เมียบ้านไร่

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 2 : ชีวิตใหม่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ไร่ส้มแสงตะวัน อ.ฝาง จ.เชียงใหม่

ณ บ้านพักคนงานกลางไร่

ขอบใจมากนะจ๊ะพี่จุรี ที่พี่ไม่ทิ้งฉัน” ญาติเพียงคนเดียวที่อิงอรนึกถึงก่อนหน้านี้

เออ ช่วยๆกันเล็กๆน้อยๆนังอร แล้วคนไหนล่ะลูกสาวของเอ็ง” จุรีพรมองเด็กสาวสองคนตรงหน้าอย่างสำรวจคนหนึ่งหน้าตาผิวพรรณดี แต่งตัวเรียบร้อยดูสะอาดสะอ้าน ส่วนอีกคนสวยเปรี้ยวทันสมัย เสื้อคอวีรัดรูปกับกระเกงยีนส์สั้นขาดๆ ดูหล่อแหลมเหลือเกิน

ไหว้ป้าจุรีสิยัยอร” แล้วสาวเปรี้ยวคนนั้นก็เดินเข้ามาใกล้ พนมมือไหว้ส่งๆคนเป็นญาติของมารดา

อืม หน้าตามันสวยแบบนี้ คนงานในไร่คงคึกครื้นกันไม่หยอก” เมื่อกี้ก็เห็นหลายคนจ้องๆมองๆ ตอนที่นางออกไปรับที่หน้าไร่

ฉันไม่สนใจพวกคนงานกระจอกๆหรอกจ้ะป้า” อรวรรณพูดไปตามที่ใจเธอคิด

เออ ดีแล้ว อย่างเอ็งเหมาะกับพวกเจ้าคนนายคน แม่อิงอรจะได้สบาย ป้าแก่ๆอย่างข้าจะได้พลอยสบายไปด้วย” สองป้าหลานยิ้มให้กันอย่างถูกใจคำพูดของแต่ละฝ่าย

คนนี้ยัยนิ่ม ลูกสาวพี่นพจ้ะพี่จุรี ฉันช่วยพ่อมันเลี้ยงมาตั้งแต่ตัวเท่าเมี้ยง จะทิ้งให้มันอยู่ที่โน้นคนเดียวก็อดสงสารไม่ได้” นางแนะนำเด็กสาวอีกคน การเอานีรดาติดตามมาด้วยไม่ได้เป็นภาระแต่อย่างใด...ในทางกลับกันเด็กสาวคนนี้แหละจะช่วยทำมาหากินอีกแรงหนึ่ง นีรดาเป็นเด็กกตัญญู ตั้งแต่ที่รู้ความก็หยิบจับการงานในบ้านมาโดยตลอด กวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า ล้างจานอื่นๆอีกสารพัด ไม่ต้องสั่ง ไม่ต้องสอน เด็กมันรู้หน้าที่ของมันดี คอยแบ่งเบาภาระงานในบ้านเรื่อยมา

อืม หน้าตาดีเหมือนกัน อยู่ที่นี่ต้องช่วยกันทำงาน ทำมาหากินนะ หากอยู่เฉยๆคงไม่ได้” นางจุรีพรวดพูดเสียไม่ได้ ลูกหลานตัวเองก็ไม่ใช่...กลัวน้องสาวจะเอามาเป็นภาระเสียเปล่าๆ

ค่ะป้าจุรี” เด็กสาวพูดน้อยตอบรับคำเธอเรียกชื่อสาวใหญ่ตรงหน้าตามแม่เลี้ยงของตัวเอง

แล้วพอจะมีงานให้ฉันกับลูกมันทำบ้างไหมล่ะจ๊ะพี่ สองคนนี้เรียนจบ ม.6เเล้ว” แม้จะมีที่คุ้มกะลาหัวแล้วแต่เงินทองที่ติดตัวมาก็ไม่กี่พันบาท...ไม่กี่วันมันก็หมด

มีสิ ที่ไร่นี่แหละ พรุ่งนี้เจ้านายคนใหม่ของไร่จะมาที่นี่ จะมีรับสมัครคนงานเพิ่มเติมด้วย ข้าจะพาไปสมัครดู”

จริงเหรอจ๊ะพี่ อย่างนี้ดีเลย” ในความโชคร้ายของครอบครัวก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้าง

อี๋ๆ คนงานเหรอป้า ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ ให้ไปตากแดดทำงานตัวดำหมดพอดี”

ไปเป็นแม่ครัวอย่างข้าก็ได้ หรือไปเป็นคนรับใช้เจ้านายที่บ้าน” งานพวกนี้ไม่ต้องเจอแดดเหมือนงานกลางไร่

แต่ฉันเรียนจบ ม.6 แล้วนะป้า” กบน้อยในกะลาพูดออกไป

โธ่เอ๊ย กะอีแค่จบมอ 6 มันจะดีเท่าไหร่กันเชียว มันต้องจบปริญญาตรีโน้นถึงจะได้แต่งตัวสวยๆ ทำงานนั่งห้องแอร์ในออฟฟิศแบบเจ้านายเขา” แม่ครัวไร่แสงตะวันส่ายหัวไปมา เด็กหน่อเด็ก...ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย แต่เปล่าเลยอรวรรณไม่ได้คิดอะไรเช่นนั้น ยังไงเธอก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อเข้าไปนั่งทำงานในออฟฟิศกลางไร่แห่งนี้ให้ได้...ไม่อย่างนั้นก็ไปทำงานในห้างในตลาดก็ยังดี

 


สนามบินเชียงใหม่

สองหนุ่มหล่อลากกระเป๋าคนละใบไปยังรถกะบะที่ถูกเช่าซื้อเอาไว้ก่อนวันเดินทาง วัน การมีรถจะทำให้การเดินทางไปไหนมาไหนตลอด 3 เดือนที่นี่คล่องตัวมากยิ่งขึ้น

ทำไมไม่โกนหนวดเคราให้มันดูเรียบร้อยล่ะครับไอ้คุณจอมทัพ” คุณากรเปิดประเด็นขึ้นมาก่อน

จะมาทำงานไร่โว้ย ไม่ได้มาเดินแบบ” นายแบบบนแคทวอร์กสนามบินกล่าวลอยหน้าลอยตา

ก็ไม่เห็นต้องทำตัวโทรมๆขนาดนี้เลยนี่หว่า” คุณากรไม่จำเป็นต้องสุภาพกับไอ้เจ้านายพรรค์นี้

เอาน่า แกทำหน้าที่ขับรถไป จอดที่ห้างให้ก่อนนะโว้ยจะซื้อของเล่นสนุกๆเสียหน่อย” คนเจ้าแผนการยิ้มร้าย คุณากรอดทำตามคำสั่งนั้นเสียไม่ได้

 


จอด จอด จอด จอด” จอมทัพออกคำสั่งเมื่อเห็นป้ายใหญ่ของไร่แสงตะวัน เขาดีดตัวไปยังเบาะหลังด้วยความทุลักทุเล

ทำอะไรของมึงไอ้จอม” แปลกใจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งเจ้านายคนใหม่หยิบเป้ใบใหม่ที่เพิ่งซื้อมา เลือกเสื้อผ้าจากกระเป๋าใหญ่สองสามชุดยัดลงไป

ต่อไปนี้ให้เรียกกูว่าไอ้จอม ไอ้จอมคนงานคนใหม่ของไร่แสงตะวัน”

นี่มึงคิดจะเล่นแผลงๆอะไรอีกใช่มั้ยวีรกรรมตั้งเเต่เด็กของทายาทเศรษฐีคนนี้.มันธรรมดาเสียที่ไหน

ก็มึงบอกกูเอง ว่าต้องสืบให้ได้ว่าคนดูแลที่นี่เขาโปร่งใส มีทุจริตหรือเปล่า”

แล้วมันเกี่ยวอะไรกันว่ะ กูงงจริงๆแล้วเนี่ย”

ไอ้สมองขี้เลื่อย กูจะปลอมตัวเข้าไปเป็นคนงานใหม่ของที่นี่ไงวะ สืบทุกเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริง มึงคิดว่าการที่พวกเราสองคนเข้าไปในไร่ในฐานะเจ้าของคนใหม่ ถ้าคนพวกนั้นเลวจริงๆพวกมันจะเผยไต๋ให้เราจับพิรุธง่ายๆเหรอว่ะ” ได้ฟังแผนการชวนปวดหัวของจอมทัพ...คุณากรอยากจะบ้าตาย

อย่าบอกนะว่าที่ไว้นวดไว้เครา ทำตัว แต่งตัวโทรม...”

เออ...กูคิดแผนนี่มานานแล้ว มึงเข้าไปในฐานะของเจ้านาย กูเข้าไปในฐานะคนงาน ช่วยๆกันสืบไม่นานความจริงมันก็จะปรากฏ แต่เรื่องนี้ถึงหูคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้เด็ดขาดนะไอ้กร กูไปล่ะ” หนุ่มนักเรียนนอกตัวแสบสะพายกระเป๋าลงจากรถ...ไม่สนใจเสียงร้องเรียกทัดทานของเพื่อนสนิทสักนิด

จอมทัพเดินฮัมเพลงโปรดไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน ก่อนจะมองเห็นกลุ่มคนหลายสิบคนที่ยืนรวมตัวกันอยู่บริเวณอาคารสีฟ้าเล็กๆข้างหน้า

“สวัสดีไร่ส้มแสงตะวัน จอมทัพสุดหล่อมารายงานตัวแล้ว”

 


รถกระบะสี่ประตูป้ายแดงจอดตรงบ้านหลังใหญ่ภายในไร่ คุณากรมองหญิงชาย 3 คนที่ยืนรออยู่หน้าบ้าน

สวัสดีครับ คุณคุณากรใช่หรือเปล่าครับวินัยผู้จัดการไร่ของที่นี่เอ่ยถาม

ใช่ ผมคุณากรคนที่คุณหญิงอภิรดีส่งมาครับ” เมื่อได้ยินดังนั้นก็เรียกรอยยิ้มของทุกคนให้ปรากฎ

ผมวินัยครับดูแลไร่นี้มาตั้งแต่สมัยคุณเรืองรองเจ้าของเดิมครับ ส่วนนี้วิทยาเป็นลูกชายผม พ่วงตำแหน่งผู้ช่วยผม ถัดไปนางจุรีพร แม่ครัวและคนที่จะคอยรับใช้คุณคุณากรที่นี่ครับ”

ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะครับ ยังไง 2-3 เดือนนี้ผมของฝากเนื้อฝากตัวด้วยก็แล้วกัน”

ยินดีมากครับ/ค่ะ” ตัวแทนเจ้าของไร่จ้องมองวินัยและจุรีพรขานรับเขาสดใส แตกต่างกับชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับเขาอีกคน...ชื่ออะไรแล้วนะ อ๋อ วิทยาดูท่าทางหมอนี่จะไม่ค่อยชอบขี้หน้าเขาเท่าไหร่

วันนี้มีรับสมัครคนงานเพิ่มหลายตำแหน่งครับ ไม่ทราบว่าคุณคุณากรอยากไปดูหรืออยากพักผ่อนก่อน เดินทางมาตั้งไกลน่าจะเพลีย”

เรียกผมว่ากรเฉยๆดีกว่าครับ เราไปดูการรับสมัครคนงานใหม่กันเลยดีกว่า” เขาต้องไปสิ ตัวปัญหาอยู่ที่นั่นนี่น่า วินัยเล่าข้อมูลเบื้องต้นของที่นี่ให้เขาฟัง ไร่ส้มแสงตะวันปลูกส้มพันธุ์สายน้ำผึ้ง 500 กว่าไร่ ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของอำเภอ คนงานทุกตำแหน่งร่วม 100 คน ทำงานทุกวันโดยให้คนงานสลับวันหยุด คัดเลือกส้มเป็นสามเกรด สำหรับส่งออกและขายให้ห้างสรรพสินค้าชั้นนำในประเทศ ส่วนส้มที่เกรดต่ำกว่าสองมาตฐานแรกจะนำไปแปรรูปตามความต้องการของตลาดต่อไป

 

ผู้คนในละแวกไกลใกล้ต่างมายืนรอการเปิดรับสมัครของไร่ส้มชื่อดัง บรรยากาศวันนี้คึกคักเป็นพิเศษเพราะมีสาวสวย รูปร่างอ้อนแอ้นหลานสาวแม่ครัวของไร่มาสมัครด้วย

สมัครตำแหน่งนี้ไม่ได้ มันต้องใช้วุฒิ ป.ตรี”

ฉันอยากสมัครตำแหน่งนี้ทำไมจะไม่ได้” อรวรรณพยายามอยู่นาน หล่อนต้องการสมัครตำแหน่งพนักงานธุรการที่เปิดรับเพียง 1 ตำแหน่งเท่านั้น

อยากสมัครก็สมัคร แต่ถ้าเจ้านายไม่รับก็อย่ามาโทษก็แล้วกัน” เจ้าหน้าที่นางหนึ่งไม่อยากมีปัญหา เพราะถึงอย่างไรก็ไม่มีทางได้ร่วมงานกับคนพรรค์นี้แน่นอนอยู่แล้ว

มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับรองผู้จัดการรูปหล่อพ่อรวยเดินเข้ามาไกล่เกลี่ยเมื่อตนก้าวมาถึงลานสมัคร

ไม่มีอะไรหรอกคะคุณวิท น้องคนนี้เขาอยากสมัครตำแหน่งธุรการแต่วุฒิไม่ถึง” วิทยาและอรวรรณสบตากันทันใดนั้น สวย สาว ขาว หุ่นเอ็กซ์ชิบฉายเลย คนอยากจะกลืนกินทั้งตัวมองอย่างไม่คิดปิดบัง อรวรรณเองก็จ้องมองชายหนุ่มแต่งตัวดีที่สุดในนี้อย่างไม่วางตา เขาคงใหญ่โตมากสินะ มาถึงแล้วพูด 2-3 ประโยคนางเจ้าหน้าที่รับสมัครจอมหยิ่งคนนี้ก็ดูหง่อยลงไป

สมัครได้ครับ แล้วผมจะสัมภาษณ์คุณ...”

อรค่ะ” สาวรุ่นชะม้อยชะม่ายชายตา

ครับ ผมจะสัมภาษณ์คุณอรอีกทีช่วงบ่าย” อรวรรณยิ้มแก้มปริก่อนเดินออกไปนั่งรอที่ม้าหินอ่อน อิงอรยื่นสมัครในตำแหน่งแม่ครัวเสร็จแล้ว ตอนนี้ก็เหลือนีรดา...ไม่รู้ว่ามันจะสมัครตำแหน่งไหน


เอาเฮ้ย! ไอ้หน้าบาก อย่าแซงคิวสิวะ” หนุ่มวัยสี่สิบที่ยืนรอคิวสมัครคนถัดไปร้องขึ้น มองไอ้หนุ่มผิวขาว หนวดเคราแซมหน้า....เมื่อเห็นหน้าชัดๆ ปรากฏว่าหน้าของมันมีรอยแผลบากไรผมปกปิดไม่อยู่

รอยแผลจากของมีคมลากยาวตั้งแต่หน้าผากด้านซ้ายถึงเปลือกตาบน

ขอโทษครับพี่ ขอโทษครับ” หนุ่มแผลบากก้มหน้าขออภัย ก่อนจะถอยหลังเดินเก้ๆกังๆออกไปจากที่ดังกล่าว

ต้องมาต่อแถวตรงนี้ค่ะ แล้วเดินไปสมัครตามคิว” เสียงใสของผู้หญิงหน้าหวานชวนมอง ทำเอาคนมาใหม่จ้องตะลึง ผิวขาวแต่ไม่ขาวจัดโอโม่ รูปร่างเล็ก แต่งกายเรียบร้อยมิดชิด อาจเป็นการแต่งให้ดูสุภาพเพราะเธอยืนอยู่ในคิวสมัครงานเช่นกัน

อ่อ ครับ” เเล้วเขาก็เดินไปต่อแถวยาวตามคำแนะนำของแน่งน้อยนางนั้น

 

อ้าวทุกคนหยุดก่อน ฟัง ฟังทางนี้” วินัยยืนอยู่หน้าอาคารพร้อมชายหนุ่มแต่งกายภูมิฐาน

สวัสดีทุกคน ทั้งพนักงานของไร่แสงตะวันและว่าที่พนักงานใหม่หลายคนในวันนี้ ฉันชื่อวินัยหลายคนรู้จักดี ฉันเป็นผู้จัดการดูแลไร่ส้มแห่งนี้มา 20 กว่าปีแล้ว ส่วนนี่คือคุณคุณากร เป็นตัวแทนที่จะมาดูความเรียบร้อยของไร่เราแทนคุณหญิงอภิรดี ธนบดินทร์เจ้าของคนใหม่ของที่นี่ คำพูด คำสั่งของคุณคุณากรเปรียบเสมือนคำสั่งของเจ้าของไร่ ขอให้ทุกคนปฎิบัติตามเเละเข้าใจตามนี้ด้วย เออ...คุณกรครับ มีอะไรจะพูดกับคนงานบ้างหรือเปล่าครับ ชะเชิญพูดได้เลย” วินัยให้เกียรติเจ้านายคนใหม่ของตน

สวัสดีครับทุกคน ยินดีที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ ผมไม่ได้ต้องการสิ่งใดนอกเหนือไปกว่าอยากเห็นทุกคนมุ่งมั่น ขยันทำงาน แล้วไร่แห่งนี้จะตอบแทนทุกคนกลับคืนไป ขอบคุณครับ” เสียงตรบมือดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณที่เจ้านายคนใหม่กล่าวจบ หญิงม้ายสาวโสดต่างดี้ด๊าที่เห็นใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มกรุงเทพ หนึ่งในนั้นคืออรวรรณ คงจะดีไม่น้อยหากเธอได้ยืนเคียงข้างเขาในวันต่อไปๆ หล่อ รวย เท่ห์ มีเสน่ห์เหลือเกิน

 

บ่าย 3 โมงเย็นช่วงประกาศผล

ตำแหน่งธุรการ 1 ตำแหน่งตกเป็นของอรวรรณ

แม่ครัว 3 ตำแหน่งมีอิงอรเป็นหนึ่งในนั้น

สาวใช้ในออฟฟิศ 2 ตำแหน่ง

คนขับรถ 1 ตำเเหน่ง และสุดท้ายคนงานในไร่ 20 ตำแหน่ง นีรดาใช้วุฒิการศึกษาของตนเองสมัครงานในตำแหน่งนี้ด้วย

ทำไมไม่มีชื่อของผมล่ะครับพี่ ผมเดินทางมาไกลเพื่อวันนี้เลยนะครับ” หนุ่มหน้าบากหน้าเศร้าขอร้องความเห็นใจ

ไปไกลๆเลยมึง เขาประกาศไปแล้วไม่มีชื่อมึงก็เพราะเขาไม่รับทำงานยังไงล่ะว่ะ” วิทยาเหวี่ยงผู้ชายหน้าอัปลักษณ์ออกห่างจากตัวด้วยความรังเกียจ

มีอะไรหรือเปล่าครับคุณากรถามอย่างใจเย็น ทั้งๆที่เขาใจร้อนไปหมดแล้ว บริเวณนี้คราคร่ำไปด้วยผู้คนที่มองเหตุการณ์อย่างสนอกสนใจ

ไอ้...เออ ผู้ชายคนนี้เขาโวยวายที่ไม่ได้ทำงานในไร่ครับคุณกร ไม่มีอะไรหรอกครับ” วิทยาจำเป็นต้องสุภาพด้วย ทั้งๆที่ตัวเขาไม่อยากจะสุภาพอะไรเลย...ก็แค่ตัวแทน...ไม่ใช่เจ้าของไร่เสียหน่อย

แล้วทำไมไม่ครับล่ะครับ คุณบอกเขาไปเถอะจะได้หายข้องใจ” เขาเองก็อยากรู้สาเหตุว่าทำไมไม่รับ

ก็เออคือ...ก็ดูหน้ามันสิครับ เออ...” จะบอกยังไงดีว่าเป็นเพราะมันหน้าตาอัปลักษณ์ เขาคงอี๋ส่ายหน้า เวลาเข้าไปสั่งงานเเน่นอน

คุณวิทจะบอกว่าเพียงเพราะหน้าตาเขาเป็นแบบนี้เลยไม่รับนะเหรอครับ ผมว่าเขาน่าสงสารออก รับๆไปสักคนเถอะครับถือว่าทำบุญทำทาน” คุณากรวางมาดแต่ตัวเองร้องกร๊ากในใจ

เออ แต่ว่าบ้านพักเต็มทุกหลังแล้วนะครับคุณกร”

ให้พักกระท่อมท้ายไร่ก็ได้เจ้าวิท รับๆไปเถอะถือว่าทำบุญทำงานกับมันเหมือนที่คุณกรเขาบอก” วินัยเองก็คิดเช่นเดียวกันกับเจ้านายคนใหม่

ก็ได้ครับพ่อ คุณกร เดี๋ยวผมจะบอกเจ้าหน้าที่ให้ว่ารับคนงานไร่เพิ่มอีกหนึ่งตำแหน่ง ว่าแต่มึง...เออชื่ออะไรล่ะเรา” วิทยาหัวเสียที่โดนหักหน้าท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่ยังไงเขาก็ขัดคำสั่งไม่ได้อยู่ดี

จอมครับ ผมชื่อนายจอม” หนุ่มหน้าบากยิ้มอย่างดีใจ ไม่คิดว่างานแรกในชีวิตช่างยากเย็นเหลือเกิน

คุณากรพ่นลมหายใจออก ก่อนเดินนำผู้จัดการไร่ออกไปจากลานรับสมัครคนงานแห่งนี้...ไอ้คุณจอมทัพไอ้เพื่อนเฮงซวย ปลอมตัวมาเป็นคนงานกระจอกยังไม่พอ ยังสรรหาอะไรมาติดหน้าตาอีก...คุณากรแอบจ้องเพื่อนสนิทอยู่พักหนึ่งแล้ว...เขาแทบอ้วก

นายจอม ไอ้จอม ไอ้หน้าบาก

 

อรวรรณรีบเดินไปหน่อยจึงชนกับใครบางคนเข้า ผู้ชายแน่ๆเพราะหุ่นแน่นกำยำ ผิวพรรณขาวละเอียด แต่พอมองหน้าเขาจริงแทบร้องกรี๊ด

อ้ายยย ผีหลอก ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ” เธอร้องโวยวาย

อร อรไม่ใช่ คน คนงานใหม่ในไร่นี่ล่ะ” นีรดารีบห้ามน้องสาวเอาไว้ ก้มหน้าขอโทษขอโพยชายหนุ่มน่าสงสารแทบไม่ทัน เธอลุ้นใจจดจ่อตอนเห็นเจ้านายหลายคนถกเถียงกันเรื่องการรับคนงานคนนี้...แต่ในที่สุดผลก็ออกมาตรงใจของเธอ อรวรรณค่อยๆเปิดตาดูทีละนิด...อึ้ยยย...ผู้ชายตรงหน้าของเธอไม่ใช่ผีจริงๆ...แต่หน้าตาน่ากลัวยิ่งกว่าผีเปรตเสียอีก

อี๋...” เผลอพลาดไปชนมันด้วย ซวยจริงๆอีอรเอ๋ย

ขอโทษด้วยครับน้อง พี่ไม่ได้ตั้งใจ”

ฉันไม่ใช่น้องแก ไอ้หน้าผี” อรวรรณรีบวิ่งออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว จอมทัพมองตามก้มงอนงามที่วิ่งไปจนสุดทาง ไม่คิดว่าบ้านป่าแบบนี้จะมีของสวยๆงามๆอยู่ด้วย เด็กสาวคนนั้นหากเห็นเขาในรูปเงาะถอดรูป...ไม่ถึง 10 วินาทีคงจะกระโจนเข้าใส่เป็นแน่...ถึงตอนนั้นเมื่อไหร่เขาจะจับกลืนกิน กระแทกไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันเลยแม่คุ๊ณ

ขอโทษด้วยนะคะพี่จอม” เสียงใสทำให้เขาหันหลังกลับมามอง ผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว จอมทัพใจกระตุกเล็กๆส่งยิ้มไปให้ วันนี้ทั้งวันเธอคนเดียวเลยกระมังที่พูดดีกับเขา ไม่มองด้วยสายตาหวาดกลัว ไม่ดูถูกเขาเหมือนใคร

รู้จักชื่อพี่ด้วยเหรอ เขาแปลกใจ

อ๋อ นิ่มได้ยินตอนที่พี่คุณกับเจ้านายเมื่อกี้นะคะ ขอโทษแทนน้องสาวของนิ่มด้วยนะคะ ขอตัวก่อนค่ะ” หญิงสาวโค้งให้นิดหน่อยก่อนเดินจากไป

นิ่ม

เธอชื่อนิ่ม

เเม้ไม่ใช่สเปค เเต่ก็น่ารักดีเหมือนกัน


กระท่อมท้ายไร่ที่สุดแสนจะสกปรก ฝุ่น หยากไย่เต็มนองทั่วพื้น

จะอยู่ไปได้ยังไงว่ะไอ้คุณจอมทัพ” คุณากรเห็นสภาพแล้วแทบร้องจ๊ากยิ่งกว่าห้องเก็บของที่บ้านเขาอีก

ไม่ยากนี่...เอาไป” ไม้กวาดถูกส่งไปให้เพื่อนอย่างไม่แยแส

มึงจะให้กูทำความสะอาดทั้งหมดนี่เลยเหรอว่ะ ไม่นะโว้ยยยยย” เลขาคนสนิทของคุณกองทัพประท้วงติง แต่ก็ทำได้เพียงแค่นั้นเมื่อไอ้เพื่อนบ้ามันโยนอุปกรณ์มาให้แล้ว ส่วนตัวมันเองเดินสำรวจโน่นนี่นั่นอย่างสบายอุรา

เสร็จแล้ว แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก” พ่อบ้านจำเป็นเหนื่อยหอบตัวโยน กวาดถูพื้นผนังไม้ไผ่ยันหลังคา เห็นห้องเล็กๆแคบๆอย่างนี้แต่คุณากรใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม

ฝีมือมึงใช้ได้เลยว่ะไอ้กร อืม...ค่อยน่าอยู่หน่อย” เจ้าของกระท่อมกล่าวชื่นชมสรรเสริญ มือขวาของบิดานี่สุดจริง ความสามารถสากกะเบือยันเรือรบ

เออ ไอ้เจ้านายเวร พรุ่งนี้จะบอกให้เด็กๆมาต่อสายไฟ ขนพวกเครื่องใช้ไฟฟ้ามาให้ก็เเล้วกัน”

เออ ขอบใจ” จอมทัพทิ้งตัวนอนบนที่นอนใหม่ หอมสดชื่นอย่างสบายใจ

เมื่อเห็นเพื่อนตัวแสบหลับพริ้มสบายใจก็ถึงเวลาที่เขาจะกลับไปบ้านหลังใหญ่เพื่อพักผ่อนบ้าง ...แสนเหนื่อยกับไอ้คุณชายจอมสร้างเรื่องมาทั้งวัน

 


เช้าเริ่มต้นวันทำงานวันแรกทุกหน้าที่ ทุกตำแหน่งทั้งคนเก่าและใหม่ต่างมารวมตัวกันหน้าอาคารสีฟ้า อาคารหลังเดียวกับเมื่อวาน

ยินดีต้อนรับพนักงานใหม่ของไร่แสงตะวันทุกคน ขอให้ทุกคนร่วมมือร่วมใจกันทำงาน และวันนี้ฉันจะมีระเบียบใหม่มาแจ้งให้ทุกคนทราบ งานไร่ทั้งหมดรวมถึงโรงครัวเป็นความรับผิดชอบของวิทยาที่ขึ้นกับฉันโดยตรง” บุตรชายก้าวมายืนเคียงข้างบิดา ชูคอด้วยท่าทางหยิ่งทะนง

ส่วนออฟฟิศและงานอื่นทั่วไปจะเป็นฉันที่รับผิดชอบเช่นเดิมแต่เพิ่มเติมคือ...ต่อไปนี้คุณคุณากรตัวแทนของคุณหญิงอภิรดีจะเข้ามาดูแลภาพรวมทุกอย่างเหนือฉันอีกที หวังว่าทุกคนจะเข้าใจตามนี้นะ เอาล่ะแยกย้ายไปทำงานได้” วิทยาไม่ค่อยพอใจกับสิ่งที่ตนได้รับฟัง เมื่อก่อนทั้งไร่เขาเป็นรองแค่บิดาเพียงคนเดียว แต่ต่อไปนี้ต้องก้มหัวรับใช้ไอ้หนุ่มมาดคุณชายนั่นอีกคน...โธ่เว้ย!

คุณากรก้าวเท้าเข้ามาในออฟฟิศในช่วงเวลาสายๆ ที่นี่อากาศดีจนเขาหลับเพลินสบายและอาจจะเป็นเพราะปวดเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวที่โดนโขลกสับอย่างกะทาสในตอนเย็นของเมื่อวาน เขานั่งลงในห้องส่วนตัวที่ทางคุณวินัยจัดเตรียมไว้ให้ เริ่มต้นโดยขอเอกสารรายรับรายจ่ายย้อนหลังทั้งหมด 3 เดือนคือช่วงก่อนที่คุณหญิงอภิรดีจะเข้ามาเป็นเจ้าของที่แท้จริงของไร่นี้มาตรวจสอบในอันดับเเรก

ก๊อก ก๊อก ชายหนุ่มผละออกจากกองเอกสารตรงหน้า

กาแฟกับขนมค่ะคุณกรขา” พนักงานธุรการคนใหม่อย่างอรวรรณเดินนวยนาดผ่านโต๊ะ อ้อมมาหยุดข้างเขา ยิ้มหวานเชื้อเชิญเกินบรรยาย ผู้หญิงแบบนี้เขาพอเห็นอยู่ทั่วไปไม่ว่าจะเป็นที่บริษัท สปา ร้านอาหาร ยิ่งสถานที่อโคจรยามค่ำคืนยิ่งเยอะละลายตา

ขอบคุณมากครับ”

อรค่ะ อร กร ชื่อของเราคล้ายๆกันเลยนะคะเธอหัวเราะเบาๆอย่างมีจริตจก้าน คุณากรทำได้แค่ขำร่วมด้วยเพื่อรักษามารยาทเท่านั้น เริ่มงานเต็มตัวได้ไม่ถึงชั่วโมงก็โดนรุกหนักเข้าเสียแล้ว...เฮ้อ! คนมันเสน่ห์แรงนี่น่า ช่วยไม่ได้จริงๆ

 

ฝ่ายคนงานใหม่อย่างจอมทัพก็เริ่มต้นสืบเสาะทุกอย่างเช่นกัน ชายหนุ่มพยายามเป็นมิตรให้ทุกคนไว้ใจ แต่มันต้องแลกกับโดนคนโน้นคนนี้กลั่นแกล้งสารพัด

มึงอะ มึงนั่นแหละไอ้จอมหน้าบาก” หน้าบาก...กลายเป็นนามสกุลใหม่ของเขาไปแล้ว

ครับคุณวิท” จอมทัพยังคงอดทน อ่อนน้อมถ่อมตนได้อย่างดี

เดี๋ยวมึงคัดส้มลูกที่มีตำหนิ หนอนเจาะในตะกร้าพวกนี้ให้หมดนะโว้ย ทำเสร็จแล้วค่อยไปกินข้าวเข้าใจไหมวิทยาเริ่มต้นกลั่นแกล้งไอ้หน้าบากกวนบาทาทันที ส้มสายน้ำผึ้งเกือบสามสิบตะกร้านั่งคัดคนเดียวทั้งวันก็ไม่รู้จะเสร็จหรือเปล่า ถ้าหากว่ามันคัดพลาดจนโดนลูกค้าคอมเพลน...นั่นคืออีกหนึ่งสาเหตุที่เขาจะให้เล่นงานมันอีกในครั้งหน้า

 

เหลืออีกประมาณครึ่งชั่วโมงก็เป็นเวลาเที่ยง จอมทัพคัดแยกส้มไปได้มากกว่าครึ่ง เห็นทีวันนี้เขาคงโดนรับน้องครั้งใหญ่...ความจริงบางอย่างเเวบเข้ามาในสมอง...การที่เขาอยู่ในจุดจุดนี้ ได้เป็นคนธรรมดาไม่มีเส้นสาย เริ่มต้นทุกอย่างจากศูนย์มันลำบากอย่างนี้นี่เอง...ไม่ยักกะรู้มาก่อน

ฉันช่วยนะจ๊ะพี่จอม” เสียงหวานที่คุ้นเคยนั่นอีกแล้ว จอมทัพเงยหน้ามองสาวน้อยคนเดิมของเขา

นิ่ม”

ค่ะ นิ่มเอง” หญิงสาวอยู่ในเสื้อกางเกงแขนยาว หมวกใบโตปกปิดหน้าตาไปมากกว่าครึ่ง แต่กระนั้นเขาก็เห็นถึงเหงื่อเม็ดเล็กๆที่ผุดอยู่เต็มใบหน้า

ไม่ต้องช่วยพี่หรอก หากคุณวิทรู้เข้านิ่มจะลำบากนะ”

ไม่หรอกค่ะ นิ่มทำงานของนิ่มเสร็จแล้ว นี่ก็ยังเหลือเวลาอีกหลายนาทีกว่าจะถึงเวลาพัก นั่งเฉยๆเดี๋ยวเจ้านายจะหาว่านิ่มอู้งาน” สาวน้อยอธิบายไป มือก็เริ่มคัดแยกส้มสายพันธุ์ดีไปด้วย จอมทัพยกยิ้มมุมปากบางครั้งที่หล่อนพยายามชวนเขาคุยบ้าง...ผู้หญิงคนนี้แปลกจริงๆ แค่เธอนั่งคัดเลือกส้มไปเรื่อยๆเขาก็อดไม่ได้ที่จะแอบลอบมอง...ยิ่งมองยิ่งเพลินตา

12:15 น.ส้มสายน้ำผึ้งหลายตะกร้าก็ถูกคัดเสร็จสิ้น จอมทัพและนีรดาต่างเดินมุ่งไปยังโรงครัวที่คราคร่ำไปด้วยคนงานคราที่นั่งพักนั่งทานข้าวอย่างสบายใจ

ไอ้หน้าบาก มึงมาทานข้าวทำไม” วิทยาแหว่วขึ้นเสียงดัง คนงานหลายๆคนจึงหันมาจับจ้องมองด้วยความสนใจ

ผมคัดส้มเพิ่งเสร็จครับ ตอนนี้เลยมาทานข้าว” ทำไมจอมทัพจะไม่รู้ว่าไอ้หมอนี้มันจ้องเล่นงานเขาตลอดเวลา คงไม่พอใจตั้งแต่เมื่อวานที่โดนหักหน้าแล้วกระมัง...คนอะไรไม่มีสมบัติความเป็นผู้นำเลยสักนิด เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ต้องรายงานมารดาให้รับรู้ในภายหลังแน่นอน

คัดเสร็จแล้ว นี่มึง...อ๋อๆ น้องนิ่มคงไปช่วยมึงนะสิ” วิทยามองหญิงสาวข้างกายไอ้หน้าบากด้วยความไม่พอใจ เขาอุส่าห์เห็นว่าเธอคนนี้เป็นหลานสาวของน้าจุรีพรแม่ครัวเก่าแก่ของไร่ แล้วยังเป็นพี่สาวของน้องอรคนงามทรามเชย ตัวสาวเจ้าเองแม้เรียบร้อย ดูจืดชืดไปสักหน่อยแต่ก็น่ารักไม่หยอกอยู่เหมือนกัน ผู้หญิงแบบนี้น่าทะนุถนอมเอาไว้ ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม เขาเลยมอบงานที่เหนื่อยน้อยที่สุด สบายที่สุดในไร่ไว้ให้เธอโดยเฉพาะ...เเต่...หึ!...ไอ้เราสู้อุส่าห์ใจดีด้วย...ไม่เห็นค่า ยังมีหน้าไปช่วยไอ้หน้าบากนี่อีก

เออ รีบกินจะได้รีบทำงาน” วิทยาพูดเพียงเท่านั้น ไม่สร้างปัญหาใหม่เพราะสายตาตอนนี้จับจ้องไปที่นางฟ้าคนใหม่ของไร่อย่างอรวรรณคนงามของเขาที่เดินเกาะเกี่ยวไอ้คุณชายคุณากรเข้ามาในโรงครัว จนแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว

 

กว่าจะหมดวันเล่นเอาแทบน่วม วิทยาในช่วงบ่ายโหดกว่าช่วงเช้าเป็นไหนๆ ไม่รู้ชายหนุ่มไปกินรังแตนมาจากไหน ใช้งานเขาจนเคล็ดขัดหยอกไปหมด

นิ่มกลับก่อนนะคะพี่จอม” แต่ก็ดีที่ได้สาวน้อยน้ำใจงามคนนี้ค่อยช่วยเหลืองาน บรรเทาความเหน็ดเหนื่อยอยู่เรื่อยๆ

ครับ พี่ขอบใจมากนะ” เขาซาบซึ้งจริงๆ แล้วต่างฝ่ายต่างเดินกลับที่พักของตนเมื่อถึงเวลาเลิกงาน

ปลัก! ประตูกระท่อมถูกเปิดออกในช่วง 6 โมงเย็น จอมทัพสำรวจมองเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในห้อง พัดลม ตู้เย็นเล็ก ทีวีจอแบน 21 นิ้วและอื่นๆ

เป็นไงบ้างว่ะพออยู่ได้มั้ยไอ้คุณจอม” คนสอบถามเป็นคนขนมา ติดตั้งประกอบให้มันเองทั้งหมด...คุณากรเเสนจะภูมิใจ

เออ...ขอบใจ มึงรอแปบนึงนะกูขออาบน้ำ แล้วนอนพักสักหน่อยแล้วเราค่อยออกไปกัน” จอมทัพพูดจบก็หยิบผ้าขนหนูออกไปอาบน้ำด้านนอกทันที ปล่อยให้เพื่อนสนิทอย่างคุณากรงุนงงทำหน้าเหร่อหราอยู่ในกระท่อมเพียงลำพัง

ไอ้เพื่อนบ้า จะออกไปไหนของมึงว่ะเนี่ย

 

คุณากรถูกจอมทัพลากแกมบังคับมาหยุดอยู่หน้าสถานเริงรมย์แห่งนี้ด้วยสีหน้าไม่ค่อยเต็มใจหนัก เขางงอยู่ตั้งนานว่าไอ้เพื่อนตัวยุ่งจะออกไปไหนยามค่ำคืนดึกดื่น...จนในที่สุด..เฮ้อ! นิสัยเดิมๆ

ออกลาย

อาหารเครื่องดื่มชั้นเลิศที่สุดเท่าที่อำเภอเล็กๆทางตอนบนของเชียงใหม่จะมี ถูกจัดเสิร์ฟมาอยู่ตรงหน้าหนุ่มหล่อหน้าเกาหลีทันที สาวเล็กสาวใหญ่จ้องมองชายหนุ่มตั้งแต่เดินเข้ามาในร้าน ภาพที่เขาทานข้าวอย่างหิวโหยพวกเธอเหล่านั้นอยากบอกเหลือเกินว่า...เธอก็หิวโหยเรือนร่างของเขาอย่างสุดจะทน

ค่อยๆกินสิวะ ไอ้คุณจอม” คุณากรอยากจะขำแต่ก็ไม่ขำ

มึงไม่รู้ว่าวันนี้กูเจออะไรมาบ้าง โดนไอ้เชี่ยวิทเล่นงาน แม่งเหนื่อยชิบหาย” ชิมไปบ่นไป

มึงทำตัวเองทั้งนั้นนี่หว่า...” เขาห้ามเขาเตือนมันฟังที่ไหนล่ะ

เออๆ” แล้วหลังจากนั้นทั้งสองคนก็กิน ดื่ม อย่างผ่อนคลาย ใช้ชีวิตคล้ายๆแบบฉบับเดิมเหมือนตอนอยู่ที่กรุงเทพ ดนตรีที่นี่บางเบาคู่กับแสงสี แสงไฟมืดสลัวๆ ให้ความรู้สึกลึกลับดีไปอีกแบบ

พอๆแล้วมั้ง กูกับมึงเริ่มจะเมาแล้วนะไอ้จอม” จากนาทีเป็นชั่วโมง พวกเขาพูดคุยสลับยกแก้วขึ้นดื่มตอนนี้นานร่วม 2 ชั่วโมงเข้าไปแล้ว

อืม มึนๆแล้วเหมือนกันว่ะ เดี๋ยวกูเข้าห้องน้ำแปปนึงนะ” คุณากรพยักหน้ารับแล้วดื่มด่ำกับน้ำสีอำพันในมือต่อ

 

จอมทัพเดินเซๆออกมาจากห้องน้ำ หลังปลดทุกข์เรียบร้อย

อุ้ย” จอมทัพรับร่างน้อยๆที่ล้มเข้าสู่อ้อมแขนแทบไม่ทัน ผู้หญิงเนื้อนุ่มๆกลิ่นน้ำหอมรุนแรง ทำเลือดในกายเขาร้อนพุ่งพล่าน

ขอโทษด้วยค่ะ” อรวรรณเจอหนุ่มงามเดินผ่านโต๊ะของเธอไปเมื่อสักครู่ ใจเธอแทบร้องกรี๊ดเพราะไม่เคยเห็นใครที่...ใช่เท่านี้มาก่อนในชีวิต หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างกำยำ ผิวเนื้อขาวจ๊วกน่าเจี๊ยก ดูท่าทางเป็นผู้ดีมีเงินในเมืองหรือไม่ก็ในกรุงเทพโน้นแน่นอน

น้องเป็นอะไรหรือเปล่าครับอยู่ดีๆผู้หญิงคนนี้ก็มาพุ่งเข้าใส่เสียเต็มแรง หญิงสาวค่อยๆเงยหน้าออกมา วินาทีนั้นจอมทัพนิ่งค้าง...กลัวเหลือเกินว่าเธอจะจำเขาได้

อรขอโทษอีกทีนะคะ ซุ่มซ่ามจัง” สายตาผู้ชายคนนี้มีอำนาจทำลายล้างเหลือเกิน

ครับน้องอร” ดูเหมือนเธอจะจำเขาไม่ได้แฮะ...ดี

แล้วพี่ชื่ออะไรคะ เออ ขอโทษนะคะน้องอรถามแบบนี้ได้ไหมแพรวพราวมีจริตไม่ใช่เล่นๆ จอมทัพยิ้มในใจ

พี่ชื่อจอห์นนี่” ชื่อเล่นที่เพื่อนๆที่อเมริกาเรียกเขานั่นเอง

พี่จอห์นนี่มาเที่ยวฝางเหรอคะ หรือมาทำอะไรที่นี่” เสียงเพลงที่เริ่มเข้าจังหวะขึ้นและต่างฝ่ายต่างคุ้นชินกัน อรวรรณบดเบียดชายหนุ่มจนแทบจะนั่งบนตัก

มาเที่ยวครับ พี่เป็นคนกรุงเทพ” ผู้หญิงเสนอขนาดนี้มีเหรอที่คนอย่างจอมทัพจะไม่สนอง หนึ่งหญิงหนึ่งชายคลอเคลียนัวเนียจัดเต็ม

จริงเหรอคะ” เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด เสื้อผ้า รองเท้า นาฬิกาดูก็รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาเลย

แล้วพี่จอห์นนี่จะกลับเมื่อไหร่”

ใจจริงพี่อยากจะกลับแล้ว แต่ตอนนี้เริ่มไม่อยากกลับ อยากอยู่ดูแลน้องอรคนสวยนานๆ” หนุ่มกระล่อนวาดลวดลาย คุณากรที่เดินมาดูเพราะเป็นห่วงเพื่อนรักถึงกับกุมขมับ ภาพที่จอมทัพกำลังจะคลุกวงในพนักงานธุรการคนใหม่ของไร่...เขากลัวเหลือเกินว่ามันจะเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นมาภายหลัง

 

อื้อออ อรไม่ไหวแล้วค่ะพี่จอห์นนี่ขาา...” อารมณ์หญิงสาวถูกจุดติดรุนแรงเธอลากเขาเข้าไปยังห้องน้ำโซนใหม่ที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ

หึหึ ใจเย็นๆสาวน้อย” จอมทัพล้วงซองฟรอย์สี่เหลี่ยมเล็กออกจากกระเป๋าสตางค์ ฉีกทึ่งสวมปลอกให้อาวุธร้ายอย่างรีบเร่ง

รีบๆสิคะ น้องอรไม่ไหวแล้วจริงๆนะพี่จอห์นนี่” ริมฝีปากเธอจูบดูดดื่ม หน้าอกหน้าใจบดเบียดหน้าอกแกร่งสุดกำลัง

อูยยส์” แก่นแกร่งใหญ่โตที่สุดเท่าที่เคยเห็นมากดเข้าหา อรวรรณร้องลั่นด้วยความเสียวซ่านไม่กลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า ขยับสะโพกเข้าหาอย่างรู้งาน

พับ พับ พับ พับ พับ จอมทัพเองก็รู้สึกบรรเทิงมาก ในที่สุดยัยผู้หญิงร่านคนนี้ก็วิ่งมาประเคนให้เขาถึงที่... ดีเหมือนกันเพราะเขาเองไม่ได้ปลดปล่อยหลายวันแล้ว หนุ่มแซ่บสาวร้อนปรนเปรอความสุขสมให้แก่กันและกันนานร่วมยี่สิบนาทีไฟราคะครั้งนี้ถึงสิ้นสุดลง

มื้อนี้พี่เลี้ยงน้องอรเองนะครับ” จอมทัพจ่ายเงินให้พนักงานของร้าน

แล้วพรุ่งนี้พี่จอห์นนี่จะมาที่นี่อีกไหมคะ” ชักจะติดใจพ่อหนุ่มร้อนรักคนนี้เข้าให้เเล้ว

แน่นอนครับ” จอมทัพตอบส่งๆไปอย่างนั้น

ดีใจจังเลยค่ะ พรุ่งนี้น้องอรจะแต่งตัวสวยๆมารอที่นี่เวลาเดิมนะคะ” สาวน้อยซบออดอ้อนเข้าตรงไหล่

ถ้าอย่างนั้นรับเงินนี้ไปนะครับ เอาไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆใส่ให้พี่ดู” อรวรรณมองเงินปึกใหญ่ในมือของชายหนุ่ม ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยเป็นเจ้าของเงินจำนวนมากมายขนาดนี้มาก่อนเลย

ขอบคุณมากนะคะ พี่จอห์นนี่ของน้องอรใจดีจังเลยค่ะ” ฟอด ฟอด ในบรรดาแฟนเก่าๆของเธอที่ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียน คนพวกนั้นแต่ละคนไม่ค่อยมีเงินสักเท่าไหร่ มากสุดก็แค่เลี้ยงข้าวเธอไม่กี่ร้อยบาท ล่าสุดที่คบกันได้นานก็คือไอ้เหี้ยเต้ ไอ้ฆาตกรที่พรากชีวิตพ่อนพพรของเธอไป ก่อนหน้ามันดีอยู่หรอกเพราะมันให้เงินเธอใช้อาทิตย์ละ 1 พัน

จอมทัพล่ำลาแม่สาวร้อนอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนเดินออกมารับลมหน้าร้าน คุณากรยืนหน้าหงิกงอรอเขาอยู่ที่รถ

มึงมันบ้าไปแล้วไอ้จอม” เริ่มต่อว่าทันที

อะไรของมึงไอ้นี่ กูขอโทษก็แล้วกันที่ให้รอนาน” เขาก็ผิดเองส่วนหนึ่งลืมบอกเพื่อนไปเสียสนิท

กูเห็นทั้งหมดนะโว้ย มึงหายไปกับเด็กนั้นตั้งนาน”

มึงเห็นเหรอ" ชายหนุ่มตกใจ

"อะ...เออ...ก็เด็กมันยั่วกูเองนี่หว่า” ผู้หญิงเสนอ เขาสนองมันจะอะไรหนักหนาว่ะ

มึงมันก็เป็นเสียอย่างนี้ ไม่คิดว่ายัยเจนจิรารู้เข้าเธอจะเสียใจเหรอว่ะ” คุณากรเป็นห่วงเพื่อนจริงๆ นิสัยเสือผู้หญิงของมันนับวันยิ่งแรงขึ้น...สันดานหื่นไม่เลือกไม่รู้เมื่อไหร่จะแก้หาย

กูไม่พูด มึงไม่พูด ใครหน้าไหนก็ไม่รู้ทั้งนั้นแหละไอ้กร หุบปากไปเลยแล้วขึ้นรถ” คุณากรส่ายหน้าให้ว่าที่เจ้านายคนใหม่...ไม่เห็นโลงศพคนอย่างจอมทัพ ธนบดินทร์คงไม่หลั่งน้ำตา

จอมทัพนั่งเงียบแต่หัวเสียตลอดทางกลับไร่ เรื่องเล็กๆแต่เพื่อนรักกลับพูดเหมือนเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ เขาก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรไม่เห็นมันจะเคยบ่น

ภายในใจชายหนุ่มเริ่มหวั่นๆนิดหน่อย เเต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง อย่าคิดมากเลยไอ้จอม

ไม่ได้รู้ตัวเลยว่า...ความผิดพลาดครั้งนี้...จะนำพาความทุกข์ที่สุดในชีวิตมาให้ตนเองในวันข้างหน้า

ใช่แล้ว...จอมทัพไม่มีทางรู้เลย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha