เหมันต์(Hill of love)

โดย: ช่อพิกุล



ตอนที่ 3 : เขาเป็นใคร (จบตอน)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

จริงด้วยสิ เธอถูกรถชนช่วงบ่ายนี่นา แล้วเขาก็คงอุ้มเธอมาที่นี่ และคงอยู่ดูแลเธอจริงๆนั่นแหละ ถ้าอย่างนั้น แล้วชุดนอนที่เธอสวมอยู่นี้ ก็ฝีมือเขาน่ะสิ!’

“กรี๊ด! คุณๆ คุณเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฉันเหรอ”

ชายหนุ่มพยักหน้า

คราวนี้ชนัญญาปั้นหน้าไม่ถูกเลย รู้แต่ว่าตอนนี้หน้าเธอร้อนซู่ขึ้นมาด้วยความอับอายขายขี้หน้าแบบสุดๆ ไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหนแล้วเนี่ย

เขาคงเห็น... อะไรๆของเธอหมดแล้วสิ

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็คงจะเห็น หมดแล้ว”

เขาพยักหน้าอีก

โอ๊ย แม่เจ้า ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยอายอะไรแบบนี้มาก่อนเลย เรือนร่างของเธอใช่ว่าสวยน่ามองไปเสียทั้งหมด นมก็เล็ก พุงก็ป่อง น้องน้อยก็ยังไม่ได้ตัดแต่ง โอ๊ย... อายจริงๆเลย

“เอิ่ม คือว่า คุณออกไปรอข้างนอกก่อนได้ไหมคะ ให้ฉันแต่งตัวเรียบร้อยกว่านี้ก่อน เดี๋ยวฉันค่อยออกไปหาคุณ ฉันจะพาคุณไปหาที่พักแถวใกล้ๆนี้เอง โอเคป๊ะ” พยายามฝืนความอายพูดออกไป

“โอเค”

แล้วร่างสูงสมบูรณ์แบบในชุดสีดำสนิทก็เดินออกไป พร้อมกับปิดประตูให้

อืม พูดง่ายดี แสดงว่าน่าจะเป็นคนดีอยู่

ชนัญญาเดินไปล็อกห้อง แล้วรีบไปเปลี่ยนชุดใหม่ ก่อนจะเปิดประตูออกไปเพื่อพาเขาไปหาห้องเช่าแถวใกล้ๆ ที่เดินไปก็คงพอไหว

ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้

“อะไร!

“ตัวคุณหอมจัง”

“บ้า ต่อไปอย่าทำอะไรตามใจตัวเองแบบนี้อีกนะคุณ ฉันเป็นผู้หญิง ฉันเสียหายนะ!” ตวาดแว้ดออกไป แต่หัวใจนี่เต้นโครมครามเลย

“ผมขอโทษ”

“อืม ยกโทษให้ก็ได้ ไปได้แล้ว รีบไปหาที่พักกัน เดี๋ยวจะดึกเสียก่อน”

ชนัญญาเดินเคียงข้างร่างสูงสง่าน่าเกรงขามและหล่อสุดๆไป คล้ายกับคู่รักกัน ใครเห็นใครก็มอง

ทั้งสองเดินหาห้องพักจนดึก ปรากฏว่าห้องพักตามหอพักต่างๆ หรืออพาร์ตเม้นต์ทุกที่ที่เดินเข้าไปถาม คนดูแลต่างก็ตอบเหมือนกันหมดว่าที่พักเต็มหมดแล้ว

...อะไรมันจะพร้อมใจกันที่พักเต็มหมดแบบนี้...

“ฉันเดินจนเหนื่อยแล้วล่ะ เริ่มหิวแล้วด้วย เดี๋ยวแวะเซเว่นแล้วก็กลับที่พักกัน”

“แสดงว่าคุณให้ผมพักด้วยแล้วใช่ไหม”

คนตัวเล็กกว่าหันมาเผชิญหน้า สบตาคมเข้าอย่างจัง

เธอจะยอมให้เขา ซึ่งยังไม่รู้จักชื่อกันเลย มานอนค้างด้วย แน่หรือ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha