เมียบ้านไร่

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 3 : รับผิดชอบ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 

เช้าวันทำงานวันที่สองจอมทัพกระปรี้กระเปร่าขึ้นเห็นได้ชัด

อรุณสวัสดิ์ครับนิ่ม” กล่าวทักสาวน้อยที่มายืนรอเข้างานก่อนหน้าเขา

ค่ะพี่จอม” เธอทักทายเขาเล็กน้อยพอเป็นพีธี ก่อนจะเดินออกไปคุยกับหญิงสาวคนอื่นที่อยู่ในวัยไล่เลี่ยกัน จอมทัพยิ้มเก้อเพราะใจจริงเขาอยากจะคุยกับเธอให้มากกว่านี้สักหน่อย

โอ้ยยย สงสารพวกหมาเห่าเครื่องบินจริงโว้ย” วิทยาหัวเราะพูดจากระทบกระเทียบศัตรู รองผู้จัดการไร่อยากจะขำลงไปกลิ้งกับพื้นด้วยตนนั้นเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่เริ่ม

อย่าไปขำมันเลยครับคุณวิท ปล่อยให้ไอ้จอมมันได้เห่าบ้างก็ยังดี”

เอ็งสงสารมันเหรอว่ะวิทยายังไม่ยอมหยุด

ครับผม หน้าบากอัปลักษณ์อย่างมันขาอ่อนผู้หญิงก็ยังคงไม่เคยเห็น นี่อะไรมาทำยิ้มๆมองๆให้น้องนิ่มคนสวย มันคงไม่รู้ว่าน้องเขาไม่ชายตาแลมันหรอกครับ”

เอ็งนี่พูดดี กูก็เริ่มจะสงสารไอ้หน้าบากนี้แล้วเหมือนกันว่ะ ไอ้กระจอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะของกลุ่มชายหนุ่ม 5-6 คนหัวเราะเสียงดังลั่น ไอ้จอมหน้าบากกลายเป็นตัวตลกประจำไร่ไปเสียแล้ว จอมทัพกัดกรามแน่นก่อนรีบเร่งฝีเท้าออกจากบริเวณนั้น

ใครกันแน่ที่กระจอก ถ้าพวกมันรู้ว่าเมื่อคืนนางฟ้าประจำไร่ที่มันตามเห่าหอน ยืนอ่อนระทวยให้เขากระแทกไปยกสองยก มันจะยังกล้าปากดีอยู่อย่างนี้อีกไหม...แล้วนีรดาเป็นอะไรไป เขาพูดด้วยหน่อยก็ไม่ยอมพูดด้วยหรือจริงๆแล้วกำลังจะปล่อยเนื้อแท้ออกมา

สันดานผู้หญิงก็เหมือนกันหมดทุกคน

ไม่สนก็ได้โว้ย!....จอมทัพเก็บความขุ่นมัว น้อยอกน้อยใจในตัวนีรดาไว้กลางอก ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน สืบข่าว รับฟังปัญหาของไร่ด้วยวิธีของเขาต่อไป

 

ย้อนไปเมื่อคืน

ไอ้นิ่ม มีคนมาบอกข้าว่าเอ็งไปคลุกคลีกับไอ้จอมมันเหรอว่ะ” แม่ครัวใหญ่เส้นสายเยอะอย่างจุรีพรเปิดฉาก

ไอ้จอมเหรอพี่ ไอ้จอมที่หน้าบากอะนะ” อิงอรทำหน้าขนลุกขนพอง

ก็เออนะสิวะ เขาเห็นลูกเลี้ยงมึงไปใกล้ชิดกับไอ้หน้าบากนั่นทั้งไร่ เป็นสาวเป็นแส่” วาจา น้ำเสียง สีหน้ามีแต่เรื่องตำหนิ

นิ่มแค่ไปช่วยงานเองค่ะ คนงานเยอะแยะ นิ่มไม่ได้ทำเรื่องเสียหายนะคะน้าอิง” เธอตอบตามจริง

มันไม่เสียหาย แต่ก็จะเสียชื่อ แล้วแบบนี้หนุ่มๆที่ไหนจะกล้าเขามาจีบเอ็งว่ะนังนิ่ม” จุรีพรนั้นตัวคนเดียวไม่มีลูกเต้า พอเห็นครอบครัวน้องสาวมาอาศัยอยู่ด้วยก็เริ่มคิดว่าจะพึ่งพาเด็กๆพวกนี้ในบั้นปลายชีวิต ฝากผีฝากไข้อีกคน

ข้าเห็นด้วยกับพี่จุรี ต่อไปนี้แกห้ามไปข้องแวะกับมันอีกนะ ไอ้กล้า ไอ้ต้นหรือไม่ก็คุณวิทยานะ แกลองเลือกมาสักคนสิ ข้าเห็นนะโว้ยว่าพวกเขามองแกตาหวานเยิ้มเลย” ชื่อหัวหน้าคนงาน รองผู้จัดการไร่ถูกเสนอชื่อออกไป คนพวกนี้หน้าที่การงานดี เงินเดือนสูง เหมาะสมอย่างยิ่ง

น้าอิง...” นีรดาไม่เคยคิดเรื่องแบบนี้มาก่อน เธออยากตั้งใจทำงานเก็บเงินแล้วลงเรียนต่อช่วงเสาร์อาทิตย์ที่มหาลัยใกล้ๆก็เพียงเท่านั้น...มันคือความฝันของบิดาด้วย เธอจะทำให้มันเป็นจริงแม้วันนี้พ่อจะไม่อยู่กับเธอแล้วก็ตาม

นังนิ่มเอ้ยย แม่อิง ข้าก็แก่ลงไปทุกที คิดจะมีแฟนมีผัวก็ต้องเลือกที่มันรวยๆหน่อย แต่ถ้าเอ็งยังไม่คิดเรื่องนี้ตอนนี้ก็ไม่เป็นไร แต่เรื่องไอ้หน้าบากจอม ข้ากับนังอิงอรขอเถอะว่ะ” ยังไงก็ไม่ได้ นางไม่ยอมเด็ดขาด ระดับหน้าตาอย่างนีรดาเอาเข้าจริงๆ หาผัวเศรษฐีในเมืองเชียงใหม่ยังไหวเลย

จ้ะป้า นิ่มจะอยู่ห่างๆพี่จอม” นีรดาตอบออกไป ที่เข้าไปช่วยก็เพราะเห็นใจที่เขาโดนแกล้ง...และบางครั้งบางเวลาที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขา ใจดวงน้อยของเธอก็แอบสั่นด้วยเหมือนกัน

ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้กับใครมาก่อน

เธอจึงยังไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกข้างใน...ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

อรวรรณออดอ้อนติดตามคุณากรเข้ามาตรวจงานในไร่ด้วย อ้างว่าตนเองนั้นทำงานที่ได้รับหมอบหมายเสร็จสิ้นหมดแล้ว

ทำอะไรกันอยู่เหรอครับคุณากรสงสัยเมื่อเห็นเจ้านายของตนในคราบคนงานกำลังขะมักเขม้นคัดเลือกส้มอยู่

คัดเกรดของส้มอยู่ครับไอ้...เออคุณกร” จอมทัพตอบเสียงเรียบ แต่สายตาจับจ้องหญิงสาวอีกคนที่อยู่ข้างกายเพื่อนสนิท...คนที่ร้อนแรงหลายแรงม้าใส่เขาเมื่อคืน

คัดไปสิย่ะ มองฉันทำไมอรวรรณไม่กล้าแม้จะมองหน้า ผีห่าซาตานคงไม่น่าเกลียดน่ากลัวเท่ามัน

มันคงมองตามประสานะครับ ก็อรสวยจะตายไป” สาวธุรการขวยเขินหน้าแดง คุณากรลองแหย่ดูบ้าง แล้วมันก็ได้ผลเสียด้วย ไอ้คุณจอมทัพตอนนี้หน้าบึ้งเหมือนกับดูดลิงไม่มีผิด ฮ่า ฮ่าสมน้ำหน้า...เขาเตือนมันเท่าไหร่แล้ว ผู้หญิงที่เมื่อคืนนอนกับอีกคน วันนี้เธอกลับมาออเซาะอีกคนเสียแล้ว ยังไม่ครบ 24 ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ ใจนางก็ช่างเปลี่ยนเปลงได้ง่ายดาย

แล้วทำไมคัดคนเดียว คนอื่นไม่ช่วยเลยหรือไง” น้ำเสียงนั้นดุเอาเรื่อง อดไม่ได้เมื่อเห็นคนไม่เคยลำบากอย่างจอมทัพต้องทำงานหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินอย่างนี้ คนงานหลายคนรวมทั้งนีรดาเข้ามาช่วยผสมโรง ทุกคนที่นี่ทราบดีว่าชายหนุ่มคนนี้มีอำนาจมากที่สุดในไร่

จอมทัพมองอรวรรณที่ตัวติดคุณากรอย่างกับตังเมแล้วยิ้มเยาะ ผู้หญิงคนนี้ก็แค่ทางผ่านธรรมดา สำหรับเขาไม่เห็นคุณค่าไปมากกว่านี้ ก่อนสายตาจะไปจดจ้องกับหญิงสาวอีกคนที่นั่งใกล้ๆเขา ชายหนุ่มรับรู้เป็นอย่างดีว่าวันนี้ทั้งวันหญิงสาวแอบมองตน...แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมถึงทำเฉยชาอย่างนี้

ไม่เห็นต้องคิดอะไรให้มากความเลยไอ้จอม

อรวรรณ นีรดา สองคนนี้เป็นพี่น้องกัน...นิสัยก็คงแย่ไม่ต่างกันหรอก

แกมันเลิกโง่ เลิกยกย่องยัยนุ่มยัยนิ่มนี่สักทีเหอะ...คงผ่านมานับไม่ถ้วน โชกโชนเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้องนั้นแหละ

 


จอมทัพเลิกสนใจสองศรีพี่น้องแล้วมุ่งมั่นทำงานต่อ  แต่ผู้ชายอีกคนกลับไม่คิดอย่างนั้น วิทยามองนางฟ้าของตนอย่างเครียดแค้น อรวรรณมีหน้าตาปั้นปึงกับเขา สำหรับไอ้คุณชายคุณากรกับกระริกกระรี้เข้าใส่ไม่ยอมห่าง สองมือกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ มองภาพหนุ่มสาวขึ้นรถไปตรวจงานส่วนอื่นๆต่อ หัวใจรองผู้จัดการไร่ร้อนรุ่มเป็นเพลิงโทสะ

ไม่นานพวกมันคงไปสมสู่กัน...สนุกขึ้นสวรรค์ แล้วเขาล่ะ เขายอมทะเลาะกับบิดาเพื่อรับอรวรรณเข้ามาทำงานที่นี่นะ เพราะเธอมีวุฒิไม่ผ่านตามเกณฑ์เขาถึงเอาตัวเองเข้าค้ำประกัน กว่าบิดาจะยินยอมเขาก็โดนด่า โดนว่าไม่ใช่น้อย

ไม่คุ้มเลยกู...ไม่คุ้มเลย

สายตาเกรี้ยวโกรธมองไปยังไอ้จอมหน้าบากอย่างอดเสียไม่ได้ ก่อนจะปรายตาเห็นหญิงสาวอีกคน

นีรดาพี่สาวของอรวรรณ

เขาจะไม่ยอมขาดทุนเป็นอันขาด

ไม่ได้อรวรรณ...ก็ต้องได้อะไรมาสักอย่างสิวะ วิทยายิ้มร้าย...ชอบใจกับความคิดของตนเอง

 

17:30 น. เวลาเลิกงานของทุกคน

เสร็จสิ้นไปอีกหนึ่งวันสำหรับงานหนักวันนี้ นีรดาเดินไปหยิบกระป๋องน้ำเตรียมสะพายกลับบ้าน

นิ่ม”

คุณวิทมีอะไรจะใช้นิ่มเหรอคะวิทยาเริ่มชื่นชอบเสียงหวานที่ได้ยิน มันไพเราะเข้าหู ไหนจะรูปร่าง อก เอว ดูมีน้ำมีนวลกว่าน้องสาวนิดหน่อย...แบบนี้ก็เร้าใจไม่หยอก

พี่วานให้นิ่มเอาเอกสารพวกนี้ไปเก็บที่ออฟฟิศให้ทีนะ พอดีพี่มีธุระในเมืองต้องรีบไป” สำนักงานจะปิดทำการในเวลาสี่โมงเย็น ป่านนี้ที่นั่นคงเงียบเฉียบ พนักงานหรือแม่บ้านคงไม่หลงเหลือใครอยู่แล้ว

ได้ค่ะ” นีรดาน้อมตัวไปรับเอกสารปึกใหญ่จากเจ้านาย วิทยาถือโอกาสนี้สูดดมความหอมของเส้นผมไปด้วย

อ่าส์...ฟินเป็นบ้าเลย

เห็นทีว่าเขาคงจะได้ของดีกว่าที่คิด...เผลอๆดีกว่าอรวรรณหลายเท่า....ใจเต้นสั่นเป็นกลองเพล เพียงแค่คิดรองผู้จัดการหนุ่มก็มีความสุขแทบตัวลอย มองหญิงสาวเดินกลับเข้าไปในไร่ เป้าหมายคือสำนักงานที่ปิดทำการไปแล้วร่วมชั่วโมง

 

นีรดาหันซ้ายแล้วหันขวาไม่รู้เธอจะเอายังไงต่อ...เมื่อมาถึงหน้าสำนักงานไร่ ประตูถูกปิดไว้อย่างแน่นหนา...แล้วจะเอาเอกสารของเจ้านายไปเก็บไว้ที่ไหนดี

ไอ้หนุ่มหน้าบากเดินฮัมเพลงเรื่อยเปือยเพื่อกลับกระท่อมและทุกครั้งเขาต้องเดินผ่านสำนักงานของไร่เสมอ

นิ่ม”

พี่จอม” สาวน้อยยิ้มให้เขาเป็นครั้งแรกของวัน จอมทัพสะตั้นนิ่ง...หัวใจของเขาตอนนี้เต้นแรงเหลือเกิน

แค่ผู้หญิงยิ้มให้เนี่ยะนะ!

มึงถึงกับทรงตัวไม่อยู่เลยเหรอว่ะไอ้จอม

ไม่เอาน่า ไม่อ่อน ไม่อ่อน

อะ เออนิ่มมาทำอะไรเเถวนี้” เขาควบคุมทุกระบบของร่างกายเอาไว้อย่างดี

นิ่มเอาเอกสารของคุณวิทมาเก็บนะคะ แต่ประตูล็อคแบบนี้ไม่รู้จะเอาไปเก็บได้อย่างไรน้ำเสียงของเธอดูกลุ้มใจเหลือเกิน

แค่นี้เองเหรอ มีกุญแจอยู่ใต้กระถางดอกดาวเรืองนะ แต่เข้าไปได้แค่ห้องแรกห้องเดียว ตัวสำนักงานด้านในกุญแจแม่บ้านจะเป็นคนเก็บไว้” เธอมีน้ำใจกับเขาหลายครั้งแล้ว เรื่องไหนพอช่วยได้เขาก็อยากจะตอบแทนเธอบ้าง

เอ๋ พี่จอมรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรคะ” ทำไมคนงานไร่คนใหม่อย่างเขาถึงรู้เรื่องแบบนี้ด้วยนะ...นีรดาเเอบสงสัยในใจ

เออ...พี่เออ...เอาเถอะนา พี่ไปก่อนก็แล้วกัน เจอกันพรุ่งนี้นะ” จอมทัพแสร้งเปลี่ยนเรื่องขึ้นมา แล้วเขาก็รีบมุ่งหน้าไปยังที่พักของตัวเอง จะบอกออกไปได้อย่างไรว่า...เรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นภายในไร่ 2-3 วันที่ผ่านมานี้เขารู้ทุกเรื่องนั่นเเหละ เรื่องกุญแจสำรองนี้ก็เหมือนกันรู้ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเหยียบที่นี่...หึ! ไม่อยากจะคุยเจ็บคอ

 

นีรดาค้อนเข้าให้อย่างเคืองๆ อยากจะพูดก็พูด อยากจะไปก็ไป คนอะไรไม่มีน้ำใจเลย รอให้เธอเก็บของเสร็จก่อนก็ไม่ได้ ใกล้มืดค่ำแบบนี้เธอเป็นผู้หญิงก็กลัวเหมือนกันนะ

เจอแล้ว” มีกุญแจอยู่จริงๆด้วย ตอนแรกนึกว่าชายหนุ่มจะพูดเล่นเสียอีก นีรดาไขกุญแจเข้าไป ก่อนขนเอกสารปึกใหญ่ไปวางไว้บนเคาร์เตอร์ด้านใน ถือวิสาสะหยิบปากกาเขียนและกระดาษโพสอิสสีเหลืองนวลใกล้ๆขึ้นมา

""เอกสารของคุณวิทยา""

กริ๊ก! เสียงประตูปิดเบาๆ เเต่ทำร่างน้อยสะดุ้งก่อนที่เธอจะหันไปมองด้านหลัง เขายิ้มน่ากลัวแล้วเดินตรงเข้ามาเรื่อยๆ

เออ...คุณวิท” ก็ไหนบอกว่ารีบไปทำธุระในเมือง

ไม่ต้องกลัวพี่นะครับ พี่แค่ลืมเอกสารสำคัญแล้วกลับมาเอาเท่านั้น” พูดว่านล้อม ไม่อยากให้แม่กระต่ายเนื้อหวานตื่นตูมจนเกินไป นีรดาหายใจติดขัดด้วยความกลัว ...ไม่รู้สิ สายตาที่เขามองมา สัญชาตญานของเธอมันสั่งการว่าให้ออกไปจากตัวออฟฟิศให้เร็วที่สุด

ขะ ค่ะ ถ้าอย่างนั้นดิฉันของกลับก่อนนะคะ” เธอเดินเลี่ยงชายหนุ่ม ก่อนฝีเท้าจะรีบเร่งไปยังประตู

ว้ายยยย อื้อออ” แต่ช้าไปเสียแล้ว ร่างน้อยถูกกระชากเข้ามาในอ้อมกอด รองผู้จัดการไร่ก็ไม่รีรออีกต่อไป รีบซุกใบหน้าไปตามซอกคอหอมๆ กลิ่นสาวคละคลุ้งลอยเข้าจมูก...อ่าส์ ชื่นใจ

อื้ออออ อ่อย อ่อย ฮื้ออ” เรี่ยวแรงชายบังคับให้หญิงสาวทิ้งตัวนอนราบบนพื้นกระเบื้องเย็นชืด มือข้างหนึ่งปิดปากเธอไว้แน่น

หยุดดิ้น...นิ่มอย่าดื้อ” แบบนี้คงไม่ได้การเสียแล้ว

ปุ๋ก! ส่งกำลังเข้ากลางหน้าท้องหญิงสาวเต็มแรง นีรดาเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด ตอนนี้แม้แต่แรงพูดหล่อนยังไม่มีเรี่ยวแรงเลย

แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย ไหน ไหน พี่วิทขอดูหน่อยสิว่าเจ็บมากหรือเปล่า” เริ่มจากถอดกางเกงวอร์มตัวหลวมนั้นออก

ว้าวววว สวยเหลือเกิน” วิทยาแทบอยากจะดึงกางเกงในสีขาวที่เกะกะตานั้นออกมาเร็วๆ

ฮึก ฮึก ฮื้อออ” สาวน้อยสะอื้นไห้ คร่ำครวญภาวนาถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์

สิ่งศักดิ์สิทธิ์เจ้าขา ช่วยลูกช้างด้วย

พ่อขาช่วยนิ่มด้วย ฮื้อออ...นีรดาไม่เคยแม้แต่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต เรื่องไม่ดี เรื่องชั่วร้ายไม่เคยแม้แต่จะคิดข้องเกี่ยว หวังว่าผลบุญที่ทำมาทั้งหมดจะทำให้รอดพ้นจากเนื้อมือคนเลวตรงหน้า

ทำไมมองพี่อย่างนั้นน้องนิ่มคนสวย ยอมเป็นคนพี่เถอะนะ พี่วิทจะอ่อนโยน น้องนิ่มอยากได้อะไรพี่วิทคนนี้จะประเคนให้ทุกอย่าง ทองเส้นใหญ่ๆสักเส้นดีไหม อยากได้หรือเปล่าคะ” คำหวาน คำสัญญามอบให้หญิงสาว หากสมยอมกันทั้งสองฝ่าย นีรดาส่ายหน้าไปมา นี่นะเหรอผู้ชายที่น้าอิงอรบอกให้เธอเลือกเป็นคู่ชีวิต

ข่มเหงรังแกผู้หญิง...ความดี ความเป็นสุภาพบุรุษไม่มีอยู่ในตัวผู้ชายคนนี้เลย

อย่า อย่า อื้อออ ปล่อยนิ่มไป” มือหนาน่ารังเกียจลูบไล่ไปทั่วทั้งกาย นีรดารังเกียจสัมผัสของคนตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก ขยะแขยง ร่างกายปฎิเสธรุนแรง กระดุมถูกเขาเกะออกครบทุกเม็ด เสื้อเเขนยาวเกะกะทึ่งฉีกขาด วิทยารีบขึ้นคร่อมร่างบอบบางสั่นเอาไว้เหมือนตนเป็นเจ้าของเธอ

ช่วยด้วยคะ ฮื้อ ช่วยนิ่มมมมด้วยย”


 

โป้ะ! จอมทัพสะดุ้ง อยู่ๆกิ่งไม้ก็หล่นมาขว้างหน้าเขาไว้พอดี หากเร็วไปกว่านี้สักก้าวสองก้าว เขาท่าจะแย่ ทันใดนั้นก็หันไปมองแสงไฟของรถที่เข้าจอดข้างออฟฟิศ

นั่นมันรถไอ้วิทยาจอมแสบนี่หว่า มันมาทำไม” จอมทัพเดินหน้าต่อไปยังที่พักส่วนตัว สมองก็ครุ่นคิด

“นิ่มเอาเอกสารของคุณวิทยามาเก็บค๋ะ” แล้วไอ้รองผู้จัดการบ้าอำนาจก็ขับรถตามมา

เห่อะ ! ไม่ต้องเดาแล้วมั้งไอ้จอม...ไอ้โง่ ไอ้ควาย...ในที่สุดผู้หญิงอย่างนีรดาก็แสดงสันดานที่แท้จริงออกมาให้มึงได้เห็นเต็มสองตาแล้ว

ดูซื่อๆ เรียบร้อย อ่อนหวาน ล้วนแต่มารยาททั้งนั้นเเหละ

อรวรรณร้อนแรง โชกโชน ใจง่าย

พี่สาวอย่างนีรดาคนนี้คงไม่ต่างกัน เพียงแต่เธอมาในคราบของผู้หญิงอ่อนหวานก็เท่านั้นเอง จอมทัพกำหมัดแน่น พวกหล่อนจะไปอย่างไรก็ไม่เกี่ยวข้องกับเขาสักหน่อย

แต่ทำไมต้องหงุดหงิดขนาดนี้ว่ะไอ้จอม...สองเท้าเร่งก้าวยาวๆเพื่อไปให้ถึงกระท่อมท้ายไร่ของตนเองโดยเร็ว ปล่อยให้ชายโฉดหญิงชั่วเริงรักกันให้หน่ำใจ

.

.

.

แต่ไอ้จอมมมมม ใจของจอมทัพตอนนี้สั่งการว่ายังไงก็ต้องไปดูให้เห็นกับตา พิสูจน์ให้แท้แน่ชัดกันไปเลยว่าหน้าตาใสๆ ซื่อๆของนีรดาเป็นแบบที่เขาคิดจริงๆ

ช่วยด้วยค่ะ ฮื้อ ช่วยนิ่มมมมด้วยยยย” เสียงร้องโหยหวนข้างในทำหัวใจเขาเต้นกระหน่ำ ไม่ต้องเสียเวลาคิดอีกเเล้วว่าสาวน้อยด้านในสมยอมหรือจำทน

ปัง! ประตูถูกถีบส่งสุดแรงเกิด

นิ่มมม” พายุสลาตันคว้าร่างไอ้เดนนรกที่คร่อมร่างแน่งน้อยเอาไว้แล้วเหวี่ยงออกห่าง

โอ้ยย ไอ้หน้าบากก”

โมหะ โทสะ พละ หมัดหลุนๆของจอมทัพนับสิบหมัดซัดเข้าใบหน้ารองผู้จัดการไร่เต็มแรง จนวิทยาสลบแน่นิ่งเขาถึงสาสมใจ

นิ่มครับ”

อื้ออ พี่จอมช่วยนิ่มด้วย ฮื้ออ” ร่างเล็กสั่นแรงกว่าลูกนกเปียกน้ำ จอมทัพคว้าตัวหญิงสาวมากอดปลอบ น้ำตาลูกผู้ชายร่วงไหลด้วยความสงสารจับหัวใจ...ถ้าเขาไม่มาหรือเขามาช้ากว่านี้จะเกิดอะไรขึ้น

ลูกผู้หญิงคนหนึ่งต้องตกนรกทั้งเป็น…ไปชั่วชีวิต

 

เมื่อสวมกางเกงวอร์มเสื้อเชิ้ตที่หลุดหลุ่ยปกปิดร่างกายบางส่วน จอมทัพเลือกที่จะอุ้มหญิงสาวที่ร้องไห้เป็นเต่าเผาสั่นทั้งตัวไปที่กระท่อมของเขาก่อน ...มันใกล้และปลอดภัยที่สุด เพราะมันอยู่ในไร่ส้มที่ห่างออกไปจากตัวสำนักงานของไร่เพียง 400-500 เมตร

ค่อยๆวางเรือนร่างบอบบางไว้บนที่นอนนุ่ม นีรดารีบเอาผ้าห่มผืนหนาสีขาวมาห้อหุ่มด้วยเองอีกชั้น สายตาทอดมองชายหนุ่มที่กำลังรื้ออะไรบางอย่างออกมาจากกระเป่าด้วยแววตาเคารพ นับถือ ไว้ใจและขอบคุณ

เอาเสื้อของพี่ไปใส่ก่อน เดี๋ยวจะออกไปรอข้างนอก เสร็จแล้วเราต้องคุยกัน” นีรดาไม่เคยเห็นคนตรงหน้าเด็ดเดี่ยวและจริงจังเท่านี้มาก่อน บุคลิกของเขาที่เคยเห็นตอนทำงานในไร่กับตอนนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง...แล้วแบบไหนคือตัวตนที่แท้จริงกันนะ

10 นาทีผ่านไปจอมทัพเข้ามาพร้อมแก้วโกโก้ร้อนๆที่อยู่ในมือ เขานั่งลงใกล้ที่นอนแล้วยื่นมันไปให้เธอ

ดื่มก่อนนะ แล้วค่อยคุยกัน” นีรดารับมาดื่มอย่างปฎิเสธไม่ได้ ชายหนุ่มจ้องมองสาวน้อยน่าสงสารในเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวหลวมจิบเครื่องดื่มร้อนในแก้ว สายตาคู่คมสำรวจเห็นถึงรอยแดง รอยจ้ำตามซอกคอ ข้อมือ กรามแกร่งบดแน่นด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธที่ยังไม่คลายลง ไม่อยากจะจินตนาการไปถึงใต้ร่มผ้าที่ตนเองมิอาจมองเห็นจะเป็นอย่างไร...คงเกิดขึ้นเพราะนีรดาพยายามต่อสู้ขัดขืน

เล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่ฟัง” เขาต้องการรู้เรื่องราวทั้งหมด นีรดาวางแก้วโกโก้ที่พร่องไปทั้งหมดไว้บนพื้น สายตาหลุบต่ำด้วยไม่กล้าเผชิญหน้าใครทั้งนั้น

ตอนเลิกงานคุณวิทให้นิ่มเอาเอกสารมาเก็บที่สำนักงานค่ะ เขาบอกว่าตัวเองมีธุระต้องรีบเข้าเมือง นิ่มมาถึงสำนักงานใกล้ๆค่ำแล้วก็เจอเข้ากับพี่จอมยังไงล่ะค่ะ...” จอมทัพตั้งใจฟัง...และเป็นตัวเขาเองที่ชี้โพรงบอกที่ซ่อนกุญแจสำรองให้กระจอกน้อย

ไอ้เชี่ยจอม..เพราะมึงแท้ๆเลย  ตอนนี้จอมทัพรู้สึกโมโหตัวเองหนักมาก เขาเป็นคนชี้เส้นทางไปสู่นรกให้กับสาวน้อยอย่างนั้นเหรอ

นิ่มเจอกุญแจนั้นจริงๆ จึงเอาเอกสารเข้าไปวางไว้ด้านในค่ะ เขียนโพสอิสแปะเอกสารของคุณวิทยาเอาไว้ แต่ว่าคุณวิทก็เข้ามาข้างใน เขาบอกนิ่มว่ามีเอกสารลืมไว้จึงกลับมาเอา...ฮึก ฮึก” เธอรู้...ก็ตอนนั้นเองว่าตนเองถูกหลอกเข้าให้แล้ว

ยังไงต่อ เล่ามานิ่ม มันทำอะไรนิ่มบ้าง” นีรดาเล่ามาถึงตรงนี้ คนใจไม่เย็นอย่างจอมทัพยิ่งอดทนไม่ไหว เขาอยากเดินกลับออกไปที่สำนักงานแล้วคว้าตัวไอ้ชั่วช้านั้นมาต่อยอีกสักสิบหมัดให้หายแค้นใจ

อยู่ๆความรู้สึกนี้ก็เข้ามาชัดในสมอง...ใครทำร้ายนีรดาก็เหมือนควักหัวใจเขามาบีบเล่น

เขาเป็นห่วงเธอ...โอ้ยยยปวดหัว มันสับสัน มันอธิบายสิ่งนั้นไม่ถูกเหมือนกัน

คุณวิทพยายามข่มเห่งนิ่มค่ะ นิ่มพยายามขัดขืนแต่นิ่มสู้ไม่ได้ ฮื้ออออ” วินาทีนั้นเธอเกือบต้องตายทั้งเป็นแล้ว นีรดาสะอื้นไห้ตัวโยนอีกรอบ จอมทัพรีบเข้าไปกอดปลอบด้วยความเห็นใจ

พอ..พอ. ..เขาไม่อยากรู้อะไรอีกแล้ว แค่เห็นกับตาว่าเธอปลอดภัยไร้ราคีก็พอใจสูงสุด

ไม่ร้องนะนิ่ม ไม่ร้องนะครับ หยุดร้องแล้วพี่จะพานิ่มกลับบ้าน” ครั้งแรกในชีวิตที่จอมทัพ ธนบดินทร์ต้องนั่งปลอบผู้หญิงแบบนี้

ผลัวะ

มึงทำอะไรลูกเลี้ยงกู ไอ้จอมไอ้หน้าบาก เสียงของอิงอรกัมปนาทด้วยความโมโห นางได้ยินเสียงเด็กสาวที่ตนป้อนข้าวป้อนน้ำมากับมือร้องไห้อยู่ในกระท่อมถึงกับทนไม่ไหว หญิงวัย 40 ปี ถีบประตูไม้ไผ่สานอย่างแรง

น้าอิง!

นังนิ่มออกมานี่” อิงอรเข้าไปคว้าตัวลูกเลี้ยงออกจากอ้อมกอดของตัวสัปหลาดประจำไร่

เพี๊ยะ เป็นนางจุรีพรที่เบียดตัวเข้าไปตบหน้าจอมทัพเข้าอย่างแรง

ไอ้สารเลว กูจะตามให้นายมาไล่มึงออกจากไร่แล้วส่งตัวให้กับตำรวจ” เห็นหลานนอกไส้กลับบ้านผิดเวลาไปร่วมชั่วโมงเลยใจคอไม่ดี สองพี่น้องวัยดึกจึงจับชวนกันมาตามถึงที่นี่ แล้วนางก็คิดไม่ผิดจริงๆ ไอ้เลวตะไลหน้าบากอย่างไอ้จอมมันล่อลวงหลานสาวมาทำมิดีมิร้ายในกระท่อม

ไม่ต้องร้องไอ้นิ่ม ไม่ต้องกลัว ข้าจะไม่ยอมให้ไอ้หน้าผีมันรังแกอีกต่อไป พี่จุรีโทรหาคุณวินัยเลยจ้ะ ยังไงวันนี้ต้องเอาเลือดหัวของไอ้หน้าบากนี่ออกให้ได้ไม่อย่างนั้นฉันไม่ยอมจริงๆด้วยพี่”

เออ ไม่ต้องห่วงกูก็จะไม่ปล่อยมันไว้เหมือนกัน” จอมทัพอ้าปากค้าง...ยัยป้าสองมหาประลัยคนนี่เข้าใจผิดไปใหญ่โตแล้ว

เขาจะทำอย่างไงดี

 


ผู้จัดการไร่ทราบเรื่องในช่วงหัวค่ำซึ่งกำลังทานข้าวกับตัวแทนของเจ้าของไร่อยู่พอดี คุณากรได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นถึงกับปวดขมับ ไมแกรนแทบแดก

เอาอีกแล้วเหรอมึง...แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่เชื่อว่าคนอย่างจอมทัพ ธนบดินทร์จะข่มขืนหญิงสาวคนไหน

19:30 น. ณ บ้านใหญ่ของไร่แสงตะวัน

คุณากรพร้อมด้วยวินัยนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ตรงกลาง จุรีพร อิงอรนั่งอยู่บนโซฟาตัวข้าง ส่วนบนพื้นใกล้ๆมีร่างบางแน่งน้อยนั่งอยู่ ใบหน้าของเธอเปื้อนรอยน้ำตาอย่างเห็นได้ชัด

มันเกิดอะไรขึ้นนายจอม” ผู้อาวุโสที่สุดอย่างวินัยสอบถามคนงานใหม่ที่นั่งอยู่กลางพื้นห้อง

คือว่า...” สมองยามนี้มึนตึงไปหมด จอมทัพไม่รู้จะเริ่มสาธยายความเลวทรามของลูกชายให้คนเป็นพ่ออย่างวินัยรับรู้อย่างไรดี

ไอ้จอมมันหลอกลวงนังนิ่มไปข่มขืนที่กระท่อมของมันค่ะคุณวินัย” จุรีพรโพร่งขึ้นมากลางวง

จริงค่ะ อิฉันเป็นพยายานได้ อิฉันกับพี่จุรีสงสัยว่าทำไมนังนิ่มมันกลับบ้านผิดเวลา จึงไปตามที่กระท่อม...แล้วก็เป็นจริงเหมือนที่คิด นังนิ่มร้องไห้ตัวโยน ใส่เสื้อผ้าของไอ้จอม เนื้อตัวนี่เป็นรอยแดง รอยจ้ำดูไม่ได้เลยค่ะ”

ฮื้อออ ไม่ใช่...” นีรดาได้ยินตนเองและผู้มีพระคุณถูกใส่ความอยากจะร้องท้วงขึ้น แต่ยังไม่ทันพูดอะไร

เอ็งเงียบไปเลยนังนิ่ม เรื่องนี้ผู้ใหญ่จัดการเอง ไม่ต้องอายนะ จะไม่มีใครรู้เรื่องที่เกิดเป็นอันขาด” ชื่อเสียงของลูกเลี้ยงจะต้องไม่ถูกทำลาย...นางยอมไม่ได้

ทั้งสองคนหยุดก่อน ใจเย็นๆนะ ใครเป็นคนทำร้ายเด็กมันต้องถามให้ชัดเจนจะได้จัดการถูก หนูนิ่มฟังลุงนะลูก...นายจอมเป็นคนทำร้ายหนูใช่ไหม ถ้ามันทำจริงมันต้องรับผิดชอบ เราเป็นผู้หญิงต้องรักษาเกียรติยศศักดิ์ศรีของตนเองนะลูก” คุณวินัยสายประนีประนอม

“...”นีรดาเข้าใจถ่องแท้แน่ชัดแล้ว แต่เธอไม่อยากให้วิทยาต้องมารับผิดชอบอะไรในตัวเธอทั้งนั้น หากต้องอยู่กินกับคนแบบนั้นจริงๆ เธอขอหนีไปบวชชีอยู่ในป่าจะดีกว่า ดวงตาแดงกล่ำน่าสงสารหันไปมองชายหนุ่มหน้าบากอย่างหมดอาลัยในชีวิต

ผมทำเองครับ” เขาสงสารเธอจับใจ เข้าใจความหมายที่ดวงตาเศร้าสร้อยเลื่อนลอยนั่นสื่อมาถึงตนเป็นอย่างดี...ตอนนั้นเองที่จอมทัพรู้ว่า...ไม่สามารถทนเห็นผู้หญิงคนนี้ตกเป็นของชายอื่นได้แม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว... นีรดาต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น

และนิ่มก็เป็นเมียของผมแล้วครับ” เขาเลือกที่จะเป็นคนปกป้องศักดิ์ศรีของเธอเอง

กรี๊ดดดด ไอ้จอมมมม” แม่หม่ายผัวตายอย่างอิงอรถึงกับหน้ามืดเพราะทนคำพูดทุเรศๆของไอ้คนไม่รู้จักเจียมตัวไม่ไหวอีกต่อไป

เพี๊ยะ เพี๊ยะ ตุบ ตุบ ตับ ตุบ  ทั้งเล็บทั้งมือทั้งข่วนทั้งทุบทั้งตบตี...ม่ายสาวตอนนี้กำลังคลั่ง...ผลประโยชน์ที่เคยคาดหวังกำลังจะหายไปในพริบตา

หยุด” จากที่นั่งนิ่ง นั่งเงียบ เฝ้าดูเหตุการณ์ ฟังทุกๆเรื่องราวจากปากของทุกๆคนมานาน คุณากรถึงกับต้องลุกออกโรงขึ้นพูดบ้าง

คุณกรขา จัดการมันให้ป้าด้วยเถอะค่ะ ไล่มันออกไปแล้วส่งให้ตำรวจด้วย” จุรีพรขอร้อง

ผมขอตัวคุยกับนายจอมส่วนตัวสักครู่ได้ไหมครับทุกคน” เรื่องราวเลยเถิดมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไรกันนะ จอมทัพจำต้องปลีกตัวออกไปยังสวนหลังบ้านอย่างเลี่ยงคำสั่งนั้นไม่ได้

 

มึงคิดจะทำอะไรของมึงอีกไอ้คุณจอม เรื่องมันยุ่งเหยิงอีรุงตุงนังไปหมดแล้วนะโว้ย” เขาหัวเสียจริงๆ หากคุณกองทัพกับคุณหญิงอภิรดีทราบเข้า...ตัวเขาโดนเล่นงานอ่วมแน่

ไอ้วิทยาหลอกนิ่มไปข่มขืน” หนุ่มรูปงามกล่าวเสียงเรียบ

เฮ้ย มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงว่ะงงเป็นไก่ตาแตก

ไม่ต้องเฮ้ยหรอกไอ้กร กูไปช่วยเอาไว้ได้ทัน แต่สภาพยับเยินน่าสงสารเลยว่ะ กูเลยพานิ่มไปหลบที่กระท่อมก่อน แล้วพักใหญ่ๆสองป้านั้นก็มาเห็น โวยวายกับกูใหญ่เลยว่ะ เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้” เขาไม่เคยมีความลับกับคุณากรอยู่แล้วและครั้งนี้เขาก็อยากให้มันช่วยเขาด้วย

อย่างนี้ต้องบอกคุณวินัยให้รู้ว่ะ ว่าลูกชายตัวเองแหม่งเลวขนาดไหน”จะมาโยนความผิดทั้งหมดให้เพื่อนของเขารับผิดชอบมันไม่ถูกต้องสิ

ถ้ามึงบอกคุณวินัย แล้วคิดว่าเรื่องมันจะเป็นอย่างไงต่อว่ะ”

เท่าที่คลุกคลีกับแกมา 2-3 วัน ยังไงคุณวินัยต้องให้ลูกชายรับผิดชอบนีรดาแน่นอน สองคนนั้นต้องหมั้นหรือแต่งงานกันเร็วๆ นี้” คุณากรเชื่อเซ้นต์ของตนเอง...มันต้องเป็นแบบที่เขาว่า

แล้วมึงคิดว่าถ้าให้นีรดาแต่งงานกับวิทยา สองป้ามหาภัยนั้นจะยอมหรือเปล่า”

ยอมแน่นอนอยู่แล้ว ไม่แน่อาจจะดีใจจนจุดประทัด แล้วแห่ใส่พานถวายให้ถึงที่เลยด้วยซ้ำ” สองป้าหน้าเงินนั้นอ่านออกง่ายจะตายไป

นั่นแหละที่กูยอมไม่ได้ นิ่มถูกมันข่มเหงนะเว้ย เธอไม่ได้รักไอ้เชี่ยวิทนั้นเลย” สายตาเลื่อนลอยหมดอะไรตายอยากของหญิงสาวเมื่อครู่บอกเขาเช่นนั้น

แล้วมันเรื่องอะไรของมึง ที่ต้องไปรับผิดชอบผู้หญิงคนนั้นกันว่ะ ให้สองคนนั้นแต่งงานกันไปเถอะ จะได้จบเรื่อง เดี๋ยวอยู่กันไปก็รักกันเองนั่นแหละ เด็กนิ่มนั่นก็ดูน่ารัก เรียบเรียบ นิสัยดีอยู่นี่หว่า ไอ้วิทคงหลงไหลไม่ยาก” คุณากรพูดไปตามที่ตาเห็น แม้ไม่เคยคลุกคลีกับหล่อนมาก่อนก็ตาม

ไม่ได้ กูไม่ยอม แล้วมึงจำไว้ให้ดีไอ้กร...มึงต้องเป็นเถ้าแก่สู่ขอนิ่มให้กู เข้าใจ๋” คุณากรตาค้างกับสิ่งที่ได้ยิน...เขาอยากตะโกนใส่หน้าไอ้เพื่อนบ้านั่นเหลือเกินว่า

กูไม่เข้าใจมึงเล้ยยยย

 

ทุกฝ่ายกลับเข้ามาเผชิญหน้ากับสถานการณ์ตึงเครียดในห้องรับแขกอีกครั้ง จุรีพร อิงอรหน้าดำหน้าแดงไม่เสื่อมหาย

ผมคุยกับนายจอมแล้วครับ นายจอมจะขอรับผิดชอบนีรดาด้วยการแต่งงาน” แต่ในที่สุดคนอย่างคุณากรก็ขัดใจบุตรของเจ้านายไม่ได้

ไม่ได้นะคะคุณกร น้าไม่ยอมนะคะ จนก็จน หน้าตาก็อัปลักษณ์จะให้ยัยนิ่มทนอยู่กับผู้ชายแบบนี้ไปจนตายได้อย่างไรกัน”

แต่นิ่มเป็นเมียผมแล้วนะครับ...น้าอิงอร...คุณกร” จอมทัพไม่ยอมง่ายๆเหมือนกัน เพราะแท้จริงแล้วเรื่องหน้าตา ความร่ำรวยเขาไม่เป็นรองใครทั้งนั้น

หุบปากไปเลยไอ้หน้าบาก ป้าเองก็ไม่ยอมค่ะคุณกรขา ยัยนิ่มหน้าตาสะสวยไม่ควรคู่กับไอ้หน้าบากแบบนี้หรอกค่ะ เดี๋ยวรอสักพักค่อยจับใส่ตะกร้าล้างน้ำ ขี้คร้านหนุ่มๆเศรษฐีในเมืองต้องมาขอไปตบแต่งเป็นเมียแน่นอน” จุรีพรเปิดเปลือยความคิดของตนออกมาโดยไม่สนใจใครอื่น สมัยนี้เรื่องปากท้องมันสำคัญและยิ่งใหญ่กว่าความถูกต้อง ศักดิ์ศรีบ้านั้นเป็นไหนๆ

นีรดาน้ำตานองหน้า ได้ฟังคำพูดนั้นแล้วปวดแปลบไปถึงกลางใจ ไม่คิดเลยว่าแม่เลี้ยงและป้าที่ตนเองนับถือจะเปรียบเธอเหมือนสินค้า ผักปลา รอวันเวลาที่ใครจะมาซื้อไปในราคาสูง

ใจเย็นๆก่อนครับทุกคน เอาอย่างนี้ดีกว่า...นีรดาเธอบอกฉันสิว่ายินยอมจะแต่งงานกับนายจอมหรือเปล่า และฉันจะถือว่าคำตอบของเธอครั้งนี้เป็นที่สุด แต่ละฝ่ายจะได้ไม่ต้องมาถกเถียงกันอีก” นี่เป็นทางออกดีที่สุด เอาเข้าจริงๆนีรดาคนนี้ก็สวย น่ารักไม่หยอกจริงๆ เธอคงไม่ตาต่ำเลือกไอ้เพื่อนหน้าบากของเขามาเป็นคู่ชีวิตหรอก ในเมื่อหน้าตาระดับนี้เลือกผู้ชายดีๆคนอื่นได้สบาย

ภาระหนักอึ้งตกอยู่ที่หญิงสาวร่างบอบบาง สมองนึกย้อนไปในสมัยวัยเด็กของตนเอง

 

ลูกสาวของพ่อน่ารักจริงๆ คงต้องไว้หนวดยาวๆแล้วล่ะเรา” นพพรสวมกอดดัมเมเยอร์ตัวจิ๋วเข้าในอ้อมกอด วันนี้เขาหยุดวิ่งรถเพื่อมาให้กำลังลูกสาวในงานวันกีฬาสีโดยเฉพาะ แล้วก็ไม่ผิดอย่างที่คิดไว้ ลูกสาวเป็นคนหนึ่งที่โดดเด่นไม่เเพ้ใคร

ไว้หนวดทำไมเหรอคะ” เด็กสาววัย 13 ขวบถามอย่างไม่เข้าใจ

ก็ลูกสาวพ่อสวย หนุ่มๆมองตามเป็นแถวเลยนี่น่า” เป็นอย่างนั้นจริงๆ เริ่มจะโตเป็นสาวแล้วสินะ ลูกน้อยของเขาในวันวาน รู้สึกเหมือนว่าไม่กี่วันที่แล้วนีรดาเพิ่งหอบผ้าหอบผ่อนมาออดอ้อนขอนอนกับเขาอยู่เลย...เด็กหญิงนีรดาตัวน้อยคนนี้กลัวผีเป็นที่สุด

นิ่มไม่สนใจเด็กผู้ชายคนไหนหรอกค่ะ นิ่มจะอยู่กับพ่อไปตลอดชีวิต” ชีวิตของเธอมีเเค่บิดาเพียงคนเดียวเท่านั้น

ฮ่า ฮ่า ฮ่าได้อย่างไงล่ะนิ่มเอ๊ย โตขึ้นลูกก็ต้องแต่งงานมีครอบครัวเป็นของตัวเอง จะมาเกาะพ่อตลอดได้อย่างไรกัน ฮ่า ฮ่าลำบากพ่อเเย่เลยสิเเบบนั้นนะ” นพพรหยอกล้อจนโดนลูกสาวคนสวยค้อนขวับเข้าให้เต็มๆ

พ่ออยากให้นิ่มแต่งงานเหรอคะ” ตอนนั้นเธอยังเด็กนักไม่ค่อยเข้าใจคำตอบของบิดาสักเท่าไหร่

อยากสิ พ่ออยากให้นิ่มมีคนดีๆคอยดูแล คนที่ปกป้องและคุ้มครองลูกได้ แคร์ในความรู้สึกของลูกอย่างแท้จริงนั่นแสดงว่าผู้ชายคนนั้นเขาจริงใจเเละรักนิ่มจริงๆไงล่ะลูก หากถึงตอนนั้นพ่อต้องตาย...พ่อก็ตายตาหลับ” ลูกน้อยส่งยิ้มหวานสดใสเเละพรมจูบหน้าผากให้กับคำตอบของผู้เป็นพ่อในตอนนั้น

นิ่ม แก้วตาดวงใจของพ่อ

 

นิ่มจะแต่งงานกับพี่จอมค่ะ” เชื่อพ่อ...เพราะพ่อมอบเเต่สิ่งดีๆมาให้เธอเสมอ เสียงของนีรดาหนักแน่นจนจอมทัพยิ้มออกเป็นครั้งแรก ตั้งแต่ที่เจอเรื่องราวแย่ๆมาตลอดทั้งวัน...เขาพอใจกับในคำตอบนี้ที่สุด

ส่วนตัวคุณากรเบล่อไปหมด...ที่แน่ๆเขามองเห็นปัญญาใหญ่ที่จะตามมาในอนาคตเข้าแล้ว

ไอ้กรเอ๊ย ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตอ่ะมึง

ยัยนิ่ม เเกบ้าไปแล้วเหรอ” อิงอรเเทบไม่เชื่อหูของตัวเอง

หืมมม...” คุณากรถอนหายใจหนักหน่วงก่อนหันไปสบตาเพื่อนสนิทเพียงครู่

เคารพการตัดสินใจของนีรดาเถอะครับน้าอิงอร ผมจะเป็นเถ้าแก่ให้นายจอมเอง น้าอยากได้สินสอดทองหมั้นเท่าไหร่เรียกมาได้เลยครับ”

จุรีพรหันไปปรามอิงอร เรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ค้านหัวชนฝาก็คงยาก

หนึ่งแสนค่ะ ถ้าไอ้จอมไม่มีปัญญา...งานแต่งงานจะไม่เกิดขึ้นแน่นอน” จุรีพรยื่นคำขาด เงินจำนวนมากเช่นนี้อีกฝ่ายคงหาได้อย่างลำบาก

ตกลงครับ ผมเพิ่มให้เป็นสองเเสนบาทสำหรับค่าสินสอดครั้งนี้” เพราะมันน้อยกว่าที่คิดเอาไว้มาก เขาจึงยืนข้อเสนอเพิ่มเติมขึ้นอีกหนึ่งเท่าตัว คุณากรทุ่มทุนสร้างเหลือเกิน ...เงินเเค่สองเเสนบาททำอะไรนายจอมทัพ ธนาบดินทร์ไม่ได้อยู่แล้ว คุณากรแอบเห็นเพื่อนสนิทแอบส่งยักคิ้วมาให้ตนเพื่อแทนคำขอบคุณของมันละมั้ง!

เถ้าแก่จำเป็นครั้งเเรกในชีวิตถอนหายใจออกพรืด แล้วเเต่เวรกรรมจะนำพาหละว๊า งานนี้

 


ข่าวใหญ่ของไร่วันนี้คงหนีไม่พ้นงานวิวาห์ฟ้าแลบของหมาวัดที่สอยดอกฟ้าล่วงหล่น ทุกปากทุกเสียงวิพากษ์วิจารณ์ตรงกันนั่นก็คือ...ไอ้จอมหน้าบากทำเสน่ห์คูณไสยใส่น้องนิ่มคนงามฝันใจของหนุ่มชาวไร่หลายคน

ว่าอะไรนะ กูเนี่ยนะทำยาเสน่ห์ใส่นิ่ม” จอมทัพแทบระเบิดอารมณ์ทันทีที่ได้ยินคำนี้ออกจากปากของเพื่อน

เออ คนเขานินทามึงแบบนี้ทั้งไร่ว่ะ เอา กูเอาชุดแต่งงานของมึงมาให้” คุณากรโยนชุดสูทสีเทาไปให้

นี่ชุดเจ้าบ่าวเหรอว่ะ” เจ้าตัวแทบร้องอี๋...มองดูสภาพอย่างกะชุดที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปีอย่างไงอย่างงั้น

เออ งานมันเร่งนี่หว่า ใส่ๆไปเห่อะนี่ว่าที่แม่ยายมึงเป็นคนไปเช่าให้เองในเมืองเลยนะ ว่าแต่คืนนี้ไปปาร์ตี้สละโสดกันหน่อยไหมไอ้คุณจอม มื้อนี้กูเลี้ยงเอง” เรื่องวุ่นวายเมื่อคืนเพิ่งผ่านพ้นไป จุรีพรและอิงอรเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือทันทีที่ได้ยินข้อเสนอจากเขา ก่อนที่ทั้งสองนางจะนำปฎิทินในบ้านมากางดู พูดกระซิบกระซาบกันสองสามประโยคก่อนสรุปว่า...พรุ่งนี้คือฤกษ์งามยามดีที่สุดสำหรับเริ่มต้นชีวิตคู่คู่ใหม่

ขี้เกียจว่ะ” จอมทัพทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่ม จริงๆแล้วเขากำลังตื่นเต้นเรื่องงานวันพรุ่งนี้จะแย่ วันนี้ได้หยุดงานหนึ่งวันเพื่อเตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าวคนใหม่ หนึ่งวันเต็มๆแล้วสินะ ที่ไม่ได้เห็นหน้าหวานๆของน้องนิ่มทรามเชย

เฮ้ย ผีป่าเข้าสิงเหรอว่ะ นายจอมทัพปฎิเสธปาร์ตี้เป็นครั้งแรก เมื่อวานตอนกินข้าวกับคุณวินัยกูเห็นน้องอรแม่ยอดขมองอิ่มของมึงที่ร้านด้วยนะเว้ยไอ้จอม แต่งตัวนี่สวยเช้ง บาดใจสุดๆ” คุณากรแสร้งมองเพื่อนรัก ได้ยินเรื่องสาวๆรับรองว่ามันต้องหูผึ่งแน่นอน

ถ้ากูเดาไม่ผิด ต้องไปรอกูแน่นอน” พูดไปทั้งๆยังหลับตาอยู่ ผู้หญิงพรรค์นั้นเขาไม่สนใจสักนิด

แล้วแบบนี้มึงไม่ใจร้ายกับน้องอรไปหน่อยเหรอว่ะ”

ใจร้ายอะไร ถ้ากูใจร้ายกับแม่นั้นกูคงใจร้ายกับสาวๆเป็นร้อยๆคนแล้วว่ะ มึงก็พล่ามน่ารำคาญอยู่ได้ กลับไปสักทีสิวะ กูจะนอนเข้าใจ๋ไอ้เพื่อนบ้าคนนี้...ทำคนอารมณ์ดีให้อารมณ์เสียได้ตลอดเลย

 


เช้าวันใหม่ 8 นาฬิกา 9 นาที ขบวนขันหมากเล็กและเรียบง่ายที่มีเหล่าบรรดาคนงานสิบกว่าคนมาร่วมแห่ขบวนเดินไปตามเส้นทางเล็กของถนนในไร่ บ้านพักคนงานที่จัดตกแต่งด้วยผ้าสีสัน ลูกโป่ง ที่นั่นคือจุดหมายปลายทาง

คนเก่าคนแก่ทำพิธีรับขันหมาก ล้างเท้าเจ้าบ่าวก่อนเข้าไปในบ้าน

ตื่นเต้นเหรอมึง” คุณากรแหย่เข้าเมื่อเห็นเพื่อนรักนั่งระสับระส่ายชอบกล

หุบปากของมึงไปเลยไอ้กร” จอมทัพในชุดสูทมอซอมือไม้เย็นเฉียบ ชะเง้อดูหน้าประตูห้อง...ไปตามเจ้าสาวกันถึงไหนว่ะ...ปล่อยให้เขารอนานเป็นชาติเลย

เจ้าสาวมาแล้วจ้า” แล้วเสียงของนางอิงอรก็ทำให้เขาเข้าไปอยู่ในพวังค์...นีรดาในชุดไทยสีครีมนวลตาเข้ากับผิวสาวขาวนวลละออ ชุดนั้นค่อนข้างธรรมดาแต่เมื่ออยู่ในร่างระหงก็ทำให้ดูดีขึ้นมาเยอะ ปฎิเสธไม่ได้เลยว่าเจ้าสาวของเขานั้นสวยราวกับเทพธิดาจากสรวงสวรรค์จนทำให้เจ้าบ่าวตะลึงงันไปหลายนาทีเลยทีเดียว

บรรยากาศงานแต่งเรียบง่ายตามชนบท หลังจากพระสวดให้พรแล้วก็ต่อด้วยญาติผู้ใหญ่ของทางเจ้าบ่าวเจ้าสาว ชาวบ้านที่มาร่วมแสดงความยินดีเข้ามาผูกข้อไม้ข้อมือมอบเงินพร้อมคำอวยพร เมื่อสิ้นสุดพิธีการก็เป็นการร่วมรับประทานอาหารในงานเลี้ยงย่อมๆ พร้อมเสียงเพลงเพิ่มความสนุกสนานยิ่งขึ้น

งานเล็กๆเรียบง่ายแต่กว่าจะเลิกลาก็ใช้เวลาปาเข้าไปใกล้เย็นย่ำ

ยัยนิ่มเก็บเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วใช่ไหมเป็นอรวรรณที่สอบถามเจ้าสาวของวันนี้

นิ่มเก็บเสร็จแล้วล่ะอร” นีรดาดีใจที่น้องสาวต่างสายเลือดยอมมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้

อืม ตกลงแกจะไปกินอยู่กับไอ้หน้าบากนั่นจริงๆเหรอนิ่ม คิดดูดีๆนะ ยังทันนะโว้ย”

ไม่ทันแล้วล่ะครับ นิ่มกับพี่เราแต่งงานกันแล้วก็ต้องอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต” จอมทัพเข้ามาทันได้ยินประโยคแย่ๆจากปากคนสวยของไร่ส้มเมื่อสักครู่พอดี

หน๋อยย กล้าพูดนะไอ้หน้าบาก”พูดกับว่าตัวเองวิเศษวิโสมาจากไหน

ถึงอย่างไรพี่ก็ถือว่าเป็นพี่เขย อรควรเรียกพี่ให้ดีๆหน่อยนะครับ”

ทำไม แกมีปัญหาอะไร คนเขาเรียกไอ้หน้าบากกันทั้งไร่...เพราะอะไรรู้มั้ย เพราะแกมันหน้าบากจริงๆไงล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่าอรวรรณหัวเราะไอ้ตัวตลกคนนี้เหลือเกิน แต่มันก็มีบุญอยู่นะ เพราะคุณคุณากรช่วยเหลือจนได้แต่งงานกับนีรดานับว่าไม่ธรรมดาจริงๆ แต่สำหรับเธอคงยาก...ให้พูดดีๆด้วยนะเหรอฝันไปเถอะย่ะ

งั้นเหรอ คงจะจริงอย่างที่อรว่านั้นแหละ นิ่มครับไหนกระเป๋าล่ะพี่จะช่วยถือไปบ้านของเรา” สายตากึ่งๆดูถูกหันไปมองเพื่อนเจ้าสาวในวันนี้ ก่อนที่เสียงนุ่มจะหันไปคุยกับคนของตน

อรวรรณเองได้เห็นสายตายิ้มเยาะของมันที่มองมายังเธอแล้วรู้สึกคุ้นเคยยังไงก็ไม่รู้ แล้วเสียงทุ้มนุ่มเมื่อกี้นี้อีก...เหมือนเธอเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

 


สองหนุ่มสาวเดินจับจูงไปตามเส้นทางเล็กๆ ข้างทางเต็มไปด้วยดอกไม้ป่า ต้นไม้น้อยใหญ่ทำให้บรรยากาศร่มรื่นมากยิ่งขึ้น

ตกลงน้าอิงอรเป็นแม่เลี้ยงของนิ่มเหรอ แล้วอรก็เป็นลูกติดไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันกับนิ่ม” เขาเพิ่งจะเข้าใจความสัมพันธ์ของครอบครัวนี้ชัดเจนก็วันนี้นี่เอง

ใช่ค่ะ น้าอรมีลูกติด พ่อของนิ่มก็เป็นพ่อม่ายลูกติดก่อนที่ทั้งสองจะแต่งงานกัน”

แล้วตอนนี้พ่อแม่จริงๆของนิ่มล่ะครับอยู่ไหน” เขาอยากรู้เรื่องราวของเธอทุกเรื่อง

พ่อเล่าว่าแม่เสียตั้งแต่นิ่มเกิดแล้วค่ะ แล้วพ่อก็เลี้ยงนิ่มมาคนเดียวจนนิ่มอายุได้ 3 ขวบ พ่อเลยตัดสินใจแต่งงานกับน้าอิงเพราะน้าอิงก็มีลูกอยู่ในวัยเดียวกัน น้าอิงจะได้เลี้ยงดูนิ่มและนิ่มจะได้มีเพื่อนด้วย” ทุกอย่างที่พ่อทำ...เธอรับรู้ได้ตลอด พ่อทำทุกอย่างเพื่อเธอเเทบทั้งสิ้น

ฟังๆดู เหมือนพ่อจะรักนิ่มมากเลยนะครับ” เป็นครอบครัวที่อบอุ่นจริงๆ

ค่ะ แล้วนิ่มก็รักพ่อที่สุด ถึงแม้วันนี้พ่อจะไม่อยู่แล้วก็ตาม” ใบหน้าหวานแหงนมองขึ้นไปบนฟ้า ทุกครั้งที่เธอคิดถึงท่านเธอมักจะทำแบบนี้เสมอ

ยังอยู่สิ” ชายหนุ่มเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ

อยู่ในใจของนิ่มไงและต่อไปนี้จะมีพี่อีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆนิ่ม...ไม่ห่างไปไหน” ริมฝีปากหนาพรมจูบหน้าผากแผ่วเบา

เขาจะเป็นคนดูแลและปกป้องเธอนับตั้งแต่บัดนี้และตลอดไป

 

ข้าวของไม่กี่ชิ้น เสื้อผ้าไม่กี่ตัวถูกจัดเก็บเป็นระเบียบเรียบร้อย จอมทัพกลับเข้ามาด้วยผ้าขนหนูผืนเดียว หยดน้ำยังเกาะไปทั่วผิวกาย

ว้ายยย” คนตกใจร้องเสียงหลง อยู่ๆก็เดินเข้ามา ทั้งๆที่เเต่งตัวยังไม่เรียบร้อย

หึ หึ ไปอาบน้ำแล้วมาพักผ่อนเถอะนิ่ม เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว” พูดเพราะความห่วงใยในใจ

ขะ ค่ะ” คนตัวเล็กๆทำตัวลีบๆก่อนเดินเลี่ยงออกไป จอมทัพยิ้มอย่างชอบใจให้กับความเคอะเขิน ใสซื่อ น่ารักของเมียของเขา

น่ารักจัง!”

 

นีรดาเดินกลับเข้ามาในกระท่อมในชุดใหม่ สายตามองไปยังชายหนุ่มที่นอนหลับพริ้มบนเบาะเล็ก ติดกับที่นอนหนา เธอเก็บข้าวของก่อนขึ้นไปนอนยังตำแหน่งที่เขาเว้นว่างเอาไว้ เพียงไม่นานก็หลับตามอีกคนไปในที่สุด

จอมทัพเปิดเปลือกตาในความมืด พลิกตัวตะแคงข้าง จ้องมองเรือนร่างยั่วยวนอย่างไม่วางตา

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ...คาสโนว่าตัวท๊อปอย่างเขาจะทำเพียงจ้องมองภรรยา...ในคืนเข้าหอของตัวเองแท้ๆ

เขาอาย...อย่างที่ไม่เคยเกิดกับใครมาก่อน

มึงมันบ้าไปแล้วไอ้จอม

 

สามีภรรยาคู่ใหม่เดินออกจากบ้านมาทำงานพร้อมกัน เรียกสายตาทั้งอิจฉาทั้งชื่นชมจากเพื่อนร่วมงานทุกคู่ แต่ข่าวใหญ่วันนี้คนงานทุกคนกลับหันเหไปในหัวเรื่องของรองผู้จัดการไร่อย่างวิทยาแทน

เห็นว่าไปมีเรื่องชกต่อยกับพวกอันตพาลในเมือง” คนแรกเปิดประเด็นพูดไปพลางคัดสรรผลผลิตของไร่ไป

ดูท่าคงจะเป็นเรื่องผู้หญิงแน่ๆ” อีกคนเสริมทัพ

พี่พูดถึงใครกันครับคนสอดรู้ทุกเรื่องอย่างไอ้จอมหน้าบากมีหรือจะพลาดเรื่องแบบนี้

ก็คุณวิทไง หน้านี้บวมเป่งผ้าพันรอบตัว แขนซ้ายก็เข้าเผือก ท่าจะโดนรุมมาแหง่ๆ เห็นแล้วเจ็บแทนเลยว่ะ” ผลส้มใหญ่แหลกคามือของจอมทัพ ยังไงเรื่องนี้เขาต้องตอบแทนมันให้สาสม คนพรรค์นี้ไม่สมควรจะมีสิทธิ์เหยียบไร่ของเขาเลยด้วยซ้ำ...รอหน่อยเถอะ! อีกไม่นานหรอกมึง...ไอ้วิท

ไอ้จอม คุณวิทสั่งให้มึงไปเก็บส้มไร่ 8 ให้เสร็จภายในวันนี้นะ” คนรับคำสั่งมาถึงก็สั่งลูกเดียว จอมทัพหันไปมองซอมบี้ ผีดิบผ้าก๊อช ผ้าพันแผลที่ห่อตัวนั่งอยู่บนเก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่ด้วยความเจ็บใจ ...มันจงใจหาเรื่องเขาอีกแล้ว สวนส้มไร่ 8 เป็นโซนท้ายไร่มีความชันของเนินสูงเนื่องจากติดภูเขา คนงานจะโอดโอยที่สุดหากวันใดพื้นที่ส่วนนี้เป็นเวรรับผิดชอบของตัวเอง นีรดาที่นั่งอยู่ใกล้เตรียมลุกขึ้นพร้อมสวมหมวกด้วย

นิ่ม” จอมทัพมองหญิงสาวที่เตรียมความพร้อมอยู่ข้างกายก็รับรู้ได้ทันที...เวลาหญิงสาวตั้งใจจะทำสิ่งใด สายตาคู่นั้นของเธอแน่แน่วเหลือเกิน

คะ?” แต่สาวเจ้าไม่รู้หรอกว่าเขาเรียกชื่อเธอทำไม

คัดส้มที่นี่เถอะ พี่ไปเก็บคนเดียวได้” ทั้งร้อน ทั้งแดดกลัวมันจะหนักเกินไปสำหรับเมียตัวเล็กของเขา

นิ่มไปช่วยพี่จอมดีกว่าค่ะ จะได้เสร็จเร็วๆ” คนสวยมีน้ำใจกล่าว

อืม” หากเธอยืนยันอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากเซ้าซี้ นีรดาอยู่ในสายตาเขาตลอดเวลาก็ดีเหมือนกัน...ต้องยอมรับว่าเขายังไม่ไว้ใจไอ้รองผู้จัดการไร่ตัวแสบนั้นด้วย

อากาศร้อนแต่กลับรู้สึกเย็น

เหนื่อย แต่เหมือนไม่เหนื่อย จอมทัพไม่รู้มาก่อนว่าปรากฏการณ์เหลือเชื่อแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเขาเอง  หนุ่มหน้าบากสะพายตะกร้าสาน เดินเคียงคู่กันเก็บผลส้มข้างกายเขามีหญิงสาวตัวหอม

เขามีความสุขมากมายจริงๆ มีความสุขมากกว่าการเที่ยวเตร่ ไปสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนเสียอีก

เหนื่อยหรือเปล่าครับผ้าเช็ดหน้าสีขาวถูกนำออกมาซับเหงื่อให้หญิงข้างกาย ใบหน้า แก้มแดงๆน่าหอมน่าสัมผัส ไม่รู้เพราะฤทธิ์แดดหรือเธอจะเขินอายเขาบ้างหรือเปล่าน่า

ยังไม่เหนื่อยเลยค่ะ” นีรดาตอบตามความเป็นจริง แม้จะเก็บมาตลอดวันจนเกือบเลิกงาน แต่ตะกร้าส้มของเธอไม่เคยหนักเลย สามีหนุ่มใจดีรับเอาไปใส่ตะกร้าใบโตของเขาแทบทั้งหมด

เหลืออีกแค่นิดเดียวเรารีบเก็บกันเถอะครับ จะได้กลับบ้านไปพักผ่อน” แล้วสามีหนุ่มก็ช่วยเมียสาวไปตลอดเส้นทาง ผลส้มที่เก็บง่ายเป็นหน้าที่ของเธอ ผลที่อยู่สูงหรืออยู่ลึกในการเข้าถึงนั้นเป็นหน้าที่ของเขาทั้งหมด

 

ทำงานตากแดดมาทั้งวันพอได้อาบน้ำแล้วมันสดชื่นจริงๆ จอมทัพพร้อมผ้าขนหนูผืนเดียวเช่นเคยเดินกลับเข้ามาในกระท่อม สายตาจ้องมองตัวเล็กของเขากำลังสารวนทำอะไรบางอย่างอยู่

พี่จอมเข้าไปแต่งตัวให้เรียบร้อยค่ะ แล้วออกมาทานข้าวกัน” นีรดาเริ่มชินกับพวกชอบโชว์บ้างแล้ว แผงกล้ามหน้าอกใหญ่โต ผิวขาวเนียน มีซิกเเพคด้วย ถ้าหากไม่นับใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ สามีในนามของเธอคงหล่อกว่าพวกดาราในทีวีเสียอีก

ครับ” ขานรับเสียงใสแจ๋ว 1 นาทีต่อมาจอมทัพหน้าบากก็ออกมานั่งริมระเบียงพร้อมหน้าพร้อมตาภรรยาคนสวย

เอ๋ นี่มันเหมือนกับข้าวที่โรงครัวเมื่อตอนกลางวันเลยนี่” ผัดเผ็ดถั่วฝักยาวที่หาหมูแทบไม่เจอกับพะโล้หมูที่มีแต่เต้าหู้กับน้ำ

ใช่ค่ะ น้าอิงตักมาให้นิ่มเอง” ใบหน้าหวานมีแต่รอยยิ้ม

อย่าบอกนะว่า ทุกวันตอนเย็น...” ไม่อยากจะคิดว่าแต่ละมื้ออาหารของนีรดาเป็นเช่นไร

ใช่ค่ะ น้าอิงขนกับข้าวกลับบ้านทุกวันแต่นิ่มว่าดีน่ะ ประหยัดดี” เธอตั้งใจจะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ อยากหาเงินไปคืนคุณคุณากรโดยเร็ว เงินสินสอดตั้ง 200,000 บาทไม่รู้อีกกี่ปีถึงจะหมดหนี้

ไม่ดีหรอก พี่ว่าเราไปทานข้าวในเมืองกันดีกว่านิ่ม” เลิก เลิก...เมียของจอมทัพนะจะให้มาทานข้าวเหลือแกงเหลือได้อย่างไรกันเล่าให้ใครฟัง จะมีใครเชื่อเขาบ้าง

ในเมืองเหรอคะ แต่เราไม่มีรถนี่คะพี่จอม” รถประจำทางตอน 6 โมงเย็นแบบนี้ก็ไม่เหลือแล้ว แล้วตัวอำเภอห่างออกไปตั้งเกือบ 10 โลจะไปยังไงกัน

เออ จริงสิ” ปกติคุณากรมารับเขาถึงที่ แต่หากให้มันมารับเหมือนเดิมอีก...นีรดาอาจสงสัยเอาได้

พี่ว่าพี่จะซื้อรถสักคันดีกว่า ไปไหนมาไหนจะได้สะดวก”

จริงเหรอคะ ก็ดีเหมือนกัน นิ่มก็ขับรถได้ พ่อสอนให้ขับตอนอยู่ ม.4 อืม...นิ่มว่าเราซื้อมือสองสักคันก็พอ ราคาไม่ถึงหมื่นน่าจะไหวอยู่” เงินเดือนของเธอและเขารวมกัน รถราคา 8-9 พันผ่อนสัก 3 เดือนเห็นจะไม่หนักจนเกินไป

ราคาไม่ถึงหมื่นเหรอ…?” จอมทัพกลืนน้ำลายลงคอ อย่าบอกนะว่านีรดากำลังตีความหมายถึงรถมอเตอร์ไซต์มือสองนะ โธ่เอ๊ย! ไอ้จอม คนงานจนๆอย่างมึงอยากจะถอยอีโคร์คาร์ป้ายแดงพาเมียไปกินข้าว...ยังไม่มีปัญหาเลย

ชีวิตหนอชีวิต...เขาจะเริ่มบอกความจริงทั้งหมดยังไงดีเนี่ย เพราะสักวันเรื่องมันต้องถูกเปิดเผย จะอยู่เป็นไอ้จอมหน้าบากคนงานสวนส้มได้มากสุดแค่ 3 เดือนเท่านั้น

ครับๆ มอเตอร์ไซต์สักคันนะ” จอมทัพตักข้าวเข้าปากยิ้มแห้งๆ มอเตอร์ไซค์ก็ได้แต่ต้องเป็นมือใหม่เท่านั้น จะขับพาเมียสาวไปซิ่งทั้งทีเครื่ิองต้องเเรง เเซงทุกคัน

นีรดาล้างจาน เก็บกวาดทุกอย่างโดยมีลูกมือช่วยไม่ห่าง

ทำงานมาทั้งวันแล้ว ยังต้องทำงานที่บ้านอีกเหรอ” ชายหนุ่มบ่นไปอย่างนั่นแหละ

พี่จอมไปพักเถอะค่ะ เหลือนิดเดียวแล้วนิ่มจัดการต่อเอง” เธอตีความหมายคำพูดนั้นไปอีกแบบ

ไม่ใช่นะ ไม่ใช่อย่างนั้น พี่แค่อยากให้นิ่มพักบ้าง เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” ใจแป้วลง...บอกไม่ถูกเลย

ไม่เหนื่อยเลยค่ะ งานเล็กๆน้อยๆเอง พี่จอมขึ้นไปพักผ่อนเถอะค่ะ ที่เหลือนิ่มทำได้จริงๆ” ก็มันหน้าที่ของเธอนี่นา เมื่อก่อนดูแลบิดามารดา ตอนนี้มีครอบครัวแล้วก็ต้องดูแลสามีในสถานะภรรยาที่ดีด้วย จอมทัพเชื่อฟังเเต่โดยดี ใจห่อเหี่ยวเมื่อสักครู่พองโตกลับมาเหมือนเดิม...เธอทำให้เขาสัมผัสถึงความห่วงใย ความจริงใจภายในได้

การที่ได้นีรดาคนนี้มาเป็นภรรยา...มึงโชคดีเป็นบ้าเลยไอ้จอม

 

เกือบ 2 ทุ่ม ทุกอย่างถูกจัดการเสร็จสรรพ นีรดาทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนหนานุ่มเช่นเดิม โดยชายหนุ่มแยกไปนอนเบาะด้านข้าง

นิ่ม”

ขา เอ่ออ” คนข้างกายขยับมาประชิดตัวอย่างกระทันหันนีรดาอดตกใจไม่ได้

พี่เเค่อยากนอนกอดนิ่ม”

“...” เห็นนีรดาตาโตเท่าไข่ห่าน จอมทัพจึงรีบอธิบายต่อพัลวัน

พี่แค่กอด เออ ...กอดอย่างเดียว ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้นเลยนะ แต่ถ้านิ่มไม่อนุญาตก็ไม่เป็นไรครับ” หน้าตาชายหนุ่มตอนนี้เศร้าเหมือนเด็กไม่ได้กินขนม

พี่จอม...” แก้มสาวร้อนผ่าวด้วยความอาย ใบหน้าแดงลามไปถึงกกหู จอมทัพกลับมามีใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสเพราะเข้าใจอาการของสาวเจ้าแล้ว

เธอไม่ได้ปฏิเสธเขาสินะ

ชายหนุ่มค่อยๆวางมือบนเอวเล็กคอด ดึงร่างยั่วยวนนุ่มนิ่มมาชิดแนบอก นีรดาเกร็งตัวเล็กน้อยในช่วงแรก แต่พอผ่านไปสักพักเมื่อสัมผัสกับความอุ่นซ่านของสามีก็ปล่อยตัวตามสบายมากขึ้น ไม่ถึง 5 นาทีเธอก็หลับสนิทอย่างสุขใจ

ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าตัวเล็กของเขาเข้าสู่ห่วงนิทราไปแล้ว จอมทัพกระชับร่างแน่งน้อยแน่นกว่าเดิม ริมฝีปากประกบแก้มนวลอย่างเผลอไผล เขาจะขจัดความอายที่มีต่อภรรยาในอ้อมกอดไปทีละเล็ก ทีละน้อย

รอวันเวลาสุขงอม...ถึงวันนั้นเมื่อไหร่เขาจะตักตวงความหอมหวานทบต้นทบดอกให้หน่ำใจเลยทีเดียว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha