เมียบ้านไร่

โดย: Lantana-Pakakrong



ตอนที่ 4 : ข้าวใหม่ปลามัน NC


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

     กลิ่นกายหอม รอคอยจมูกของเขาเข้าไปดอมดม

อ่าส์” เขาคงทนต่อความเย้ายวนชวนลุ่มหลงนี้ไม่ได้อีกต่อไป

อื้อออ” นีรดาลืมตาตื่นโพร่ง สองตาสบประสานในความสลัวๆ ภายใต้แสงจันทร์นวลสว่าง

นิ่มจ๋า พี่ขอนะ” รอยยิ้มของเธอเอียงอาย ไม่ปฏิเสธ มือสั่นเทาจึงยื่นไปเเกะกระดุมเม็ดแรก ความงามค่อยๆเปิดเปือยออกมาให้เห็น ก่อนมันชัดเจนเต็มสองตา

เธอสวยเหลือเกิน สวยที่สุดแล้ว!

บัดนี้มือสากรีบเร่งปลดอาภรณ์ส่วนล่าง ก่อนวกมาจัดการของตัวเองอย่างไม่ค่อยแยแส ริมฝีปากหนาเริ่มพรมจูบจากแก้มนวลใสสีเเดงเรื่อเป็นอันดับแรก

หอม!

เคลื่อนตัวประทับจูบริมฝีปากอวบอิ่ม มันเหมือนมีอำนาจแม่เหล็กต่างขั้วที่ถูกดึงดูดเข้าหากันตลอดเวลา

อื้อ” สุดยอด...มันหอมหวานมากกว่าจินตนาการของเขาเป็นไหนๆ นีรดาจะรู้ตัวหรือเปล่าว่าเขาคลั่งเธอจนเข้ากระแสเลือด เข้ากระดูกดำ เต็มแน่นทั้งสี่ห้องหัวใจ

อ่าส์” จูบดูดดื่มมาราธอนจนเขาต้องปล่อยให้เธอสูดอากาศหายใจบ้าง ก่อนจะหวนกลับควานหาความหอมหวานนั่นอีกหลายครั้งอย่างไม่รู้อิ่ม สองมือแปะปะ สารวนลูบไล่ส่วนเว้าส่วนโค้งชั้นเยี่ยม สิ่งที่ฟ้าประทานมาให้เธอ แต่ต่อไปนี้มันถูกเปลี่ยนมือส่งต่อให้เขา เพื่อเป็นของเขาเพียงคนเดียว

อ่าส์ อื้ออ” ร่างยั่วยวนส่ายสับอย่างรัญจวน แต่เขาไม่อาทรใดใด เฟ้น ฟ้อน ลูบคลำสองเต้าใหญ่โอฬารต่อไปไม่หยุด จอมทัพพรมจูบไปทั่วเหนือจรดใต้ หลงเหลือไว้เพียงจุดเดียว จุดเร้าที่งดงามกว่าสตรีนางใดในใต้หล้า

อูยส์ หอมอีกแล้ว พี่ขอเลียหน่อยนะคนดี” จอมทัพสัมผัสกับกุหลาบงามดอกแรกในชีวิต หญิงอื่นเขาไม่เคยคิดจะสนใจ แต่สำหรับนีรดาคนนี้เขาตั้งใจและเต็มใจปรนเปรอเป็นที่สุด

แพล๊บ เเพล็บ จมูกโด่ง ลิ้นร้อน นิ้วร้ายสามประสานเป็นหนึ่งเดียว นั่นคือมอบความสุขให้แก่เธอเเละสร้างความสำราญให้ตัวเขา น้ำหวานล้ำค่าราวน้ำทิพย์วิเศษจากสรวงสวรรค์ชั้นฟ้า จอมทัพดื่มกินยาวนานจนหน่ำอุรา

อื้อออ” เสียงครางหวานกลับมาอีกแล้ว

นิ่มจ๋า พี่ไม่ไหวอีกแล้วคนดี” คนหูอื้อตาลาย แต่แววตานั้นคลับคล้ายคลับคลาจะมองเห็นแววตาชวนเชิญจากเธออยู่ร่ำไร

ลำกายชักเข้าชักออกอยู่ไม่กี่ครั้ง ก็จ่อประชิดกลีบดอกสาวสวยที่เต้นจังหวะตุบตอดเชื้อเชิญ

โอ้วววววว แน่นเหลือเกินนิ่มจ๋า นิ่มของพี่” ความสุขที่สุดของชีวิตบังเกิดทันทีที่เขาล่วงล้ำเข้ามาสุดในกายสาว เเน่น รัดตึง อุ่น ซาบซ่านกาย บรรเทิงในห้วงอารมณ์ นีรดาวิเศษไปทุกๆสิ่ง เขาชื่นชอบทุกอย่างในตัวเธอ

เริ่มจากหน้าตา รูปร่าง ตลอดถึงหัวใจที่แสนบริสุทธิ์ดวงนี้ ทุกอย่างถูกสร้างสรรค์มาเพื่อให้เขาเป็นเจ้าของเธออย่างแท้จริง

โอววว อูยส์นิ่มจ๋า พะ พี่พี่ไม่ไหวแล้วที่รัก” กายศอกโหมสะโพกใส่เต็มแรงกำลัง ช้าบ้างเร็วบ้างตามแต่แรงอารมณ์เสน่หาคอยหนุนส่ง ก่อนจะคว้าดวงดาวมาครอบครองไว้สมใจ เมล็ดชาติพันธุ์ภายในปลดปล่อยออกมามหาศาลจนเขารู้สึกชื้นเปียก...?!?!?

ตึง! เเขนน้อยของคนนอนหลับสนิทพลิกกายปัดป่ายมาโดนหน้าอย่างไม่ตั้งใจ จอมทัพปรือตาตื่นในความมืด มองสำรวจเสื้อผ้าเธออยู่ครบติดกาย ส่วนตัวเขาก็ยังคงสภาพเดิมเช่นกัน คิ้วเข้มขมวดเป็นปมและเพื่อที่จะพิสูจน์อะไรบางประการ ฝ่ามือหนาค่อยๆเคลื่อนตัวไปสัมผัสยังส่วนที่ชื้นเเฉะกลางลำกาย

 

ชิบหายแล้ววววว ไอ้จอม

มึงฝันเปียก...เหรอวะเนี่ย!

 


จอมทัพตื่นตั้งแต่ฟ้าไม่ทันสร่าง แล้วมานั่งหัวเสียจัดการซักเสื้อผ้าคราบสกปรกของตนเอง

พี่จอม ทำอะไรเหรอคะนีรดาอยู่ในชุดผ้าถุงอาบน้ำ ใบหน้ายังมีร่องรอยของความงัวเงียเพราะเมื่อคืนที่ผ่านมาเธอนอนหลับสบายมากเป็นพิเศษ รู้สึกอบอุ่นทั้งร่างกาย อบอุ่นไปถึงหัวใจ

กรึบๆ จอมทัพกลืนน้ำลายให้สิ่งที่ล่อตาล่อใจตรงหน้า

เออ...เออพี่ซักผ้าครับ” หนุ่มหน้าบากพยายามควบคุมอารมณ์ เสื้อผ้าที่เปื้อนเมื่อคืน...ทั้งหมดเป็นเพราะเธอคนเดียว แล้วดูสิ! หลอกหลอนกันในฝันยังไม่พอใจ มายืนโชว์เซ็กซี่ยั่วเขาอีก

อึ้ยส์! จับปล้ำเสียเลยดีไหมเนี่ย

เสื้อผ้าเหรอคะ เอ๋ เมื่อวานตอนเย็นนิ่มจำได้ว่าซักหมดแล้วนี่”

เออ...นั่นไงครับ ต่อไปนิ่มไม่ต้องซักเสื้อผ้าให้พี่อีกแล้วนะ เสื้อของพี่เองพี่ซักได้ นิ่มไม่ต้องมาเหนื่อยกับเรื่องนี้หรอก” เถียง แถออกไปข้างๆคูๆ

แค่นี้เองค่ะ นิ่มซักได้เมื่อก่อนก็สักเสื้อผ้าของพ่อเป็นประจำ” จอมทัพแอบน้อยใจอยู่นิดๆกับประโยคที่ได้ยิน เธอชอบเอาเขาไปเปรียบเทียบกับบิดาของเธอยู่เรื่อย

ไอ้ที่นอนกอดตอบเขาเมื่อคืน...คงไม่ได้คิดว่าเขาเป็นพ่อหรอกนะ

ไม่อยากเป็นพ่อโว้ย...อยากเป็นผัว!

นีรดาทำหน้ามุ่ยเธออยากช่วย อยากให้เขามีเวลาพักผ่อนเพิ่มมากขึ้นแท้ๆ แต่ดันทำให้เขาไม่พอใจเสียนี่ พิลึกจริงๆ...หญิงสาวค้อนขวับอย่างเคืองเล็กน้อย ก้าวดุ่มๆไปยังเพิงกั้นห้องน้ำ

จอมทัพแอบขำกับท่าทางแง่งอนที่เธอแสดงออกมาเมื่อสักครู่

หึหึ เมียเราน่ารักจัง” ก้มหน้าก้มตาซักผ้าต่อไปอย่างอารมณ์ดีและผ่านไปไม่นานก็รู้สึกอารมณ์ดีเพิ่มอีก เมื่อเขานั้นได้ยินเสียงเมียตัวเล็กอาบน้ำเสียงดังซู่ซ่าใกล้ๆ

 


แปดโมงเช้าสองสามีภรรยาเดินจับจูงกันไปทำงานตามปกติ จอมทัพยังคงทำงานอย่างขยันขันแข็งไปพร้อมกับการสืบเรื่องโน้นเรื่องนี้ดังเช่นทุกวัน

เอาๆ ทุกคนฟังทางนี้นะ ทางอำเภอเขาแจ้งมาว่าอีกไม่มีกี่วันพายุใหญ่จะเข้า เพราะฉะนั้นวันสองวันนี้เราต้องเร่งเก็บผลผลิตออกมาให้ได้มากที่สุด พวกผู้หญิงให้ทำการคัดส้มอยู่ที่โรงเรือน ส่วนผู้ชายทั้งหมดให้แบ่งออกเป็นกลุ่มๆ ไปเก็บผลผลิตในแต่ละพื้นที่ เอาะ แล้วก็ฉันของแรงงานชายสัก 2-3 คน ไปช่วยขนเฟอร์นิเจอร์ใหม่ที่บ้านของเจ้านายหน่อย” นายวินัยกล่าวจบก็เร่งให้หัวหน้าคนงานจัดสรรปันส่วน ช่วงหน้ามรสุมหากไม่จัดการปัญหาให้ดี...อาจส่งผลถึงกำไรของทางไร่

เจ้านายใหม่อาจไม่ปลื้ม

ประสิทธ์กับศักดิ์ไปเก็บไร่ 7 ก็แล้วกัน ส่วนมึงไอ้จอมหน้าบากไปเก็บโซน 8” วิทยาแบ่งหน้าที่ให้คนงานแต่ละคน

แต่เมื่อวานผมเก็บไร่ 8 แล้วนะครับ วันนี้จะให้ผมเก็บเหมือนเดิมอีกเหรอครับคุณวิท ที่สำคัญเก็บคนเดียวด้วย” จอมทัพประท้วง แบบนี้ไม่ได้สิ...จงใจแกล้งกันเกินไปแล้ว

แล้วมึงมีปัญหาเหรอไอ้หน้าบาก

มีสิ” เสียงของคุณากร ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้ามาใกล้

คุณวินัยครับ พื้นที่แต่ละโซนถ้าผมจำไม่ผิดทุกคนต้องสลับหมุนเวียนกันเก็บถูกต้องไหมครับเขาเลือกที่จะย้อนไปยังผู้จัดการไร่

ครับคุณกร ระเบียบปฎิบัติมันเป็นอย่างนั้น” วินัยหน้าเสีย วิทยาเองก็ไม่พอใจด้วยเช่นกันที่โดนหักหน้ากลางวงประชุม

แล้วแต่ละพื้นที่ต้องใช้คนงานกี่คนครับ”

โดนปกติแล้วก็พื้นที่ละ 2 คนครับแต่ถ้าเป็นโซน 8 บางครั้งอาจต้องใช้ถึง 3 คน”

ได้ยินแล้วนะครับคุณวิทยา ถ้าอย่างไงผมขอตัวนายจอมเข้าไปช่วยขนของที่บ้านหลังใหญ่ก็แล้วกันนะ ไปนายจอมตามฉันมา” คุณากรแอบยิ้มให้เพื่อนสนิทอย่างสะใจ

 

“เหม่ง หน้ามันหดเหลือสองนิ้วเลยว่ะ เป็นไรบ้างว่ะมึงสืบได้ถึงไหนแล้ว” จอมทัพถาม

ยังไม่มีอะไรผิดปกติเลยว ดูๆไปคุณวินัยก็บริหารจัดการไร่ได้เก่งเหมือนกันนะโว้ย” คุณากรตอบตามที่ได้สัมผัสมา

อืม คนงานก็เคารพผู้จัดการไร่คนนี้มากเหมือนกัน แล้วทำไมเจ้าของคนเก่าถึงเจ๊งไม่เป็นท่าว่ะ กูยังสงสัยเรื่องนี้ไม่หาย” มันต้องมีสิ ช่องโหว้ ความลับที่ยังมองไม่เห็นนะ

ไม่ธรรมดาเลยครับคุณเจ้านาย” คุณากรชื่นชมผสมคำเเซวด้วยในตัว

อะไรของมึงไอ้กร”

เป็นการเป็นงานเหมือนกันนี่หว่า กูนึกว่าจะติดเมียจนเสียงานเสียการไปเสียแล้ว สองวันแล้วนะกูเข้าถึงตัวมึงยากชิบหาย” เพื่อนแหม่งเล่นตามสาวเจ้าเหมือนเงาตามตัวเสีย

กูแยกแยะออกน่า มึงก็... เออจริงสิ กูจะซื้อมอไชต์สักคัน เย็นนี้ให้เขามาส่งให้หน่อยนะเพื่อนนะ” คนแยกแยะเรื่องงานได้ออกคำสั่ง

มึงเนี่ยนะขับมอไชต์” เหลือเชื่อ! อะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับจอมทัพ มาทำภารกิจที่ไร่แสงฝางครั้งนี้สามารถเกิดขึ้นได้หมด

ทำหน้าโอป้าเกาหลีให้กลายเป็นหน้าผี หน้าบาก

ปลอมตัวเป็นคนงานทำงานตากฝนตากแดด

ขี่มอเตอร์ไซค์...พาเมียสาวไปแว้นซ์

หนักสุดเห็นจะเป็นเรื่องนั้น...แต่งงานกำมะลอกับหญิงสาวชาวไร่ธรรมดา

สาธุ ขอให้พอแค่นี้เถอะ ถ้ามากไปกว่านี้เห็นทีไอ้กรคนนี้คงจะไม่มีหน้ากลับไปพบคุณท่านกับคุณหญิงทั้งสองอย่างแน่นอน

 

หลังเลิกงานจอมทัพและนีรดาจับจูงกันกลับบ้านพร้อมกับข้าวเช่นเดิม

น้าอิงตักมาให้อีกแล้วเหรอนิ่ม”

ค่ะ พี่จอม” นอกจากไม่รู้สึกเบื่อกับกับข้าวสุดแสนธรรมดา เมียของเขายังหน้าแช่มชื่นเหมือนมีความสุขอีกด้วย

วันนี้เราไปกินข้าวในเมืองกันเถอะนะ” เขาสงสารทั้งเมียและตัวเอง

พี่จอม ลืมไปแล้วเหรอคะว่าเราไม่มีรถ”

ใครบอกล่ะ ดูโน้นสิ!” จอมทัพบุ้ยปากไปยังมอเตอร์ไซค์คันใหญ่รุ่นใหม่ล่าสุด นีรดามองตามไปก่อนสายตาจะเบิกกว้าง

นี่มัน...”

รถของนิ่มไง” เขาพูดถูกแล้วจักรยานยนต์คันนี้เป็นทรัพย์สินของนีรดา

รถของนิ่มจริงๆเหรอคะแววตาของเธอยินดีเพียงครู่เดียวก่อนค่อยๆหม่นลง

อ้าว ทำไมล่ะนิ่ม ไม่ชอบเหรอ หรือไม่ชอบสีนี้” เอาแล้วไง...อยากกลับไปต่อว่าไอ้เพื่อนโง่เสียหน่อย ผู้หญิงคงไม่ชอบรถคันสีดำแบบนี้...ทำไมคุณากรไม่ซื้อคันสีชมพูมาว่ะ...ทั้งๆที่เขาย้ำหนักย้ำหนาว่าจะซื้อเป็นของขวัญชิ้นแรกให้เธอ

เปล่าหรอกค่ะ นิ่มชอบ แต่ว่ามันคงเเพงมาก” คงเป็นหลักแสน...คนงานเงินเดือนเเค่ 8,000 กว่าบาทจะมีปัญหาซื้อผ่อนได้อย่างไง

อ๋อ เรื่องนี้พี่รับผิดชอบเอง นิ่มไม่ต้องกังวลนะ” เศษเงินด้วยซ้ำ เงินแสนสำหรับเขาบางวันหมดภายในพริบตาเดียว จอมทัพเลือกตอบส่งๆเพื่อไม่ให้หญิงสาวสงสัย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่รู้เลยว่าขจัดความกังวลไปจากใจของนีรดาไม่ได้

แต่พี่จอม เเค่รถมือสอง...” ยังไม่ทันพูดอะไรเขาก็ขึ้นคร่อมพร้อมสตาร์ทรถเสียแล้ว

ปรึ้น ปรึ้น

ขึ้นมาสินิ่ม เบาะนุ่มมากเลยนะ” จอมทัพเบี่ยงประเด็น เขาไม่อยากเห็นสีหน้าไม่สบายใจของนีรดา แต่จะไม่ยอมขับรถมือสองด้วยเช่นกัน

ปรึ้น ปรึ้น

เร็วสิครับ” เร่งเร้าจนเธอเเทบคิดหรือเถียงอะไรไม่ได้

ขึ้นค่ะ ขึ้นแล้ว” แล้วคนตัวเล็กก็ขึ้นไปนั่ง...เจ้าเล่ห์เสียจริงนายจอมทัพ

 

รถใหม่เคลื่อนตัวมาจอดหน้าตลาดเย็นในตัวอำเภอ

เราซื้อกลับไปทานที่บ้านนะคะ เหมือนฝนใกล้จะตกแล้ว” เมฆดำอึมครึม อีกไม่นานฝนคงตกหนักมาก

ตามใจนิ่มสิครับ นิ่มอยากกินอะไร เราไปซื้อกันเถอะ”

ปลาเผาได้มั้ยคะ นิ่มอยากกินปลาเผา”

ได้สิ ไปกัน” นี่หรือคือของโปรดของเธอ จอมทัพรีบแมมโมรีเอาไว้ในสมองอันชาญฉลาด

ป้าคะ ตัวเท่าไหร่คะ” นีรดาจ้องเลือกอยู่นานก่อนชี้ไปยังปลาเผาตัวที่เล็กที่สุดในร้าน

ตัวเล็กนั่น 200 จ้ะแม่หนู” แม่ค้าพร้อมคีบใส่กล่อง นีรดารีบเปิดกระเป๋าใบเล็กดูปริมาณเงินของตัวเอง

พอหรือเปล่าหน่อ

นี่ครับป้า” จอมทัพยืนเงินสองร้อยไปให้เจ้าของร้าน แม่ค้าดูจะตกใจนิดหน่อย...ก็รอยแผลใหญ่ออกจะน่ากลัวขนาดนั้น ใครบ้างจะไม่ตกใจ

ขอบคุณค่ะพี่จอม” นีรดาเอ่ยขอบคุณเบาๆ จอมทัพแอบน่อยอีกแล้ว ทำไมต้องขอบคุณเขาด้วยนะ...ในเมื่อเงินผัวก็คือเงินเมีย

อยากได้อะไรอีกหรือเปล่าครับ”

ไม่แล้วค่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว” นีรดามองเมี่ยงปลาในมือเขาเเล้วส่งยิ้ม จอมทัพก็ไม่อยากขัดใจ เขาซื้อน้ำเต้าหู้เพิ่มอีก 2 ถุงแล้วก็เดินทางกลับบ้าน

        เหลืออีกไม่ถึง 1 กิโลเมตรแต่ฝนดันตกมาเสียก่อน จอมทัพบังคับให้คนตัวเล็กหมุดเข้าไปอยู่ในเสื้อคลุมด้านหลังของเขา มือเล็กเกาะเอวเขาไว้แน่น ทำทุกอย่างเพื่อให้เธอโดนฝนน้อยที่สุด

แม้พยายามอย่างถึงที่สุดแต่นีรดาก็เปียกโชกไปหมดทั้งตัว

นิ่มรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเดี๋ยวจะไม่สบาย” จอมทัพเตรียมร่ม ผ้าถุง ผ้าเช็ดตัวให้เธอเสร็จสรรพ

ค่ะ นิ่มจะรีบอาบน่ะ” สาวเจ้ารับคำแต่โดยดี ผ่านไปสัก 15 นาทีก็พร้อมอยู่ในชุดใหม่ ถัดจากนั้นเธอเตรียมกับข้าวที่นำมาจากโรงครัวของไร่คู่กับปลาเผาระหว่างรอให้ชายหนุ่มอาบน้ำเเต่งตัว

แย่จังเลยเนอะ ที่ฝนตกลงมาเสียก่อน ดูท่าคงไม่หยุดตกง่ายๆด้วยสิ” หรือว่าพายุที่คุณวินัยแจ้งเมื่อเช้าจะมาก่อนกำหนด จอมทัพในชุดผ้าขนหนูผืนเดียวสวมไว้หมิ่นแหม่เช่นเคยบ่นกระเซาะกระเซะไปพลาง เช็ดผมไปพลาง

ทานข้าวกันดีกว่านิ่มจ๋า” เขานั่งลงมันทั้งอย่างนั้น ไม่คิดจะใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย

ค่ะ” นีรดารีบก้มหน้างุด หน้าแดงหูแดงไปหมด ไม่แน่ชัดว่ามันเกิดจากเสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยเรียกเธอว่า นิ่มจ๋า หรือเป็นเพราะว่ากล้ามเนื้อหน้าท้องขาวๆ มีล่อนสวยงามเรียงตัวตรงหน้ากันแน่

นิ่มชอบกินปลาเผาเหรอ จริงๆพี่ก็ชอบเหมือนกันนะ” จอมทัพชวนคุย เมนูปลาหลายอย่างที่เขาชื่นชอบ ปลาเผา ปลาทอด ปลานึ่งหรือแม้กระทั่งปลาดิบ ถ้ามีโอกาสเขาจะพาเธอไปยังร้านโปรดย่านสาธร...คิดว่านีรดาต้องชอบแน่ๆ

ชอบค่ะ พ่อของนิ่มก็ชอบ” จอมทัพได้ฟังอยากจะแอบเคือง เอาเขาไปเปรียบกับพ่อตัวเองอีกแล้ว แต่ก็เคืองไม่ลงเพราะใบหน้าเธอนั้นมีความสุขในทุกครั้งเมื่อพูดถึงบิดาผู้จากไป

ถ้าอย่างนั้นวันหลัง เราไปทานกันบ่อยๆนะ” จอมทัพพยายามเอาอกเอาใจทุกเรื่อง

ไม่ดีหรอกค่ะ ปลาตัวนึงตั้ง 200 บาทกินบ่อยๆไม่ไหวหรอก” เดือนละครั้งก็หรูแล้ว เธอไม่อยากสุรุ่ยสุหร่ายไปกับของกินพวกนี้

ตอนเย็นพี่เห็นเงินในกระเป๋าของนิ่ม...ทำไม”แววตาของเขามีแต่คำถาม

ทำไมถึงมีน้อยนะเหรอคะนีรดาวางช้อนลง รู้สึกอิ่มตื้อขึ้นมา เรื่องนี้เธอเองก็กังวลเช่นกันอีกหลายวันกว่าจะถึงสิ้นเดือน...ไม่รู้จะไหวหรือเปล่า

ตอนงานแต่งงาน เงินใส่ขันก็มากอยู่นี่ครับ” แบงค์ร้อยแบงค์ห้าร้อยแทบจะทั้งนั้น

น้าอิงเอาไปทั้งหมดค่ะ ค่าอาหาร ค่าเช่าชุด ค่าอื่นๆอีกตั้งมากมาย” นีรดาอ๋อมแอ๋มตอบไปตามจริง เธอเองก็ไม่รู้หรอกว่าที่แม่เลี้ยงพูดจริงทั้งหมดหรือเปล่า...เพราะทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

หืมมม งั้นรอเดี๋ยวนะ” จอมทัพเคลื่อนตัวไปยังกระเป๋าเป้ใบโตของตัวเอง รื้อโน้นค้นนี้ไม่นานก็กลับมาพร้อมเงินจำนวนหนึ่ง

นิ่มเอาเก็บไว้ เผื่ออยากได้อยากซื้ออะไรนะครับ” ธนบัตรสีเทาหลายใบถูกส่งไปให้หญิงสาว

นี่มันเงินทั้งนั้นนี่คะ พี่จอมเอามาจากไหนคนงานธรรมดาแต่กลับมีเงินเป็นฟ้อน

เงินจากไหน ก็เงินของพี่สิครับ ถึงพี่จะเป็นคนงานกระจอกกระจอก แต่พี่ก็มีเงินเก็บเหมือนกันนะ เก็บมาตั้งแต่เด็กๆ มีเยอะกว่าที่นิ่มเห็นอีก” จอมทัพไม่ชอบใจเลย หญิงสาวทำสีหน้าเหมือนไม่ค่อยเชื่อเขา...แต่จะทำยังไงได้ก็เขาสร้างเรื่องทั้งหมดขึ้นมาเอง

หากจะโทษใครในเรื่องนี้...คงไม่พ้นโทษตัวเอง

พี่สาบานว่าไม่ได้ขโมยใครมา เงินนั้นเป็นของพี่จริงๆครับ นิ่มเก็บไว้นะอยากซื้ออะไรก็ซื้อหรือไม่ก็เก็บไว้ติดตัวก็ได้ พี่ยกมันให้นิ่ม” กับนีรดาต้องพูดจากันดีๆ ห้ามใช้ไม้แข็งเด็ดขาด...เห็นเธอเงียบๆแบบนี้ก็แอบมีดื้อซ่อนอยู่เหมือนกันแฮ่ะ

ก็ได้ค่ะ นิ่มจะใช้อย่างประหยัดที่สุด” ในที่สุดเธอก็ยอม เงินทั้งหมดถูกพับเก็บไว้อย่างดีในกระเป๋า ก่อนที่หญิงสาวจะกลับมาตั้งหน้าตั้งตาอร่อยกับปลาเผาตรงหน้าต่อ...จอมทัพแอบขำกับอาการที่แสดงออกมา แต่ไม่กล้าขำออกมาตรงๆ มีหวังคุณเธอได้แจกค้อนวงใหญ่มาให้เขานะสิ

ถ้วยชามถูกเก็บวางไว้ในกะละมังเนื่องจากฝนด้านนอกยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ จอมทัพทิ้งตัวลงนอนอย่างสบายอุรา หนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มจะหย่อนลง สายตาทะเล้นกำลังสำรวจสัดส่วนแสนยั่วยวนของเมียสาว นีรดากำลังเตรียมเสื้อผ้าของเขาและเธอที่จะใส่วันพรุ่งนี้มาแขวนไว้อย่างเรียบร้อย แล้วหลังจากนั้นเหมือนจะจัดเก็บข้าวของอะไรต่อมิอะไรต่อ

นิ่ม มานอนได้แล้ว แฮ่ก แฮ่ก” ในเมื่อข้าวของมันก็เป็นระเบียบอยู่แล้ว เขาไม่ค่อยเข้าใจเลยว่าเธอจะจัดมันอีกทำไม

หืม พี่จอมไม่สบายเหรอคะ” คนตัวเล็กขยับมานั่งข้างๆ ฝ่ามือน้อยแตะคลำบริเวณหน้าผาก

ตัวอุ่นๆนะคะพี่จอม เพราะตากฝนเมื่อกี้แน่เลย” นีรดามุ่ยหน้าเศร้า

นอนเถอะ พี่ไม่ได้เป็นอะไรหรอก” เขานะเหรออยากกอด อยากหอม ตัวอุ่นๆนุ่มนิ่มจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

ไม่ได้นะคะ ทานน้ำทานยากันไว้ดีกว่า” ไม่ทันฟังเสียงทัดทานใดใด เธอรีบจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ

ยาค่ะพี่จอม” ยื่นยาและแก้วน้ำให้เขา แต่เขานะสิมัวแต่จ้องหน้าของเธออยู่ได้

ครับ คุณพยาบาลคนสวย” จอมทัพยิ้มอ่อนให้กับความห่วงใย ใส่ใจของเธอ...หัวใจของเขาเต้นแรงเหลือเกิน ไหนจะความรู้สึกภายในที่อธิบายไม่ถูกนั่นอีก

เขาเป็นอะไรไปนะ

ว้ายยย” ทันทีที่นีรดาล้มตัวลงนอน คนที่อยู่เบาะข้างก็กระโดดโหย่งขึ้นมานอนสวมกอดไว้

ขวัญอ่อนอีกแล้วเหรอ นอนเถอะพี่ง่วงแล้ว” จอมทัพกระชับร่างบางไว้แน่นก่อนหลับตาพริ้มเข้าสู่ห่วงนิทราอย่างง่ายดาย

 

เวลายามค่ำคืนหมุนเดินไปเรื่อยๆ กว่าสี่ชั่วโมงแล้วที่ฝนด้านนอกยังตกไม่หยุด อุณหภูมิและความชื้นทั่วบริเวณลดลงอย่างฉับพลัน ส่งผลโดยตรงถึงชายหนุ่มที่หลับไหลอยู่ในกระท่อมหลังน้อย

อือ อือ หนาว หนาว” เพราะเสียงของคนข้างกาย นีรดาจึงปรือตาขึ้นมาในความมืด ร่างกายของสามีร้อนขึ้นจนเธอสัมผัสได้ โคมไฟหัวเตียงเปิดส่องสว่างเพื่อดูเวลา 23:38

ห้าทุ่มกว่าแล้วเหรอเนี่ย พี่จอมขา ลุกขึ้นทานยาหน่อยนะคะ” เสียงใสปลุกคนที่นอนหลับอยู่ หากเขาได้ทานยาซ้ำไปอีกครั้งพรุ่งนี้เช้าอาจจะอาการดีขึ้น

หืมม” จอมทัพงัวเงีย

ทานยาอีกเม็ดนะคะ พี่จอมตัวร้อน” จอมทัพก้มลงกินยาในมือเล็กแต่โดยดี ทำให้ความหอมของผิวกายเตะฝังติดจมูก

นอนต่อเถอะค่ะ” นีรดากำลังจะเอื้อมตัวไปปิดไฟแต่คนตัวโตกลับรั้งเธอเอาไว้เสียก่อน

อุ้ย ทำไมเหรอคะ” สงสัยจึงเอียงคอถาม และความน่ารัก ความไร้เดียงสาที่เจ้าตัวเผลอแสดงออกมา ทำให้จอมทัพทนไม่ไหวอีกต่อไป

อื้อออ” ลมหายใจหอมกรุ่นถูกช่วงชิงแลกเปลี่ยนกับลมหายใจร้อนของบุรุษ จอมทัพมอบจูบดูดดื่มให้กับเรียวปากแสนนุ่ม หวาน ละมุนละไม เขาเว้นช่วงให้เธอสูดอากาศเข้าไปสลับกับการควานหาความสุขใจในอีกหลายครา

อื้อออ”

นิ่มจ๋า ถ้าพี่ขอนิ่มรังเกียจพี่มั้ยครับ” สายตาของเขาออดอ้อนเว้าวอน เพราะทุกอย่างต้องเกิดขึ้นจากความเต็มใจของเธอ

พี่จอม...” นีรดาปรือตาให้ขยายกว้าง เพราะความวาบหวามเสียวซ่านก่อนหน้าเล่นงานเธอจนมึนงงไปหมด

นิ่มรังเกียจพี่มั้ย พี่มันจน ไม่หล่อ ไม่รวย...”

จุ๊ๆ” นิ้วแตะห้ามริมฝีปาก ส่ายหน้าไปมาเชิงข้ามปรามเข้าไว้

นิ่มแต่งงานกับพี่แล้ว นิ่มก็คือเมียของพี่และนิ่มจะเป็นเมียของพี่จอมคนเดียวตลอดไป อื้อออ” คำพูดของเธอช่างอบอุ่นเหลือเกิน จอมทัพเชื่อทุกๆคำที่ออกมาจากปากแสนหวาน เชื่อสายตาจงรักภักดีของเธอยามมองมาที่เขา

ใช่! เธอคือคนของเขา

และเขาก็คือคนของเธอ

ดวงตาคู่คมจ้องมองหญิงสาวที่หลับตาพริ้มอยู่ใต้ร่าง เธอสวย แม้ไม่ได้สวยบาดใจหรือสวยกว่าใคร แต่เขาไม่สนใจมันอีกแล้ว จิตใจของผู้หญิงคนนี้ต่างหากที่แตกต่างจากผู้หญิงทุกคนที่เคยเจอะเจอมา

เธอใจดีตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอหน้า

พูดจาไพเราะเพาะพริ้งเสนาะหู

เธอไม่สนใจภายนอกของเขาแต่อย่างใด...แน่นอนล่ะเพราะคนอื่นมองว่าเขาเป็นแค่คนงานจนๆ หน้าตาอัปลักษณ์ราวภูตผีปีศาจ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ไม่มีผู้หญิงคนไหนทอดสะพานหาเขาสักครั้ง

เอ่อ! ยกเว้นตอนที่เขาถอดรูปเงาะ เห็นจะมีอรวรรณอยู่คนหนึ่งกระมัง

นีรดา อรวรรณ จริงสิ! พวกเขาเป็นพี่น้องกันแม้คนละสายเลือดก็ตาม

จะมีปัญหาภายหลังหรือเปล่า

พี่จอมขา” เสียงหวานเรียกชื่อเขา

จ๋า อืม” จุมพิตดูดดื่มส่งมอบให้ เขาจะแสดงให้นีรดาเห็นเองว่าเธอแตกต่างจากผู้หญิงที่ผ่านมาของเขาทุกคน เธอเป็นที่หนึ่ง

หนึ่งเดียวในใจ

เสื้อผ้าทั้งสองเปล่าเปือยอย่างเท่าเทียม สองมือลูบไล้ตามสัดส่วนที่ยั่วยวนเขาทุกวันคืน นีรดาตัวจริงสวยกว่าในความฝันเสียอีก สะโพกขาวผ่องกลมกลึง หน้าอกใหญ่ล้นฝ่ามือ มันลงตัวราวกับประติมากรรมชั้นเอก

อ่าส์” ฝ่ามือร้อน ป้วนเปี้ยนสองเต้าทำให้ร่างสาวร้อนรุ่มปั่นปวน เธอหอบใจเข้าออกรุนแรงกว่าปกติเพื่อบรรเทาอาการแปลกประหลาดของร่างกาย

นิ่มจ๋า สวยเหลือเกินคนดี” วงหน้าเคลื่อนต่ำลงสู่ซอกขาขาวเนียน ใจสั่น มือสั่น จนรับรู้ว่ามันไม่ใช่ความฝันเหมือนคืนก่อน

อื้อออ” มือน้อยจับที่นอนบิดไปมาอย่างเสียวซ่าน

อย่าค่ะ ไม่อื้อออ” ปากบอกไม่ แต่ร่างกายขยับให้ปากหนาของเขาแนบชิดเข้าหาดอกไม้สีสวยของตนเอง

สุดยอด แพล็บ แพล็บ” นีรดาทำให้เขาคลั่งจวนเจียนจะบ้า

แจ๊ะ แจ๊ะ นิ้วร้ายสองนิ้วช่วยเปิดนำทาง ชักเข้าออกกลีบกุหลาบรัดแน่นเตรียมความพร้อม

แพล็บ แพล็บ ลิ้นร้อนยังเดินหน้าดูดเลียน้ำหวานของโปรด สิ่งนี้จอมทัพไม่เคยปล่อยผ่าน สิ่งล้ำค่าที่เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม ร่างแน่งน้อยบิดส่ายยั่วยวนจนตอนนี้แก่นกายกลางลำตัวเจ็บปวดรวดร้าวยากจะทนอีกต่อไป

“อื้อออ เจ็บบบ” เพียงจ่อมุดเข้าเล็กน้อย สรีระของหญิงสาวก็ต่อต้านเข้าเสียแล้ว

ครั้งแรกมันจะเจ็บนะครับ” อีกใจเขาอยากจะถอย

ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร นิ่มจะอดทน”

อืมมม คนดีของพี่ อืมม” เขาพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ รอเธอเผลอไผลกว่านี้ค่อยรุกฆาต

กรี๊ดดดดดด อื้อ” ริมฝีปากถูกฉกจูบ ดูดเลียทั่วใบหน้า

อ่าส์ นิ่มจ๋าต่อไปไม่เจ็บแล้วนะ อ่าส์” เขาอดทนเเช่กายนิ่ง เพียงชั่วครู่

เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว นิ่มยังเจ็บ อ่าส์” โธ่! เด็กน้อยของเขา เจ็บกับเสียวปนเปกันจนเธอแยกไม่ออก

อูยส์ แบบนี้เจ็บมากไหม ถ้านิ่มเจ็บพี่จะหยุดหรือเอาออกดีหืมเขาโหมสะโพกเบาๆเร่งให้ภายในลื่นไหลมากยิ่งขึ้น

อื้อ อ่าส์ เจ็บค่ะ อ่าส์” นีรดาครางแหบกระเส้า

แบบนี้เขาไม่เรียกเจ็บ เอาเรียกเสียว โอ้ววว เสียวมากด้วย” เเทบเปล่งเสียงไม่ได้ศัพท์ เธอเล่นตอดรัดเหนียวแน่นเหลือเกิน

พับ พับ พับ พับ พับ จอมทัพโหมเข้าออกให้เร็วขึ้น เพราะเเน่ใจว่ายอดเมียไม่เจ็บแล้ว

อ่าส์ เสียวค่ะ นิ่มเสียว อ่าส์”

พี่ก็เสียวคนดี รัดแน่นไปหมดทั้งลำเลย อูยส์”

ชอบมั้ยครับ นิ๋มจ๋า...อูยส์ พี่ทำแบบนี้ชอบหรือเปล่าจอมทัพซอยเข้า-ออก ด้วยจังหวะเชื่องช้าแต่ละครั้งทั้งหนักและทั้งแน่นจนศีรษะของคนใต้ร่างโยกคลอนแทบชนเข้ากับฝ่าผนัง

อ่าส์ ชอบ ช อบค่ะ” นีรดาถูกไฟสวาทของเขาเล่นงานจนหัวหมุน ไม่ว่าเขาช้า แรง เร่ง แบบไหนก็ดีไปหมด พลิกให้เธอนอนซ้าย ตะแคงขวาก็ชื่นชอบทั้งนั้น และตอนนี้เหมือนจะเริ่มรู้สึกผิดแปลก แทบจะทนอยู่อย่างนี้ไม่ไหวแล้ว

พี่จอม อือ พี่จอมขา กรี๊ดดดดดด” สาวน้อยเผชิญหน้ากับจุดหฤหรรษ์สุดยอดของหญิงชายเป็นครั้งแรกในชีวิต ความเสียวซ่านก่อนหน้าแตกกระจายแผ่คลุมไปทั่วทุกอณูพื้นผิว ราวกับว่าเธอได้นอนหลับบนก้อนเมฆนุ่มสบายบนสวรรค์ชั้นฟ้า

จอมทัพนำหมอนมากั้นระหว่างศีรษะที่สั่นคลอนกับฝ่าผนังด้วยความเป็นห่วง

พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ จากนั้นชายหนุ่มเร่งความเร็วของเอวศอกให้ถ้วนถี่หยิบ มองลำกายหนาผลุบโผล่เข้าออกแทบไม่ทันและตอนนั้นเขาเองก็อดทนไม่ไหวอีกต่อไป

โอ้วววว บีบพี่แน่นอีกแล้ว นิ่มจ๋า นิ่มจ๋า พะ พี่ไม่ไหวแล้ว โอ้วววว อูยส์” นิ้วเท้าใหญ่กดจิก เกร็งเข้ากับที่นอนแสนนุ่ม แช่กายเอาไว้อย่างนั้นเพื่อให้มั่นใจว่าทุกๆหยาดหยดส่งมอบให้เธอแล้วหมดสิ้น ความรู้สึกที่ได้รับมันคือความสุขสุดยอด ซึ่งจอมทัพไม่เคยพานพบมาก่อน แตกต่างกับการปลดปล่อยทั่วไป ครั้งนี้มันมีความรู้สึกอีกอย่างเพิ่มขึ้นมา

ป๊อก! เขาถอดถอนมันออกอย่างอ้อยอิ่ง

อ่า” เสียงหวานหลุดออกมาแผ่วเบาข้างใบหู

นิ่มจ๋า...พี่รักนิ่มนะครับ” ริมฝีปากจูบแผ่วซับเหงื่อที่ฝุดบนใบหน้าหวาน นีรดาตาปรือยิ้มอ่อนมอบให้ ก่อนที่ร่างเล็กจะเบียดกระแซะเข้าหาอ้อมกอดอบอุ่น เธอแทบจะหลับทันทีที่เกมรักสิ้นสุดลง

หลับเสียแล้ว เฮ้อ ทำให้พี่อยากแล้วจากไป” เมียตัวเล็กคงไม่รู้ว่าร่างยั่วยวนที่แนบสนิทของเธอปลุกมังกรร้ายขึ้นมาอีกครั้ง แต่เธอเล่นมาหลับใส่แบบนี้ เห็นทีคงหนีไม่พ้นเจ้าของของมันต้องรับหน้าที่กำราบให้มันหลับไหลเช่นเดิม


 

ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอ

อือออ อุ้ย” นีรดาลืมตาตื่นต้อนรับเช้าวันใหม่

อรุณสวัสดิ์ครับ” จอมทัพจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความหลงใหล แววตาเป็นประกายกรุ้มกริ่มเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเธอจะจำมันได้ไหมหนา แต่สำหรับเขาทุกช่วงตอนจดจำได้โดยไม่มีวันลืม

โอ้ยยย”

อย่ารีบลุกสิครับ ค่อยๆนะ ยังเจ็บอยู่หรือเปล่าทันทีที่ภรรยาตามพฤตินัยพยุงร่างกายให้ลุกขึ้น เธอต้องร้องออกมาเสียงหลง แม้จอมทัพจะมอบสัมพันธ์ที่นุ่มนวลเพียงใดแต่ถึงอย่างไรเมื่อคืนก็เป็นครั้งแรกของเธอ

คงเจ็บมากสินะ...พี่ขอโทษ

ไปทำงานไหวหรือเปล่า พี่ว่านิ่มนอนพักผ่อนสักวันเถอะนะ พี่เป็นห่วง”

นิ่มคิดว่าทำไหว แค่ช่วยคัดเลือกส้มเองงานไม่ได้เหนื่อยอะไรเลยค่ะ” เจ็บแปลบๆเพียงเล็กน้อยเธอสามารถทำงานได้อย่างสบาย

ก็ได้ งั้นเดี๋ยวพี่อุ้มไปนะ อาบน้ำพร้อมกันดีกว่าจะได้เสร็จเร็ว”

ว้ายย” นีรดาร้องลั่น เพราะทันทีที่เขาพูดจบก็ไม่รอฟังคำตอบจากเธอ ร่างบอบบางลอยหวืดอยู่บนหน้าอกแกร่ง ช่วงต่อจากนั้นเป็นเวลาของจอมทัพอย่างแท้จริง เขาจัดการขัดตรงโน้น ถูตรงนี้ด้วยความชอบใจ มองเรือนร่างสวยงามอย่างเพลิดเพลินตา

 


คนงานในไร่เริ่มชินตากับภาพความสวีทหวานของคู่ข้าวใหม่ปลามัน คงเหลือแต่รองผู้จัดการไร่วายร้ายอย่างวิทยาที่ยังหัวเสียไม่หายจากการอดชื่นชมดอกไม้แสนสวยอย่างนีรดาไปหวุดหวิด แล้วยังโดนคนอัปลักษณ์ที่สุดในไร่ทำร้ายจนบาดเจ็บเป็นที่อับอายคนงานไปถ้วนหน้า

หวัดดีครับน้าจุรี น้าอิงอรคนสวย” วิทยาก้าวเข้ามาภายในโรงครัวใหญ่

อ้าว คุณวิท อยากทานอะไรดีคะวันนี้ เดี๋ยวน้าจะทำให้” แม่ครัวคนใหม่บอกกล่าว จะว่าไปแล้วนางยังเสียดายไม่หายที่ชวดลูกเขยคนนี้ไป หากตนได้เป็นแม่ยายของรองผู้จัดการไร่แสงตะวันคงจะเท่ห์ไม่หยอก มีเงิน มีที่พึ่งพาไปได้ตลอดชีวิต

ไม่เป็นไรหรอกครับน้าอิงอร ผมทานจากบ้านมาแล้ว แต่ผมว่าช่วงนี้น้าจุรี น้าอิงอรหน้าเครียดๆไปนะครับ นึกว่าจะดีใจที่ได้เขยคนแรกของบ้านเสียอีก” วิทยาพอจะดูออก สตรีวัยทองสองคนนี้ไม่ได้ชอบใจหลานเขยหนัก...ไม่แปลกหรอก! เพราะแทบทุกคนที่นี่ไม่มีใครอยากคลุกคลีกับไอ้หน้าบากสักคน...เว้นแต่หญิงสาวแสนสวยอย่างนีรดา ที่คอยพูดจารื่นหู ยิ้มหวานส่งให้กันตลอดเวลา สิ่งเหล่านั้นมันเป็นภาพบาดตาคอยทิ่มแทงใจตลอดเวลา

ดีใจกับผีนะสิคะคุณวิท ไอ้จอมมันเลวมันข่มขื่นยัยนิ่มให้ตกเป็นของมันค่ะ ถ้าคุณกรไม่ช่วยไกล่เกลี่ยและช่วยค่าสินสอด หัวเด็ดตีนขาดยังไงน้าก็ไม่ยอม อิงอรก็ไม่ยอมเหมือนกัน” ที่ตกลงเพราะเกรงใจคุณากรต่างหากยังไงเขาก็ใหญ่ที่สุดในไร่ ส่วนเงินค่าสินสอดเป็นผลพลอยได้เฉยๆ เงินตั้งสองแสนใครจะโง่ ไม่คว้าเอาไว้

อ๋อ เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เองเหรอครับ ผมก็คิดเอาไว้แล้วว่าน้ำหน้าอย่างไอ้จอมถ้าเป็นวิธีปกติคงโน้มดอกฟ้ามาครองไม่ได้” วิทยาเริ่มขบคิดตั้งแต่คุณากรและไอ้จอมหน้าบากมาอยู่ที่ไร่ เขารู้สึกว่าคนสองคนนี้...ชักจะอย่างไง อย่างไงเสียแล้ว มาเหยียบถิ่นของเขาทั้งที คงต้องฝากแผลกลับกรุงเทพไปสักหน่อยแล้วล่ะมั้ง

ทำไมเหรอคะคุณวิทอิงอรมองออกวิทยาสนใจในตัวนีรดาอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

เปล่าหรอกครับ ผมเองก็คิดว่านิ่มไม่คู่ควรกับไอ้หน้าบากนั่นเลยสักนิด เฮ้อ แต่ผมเองก็คงไม่มีโอกาสนั่นแล้ว” วิทยาแสร้งทำหน้าเศร้า พูดจากำกวมออกไป เขาทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้ให้ใครแถวนี้ได้ขบคิด

มึงอย่าหวังจะมีความสุขเลยไอ้หน้าบาก ถ้ากูไม่ได้ มึงต้องไม่ได้เหมือนกัน

จุรีพรและอิงอรมองส่งยิ้มให้กันอย่างอัตโนมัติ เป็นบุญของลูกเลี้ยงของนางจริงๆ ทั้งที่มีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว แต่รองผู้จัดการไร่ยังดูอาลัยอาวรณ์นีรดาอยู่มิใช่น้อย  เห็นทีอีกไม่นานนางสองคนอาจมีโอกาสสมหวังก็ได้ ใครจะไปรู้

 

เมื่อคืนไร่ 5-6-7 ถูกน้ำป่าพัดพาจนเสียหายไปบางส่วน วันนี้ฉันเลยตัดสินใจเกณฑ์คนงานในไร่ทุกคนไปช่วยสร้างฝายชะลอน้ำทางด้านหลังเอาไว้ แล้ววันสองวันข้างหน้าฉันจะประกาศให้เป็นวันหยุด หากพายุยังไม่สงบ เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที คนงานผู้หญิงให้ไปรวมตัวในโรงครัว ส่วนพวกผู้ชายทั้งหมดให้ตามวิทยาไป” ผู้จัดการไร่อย่างวินัยชี้แจงรายละเอียดงานเร่งด่วนของวันนี้ให้ทุกคนทราบ

เกิดอะไรขึ้นว่ะไอ้กรจอมทัพแอบลองเลียบเคียงจากเพื่อนสนิท

ฝนห่าใหญ่เมื่อคืนเล่นงานต้นส้มอ่วมเลยว่ะ เห็นทีพวกเราคงได้กลับกรุงเทพเร็วกว่ากำหนด ภัยธรรมชาติของที่นี่น่ากลัว อาจจะทำให้คุณหญิงอภิรดีตัดสินใจขายไร่ได้ง่ายขึ้น หากฝืนทำไร่ส้มแบบนี้ต่อไปมันได้ไม่คุ้มเสีย” คุณากรเห็นพื้นที่ที่เสียหายแล้ว หากฝนตกซ้ำลงมาอีกเห็นทีจะเเย่

กลับกรุงเทพเหรอ จอมทัพหันไปมองหญิงสาวที่อยู่ในโรงครัวไกลออกไป นีรดากำลังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างแข็งขัน ก่อนหน้าเขาชอบเหลือเกินกับการแอบมองเธอในเวลางานอย่างนี้

แต่วันนี้ความรู้สึกของเขามันช่างแตกต่าง มันดูหดหู่ เศร้าสร้อยมากเป็นพิเศษ

เพราะอะไรนะเหรอ

เพราะเขายังไม่พร้อมที่จะจากไป

ยังไม่พร้อมที่ต้องจากกับเธอ

 

ฝนตกโปรยปรายตั้งแต่ช่วงบ่าย แต่ทุกฝ่ายต่างช่วยเหลือกันอย่างขยันขันแข็งภายใต้การนำทีมของวินัยและคุณากร

ดูท่าทางคงไม่ไหวแล้วล่ะครับคุณกร” ทุกคนต่างหันไปมองท้องฟ้าอย่างย่อท้อ ไม่ทันไรฝนที่หยุดตกไปครึ่งวันกำลังจะเทสาดลงมาในไม่ช้า

แต่ถ้าเราไม่เร่งลงมือทำให้เสร็จ น้ำอาจทะลักเข้ามาในไร่แล้วเสียหายไปมากกว่านี้นะครับ นี่ก็มีอยู่อีก 2 จุดที่น้ำอาจจะทะลักเข้ามา” ถ้าปล่อยไว้เป็นแบบนี้ผลผลิตคงลดลงเหลือครึ่งหนึ่ง จากได้กำไรก็มีโอกาสจะขาดทุนสูง

พวกเรากำหนดเองไม่ได้หรอกครับ ดูท่าทางปีนี้คงจะแย่กว่าปีที่แล้ว น้ำป่าของภูเขาลูกนี้แรงมากครับ ถ้าฝนตกหนักๆติดต่อ พวกเรายังอยู่ใกล้แม่น้ำสายนี้มันเสี่ยงเกินไป” วินัยส่ายหน้าหมดหวัง คุณากรและจอมทัพหันไปมองแม่น้ำที่เชี่ยวกราดก่อนจะหันมามองหน้ากันอย่างใช้ความคิด

คุณวินัยครับ นี่ก็เหลือแค่ถมทรายอีกนิดหน่อยก็จะเสร็จแล้วนะครับ” จอมทัพเสริม หากร่วมแรงแข่งขันใช้เวลาครึ่งชั่วโมงคงจะเสร็จ

ไม่ไหวหรอกไอ้จอม เอ็งดูสิฝนมันตกมาจากภูเขาอีกไม่กี่นาทีน้ำคงจะเริ่มทะลักลงมา”

แต่ผมว่า...”

มึงเป็นใครว่ะไอ้หน้าบาก มายืนขัดผู้ใหญ่เขากำลังคุยกัน มึงมันเพิ่งมาอยู่อย่ามาเสือกรู้ดีไปกว่าคนในพื้นที่เขาเลย เอาพวกเราเร่งมือช่วยกันเก็บของกลับ เร็วๆเข้าก่อนที่ฝนห่าใหญ่จะตกลงมา” วิทยาสั่งการ และคนงานหลายคนก็ปฎิบัติตามทันที วินัยรีบเชิญตัวแทนเจ้าของไร่ออกไปก่อน ปล่อยให้ส่วนที่เหลือจัดการต่อ

เอาน่าไอ้จอม อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด กูกลับก่อนนะโว้ย มึงก็รีบกลับไปได้แล้ว กลับไปกอดน้องนิ่มคนสวยดีกว่า” คุณากรตบบ่าเพื่อนรัก สนิทกันมานานจนเขารู้นิสัยของจอมทัพเป็นอย่างดี คนอย่างมันถ้าสู้ก็สู้ถึงที่สุด ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ

 

ท้องฟ้ามืดปกคลุมน่ากลัว ตอนนี้นีรดาเริ่มยิ้มออกเมื่อเห็นเหล่าคนงานสร้างฝายทยอยกลับเข้ามาในพื้นที่ ฝนกำลังจะตกหนักหากยังอยู่ใกล้ๆแม่น้ำคงเสี่ยงอยู่ไม่น้อย เธอมองคนแล้วคนเล่าก็ยังไม่เห็นวี่แววสามีของตนกลับเข้ามาเหมือนคนอื่นๆ

น้าคะ พี่จอมล่ะคะ” สามีสนิทกับหนุ่มใหญ่คนนี้อยู่พอสมควร

เดี๋ยวคงกลับมา เมื่อกี้เห็นมันยกหินทรายกระตร้าสุดท้ายไปถมในฝายอยู่นะ”

อ๋อเหรอคะ” ได้ยินอย่างนั้นเธอก็เบาใจ กลับไปนั่งรอคอยด้วยความหวัง แต่รอแล้วรอเหล่าเขาก็ยังไม่โผล่มา

ยัยนิ่ม นั่งทำไมอยู่ตรงนั้นล่ะ คนอื่นเขากลับบ้านกลับช่องกันไปหมดแล้วไม่เห็นเหรอ” อิงอรเข้ามาสอบถาม ตนและพี่สาวกำลังจะปิดประตูกั้นโรงครัวเป็นหน้าที่หลังสุดพอดี

นิ่มรอพี่จอมอยู่จ้ะน้าอิง ยังไม่กลับมาจากที่สร้างฝายเลย” เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าก็ไม่รู้

จะไปรอมันทำไม กลับไปรอที่กระท่อมดีกว่าฝนกำลังจะตกแล้วนะ” เป็นนางคงกลับไปพักผ่อนแล้ว รอทำไมไอ้คนหน้าบากพรรค์นั้น

เออ...นิ่มว่านิ่มรอพี่จอมอีกหน่อยดีกว่า อีกสักพักค่อยกลับ น้ากับป้าจุรีรีบกลับเถอะเดี๋ยวจะโดนฝนเข้า”

เออน่า ข้ารู้ตัวอยู่หรอก แกก็รีบๆกลับน่ะ ไม่ต้องไปรอมันหรอก” อิงอรออกคำสั่งอย่างเคยตัวด้วยยังคิดว่าตนเองคือผู้ปกครองของเธออยู่

เรากลับกันเถอะนังอิงอร คนกำลังรักกำลังหลงก็แบบนี้” จุรีพรเชื่ออย่างนั้น แต่อีกไม่นานเมื่อรักมันจืดจางฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องเลิกรากันไปอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นเมื่อไหร่นางและน้องสาวจะจับนีรดาใส่ตระกร้าล้างน้ำยกใส่พานให้ลูกเศรษฐีในเมืองสักคน

 

หินทรายตะกร้าเเล้วตะกร้าเล่าถูกตัก หาม ไปเทใส่ช่องของฝายชั่วคราวขนาดเล็กซ้ำๆไปมา น้ำในลำคลองและฝนที่กระหน่ำตกลงเริ่มเเรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ถึงกระนั้นจอมทัพยังไม่ยอมแพ้ จนกว่าเขาจะเเน่ใจว่าประสิทธิภาพของฝายฝีมือมนุษย์นั้นจะรับมืออยู่

พี่จอม” ชายหนุ่มมองฝ่าสายฝนไปยังเสียงที่คุ้นเคย

นิ่ม มาทำไม ที่นี่มันอันตรายนะ” จอมทัพวางตระกร้าในมือก่อนเดินเข้าไปหาเมียสาวในร่มคันเล็ก

นิ่มเป็นห่วงพี่จอมนี่คะ เลยออกมาตาม”

ไม่ต้องห่วงพี่...กลับไปรอที่โรงครัวนะอีกสักพักพี่จะรีบตามไป”

แต่ฟ้ามืดแล้วน่ะ โรงครัวตอนนี้ก็ไม่มีใครอยู่สักคน คือว่า...เออ” นีรดากลัว ตั้งแต่โดนวิทยาหลอกไปทำไม่มีไม่ร้ายครั้งนัั้น เธอก็กลัวการอยู่คนเดียวตามลำพังมาโดยตลอด

โธ่! นิ่ม” จอมทัพดึงคนตัวเล็กเข้ามาสวมกอด แม้ไม่ได้เอ่ยออกมาเป็นคำพูดแต่เขากลับเข้าใจความรู้สึกนั้นอย่างดี เขาลืมเรื่องละเอียดอ่อนนี้ไปได้ยังไงนะ

นีรดากลัวการอยู่คนเดียว

ตั้งแต่แต่งงานกันมา เขาและเธอไม่เคยห่างกันเลยด้วยซ้ำ นอกจากเวลาทำงานแบบนี้

งั้น นิ่มรอพี่ตรงนี้นะ เหลืออีกหน่อยก็จะเสร็จแล้ว” จอมทัพรีบเร่งกลับไปทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้เสร็จ ตะกร้าถูกเทลงในตัวฝาย แต่พอหันกลับมาก็เห็นคนตัวเล็กถือตะกร้าทรายอีกใบเดินตามหลังเขามาเสียแล้ว

นิ่ม” จอมทัพอ่อนอกอ่อนใจกับภาพที่เห็นเหลือเกิน

ให้นิ่มช่วยอีกแรงเถอะค่ะ จะได้เสร็จเร็วๆ” นีรดาเดินหน้าแล้วทำทุกอย่างตามที่เห็นตัวอย่างจากเขา สามีภรรยาสองเเรงเเข็งขันสลับกันไปมา

โป๊ะ! เสียงดังคล้ายๆกิ่งไม้หัก แต่กลับไม่ใช่

โธ่เอ๊ย! เอาไม่อยู่จนได้! นิ่มพอก่อน พอก่อนเราต้องรีบออกไปจากที่นี่โดยด่วน”

แต่เหลืออีกนิดเดียวก็จะเต็มแล้ว” นีรดายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ต้นฝายเเตกเเล้ว เดี๋ยวอีกสักพักก็ต้องพังลงทั้งหมด ไปกันเถอะ” จอมทัพจับฉวยมือเล็กก่อนรีบวิ่งออกไป หากมีนีรดาอยู่ใกล้สิ่งอันตราย เขาจะไม่ยอมเสี่ยงแม้แต่นิดเดียว


กริ่ง กริ่ง

สวัสดีครับคุณหญิง” คุณากรกรอกเสียงตามสาย

กรเหรอ เจ้าจอมทัพอยู่หรือเปล่า 2-3 วันมานี่ฉันติดต่อเจ้าจอมไม่ได้เลย ไปเรียกมันมาคุยกับเเม่ของมันหน่อยสิ” นางโทรไปกี่ครั้งก็บริการฝากหมายเลขโทรกลับ

อ๋อ จอมหลับแล้วครับคุณหญิง คือช่วงนี้มรสุมเข้า ทำอะไรไม่ค่อยได้เลยหลับกันเร็วสักหน่อยนะครับ” เจ้าพ่อคุณ...ขอให้ท่านเชื่อเหตุผลที่เขานำมาอ้างทีเถอะ สมองมันคิดหน้าคิดหลังไม่ทันจริงๆ

แน่ใจนะว่านอนแล้วน่ะ เพิ่งจะทุ่มกว่าๆเอง” นั่นไง...ปลายสายดูจะไม่ค่อยเชื่อจริงด้วย

จริงครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะบอกให้นายจอมรีบโทรกลับเลยครับคุณหญิง” คุณากรไขว้นิ้วของตัวเองเอาไว้

อืม ก็ได้ ว่าแต่พอจะคาดการณ์สถานการณ์กำไรขาดทุนมากน้อยได้หรือยังล่ะกร นี่ก็มีคนติดต่อขอซื้อเข้ามาบ้างแล้วนะ เเต่ฉันตอบปัดไปว่าขอคิดดูก่อน”

ผมกำลังสรุปผลข้อมูลทุกอย่างที่ได้มาอยู่ครับ อีก 2-3 วัน น่าจะเสร็จเดี๋ยวจะรีบส่งให้คุณท่านและคุณหญิงประเมินสถานการณ์อีกที” หากมรสุมยังอยู่แบบนานๆ คงตัดสินใจได้ไม่ยากนัก

 

อาบน้ำ ทานข้าวด้วยกันแล้วเสร็จจอมทัพก็กอดรัดนีรดาเอาไว้ในอ้อมแขนไม่ปล่อยให้ห่างตัว

อืออ พี่จอมขาปล่อยก่อน นิ่มจะเอาเสื้อผ้าเปื้อนโคลนพวกนี้ไปแช่เอาไว้ก่อน” เสื้อผ้าของเขาและเธอมันกองรวมกันอยู่ข้างๆประตู สายตาคู่น้อยมองแล้วปล่อยผ่านไปไม่ได้เลย

ไม่ พี่อยากกอดนิ่มเอาไว้แบบนี้นานๆ” ป่านนี้สิ่งที่ตั้งใจทำคงสูญเปล่า ฝายชะลอน้ำคงพังหมดแล้ว ฝนฟ้าทีท่าก็ยังไม่หยุดตกง่ายๆด้วย...นั่นหมายถึงสิ่งที่คุณากรคาดการณ์เอาไว้กำลังจะเกิดขึ้น

อือ แต่กอดนานนิ่มก็อึดอัดเหมือนกันนะคะ” ก็เขากอดแน่นจะตายไป หายใจยังแทบไม่ออก

หืม อึดอัดเหรอ ถ้าอย่างนั้นพี่ทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่กอดได้หรือเปล่าล่ะชายหนุ่มทำสายตาแวววับ เพียงเเค่ใกล้ชิดเธอ เรือนร่างแน่งน้อยสัมผัสนิดหน่อยก็สามารถปลุกอารมณ์ดิบในตัวเขาได้แล้ว

ปลุกได้เร็วเสียด้วยสิ...

พี่จอมจะทำอะรา...อื้ออออออ” ริมฝีปากฉกควานหาความหวานในช่องปาก เขาพลิกกายขึ้นคร่อม จนนีรดาหมดสิทธิ์ร้องอุทรณ์ กลายเป็นว่าค่ำคืนเเสนหนาวเหน็บแปรเปลี่ยนเป็นค่ำคืนแสนเร่าร้อนของคู่ข้าวใหม่ปลามัน เสียงร้องครางอย่างเสียวซ่านจากหญิงและชายถูกเปล่งออกมาสลับกันไม่หยุด

หากต้องกลับกรุงเทพในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เขาก็จะตักตวงความสุขเอาไว้ให้มากที่สุด...ยามคิดถึงกันจะได้ไม่ทรมาน

นิ่มจ๋า รอพี่นะ พี่จะกลับไปสะสางตัวเอง ไปเคลียร์ทุกอย่างในลงตัว

รอให้ถึงวันนั้น พี่จะกลับมารับนิ่มไปอยู่ด้วยกัน

เราสองคนจะรักกันและอยู่ด้วยกันตลอดไป

 

คงจะเป็นจริงตามที่ทางอำเภอประกาศแจ้งเตือน สภาพฝนฟ้าอากาศในเช้าวันใหม่แม้ฝนจะยังไม่ตกแต่ก็ครึ้ม ชื้น พร้อมจะเทสาดลงมาทุกเมื่อ

จอมทัพกระชับร่างเปล่าเปือยของเมียสาวมาสูดหอมดอมดม ตายังคงหลับพริ้ม

ฮื้ออ เช้ามากแล้วนะคะพี่จอม” นีรดาตื่นขึ้นมาได้สักพักแล้วแต่โดนคนตัวโตกักตัวเอาไว้ไม่ยอมให้ลุกไปไหน แค่ขยับเขยื้อนยังลำบากเลย

อื้ออ นอนต่อเถอะนะพี่ยังง่วงอยู่เลย” เขาเหนื่อยกว่าเธอที่นอนเฉยๆสัก 10 เท่ากระมัง ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรเลยแต่เมียแสนสวยสามารถสูบพลังของเขาไปหมดสิ้น นีรดาหันหน้ามองสามีด้วยความรัก ยามเขาหลับแบบนี้ก็น่าเอ็นดูไปอีกแบบ รอยแผลเป็นที่ทอดยาวบั่นทอนใบหน้าขาว ใส เค้าโครงหล่อออกไปแทบจะหมดสิ้น นีรดาใช้นิ้วลูบไล้รอยแผลเป็นอย่างแสนรัก สิ่งนอกกายเธอไม่สนใจ นับวันมีแต่จะรักเเละสงสารสามีเพิ่มมากขึ้น

อุ้ย!” เป็นไปไม่ได้! เธอต้องตาฝาดไปแล้วแน่ๆ ปรับลมหายใจให้คงที่อยู่นาน หญิงสาวตัดสินใจพิสูจน์สิ่งที่ตาเห็นอีกครั้ง

ทำอะไรนะจอมทัพรู้สึกตัว จับข้อมือเธอออกมา

ปะ เปล่าค่ะ” นีรดากลบเกลื้อนและพยายามบอกตัวเองว่าเธอต้องตาฟาดไปแล้ว...รอยแผลเป็นใหญ่ซะขนาดนั้นจะขยับได้อย่างไง

ไม่มีทาง! คิดมากน่านิ่ม

 “ฟอด ฟอด แก้มเมียของพี่หอมจัง ฝนตก วันหยุดแบบนี้เราควรหาอะไรทำแก้เซ็งกันดีไหมนิ่ม” จอมทัพมองเธอด้วยความหยาดเยิ้ม ไม่คิดจะปกปิดความต้องการภายในของตัวเองเลยสักนิด

เออ...เออนิ่มว่าไม่ดีหรอกค่ะ รอให้มืดๆดีกว่านะคะ” สาวน้อยแก้มแดงระเรื่อ เมื่อคืนโดนสามีจัดหนักจัดเต็ม...เพิ่งได้นอนเมื่อ 4 ชั่วโมงก่อนหน้านี้เอง

หืม รอมืดค่ำก็ไม่มีรถกันพอดีสิ เอ๋ หรือว่านิ่มกำลังคิดว่าพี่กำลังจะชวนทำอย่างอื่นเขารู้อยู่แก่ใจว่าเธอคิดเรื่องอะไรก็ในเมื่อเขาสื่อออกไปให้เธอคิดอย่างนั้น

ไม่ค่ะนิ่มไม่ได้คิดอะไรเล้ย” นีรดาเสียงสูงและสั่นๆ ด้วย คนโกหกไม่เนียนชะเง้อมองออกไปนอกหน้าต่าง มองดูสภาพฟ้าฝนกลบเกลื่อนความผิดของตนเองอย่างน่าเอ็นดู

แล้วไม่อยากรู้เหรอว่าพี่ชวนนิ่มทำอะไรแก้เซ็งนะจอมทัพวกกลับมาเรื่องเก่า

อะไรล่ะคะ นิ่มเดาไม่ออกหรอก” เธอมองหน้าเขายิ้มแห้งๆ ด้วยอับอายที่เธอคิดเรื่องลามกอยู่ฝ่ายเดียว...ทั้งๆที่เขาไม่ได้คิดลามกกลับเธอเสียหน่อย

ไปเที่ยวไง เราไปเที่ยวด้วยกันเถอะนะ มีวันหยุดตั้ง 2 วันหรืออาจจะมากกว่านั้น” จอมทัพปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้วลุกขึ้นเดินโทงๆ ไปเก็บเสื้อผ้าข้าวของของตนเองอย่างอารมณ์ดี

ว้ายยย” นีรดาไม่ชินสักทีกับพฤติกรรมชอบอวด ชอบโชว์ของเขา...เธอใจสั่นแค่ไหนเขาคงไม่รู้สินะ

 

สองสามีภรรยาโดยสารรถตู้จากอำเภอฝาง มายังสนามบินเชียงใหม่ เพื่อบินต่อลงไปยังภูเก็ตที่จอมทัพเลือกเป็นจุดหมายในการท่องเที่ยวครั้งนี้

สนามบินเชียงใหม่

พี่จอมมาที่นี่ทำไมคะตอนนั่งรถตู้มาด้วยกันเธอคิดว่าเขาจะพาเธอมาเที่ยวเชียงใหม่เสียอีก...แล้วนี่คืออะไรพามาเที่ยวในสนามบินอย่างนั้นเหรอนีรดาไม่เข้าใจสามีของเธอเลย

มาสนามบินก็เพราะเราจะบินไปเที่ยวทะเลกันไงครับคนสวยของพี่” เขาอยากไปเที่ยวกับเธอ ถ้าเป็นนีรดาคนนี้เขาอยากไปเที่ยว อยากทำอะไรกับเธออีกมากมายเลย จอมทัพพยายามสร้างช่วงเวลาดีๆให้ได้จดจำ ในวันที่เขาและเธอต้องไกลห่างจะได้คิดถึงช่วงเวลาเหล่านี้ไว้สร้างกำลังใจ

ทะเลเหรอคะ” หญิงสาวทำตาโตด้วยเหตุที่ว่า เธอไม่เคยเห็นทะเลของจริงเลยสักครั้ง

ใช่แล้วทะเล พี่จะพานิ่มไปเที่ยวทะเล ไปกินของอร่อยๆ ไปล่องเรือ ไปทำทุกอย่างที่นิ่มอยากจะทำ” จอมทัพมีความฝันอีกมากมายบรรยายออกมาไม่หมด

แต่ว่า...มันต้องใช้เงินเยอะนะคะ เราเที่ยวเชียงใหม่ก็ได้นี่คะ นิ่มก็ยังไม่เคยมาเที่ยวตัวเมืองเลยสักครั้ง” นีรดาพยายามโน้มน้าวใจของสามี เงินทองเป็นของหายากแค่ไหนคนจนๆอย่างเธอเข้าใจดีที่สุด

ไม่ได้หรอก เชียงใหม่ก็โดนมรสุม ฝนตกๆเที่ยวที่ไหนก็ลำบาก เอาไว้ครั้งหน้าพี่จะพานิ่มมาเที่ยวใหม่ก็แล้วกันนะ แต่ยังไงวันนี้เราต้องไปภูเก็ตกันก่อน รีบมาสิเดี๋ยวซื้อตั๋วเช็คอินไม่ทันนะ” จอมทัพลากจูงหญิงสาวหน้าย่นซื้อตั๋ว เช๊คอิน เข้าเกทตลอดทางนีรดาเองแอบตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยรู้เคยลองมาก่อนในชีวิต ผู้คนมากมายนั่งรอการโดยสารเต็มอาคาร

        ใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงเศษก็มาถึงท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ตเพราะเขาเลือกไฟท์บินตรงทำให้ไม่เสียเวลารอนาน จอมทัพเลือกเช่ารถกับทางบริษัททัวร์ชื่อดัง แม้ต้องจ่ายแพงกว่าแต่คุณภาพที่ได้ก็ดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด

I found a love for me     darling just drive right in     and follow my lead      Well I found a girl beautiful and sweet    I never knew you were the someone waiting for me Causewe were just kid when we fall in love

นีรดาหันไปมองสามีที่ขับรถอย่างคล่องแคล่ว ขับไปตามถนนหนทางเสมือนว่าเขาเคยมาที่นี่มาก่อน แล้วไหนจะเพลงภาษาอังกฤษที่เขาร้องตามเพลงในคลื่นวิทยุนั้นได้ถูกต้องและชัดเจนอีกล่ะ

มองหน้าพี่ทำไม แปลกใจอะไรเหรอ ไม่ต้องแปลกใจหรอกพี่เคยมาภูเก็ตตอนสมัยวัยรุ่น” เขาบอกความจริงออกไป ทั้งบินมาเที่ยวกับครอบครัว มาร่วมแก็งค์สมัยคอซอง คุณากรก็มาด้วยกันกับเขาทุกรอบ แต่ครั้งนี้พิเศษกว่าครั้งไหนๆ

เขามากับเธอ

สามีพาภรรยามาเที่ยว

คิดไปว่าพาเมียมาฮันนีมูนแล้วรู้สึกกระชุ่มกระช่วยเป็นบ้าเลย แอบหันไปมองสาวน้อยหน้าบึ้ง คิ้วยังผูกโบว์เป็นปมไม่คลายหายแล้วจอมทัพต้องถอนหายใจ

พี่เคยเป็นเด็กเสิร์ฟที่โรงแรมแถวหาดป่าตองมาก่อนนะ แล้วเพลงฝรั่งพวกนี้ก็ได้ยินมันทุกคืน ไม่อยากจะโม้หรอกนะแต่พี่ร้องได้ทุกเพลงเลย” คนเจ้าเล่ห์สร้างเรื่องขึ้นมาใหม่ หวังจะทำให้จอมสงสัยของเขาหายหน้าบึ้ง

จริงเหรอคะ” แล้วมันก็ได้ผล เมียตัวน้อยของเขาอุทาน ก่อนเอี้ยวตัวหันมามองด้วยความสนใจ

จริงสิ พี่นะทำงานตั้งแต่วัยรุ่นเลยหาเงินไว้ใช้ ไว้เที่ยวนี่แหละ แล้วตอนนี้พี่ก็ดีใจมากๆ ที่ได้พาเมียมาเที่ยว” จอมทัพยกมือขึ้นยีผมอย่างเอ็นดู ในที่สุดนีรดาก็มีใบหน้ายิ้มแย้มกับสิ่งที่ได้ยินจากตน

ขอบคุณพี่จอมมากๆนะคะ พ่อเคยสัญญากับนิ่มเหมือนกันว่าจะพามาเที่ยวทะเลสักครั้ง แต่ว่า...” ท่านมาจากไปเสียก่อน

ความฝันของนิ่มทุกอย่าง ความฝันของพ่อนิ่มด้วย พี่จะเป็นคนสานต่อมันเอง...พี่สัญญาครับ” จอมทัพเข้าใจภรรยาของเขามากขึ้นสักพักใหญ่แล้ว ชีวิตของเธอมีบิดาคนเดียวมาตลอด ส่วนแม่เลี้ยงกับน้องสาวนั้นแค่มีประดับไว้เท่านั้น เพราะอีกฝ่ายก็ไม่ได้สนใจยัยดีสักเท่าไหร่ เลี้ยงตามยถากรรมแต่คอยหวังผลประโยชน์ เห็นได้ชัดจากงานแต่งงานของเขา เงินสินสอดทุกบาทที่ได้จากคุณากรและเงินในขันทองตอนผูกข้อมือ ไม่มีสักสตางค์แดงเดียวถึงมือของนีรดา นั้นยังไม่เท่ากับชอบพูดให้เขาดูเสียๆหายๆ จนบ้างล่ะ หน้าตาอัปลักษณ์บ้างล่ะ หลอกลวงบ้างล่ะ สารพัดสารเพที่จะสรรหามาใส่ร้าย

ดีหน่อย! ตรงที่เมียของเขาไม่เคยคล้อยตามคำพูดของคนพวกนั้นเลย

รถจอดสนิทริมหาดชื่อดังติดอันดับของภูเก็ต ที่นี่มีธรรมชาติที่สวยงามแต่ผู้คนยังไม่ค่อยพลุกพล่านนัก

นิ่ม นิ่ม” จอมทัพเเตะเเขนเธอเบาๆ

พี่จอมขา...” นีรดากำลังตะลึงกับสิ่งมหัศจรรย์ตรงหน้า ทะเลของจริงกว้างใหญ่ไพศาลกว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้เสียอีก จอมทัพลงจากรถแล้ววิ่งไปเปิดประตูให้สุภาพสตรี

ลงมาสิครับ พี่จะพาไปเดินเล่นริมหาด” เขายื่นมือออกไปให้เธอสัมผัส นีรดาก้าวลงจากรถพร้อมรับไอจากทะเลที่พัดผ่านตัวด้วยความสดชื่น ก่อนสองผัวเมียจะจับจูงกันไป ทำให้ทะเลเค็มๆของที่นี่หวานขึ้นมาปานน้ำผึ้งเดือนห้า

        ตลอดช่วงสายจรดเย็นจอมทัพพาเมียรักไปชื่นชมความสวยงามของภูเก็ตแทบจะทุกที่ดูความสวยงามของหาดกะรน แล้วไปไหว้พระเพื่อเป็นสิริมงคลที่วัดฉลอง

พี่จอม จะทานอาหารที่นี่จริงๆเหรอคะร้านอาหารชื่อดังติดริมทะเล ผู้มากหน้าหลายตาใช้บริการอยู่

จริงสิครับ เชิญครับคนสวยของพี่” เขาบริการเธอด้วยตัวเองพนักงานได้แต่มองทึ่งๆ ผู้หญิงหน้าตาดีกับผู้ชายหน้าตาอัปลักษณ์ คงเพราะดูแลเอาใจใส่ดีเยี่ยมแบบนี้สินะ ผู้หญิงถึงได้ยอมอยู่ด้วย

ทานอะไรดีครับนิ่มจอมทัพไม่สนใจคนภายนอก เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่แปลกใหม่มาก ปกติแต่ละครั้งที่เขาไปไหนมาไหน ผู้หญิงผู้ชายต่างให้ความสนอกสนใจไม่แพ้กัน

เออ...คือนิ่มว่า” อาหารแต่ละจานราคาไม่มีต่ำกว่า 300 บาท จานเดียวเธอใช้ได้เกือบสัปดาห์ นีรดาเริ่มหน้าซีดไม่รู้ว่าพอจะมีอะไรที่ถูกกว่านี้อยู่บ้างหรือเปล่า

เอาปลากระพงเผา ไข่เจียวปู ต้มยำรวมมิตรทะเล น้ำพริกกุ้งสดและน้ำชาดอกไม้ครับ” จอมทัพอมยิ้ม หากรอให้หญิงสาวเป็นคนสั่งวันนี้คงไม่ได้กิน

ค่ะ รออาหารประมาณ 10-15 นาทีนะคะ” แล้วพนักงานก็เดินจากไป

พี่จอม” นีรดาเรียกเสียงเข้ม เธอแค่บ่นๆว่าหิว ไม่คิดว่าเขาจะมากินในร้านอาหารสุดหรูแบบนี้ สำหรับเธอคิดแค่ก๋วยเตี๋ยวหรือราดหน้าข้างทางก็พอใจแล้ว

คร้าบบบบบ” เขาลากเสียงกวนๆ รู้ทั้งรู้ว่าเธอไม่สนุกด้วย แต่ได้เห็นหน้าเมียรักเป็นแบบนี้ทีไรแล้วมันอดแกล้ง อดขำไม่ได้เลย

ไม่ต้องมาครับเลยนะคะ ร้านนี้มันแพงแล้วพี่จอมสั่งไปตั้งเยอะเเยะ ถ้ากินไม่หมดอีกก็เสียดายแย่เลยนะ” หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างกลัดกลุ้มใจ จอมทัพใช้ฝ่ามืออบอุ่นไปเตะกุมมือเธอเอาไว้หลวมๆ

นิ่มครับ สิ่งที่พี่ต้องการคืออยากเห็นนิ่มมีความสุขมากกว่าสิ่งอื่นใด เงินทองมันของนอกกาย หาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่สำหรับพี่ความทรงจำ ความสุขของนิ่มมาก่อนเสมอนะ พี่อยากให้นิ่มกินอิ่ม กินของอร่อยๆ ถ้าสิ่งนั้นทำให้นิ่มโกรธพี่พี่จอมคนนี้ก็ยอมครับ” นีรดาจ้องมองไปยังดวงตาคู่คมอย่างลึกซึ้ง เธอเชื่อสิ่งที่เขาพูดออกมาทุกคำ ในเมื่อเขาหวังดีขนาดนี้แล้วเธอจะพูดอะไรอีกได้ นอกจากนั่งเขินยอมให้เขาแซว หยอกเล่นไปเรื่อยๆ

หืม กลิ่นหอมน่าทานมากเลยครับ อันนี้ปลาเผา พุงของมันพี่รู้ว่านิ่มชอบ” เขาตักมาวางใส่จานของเธอ นีรดามองสามีตรงหน้าด้วยความทึ่ง นอกจากบิดาแล้วไม่มีใครรู้เรื่องนี้มาก่อน

พี่จอมรู้ได้ยังไงคะว่านิ่มชอบกินส่วนนี้” ใบหน้าหวานฉายรอยยิ้ม ยื่นหน้ามาเล็กน้อยรอคอยคำตอบจากเขา

ไม่เห็นจะยาก ก็วันก่อนพี่เห็นนิ่มกินส่วนนี้ของปลา กินแล้วยิ้มฟินมีความสุขเหมือนเด็กได้อมยิ้มอย่างนั้นเลย” เขายื่นหน้าไปใกล้แล้วทำหน้าฟินล้อเลียนก่อนจะเฉลยคำตอบให้เธอฟัง นีรดาหน้าแดงแก้มแดงลามถึงหู

มาหาว่าเธอเหมือนเด็ก ชิ! ไม่ได้เป็นเด็กเสียหน่อย

 

นีรดาเดินตามแรงจูงของสามีมาเรื่อยๆ มองซ้ายมองขวาก็เห็นแต่เรือหลายลำลอยอยู่ ก็ไหนเขาบอกว่าหากกินข้าวเสร็จจะพาไปหาที่พักสำหรับค่ำคืนนี้ยังไงล่ะ...แล้วทำไมถึงพาเธอมาเที่ยวท่าเรืออีก

ชอบมั้ยครับเขาถามเสียงนุ่ม

ชอบค่ะ” เธอชอบจริงๆ เรือแต่ละลำสวยๆทั้งนั้น เธอรู้จักว่ามันคือเรือยอร์ช เคยเห็นในละคร มันเป็นเรือสำหรับคนมีเงินไว้ล่องเรือพักผ่อน

นิ่มชอบพี่ก็ดีใจแล้วครับ” แล้วเขาก็เดินจูงเธอไปเรื่อย ก่อนจะหยุดหน้าเรือลำหนึ่ง

สวัสดีครับคุณจอม นี่คือเรือที่ให้เตรียมไว้ครับ ข้าวของทุกอย่างที่สั่งพวกเราจัดเตรียมไว้ให้อย่างเรียบร้อยแล้ว”

ขอบคุณมากนะครับ”

ด้วยความยินดีครับ ขอให้มีความสุขกับเรือยอร์ชลำนี้นะครับ” แล้วชายมีอายุคนนั้นก็ส่งกุญแจเล็กๆมาให้เขา ก่อนถอยห่างออกไป 3-4 ก้าว

ไปกันเถอะ”

พี่จอม ไปไหนกันคะ พี่จอมบอกนิ่มว่าจะไปหาที่พักไม่ใช่เหรอคะจริงๆนีรดาเหมือนจะรู้คำตอบนั้นแล้ว แต่อยากฟังจากเขาให้มั่นใจ

ก็นี่ยังไงล่ะครับ คืนนี้เราจะนอนบนเรือลำนี้” เธอนิ่งราวกับช๊อค ทั้งๆที่คำตอบของเขาใกล้เคียงกับความคิดของเธอ

ตื่นขึ้นมาเขาบอกจะพาไปเที่ยว แล้วเขากับเธอก็บินจากเชียงใหม่ตรงมายังภูเก็ต เช่ารถคันหรูเที่ยวรอบเมือง อิ่มหนำสำราญกับอาหารซีฟู๊ดส์ร้านดัง ก่อนจะมาจบด้วยการพักผ่อนแบบส่วนตัวบนเรือหรู...นีรดาชักเริ่มไม่มั่นใจ!

 

แสงสีส้มของดวงอาทิตย์ที่ใกล้ลาลับขอบฟ้าตัดกับพื้นน้ำสีครามช่างให้ความโรแมนติกยิ่งหนัก ชีวิตนี้นีรดาไม่เคยวาดฝันว่าจะได้สัมผัสกับความสวยงามของทัศนยภาพของดวงตะวัน ท้องฟ้า ทะเลที่ยิ่งใหญ่และสวยแบบนี้มาก่อน

อุ้ย”

ฟอด ฟอด

“พี่อาบน้ำเสร็จแล้วไม่เห็นนิ่มอยู่ข้างล่าง ตกใจแทบแย่...หนีมานั่งอยู่ตรงนี้เองเหรอ” จอมทัพสวมกอดเธอไว้จากด้านหลัง

พี่จอมขา ทำไมพี่จอมถึงทำอย่างนี้คะ” เธอหมายถึงว่าเขาทำแบบนี้ได้อย่างไร ค่าตั๋วเครื่องบิน 2 คน ค่าเช่ารถ ค่ากิน ค่าโน้นนี่ รวมถึงค่าเช่าเรือลำนี้ เขาไม่เหมือนนายจอมหน้าบาก คนงานไร่ส้มธรรมดาๆเลยสักนิด

ส่วนจอมทัพกลับไม่ได้ตีความหมายของเธอแบบนั้น คนมีความผิด ความลับซ่อนอยู่มักร้อนตัวไปเกินกว่าเหตุเสมอ

พี่ทำทั้งหมดเพราะพี่อยากสร้างความทรงจำที่ดีระหว่างเราให้มากที่สุดนะครับ” โยกตัวเขาและเธอไปมาให้เข้ากับจังหวะคลื่นโต้ลำเรือ

ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะค่ะ พูดเหมือนว่าพี่จอมจะจากนิ่มไปไหน” เธอเอียงหน้ามาหาเขามากขึ้น

แล้วถ้าพี่บอกว่าพี่กำลังจะจากนิ่มไปจริงๆล่ะครับ นิ่มจะโกรธพี่หรือเปล่า” เพียงแค่คำพูดธรรมดาแต่จอมทัพใจหายจนบรรยายไม่ถูก ให้เขาห่างกับนีรดาสัก 1 ชั่วโมงตอนนี้ยังทนแทบทนไม่ไหว

ไม่โกรธหรอกค่ะ นิ่มรู้ว่าพี่จอมมีความจำเป็น แล้วพี่จอมจะไหน ไปเมื่อไหร่ ไปนานหรือเปล่าคะหญิงสาวรู้สึกเศร้าแต่แสร้งทำเป็นยิ้มร่าเริง ทั้งๆที่ในใจของเธอกำลังบอกเขาว่า ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนเธอก็อยากจะไปกับเขาด้วย

พี่ต้องกลับไปหาพ่อกับแม่ของพี่...ท่าน...” เขาเหมือนจะเริ่มพูดติดๆขัดๆ ทำไมจะไม่รู้ว่าเธอยิ้มเพื่อทำให้เขาสบายใจ นัยตากังวลที่สั่นไหวระริกปิดบังเขาไม่ได้หรอก

โธ่ นิ่มของพี่” เขากอดเธอรัดแน่น เขาเจอเธอช้าไปจริงๆ ถ้าเจอเร็วกว่านี้จอมทัพคงไม่ตกปากรับหมั้นผู้หญิงคนอื่นแน่นอน

นิ่มไม่เป็นไรหรอกค่ะ พ่อแม่พี่จอมเหรอคะจริงๆแล้วเขาก็ไม่เคยเล่าเรื่องครอบครัวให้เธอฟังมาก่อนเลย

ครับพ่อแม่ของพี่...ท่านทำงานอยู่ในกรุงเทพ พี่อยากจะกลับไปเยี่ยม ไปดูแลท่านบ้าง” นีรดาจ้องตาของเขา เธออยากถามเขาเหลือเกิน...ว่าทำไมถึงไม่พาเธอไปด้วย ติดขัดมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

พี่จะรีบไปและรีบกลับที่สุด รอพี่นะพี่เคลียร์ปัญหาทุกอย่างลงตัวแล้วพี่จะมารับนิ่มไปอยู่ด้วย เราจะมีลูกด้วยกันสัก 3 คนดีมั้ยครับ”

อืม นิ่มว่า...อื้อออ” เขาว่ายังไงเธอก็ตามใจทั้งนั้น แต่ยังไม่ทันพูดออกไปเลย ริมฝีปากหนาก็ฉกจูบดูดื่มเสียก่อน

พี่อยากมีลูก อยากมีลูกน่ารักๆกับนิ่ม” ถ้านีรดาตั้งครรภ์เรื่ิองราวคงสำเร็จได้ง่ายขึ้นอย่างแน่นอน เขาจะกลายเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก

นิ่มก็...อื้อออ” ชายหนุ่มไม่ให้โอกาสเธอพูดเลย ความสวยงามทางธรรมชาติไม่มีทางสู้ภรรยาแสนรักของเขาได้ ค่อยๆดันให้เมียรักนอนราบไปกับตัวเรือ มือไม้ปัดป่ายส่วนโค้ง ส่วนเว้าที่เขารู้ดีว่ามันละลานตาขนาดไหน

อ่าส์” เพียงเขาสัมผัสเล็กน้อยปลายถลันก็ชูช่อ เเข็งขึง จอมทัพมีเวทมนต์ร่ายให้เธอรู้สึกร้อนไปหมดทั้งตัว กระดุมเสื้อเปิดเผยให้เห็นความอวบอิ่มในผ้าลูกไม้สีครีมกั้น

โอ้วว เมียพี่ นิ่มจ๋าเซ็กซี่เป็นบ้าเลย” เธอสวยเย้ายวนใจเหลือเกิน ใบหน้าคมซุกอ้างับดอกบัวคู่งามตรงเบื้องหน้า กลิ่นหอมอ่อนๆเฉพาะตัว เร่งเเรงกำหนัดจากภายในให้พุ่งปรี๊ด

ชาตินี้พี่ขอตายคาอกของเธอคนเดียว นิ่มจ๋า ทูนหัวของผัว” เสื้อผ้าของเขาและเธอถูกทึ้งดึงออกอย่างรีบเร่ง





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha