เล่ห์รักอำพรางใจ มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 10 : 4 (1/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

                ล็อตตี้ โรสลืมตาตื่นเพราะแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านผ้าม่านผืนบางเข้ามากระทบเปลือกตา นิ้วขาวเรียวขยี้เปลือกตาน้อยๆ เพื่อปรับสายตา ภายในห้องนอนสีขาวนี้สว่างจ้าเพราะแดดยามสาย หญิงสาวยังคงมึนศีรษะอยู่เล็กน้อยแต่พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเข้ามานอนพักผ่อนตั้งแต่หลังมื้อกลางวันเมื่อวาน ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงนอนที่แสนสบายไปจัดการธุระส่วนตัว

 

                “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณเกรย์” เสียงหวานร้องทักบอดี้การ์ดที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เมื่อวานด้วยความคุ้นเคย

                “อรุณสวัสดิ์ครับคุณล็อตตี้ อาการปวดศีรษะเป็นยังไงบ้าง” เกรย์ละมือจากการจัดโต๊ะอาหารเช้าก่อนจะยืดตัวเต็มความสูงเพื่อทักทายหญิงสาว เขาได้ยินเสียงเปิดปิดประตูภายในห้องนอนก็เดาได้ว่าคนที่พักผ่อนอยู่น่าจะตื่นแล้วจึงจัดการอุ่นอาหารเช้ามาเตรียมเอาไว้ให้

                “ยังมึนๆ อยู่บ้างค่ะ อาจจะเป็นเพราะนอนนานเกินไปก็ได้เดี๋ยวเดินไปเดินมาในบ้านสักนิดก็อาจจะดีขึ้น ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง” ล็อตตี้ โรสยังคงพูดกับผู้ชายที่ทำหน้าที่ดูแลเธอด้วยน้ำเสียงสุภาพ เพราะนึกเกรงใจที่ต้องให้เขามาดูแลเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แม้กระทั่งเรื่องอาหารการกินแบบนี้

                “คุณล็อตตี้ทานอาหารเช้าแล้วทานยาอีกสักหน่อยดีกว่านะครับ”

                เธอคิดว่าที่ชายร่างยักษ์พูดก็ถูกอยู่เธอยังมีอาการปวดศีรษะหลงเหลืออยู่รีบทานอาหารแล้วทานยาแล้วอะไรๆ ก็น่าจะดีขึ้น เช้านี้อาหารของเธอมีซุปเห็ดข้นหอม ขนมปัง ไข่คน เบคอน แถมของหวานเป็นผลไม้สดราดโยเกิร์ตเย็นๆ น้ำหนักต้องขึ้นแน่ๆ หากเธต้องพักอยู่ที่นี่นานๆ

                อาหารมื้อเช้าหน้าตาน่าทานและรสชาติอร่อยถูกปากหญิงสาวรูปร่างเพรียวบางจัดการเสียเกลี้ยง นั่นคงเพราะหลังมื้อเที่ยงของเมื่อวานล็อตตี้ โรส ก็ไม่ได้ทานอาหารอะไรเข้าไปอีกเลย ร่างกายที่อ่อนล้ากำลังต้องการอาหารไปฟื้นคืนกำลัง

                “อร่อยมากเลยค่ะ” หญิงสาวพูดกับบอดี้การ์ดหลังจากใช้ผ้าซับริมฝีปากจิ้มลิ้มของตัวเอง ด้านเกรย์ก็มองผลงานของเธออย่างทึ่งๆ สงสัยเจ้าหญิงชาร์ล็อตน่าจะสบายใจขึ้นมาบ้างแล้วถึงสามารถทานอาหารได้เยอะขนาดนี้ ที่สำคัญคือสีหน้าของเธอดูสดชื่นแจ่มใสต่างกับเมื่อวานนี้ลิบลับ

                “แม่ครัวคงดีใจครับที่คุณทานอาหารฝีมือเธอจนหมด ผมขอตัวสักครู่นะครับ” เกรย์ค้อมศีรษะก่อนที่จะเริ่มจัดเก็บจานชามที่หมดหน้าที่ของพวกมันบนโต๊ะอาหารไปทำความสะอาด

                “ให้เราช่วยเถอะนะ” เจ้าหญิงชาร์ล็อตพูดก่อนที่จะช่วยบอดี้การ์ดหยิบจับจานชาม เดินนำหน้าเขาเข้าไปในครัวโดยไม่ยอมฟังเสียงร้องห้าม

                “ให้เป็นหน้าที่ของผมเถอะนะครับคุณล็อตตี้”

                “เราทำได้แค่เรื่องล้างจานแค่นี้เอง เราจะไม่ทำจานของคุณเกรย์แตกหรอกน่า” หญิงสาวพูดโดยที่ไม่ยอมหันมามองหน้าคนที่กำลังทำท่าทางลำบากใจ นี่ถ้าเจ้านายรู้ว่าเขาปล่อยให้เจ้าหญิงล้างจานเองคงจะโดนยิงทิ้งลงทะเลแน่ๆ

                “เราไม่บอกใครหรอกน่าคุณเกรย์ไม่ต้องกังวล เราไม่ได้มีปัญหากับการต้องอยู่คนเดียวเพราะตอนอยู่ที่ไฮ เเวอดูรัสเราก็อยู่ของเราคนเดียวแบบนี้ ขอแค่มีอะไรให้ทำแก้เบื่อบ้างก็พอ” หญิงสาวหันหน้ากลับมายิ้มให้บอดี้การ์ดตัวโตเมื่อเห็นว่าเขาเงียบไปเสียเฉยๆ

                เกรย์พยักหน้าน้อยๆ แสดงให้หญิงสาวรับรู้ว่าเขาเข้าใจในสิ่งที่เธอพูด จากนั้นก็ยืนเงียบๆ ดูมือเล็กที่คล่องแคล่วทำความสะอาดแก้วน้ำและจานชามจนสะอาดเอี่ยม แต่พอนึกได้ว่าเจ้าหญิงในความดูแลยังต้องทานยาอีกสักหน่อย เกรย์จึงพาร่างกายแข็งแรงไปหยิบยาจากตู้แขวนทางฝั่งขวาสุด พร้อมรินน้ำดื่มมาใส่แก้วเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อย

                ใช้เวลาไม่นานร่างเพรียวระหงก็หันกลับมาหาคนที่ยืนเฝ้าเธออยู่ หญิงสาวจัดการเช็ดมือกับผ้าที่แขวนอยู่เหนืออ่างล้างจานก่อนจะรับยาและน้ำไปดื่มอย่างว่าง่าย

                “เห็นไหมคะว่าไม่มีจานแตกเลยสักใบ” ความผ่อนคลายหลังจากการได้นอนพักผ่อนอย่างเต็มอิ่มและการได้ทานอาหารอร่อยๆ ทำให้หญิงสาวพอจะร่าเริงขึ้นมาได้เล็กน้อย ในเมื่อตัวเองต้องติดอยู่ที่นี่โดยไม่รูว่าวันไหนจะได้ออกไปก็ควรจะต้องปรับตัวให้ชินกับสถานที่นี้เสีย

                “เมื่อวานผมติดต่อกับเจ้านายสอบถามเรื่องกำหนดการเดินทางกลับให้คุณล็อตตี้แล้ว นายแจ้งว่าประมาณหนึ่งสัปดาห์นะครับ” เกรย์รายงานข้อมูลที่คิดว่าคนตรงหน้าเขาน่าจะอยากรู้ให้เธอได้รับทราบ

                “ขอบคุณมากเลยค่ะ อย่างน้อยเราก็จะได้รู้ว่าตัวเองต้องรอถึงเมื่อไหร่” หญิงสาวยิ้มให้เขาก่อนจะเดินกลับไปยังห้องรับแขกอีกครั้ง

                “ตอนนี้กี่โมงแล้วคะคุณเกรย์ พอดีในบ้านไม่มีนาฬิกาเลยสักเรือน”

                “แปดโมงกว่าๆ แล้วครับ เรื่องนาฬิกาพอดีของเก่ามันตกลงมาแตกเลยยังไม่ได้เอาเรือนใหม่มาเปลี่ยนเดี๋ยวผมจะให้คนหามาไว้ให้นะครับ” คนที่ทำนาฬิกาแขวนผนังร่วงลงมาแตกได้จะเป็นใครล่ะถ้าไม่ใช่เจ้านายผู้เป็นเจ้าของบ้าน

ชายหนุ่มใช้บ้านหลังเล็กนี้เป็นที่พักผ่อนส่วนตัวซึ่งก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันกับเจ้าหญิงและองค์ราชา คุณทรอยด์กำลังนั่งพักผ่อนจิบวิสกี้อย่างสบายใจอยู่ดีๆ พอคนของเจ้าชายเฮนริเกส่งข่าวมาว่ามีการเคลื่อนไหวที่ไม่น่าไว้วางใจเกิดขึ้นที่ไฮ เเวอดูรัส เจ้านายก็เขวี้ยงแก้วในมือใส่ผนังไปกระแทกนาฬิกาที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ร่วงลงมาแตกก็เท่านั้นเอง

เหตุผลที่เจ้านายหนุ่มบันดาลโทสะเช่นนั้นเพราะตนเองเพิ่งเดินทางกลับมาจากการสืบข่าวในไฮ เเวอดูรัสเมื่อช่วงเช้า แล้วตอนบ่ายเป้าหมายกลับมีการเคลื่อนไหว นี่ถ้าไม่ใช่เกลือเป็นหนอนก็ไม่รู้จะตีความเป็นอื่นใดไปได้

 

“ผมมีเรื่องจะแจ้งให้คุณล็อตตี้ทราบว่าแม่บ้านจะมาทำความสะอาดที่นี่สัปดาห์ละสองครั้งพวกเธอจะมาประมาณเที่ยงๆ ยังไงผมขอตัวไปดูแลความเรียบร้อยด้านนอกก่อนนะครับ” หลังจากแจ้งเรื่องแม่บ้านเสร็จเกรย์ก็ขอตัวอย่างสุภาพเพื่อเปิดโอกาสให้เจ้าหญิงได้มีเวลาส่วนตัว

                หลังจากคุณเกรย์หน้าโหดเดินออกไปเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็เดินมุ่งตรงไปยังประตูหน้าบ้าน แล้วไปหยุดที่บานหน้าต่างที่อยู่ด้านข้างของประตูไม้สีขาว นิ้วเรียวเกี่ยวผ้าม่านให้แหวกออกเพราะบานหน้าต่างด้านนี้ไม่ได้ถูกเปิดเอาไว้เหมือนบานข้างๆ ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเจ้าหญิงชาร์ล็อตคือฟองคลื่นสีขาวที่กำลังสาดซัดเข้าหาผืนทราย

                ดูแล้วระยะทางของตัวบ้านน่าจะห่างจากบริเวณชายหาดไม่เกินห้าสิบเมตรเพราะผืนน้ำสีฟ้าเหมือนจะอยู่ห่างจากเธอแค่เพียงเอื้อมมือ หญิงสาวไล่สายตาสำรวจไปเรื่อยๆ ก็พบว่าบ้านสีขาวหลังเล็กนี้น่าจะตั้งอยู่บนเนินเตี้ยๆ เพราะเธอเห็นบันไดลาดนำไปสู่ชายหาด

ด้านนอกมีชายชุดดำที่ไม่ใช่คุณเกรย์ประมาณสามสี่คนเดินไปมา บอดี้การ์ดพวกนี้คงเป็นทีมที่รักษาการในเวลากลางวัน ไม่น่าเชื่อว่าขนาดที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวยังต้องใช้คนในการดูแลเธอเยอะขนาดนี้ หญิงสาวยืนพิงกรอบหน้าต่างเบนสายตากลับไปที่ท้องทะเลสีฟ้าเบื้องหน้าอีกครั้ง มันคงจะดีมากถ้าหากตัวเธอได้ไปเดินเล่นให้ฟองคลื่นสีขาวนั้นซัดสาดเข้าหาเท้าเล็กๆ สีขาวซีด การเดินเท้าเปล่าบนผืนทรายเม็ดละเอียดน่าจำทำให้ผ่อนคลายได้พอสมควร

แต่ในเมื่อไม่มีทางที่จะก้าวขาผ่านบานประตูไม้สีขาวออกไปสัมผัสผืนทรายตามที่ใจดวงน้อยปรารถนาได้ เจ้าหญิงน้อยจึงจำใจต้องยอมถอนสายตาออกจากภาพท้องทะเลแสนงามที่อยู่ตรงเบื้องหน้า หันหลังให้กับหน้าต่างบานกว้างเดินกลับมาที่ชั้นหนังสือ หยิบหนังสือเล่มใหญ่ที่หมายตาเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวานออกมาจากชั้นวาง

“ในเมื่อเธอออกไปสัมผัสทะเลด้วยตัวเองไม่ได้ ก็สัมผัสผ่านหนังสือเอาก็แล้วกันนะล็อตตี้ โรส” หญิงสาวรำพึงกับตัวเองขณะที่เดินไปทรุดตัวนั่งบนโซฟา มือเล็กๆ ค่อยๆ พลิกหน้ากระดาษเนื้อดีไปทีละหน้า อ่านทุกตัวอักษรอย่างละเอียด ชื่นชมกับภาพถ่ายใต้ทะเลด้วยความตื่นตา

 

“ขอโทษที่รบกวนครับคุณล็อตตี้ ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้วครับ” เมื่อหญิงสาวไม่ได้มีทีท่าจะสนใจในการปรากฏตัวของเขา เกรย์จึงร้องทักเธอด้วยเสียงที่ค่อนข้างดัง ดูๆ ไปแล้วหญิงสาวท่าทางจะกำลังเพลิดเพลินกับการอ่านหนังสือเล่มโตมากขนาดมีคนเข้าบ้านมาเธอยังไม่เงยหน้ามาสนใจ

“คุณเกรย์พูดว่าอะไรนะคะ” หญิงสาวสะดุ้งตามเสียงเรียกแต่ด้วยความที่กำลังบันเทิงกับโลกใต้ทะเลบนหน้ากระดาษจึงไม่ได้ทันได้สนใจคนที่เพิ่งเดินเข้าบ้านมา

“ได้เวลาอาหารกลางวันแล้ว อีกอย่างผมมีนาฬิกามาฝากคุณล็อตตี้ด้วย” บอดี้การ์ดตัวโตวางนาฬิกาดิจิตอลแบบตั้งโต๊ะรูปทรงสี่เหลี่ยมลงบนโต๊ะรับแขกข้างหน้าหญิงสาว หน้าปัดนาฬิกานอกจากจะแสดงตัวเลขบอกเวลาแล้วยังมีตัวเลขบอกวันที่ด้วย อย่างน้อยมันก็น่าจะช่วยทำให้เธอไม่ลืมวันลืมคืนแน่ๆ

“เรายังอิ่มอยู่เลย รบกวนคุณเกรย์ช่วยเก็บเอาไว้ในครัวก่อนได้ไหมคะ อีกสักพักค่อยทาน”

“อย่างนั้นก็ได้ครับถ้าคุณล็อตตี้ยังไม่ทานผมจะได้ให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดบ้านเลย” คุณเกรย์พูดก่อนจะหมุนตัวเดินออกประตูไปอีกครั้ง แต่ครู่เดียวเขาก็กลับมาพร้อมอาหารกลางวันและแม่บ้านสามคน

แม่บ้านทุกคนสวมชุดฟอร์มเป็นเสื้อเชิ้ตแขนสั้นและกางเกงขายาวที่ดูคล่องแคล่ว พวกเธอมาพร้อมอุปกรณ์ทำความสะอาด ต่างคนก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเองตามห้องต่างๆ

 

                “เราเกะกะขวางทางการทำงานหรือเปล่าคะคุณเกรย์” เธอเอ่ยถามเมื่อบอดี้การ์ดเดินออกมาจากห้องครัว ดูแล้วเขาน่าจะนำอาหารกลางวันไปเก็บให้เธอ

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

กลรักพันธนาการใจ (มีนา + นันท์นลิน)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

ลวงรักพันธนาการร้อน

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

หนี้ร้ายพันธนาการรัก (สิงหา + พิมพ์อุมา)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกๆๆ
โดย Anonymous | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha