างไรบ้างคะ ปลอดภัยดีหรือเปล่า”

“ครับตอนนี้เธอปลอดภัยดีทั้งแม่และลูก ดีนะครับที่คุณมาถึงเร็ว ถ้ามาช้ากว่านี้อีกนิดเดียวเราคงช่วยเด็กเอาไว้ไม่ทัน เราคงต้องให้เธอคงต้องนอนดูอาการสักสองสามวัน ตอนนี้เลือดหยุดไหลแล้ว พยายามอย่าให้คนป่วยได้รับการกระทบกระเทือนอีกนะครับ ถ้ามีอะไรก็ให้กดเรียกหมอได้ทันที หมอขอตัวก่อนนะครับ”

“ค่ะ ขอบคุณค่ะ คุณหมอ” เทเรซ่าดีใจที่ชาริมาปลอดภัยและลูกในท้องของเธอก็ปลอดภัยด้วย นายเฮคเตอร์ทำแบบนี้มันเกินไป เธอต้องให้มาดามมาจัดการเขาเด็ดขาดซะที!

เทเรซ่าให้เบลล่ามาอยู่เป็นเพื่อนชาริมา ส่วนตัวเธอรีบกลับไปที่คฤหาสน์ เพื่อป้องกันเฮคเตอร์สงสัย

ช่วงบ่ายเฮคเตอร์ลืมตาขึ้นมา เขาเอามือควานหาตัวชาริมาไปทั่วๆ เตียงนอน เมื่อไม่เจอ เขาดีดตัวลุกขึ้นนั่ง สอดสายตามองหาเธอไปรอบๆ ห้อง แล้วลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำก็ยังไม่เจอเธอ เฮคเตอร์รีบเดินไปที่ประตู แล้วเปิดออก เขาก้าวขาออกมายืนตรงระเบียงบันได ร้องตะโกนถามการ์ดไปทั่วๆ ทุกคนต่างบอกไม่เห็นเพราะมันเป็นช่วงพักพอดี และลูซิโอ้กับวินเซนเต้ก็ไม่อยู่ เพราะพวกเขาไปดูงานที่กาสิโนแทนเฮคเตอร์

เทเรซ่าเดินกลับเข้ามาในตัวคฤหาสน์ เฮคเตอร์เห็นก็รีบตะโกนถามทันที “เทเรซ่า ชาริมาหายไปไหน”

“ฉันไม่เห็นนะคะ เมื่อสักครู่ฉันยังเห็นเธอเดินแถวๆ สวนด้านหลังอยู่เลยค่ะ” เทเรซ่าพูดตามแผนที่เธอเตรียมการณ์เอาไว้

เฮคเตอร์ได้ยินเขารีบวิ่งไปที่สวน เขามองหาชาริมารอบๆ สวน ก็ไม่เจอ สายตาของเขาเหลือบไปเห็นโบผูกผมติดอยู่ตรงทางเดินไปด้านหลัง เฮคเตอร์รีบเดินไปหยิบมา ใช่ของชาริมาจริงๆ ด้วย เขาเดินตามทางไป จนไปเจอประตูด้านหลังที่ถูกเปิดออก เธอหนีไปแล้วเหรอ! หนีไปไหน!

 เฮคเตอร์ยืนสับสน สักพัก แล้วรีบวิ่งกลับมาที่ห้องนอน เขาไปค้นหาเอกสารของเธอ มันหายไป!

เฮคเตอร์เดินไปถามเอาความกับเทเรซ่า “ใครเปิดประตูด้านหลัง” เฮคเตอร์ถามเทเรซ่าเสียงเข้ม เทเรซ่ามีอาการประหม่าเล็กน้อย แต่ก็พยายามข่มเสียงให้พูดเป็นปกติมากที่สุด

“เอ่อ... เมื่อเช้าเบลล่ามาขอกุญแจไปค่ะ เธอบอกว่าจะเอาไปเปิดห้องเก็บของ ฉันเลยให้ไป และฉันก็ยังไม่เห็นเธอเลยนะคะ ไม่รู้ว่าเธอไปไหน ฉันเองก็เดินตามหาเบลล่าจนทั่วๆ บ้านแล้ว ยังไม่เจอเลยค่ะ” เทเรซ่ารีบพูดออกไป ด้วยกลัวว่าจะทำตัวมีพิรุธจนเฮคเตอร์จับได้

“ห้องเก็บของเหรอ  เฮ้ยแกเดินไปดูที่ห้องเก็บของซิ ว่าเบลล่าอยู่ที่นั่นมั๊ย” เฮคเตอร์ร้องสั่งการ์ดที่ยืนอยู่ใกล้ๆ แล้วหันมาจ้องหน้าเทเรซ่า คอยจับผิดว่าเธอจะแสดงพิรุธอะไรออกมาให้เขาเห็น จนสักพักเมื่อเขามองแล้วไม่มีอะไรเฮคเตอร์ก็ปล่อยเทเรซ่าไป

เทเรซ่าแอบถอนหายใจเบาๆ ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งมีครั้งนี้นี่แหละ ที่โกหกแบบใจหาย ใจคว่ำ คุณเฮคเตอร์ของเธอน่ากลัวแบบนี้นี่เอง ...เฮ้อ! เทเรซ่ารีบเดินเข้าครัวไปทันที

การ์ดวิ่งกลับมา แล้วรายงานว่าไม่พบเบลล่าเลยและห้องเก็บของก็ถูกปิด ไม่มีร่องรอยของการเปิดเลยซักนิด

“เธอคิดว่าจะหนีฉันพ้นเหรอชาริมา...” เฮคเตอร์คำรามเสียงลอดไรฟันออกมา เขาเดินกลับไปที่ห้องนอน แล้วเผลอเดินไปเหยียบหยดเลือดของชาริมา เฮคเตอร์ชะงักเท้า ก้มดูเห็นเป็นหยดเลือด เขายืนนิ่งอึ้งด้วยความตกใจ แล้วสามัญสำนึกของเขาก็นึกถึงลูกในท้องของเธอขึ้นมาทันที

เฮคเตอร์นิ่งอึ้ง ความรู้สึกผิดมันประดังขึ้นมา   ใช่สิชาริมาท้อง แล้วเขายังทำรุนแรงกับเธอขนาดนั้น แล้วป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้างนะ

 เฮคเตอร์รู้สึกสับสนเป็นกังวล เขาเริ่มห่วงชาริมาและลูก เฮคเตอร์รีบเดินไปหยิบโทรศัพท์ โทรหาลูซิโอ้ให้รีบกลับมาด่วน เขาจะออกตามหาเมียและลูกของเขา!

รถของลูซิโอ้และวินเซนเต้แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบันไดทางขึ้นตัวคฤหาสน์ เฮคเตอร์ที่ยืนรออยู่แล้ว รีบเดินมาเปิดประตูรถออกแล้วก้าวขึ้นมานั่งในรถแล้วรีบปิดประตู วินเซนเต้รีบออกรถและขับออกไป

“ไปตามหาที่โรงพยาบาลก่อน ฉันว่าเธอต้องรีบไปโรงพยาบาลแน่ๆ ทั้งสามคนออกตามหาชาริมาไปเกือบทุกๆ โรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ๆ และไกลออกไป จนทั่วๆ โตรอนโต้ แต่ก็ไม่พบ เฮคเตอร์สั่งให้วินเซนเต้ขับไปที่ร้านที่ชาริมาเคยทำงาน เมื่อไปสอบถามทุกๆ คนในร้าน ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่เห็นชาริมาหลายเดือนแล้ว เขาไปตามหาที่คอนโดของเธอ ก็ไม่มี ตอนนี้เขาสับสน วุ่นวายใจไปหมด ป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอไม่มีญาติที่ไหน  และเบลล่าก็ไม่มีญาติที่ไหนเลย นอกจากเทเรซ่าคนเดียวเท่านั้น !

เฮคเตอร์สั่งให้วินเซนเต้ขับกลับไปที่คฤหาสน์ พอรถจอดเขาตรงไปที่ห้องทำงาน ลูซิโอ้และวินเซนเต้วิ่งตามไปติดๆ “วินเซนเต้ลองเช็คการใช้บัตรเครดิตซิ และตรวจสอบสัญญาณโทรศัพท์ของชาริมาด้วย”

“ครับ” วินเซนเต้รับคำแล้วรีบจัดการตามที่เจ้านายสั่ง

สักพักวินเซนเต้ก้รายงานผลว่าไม่มีการรูดบัตรที่ไหนเลย และสัญญาณโทรศัพท์ของชาริมาก็ไม่มีด้วย

เฮคเตอร์นั่งทรุดลงกับเก้าอี้ เขานั่งนิ่ง “พวกแกออกไปก่อน ฉันขออยู่คนเดียวสักพัก” ลูซิโอและวินเซนเต้รีบเดินออกมาก่อนจะโดนลูกหลงของเจ้านาย

เทเรซ่าที่รออยู่หน้าห้องเธอรีบดึงแขนของลูซิโอ้และวินเซนเต้ออกมาไกลๆ และเล่าความจริงทั้งหมดให้ทั้งสองคนฟัง และมาดามสั่งกำชับห้ามบอกเรื่องนี้กับเฮคเตอร์โดยเด็ดขาด เพราะมาดามต้องการดัดนิสัยของเจ้านายของเขา และนี่เป็นคำสั่งประกาศิตของมาดาม ถ้าขัดขืน โทษร้ายแรงยิ่งกว่าโทษของเฮคเตอร์เป็นไหนๆ ทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วถอนหายใจออกมา

“ขอโทษนะครับนาย ครั้งนี้ผมช่วยนายไม่ได้จริงๆ มาดามคงเอาผมตายแน่ๆ” ลูซิโอ้พูดออกมาเบาๆ วินเซนเต้เอามือตบบ่าเขาเบาๆ ให้กำลังใจ

เฮคเตอร์นั่งนิ่งอยู่แบบนั้นนานนับชั่วโมง เขาเดินออกมาจากห้องทำงาน แล้วเดินขึ้นไปที่ห้องนอนของเขา แล้วตะโกนสั่งให้เด็กเอาเหล้าขึ้นไปให้ เฮคเตอร์เดินออกไปที่ระเบียงด้านนอก เขานั่งมองออกไปรอบๆ

เด็กรับใช้เอาเหล้าราคาแพงไปวางตรงหน้าเขา และกลับออกไป เฮคเตอร์รินบรั่นดีใส่แก้วใบสวย แล้วกระดกทีเดียวหมดแก้ว เขาเทซ้ำๆ กระดกรวดเดียวอีกสองสามแก้ว แล้วนั่งนิ่งมองออกไป แสงไฟเริ่มส่งแสงเปล่งประกายสวยงาม เพราะฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว

“เธออยู่ที่ไหนนะชาริมา ป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง ฉันขอโทษ! ชาริมา ฉันขอโทษที่ไม่เชื่อเธอ ชาริมา กลับมาหาฉัน ได้โปรดกลับมาหาฉันนะ...ที่รัก” เฮคเตอร์พูดพร่ำรำพันถึงชาริมา และโทษตัวเองที่ทำผิดต่อเธอ พอเหล้าหมด เขาก็เรียกให้เด็กรับใช้เอามาให้ใหม่ เขากินจนเมาหลับคอพับอยู่ตรงนั้น...

ลูซิโอ้กับวินเซนเต้เดินเข้ามาดูเจ้านาย เห็นแล้วสงสารจับใจ พวกเขาช่วยกันแบกตัวของเจ้านายไปที่เตียงนอน แล้วจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าและเช็ดตัวให้ และปล่อยให้เจ้านายนอนอย่างสบายตัว แล้วจึงพากันเดินออกมานอกห้อง

“แกว่ามาดามจะลงโทษนายนานมั๊ยวะลูซิโอ้”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ อันนี้มันก็สุดแล้วแต่ตัวของนายเองละกัน” ทั้งสองคนมองหน้าแล้วถอนหายใจออกมาอย่างกลัดกลุ้ม

...........................................................................................

 

ต้องขอโทษด้วยที่ลงให้อ่านได้แค่นี้นะคะ ^^ หมดโคว์ต้าแล้วจริงๆ ค่ะ ^^

ถ้ารีดเดอร์ท่านไหนสนใจ นิยายเรื่องนี้มี e - book แล้วที่ meb , นายอินปัน , hytexth และ ebooks. ค่ะ ^^ 

ปล. ทาง Apple ก็มีแล้วนะคะ  สาวกของ Apple สามารถโหลดมาอ่านกันได้ค่ะ ^^



ยังมีอีกเว็ปนะคะ ที่>>> http://ebooks.in.th/ <<< ที่เว็บนี้สามารถสั่งเล่มได้ด้วยค่ะ รอเพียง อาทิตย์กว่าๆ ก็ได้อ่านแล้วนะ ^^

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/18.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/11.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/15.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/18.gif


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


เศร้าจับใจเลยค่ะ TT
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารนางเอกโคตร😭😭😭😭😭😭😭😭
โดย Anonymous | 2 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารพระเอกทำไมสมน้ำหน้าสงสารนางเอกมากแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ😬😠😠😠😠😠😡😤😤😾
โดย Anonymous | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
แง่ๆๆๆสงสารพระเอกง่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อยากอ่านต่ออะ
โดย Anonymous | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
โหลดอ่านได้ไหมอะ. มันอยากรู้ว่าเป็นไงต่อ😭😭😭
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
  • เหรียญกำลังใจค่ะ หรือไม่ก็ อีบุ๊ค รับรองได้อ่านจนจบค่ะ ^^ โดย mameya | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
O
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รออยู่นะคะ
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เมือรัยจะตออะ
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ลงให้จบสิค่ะขอร้อง อุส่าอ่านมาตั้งนาน
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
กำลังติดตามนะคร้า😊😉
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
โห่ กำลังมัน ค้างคา
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
โหลดอ่านยังไงคะ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
  • ถ้าชอบอ่านจากโทรศัพท์หรือ ไอแพ็ด และแท็ปเล็ต แนะนำให้โหลดแอ๊ฟของ meb นะคะ เพียงโหลดแอ๊ปแล้วสมัครสมาชิก แล้วคุณก็สามารถพิมชื่อเรื่องหาในแอ๊ปได้เลยค่ะ มีให้อ่านแบบตัวอย่างและกดซื้อค่ะ เพียง 159 บทาเองค่ะ ไม่แพงเนอะ ^^ แต่ถ้าคุณใช้คอม ก็เข้าไปสมัครสามชิก และกดโหลดโปรแกรมของ meb ซึ่งจะมีให้กดโหลดที่เมนูแถบที่อยู่ด้านซ้ายมือค่ะ กดโหลด ติดตั้ง แล้วเข้ามาที่หน้าเว็บอีกครั้งเพื่อซื้อลิขสิทธิ์ในการเข้าอ่านหนังสือ แล้วหนังสือเล่มนั้นก็จะไปอยู่ที่ตู้หนังสือของคุณค่ะ เมือซื้อแล้วคุณก็ดูที่แถบเมนูด้านซ้ายมือคลิ๊กที่ตู้หนังสือของคุณ My Shelfe เพื่อดูว่ามีหนังสือที่เรามีแล้วหรือยังถ้ามีแล้วก็ให้ออกมากดเข้าไปที่โปรแกรมอ่านหนังสือของเว็บที่เราติดตั้งไปเมื่อครู่ คลิ๊กเข้าไป ใส่ยูสและพาสเวิดของเรา อันเดียวที่สมัครกับหน้าเว็บค่ะ เมื่อเข้ามาได้แล้วก็จะมีรูแหนังสือของเราลางๆ ให้เราคลิ๊กที่หนังสือเพื่อกดโหดลดอีกครั้งค่ะ เพียงเท่านี้คุณก็สามารที่จะอ่านหนังสือได้แล้วค่ะ ^^ แต่ถ้าเป็นที่ http://ebooks.in.th/ คุณไม่ต้องโหลดโปรแกมค่ะ คุณสามารถคลิ๊กที่ตู้หนังสือ แล้วกดอ่านหนังสือที่คุณซื้อลิขสิทธิ์ได้เลยค่ะ ปล. แต่ถ้าอยากได้เล่ม คุณก็สามารถสั่งเล่มได้ที่เว็ปนี้ได้ด้วยนะคะ ^^ รอประมาณ 10 วัน คุณก็ได้เล่มมาครองแล้วค่ะ ^ โดย mameya | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มาลงอีกได้ไมค่ะนะค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เซเว่นมีใหมคะ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
  • ไม่มีค่ะ สั่งเล่มได้ที่ www.ebooks.in.th เท่านั้นค่ะ ^^ เพราะไรต์ไม่ได้จัดพิมเล่มค่ะ ให้ทางเว็บจัดการให้ค่ะ ต้องขอโทษในความไม่สะดวกด้วยนะคะ ...T^T แต่สั่งที่ ebooks.in.th ก็รอไม่นานค่ะ ประมาณ 10 วันก็ได้เล่มแล้วค่ะ ^^ โดย mameya | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha