เพื่อนพ่อสอนรัก (ซีรี่ย์ชุดเด็กในบ้าน)

โดย: นักษา



ตอนที่ 1 : บทที่ 1


ตอนต่อไป

กลิ่นหอมของอาหารเช้าลอยมาเตะจมูก ซึ่งเป็นสิ่งที่ศรุตคุ้นเคยช่วงหลายปีให้หลังมานี้ ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องครัวก็พบหญิงสาวร่างอรชรในชุดเดรสสีฟ้าสดใส กำลังยืนปรุงอาหารเช้าอยู่หน้าเตาอย่างขะมักเขม้น

“กลิ่นหอมจัง เช้านี้ทำอะไรให้อากินเหรอหนูอ้อม” เขาทักพลางเดินมายืนซ้อนด้านหลังแม่ครัวเอกประจำบ้าน แล้วสูดกลิ่นหอมเข้าจมูกแรงๆ แต่คราวนี้ไม่ใช่กลิ่นอาหารแต่เป็นกลิ่นหอมละมุนของเส้นผมต่างหาก

“ข้าวต้มปลาค่ะ” โชติกาตอบเสียงแผ่ว หัวใจเต้นตึกตักเมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นทางด้านหลัง

“น่าทานจัง”

“น่าทานก็ต้องทานเยอะๆ นะคะ จะได้มีแรงทำงาน”

ศรุตยิ้มกริ่มกับคำพูดของสาวน้อยที่นับวันจะมีอิทธิพลต่อจิตใจเขามากขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มยกสองมือจับไหล่มนเอาไว้ บีบเบาๆ แล้วก้มลงกระซิบที่ข้างใบหูบางว่า

“อาจะทานไม่ให้เหลือเลย”

จากนั้นคนพูดก็เดินผิวปากออกจากห้องครัวไปอย่างอารมณ์ดี โชติกาหันหน้าไปมองร่างสูงแล้วหันกลับมาใส่ใจต่อหม้อข้าวต้มของตัวเองต่อ ริมฝีปากอิ่มแย้มยิ้ม ดวงตาเปล่งประกายอ่อนหวานอย่างคนที่มีอะไรในใจต่อเพื่อนพ่อคนนี้

ศรุตเดินออกมานั่งคอยที่ชานระเบียงบ้าน อากาศยามเช้าเย็นสบาย มีม่านหมอกบางๆ ลอยปกคลุม บ้านไม้สองชั้นหลังนี้อยู่บนดอยสูงอากาศจึงค่อนข้างเย็นสบายเกือบตลอดปี ชายหนุ่มเป็นชาวไร่ปลูกชาขายเลี้ยงชีพมาตั้งแต่บรรพบุรุษ จนพื้นดินนับพันไร่บนดอยนี้ตกทอดมาเป็นของเขา

ที่นี่ปลูกชาชั้นดี ส่งแปรรูปขายทั้งในและต่างประเทศ ศรุตพยายามทำธุรกิจที่ได้รับสืบทอดต่อมานี้ให้เจริญก้าวหน้ามากที่สุดซึ่งเขาก็ทำได้ดี

ความจริงชายหนุ่มเกือบจะไม่ได้กลับมาเป็นชาวไร่แล้ว เพราะเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนเขาหลงแสงสีในเมืองกรุงจึงต้องการทำงานที่กรุงเทพฯ และอีกอย่างคือติดผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไปและกลับมาอยู่ในที่ที่เขาควรอยู่

“เฮ้อ...” ศรุตถอนหายใจยาวเมื่อคิดถึงอดีต ครั้งหนึ่งมันสร้างความเจ็บปวดให้แก่เขาจนน้ำตาตก แต่ตอนนี้ความรู้สึกเหล่านั้นหายไปจนกลายเป็นเฉยชาแล้ว ชายหนุ่มมองเข้าไปในบ้านแล้วนึกย้อนอดีตตอนสมัยหนุ่มๆ ของตัวเอง

เขาเคยรักผู้หญิงคนหนึ่ง ทุ่มเททุกอย่างให้และดูเหมือนเธอก็จะมีใจให้เขาเช่นกัน เขาจึงวาดฝันอนาคตสวยหรูไว้ แต่แล้ววันหนึ่งความฝันก็ต้องสลาย เมื่อรู้ว่าเธอท้องกับมนันเพื่อนรักของเขาที่เรียนมาด้วยกัน เพื่อนที่เคยช่วยเขาจีบผู้หญิงคนนั้น แต่บัดนี้กลับทำเธอท้อง

โง่! เขากลายเป็นคนโง่ในสายตาของทั้งคู่ไปเลย

ศรุตจำได้ว่าเสียใจมากจนเมาหัวราน้ำทุกวัน เขาตัดขาดความเป็นเพื่อนกับมนัน แล้วซมซานกลับมารักษาแผลใจที่ไร่ชาแห่งนี้ จนตัดสินใจลงหลักปักฐานอยู่ที่นี่ไม่คิดไปไหนอีกแล้ว ชีวิตของเขาอยู่ปกติสุขดีมาหลายสิบปี จนวันหนึ่งมนันก็พาลูกสาวมาขอความช่วยเหลือจากเขา

ฉันมองไม่เห็นที่ไหนจะปลอดภัยเท่ากับที่นี่แล้วจริงๆ ได้โปรดช่วยฉันด้วยเถอะศรุตมนันอ้อนวอนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

นายยังกล้ามาขอให้ฉันช่วยอีกเหรอมนัน ลืมไปแล้วหรือไงว่านายทำกับฉันเจ็บแสบไว้มากแค่ไหนเขาพูดอย่างเย็นชา

ฉันจำได้ แต่ฉันไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ ถ้าฉันพาลูกไปที่อื่นยัยหนูจะตายได้

หมายความว่ายังไง เกิดอะไรขึ้น แล้วขวัญตาล่ะไปไหน

ขวัญตายแล้วเมื่อสองปีก่อน ตายเพราะฉันเองมนันบอกแล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้อดีตเพื่อนรักฟังจนหมด พอได้ฟังศรุตก็โกรธมากจึงชกหน้าอีกฝ่ายดับแค้น

นายมันเลวมนัน! นายทำให้ขวัญต้องตาย ทำให้ลูกสาวนายต้องกำพร้าแม่ นายทำลงไปได้ยังไง นายไปยุ่งกับมันทำไม

ฉันมันเลวเอง เพราะความอยากได้อยากมีอยากให้ขวัญกับยัยหนูสุขสบายแท้ๆ ฉันถึงได้ยอมตกนรก ศรุต...ฉันรู้ว่านายแค้นฉันมากที่แย่งขวัญไป แต่ฉันขอร้องล่ะ ช่วยดูแลยัยหนูแทนฉันด้วย ถ้าฉันรอดและจบปัญหานี้ได้ฉันจะมารับยัยหนูทันที

ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็ผ่านมาเกือบสามปีแล้ว แต่ก็ไร้วี่แววว่ามนันจะกลับมารับลูกสาวเลย เขาไม่อยากคิดว่าอีกฝ่ายตายไปแล้ว เพราะไม่อยากให้โชติกาเสียใจ

“อาหารเช้ามาแล้วค่ะ”

เสียงหวานไพเราะปลุกให้ศรุตตื่นจากภวังค์ในอดีต ชายหนุ่มหันไปยิ้มหวานให้แม่ครัวตัวน้อย ซึ่งกำลังยกถาดที่มีชามข้าวต้มปลาสองชามกับแก้วกาแฟและแก้วน้ำเปล่ามาด้วย

“อากำลังหิวอยู่เลย”

“ถ้าหิวก็ต้องทานให้หมดชามเลยนะคะ”

“แน่นอน”

“อาศรุตคะ กลางวันนี้เพื่อนๆ ของอ้อมจะขึ้นมาเที่ยวน้ำตกทางหลังบ้านของเรา อ้อมคงไม่ได้อยู่ทานข้าวเที่ยงด้วย แต่อ้อมจะทำกับข้าวไว้แล้วจะให้จันทร์มาคอยอุ่นให้นะคะ”

“มีใครมาบ้างล่ะ” เขาถามพลางตักข้าวต้มกินอย่างเอร็ดอร่อย

“ก็มีน้ำฝน ตุ๊กตา ปานวาดแล้วก็ฉัตรชัยค่ะ”

ชื่อของผู้ชายหนึ่งเดียวในกลุ่มทำให้ใบหน้าของศรุตตึงขึ้น เพราะไม่ชอบที่อีกฝ่ายมาเกาะแกะสาวน้อยของเขา ทว่าชายหนุ่มก็ไม่พูดอะไรออกมาแต่ในใจก็คิดบางอย่างเอาไว้แล้ว

 

น้ำตกทางด้านหลังบ้านของศรุตอยู่ห่างจากบริเวณบ้านไปเกือบกิโลเมตร หนุ่มสาวช่วยกันหิ้วตะกร้าของกินและที่ปูนั่งตรงไปยังธารน้ำตก เมื่อถึงที่ก็ปูผ้าและวางของกินลง จากนั้นก็เดินไปแช่เท้าในน้ำเล่นอย่างสนุกสนานกัน

“ศุกร์นี้อ้อมอย่าลืมไปงานวันเกิดเรานะ” ฉัตรชัยเอ่ยขึ้นขณะยืนเตะน้ำเล่นอยู่ในลำธาร

“แหม...ใจคอคิดจะชวนแต่อ้อมแค่คนเดียวเหรอนายฉัตร” น้ำฝนเอ่ยกระเซ้าเพื่อนชายเล่น เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายแอบชอบโชติกาอยู่

“อย่าแซวกันสิ เราชวนพวกเธอก่อนหน้านี้แล้วนะ” เขาว่าอย่างขัดเขิน บรรดาสาวๆ จึงหัวเราะขำ ยกเว้นแค่โชติกาที่นั่งยิ้มน้อยๆ เท่านั้น

“ไม่ต้องห่วงหรอกฉัตร เราขออาศรุตไว้แล้วล่ะ” เธอบอก

“ให้เรามารับไหม” เขารีบเสนอตัว

“ไม่ต้องหรอก อาศรุตจะไปส่งเราเอง”

“พูดถึงอาศรุตน่าเสียดายเนอะ ที่อาไม่มาน้ำตกกับพวกเราด้วย อดเล่นน้ำกับอาเลย” ปานวาดบ่น ก่อนโดนพวกเพื่อนๆ แซวว่า

“อยากเล่นน้ำจริงๆ หรือว่าอยากปล้ำอาศรุตกันแน่ ฉันจำได้นะว่าคราวก่อนแกแกล้งเป็นตะคริวที่ขาเพื่อให้อาศรุตมาช่วย แล้วแกก็กอดเขาแน่นเลย” ตุ๊กตาบอกเสียงกลั้วหัวเราะ

“บ้า! ไม่ใช่สักหน่อย นี่แน่ะๆๆ” ปานวาดร้องหวีดปฏิเสธก่อนจะวักน้ำใส่เพื่อนเป็นการเอาคืน สุดท้ายทุกคนต่างก็วักน้ำสาดกันเล่นอย่างสนุกสนาน โชติกาวิ่งสาดน้ำเล่นกับเพื่อนๆ ในลำธารที่ตื้น ความที่วิ่งเพลินจนลืมระวังตัวจึงเป็นเหตุให้เธอข้อเท้าพลิกจนล้มลง

“ว้าย!

“อ้อม! เป็นยังไงบ้าง” ฉัตรชัยที่อยู่ใกล้สุดรีบเข้ามาโอบประคองเพื่อนสาวไว้ ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ พอหายตกใจแล้วก็รีบเดินเข้ามาดูอาการ

“เป็นยังไงบ้างอ้อม” น้ำฝนถาม

“เจ็บที่ข้อเท้าน่ะ สงสัยข้อเท้าจะพลิก” โชติกานิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ฉัตรชัยจึงรีบช้อนอุ้มร่างบางขึ้นมาแล้วพาขึ้นฝั่งไป ชายหนุ่มช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้จนหญิงสาวรู้สึกดีขึ้น เธอจึงบอกเพื่อนๆ ว่า

“พวกเธอไปเล่นน้ำกันต่อเถอะ เราดีขึ้นมากแล้วล่ะ”

“ก็ได้ งั้นให้นายฉัตรอยู่ดูแลเธอนะอ้อม ไปพวกเรา” น้ำฝนรีบจัดแจงให้แล้วฉุดมืออีกสองคนให้เดินตามกันไปที่ลำธาร ซึ่งทั้งปานวาดและตุ๊กตาไม่มีใครขัดเนื่องจากอยากเปิดโอกาสให้ฉัตรชัยจีบโชติกาเหมือนกัน

“เรานวดให้นะ” เขาอาสาพลางยกเท้าบางของเธอขึ้นมาพาดขาของเขาไว้

“ไม่ต้องหรอก” หญิงสาวปฏิเสธและจะชักเท้าหนีแต่ไม่สำเร็จ เธอรู้ว่าอีกฝ่ายหวังดีแต่ตอนนี้เธออยู่ในสภาพไม่ค่อยเรียบร้อย เสื้อกล้ามสีขาวก็เปียกจนเห็นชั้นใน แล้วไหนจะกางเกงขาสั้นที่ปลายขาค่อนข้างบานอีกล่ะ ยกขาทีก็แทบจะเห็นกางเกงในแล้ว

“อย่าปฏิเสธเลยนะ เราอยากนวดให้อ้อมจริงๆ เราอยากดูแลอ้อมนะ”

แววตาอ่อนหวานที่อีกฝ่ายขยันส่งมาให้ ทำไมโชติกาจะมองไม่ออกว่าหมายความว่าอะไร ฉัตรชัยเป็นหนุ่มรูปงาม ฐานะดีและนิสัยค่อนข้างโอเคเลยสำหรับเธอ ถ้าเพียงแต่เธอจะไม่มีใครอื่นในหัวใจไปแล้ว เธอคงตอบรับรักเขาไปนานแล้ว

หญิงสาวปล่อยให้ชายหนุ่มนวดขาให้ ซึ่งมีบางจังหวะที่เขานวดขึ้นสูงเกินไป ความขาวเนียนละมุนของเรียวขาของอีกฝ่ายทำให้ฉัตรชัยเผลอคิดอยากทำมากกว่านวด เขาอยากลูบไล้เล่นขึ้นสูงไปเรื่อยๆ จนถึงจุดที่เขาต้องการ

“อ๊า...ฉัตร...เธอนวดสูงเกินไปแล้วนะ” เสียงครางของโชติกาทำให้เขารู้ตัว แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นฝ่ามือตัวเองวางอยู่บนต้นขาของเธอ

“ขะ...ขอโทษ” ชายหนุ่มจะชักมือออกแต่หญิงสาวคว้ามือเขาไว้ แล้วเป็นฝ่ายดึงมือเขาไปวางแปะตรงเป้ากางเกงของเธอ ทำเอาเขาตาโตด้วยความตกตะลึง


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha