หนี้ร้ายพันธนาการรัก (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 1 : 1 (1/3)


ตอนต่อไป

โครม!!! โอ๊ย!!! เสียงของแข็งกระทบพื้นดังสนั่น  ตามติดมาด้วยเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของหญิงสาวที่ถูกโยนออกมาจากบ้านทรงทันสมัยหลังใหญ่กลางขุนเขา  เมื่อสิ้นเสียงที่ชายหนุ่มสั่งลูกน้องให้โยนกระเป๋าสัมภาระออกมาก่อนหน้านี้
“อย่าให้ฉันเห็นหน้ายัยนี่อีก ต่อสายถึงคุณนายปานระพีด้วย มันกล้าดียังไงมาย้อมแมว ที่จริงน่าจะยึดบ้านมาซะให้จบๆ ”
“ติดต่อไม่ได้ครับนายน้อย” ชาครลูกน้องคนสนิทรายงานหลังจากกดโทรศัพท์ในมือซ้ำสามสี่รอบ
“เล่นผิดคนแล้วนังคุณนายผีพนัน มึงติดต่อมันให้ได้แล้วบอกมันว่าถ้าไม่ส่งดอกให้ถูกตัว กูจะจัดการตามสัญญาเงินกู้นั่นซะ”
เมื่อพูดจบชายหนุ่มก็พาหน้าหล่อที่คิ้วขมวดเป็นปมพร้อมร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตยีนส์พับแขนกับท่อนขาแกร่งในกางเกงยีน์สีซีดเดินลิ่วเข้าห้องทำงาน พร้อมปิดประตูดังปังใหญ่สะเทือนกกหูลูกน้อง เหมือนจะเป็นการเตือนกลายๆ ว่าหากลูกน้องมือดีติดต่อคุณนายปานระพีไม่ได้ต้องมีคนตายแน่ๆ
“ไม่อยากจะคิดเลยลูกพี่ ถ้านายน้อยเจอหน้าคุณนายนั่นพายุจะเข้าลูกใหญ่แค่ไหน” ดนัยลูกน้องมือดีอีกคนพูดพลางกดโทรศัพท์มือถือไปยังเลขหมายที่บันทึกชื่อไว้ว่า คุณนายปานระพี แบบรัวๆ
“เละ กูพูดได้คำเดียวเละจนกู้ซากไม่ได้แน่” ชาครเอ่ยปากพร้อมยักไหล่อย่างระอา  พลางนึกถึงลูกหนี้ตัวร้ายที่ยืมเงิน “นายน้อย”
ที่นี่ไร่กรคุณานนท์ชายหนุ่มจะถูกเรียกว่านายน้อยตามศักดิ์บุตรชายคนเล็กของตระกูลใหญ่ แต่ในวงการธุรกิจทั้งดำทั้งขาว รวมถึงในวงสังคมทุกคนจะคุ้นชินกับชื่อ คุณสิงห์ เพลย์บอยที่สาวๆ ฝันหากันทั้งเมือง หรือคุณสิงหา  กรคุณานนท์
ชายวัย 30 พอดิบพอดี นักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงแซงทางโค้ง ผู้บริหารของไร่กรคุณานนท์ซึ่งเป็นผู้ผลิต ส่งออกพืชผักผลไม้ และดอกไม้เมืองหนาวรายใหญ่ระดับต้นๆ ของประเทศ 
“นี่แหละมึง เวลามาขอนี่แทบกราบแล้วเป็นไงดอกไม่ส่ง ต้นไม่มี พอจะผ่อนผันเสือกมาเล่นแง่  ดีเท่าไหร่แล้วที่นายน้อยไม่ยิงเข้ากลางกบาลแม่สาวหน้าตาจิ้มลิ้มนั่น”
“เออ ตายแล้วพี่แล้วผู้หญิงคนนั้นไปถึงไหนแล้ววะ นี่มันก็เริ่มค่ำแถมฝนฟ้าทำท่าจะมา เมฆนี่ดำปึ๊ดมาเลย” สิ้นเสียงหนุ่มรุ่นน้อง สองคนสนิทซ้ายขวามองหน้ากันแล้วพุ่งตัวออกประตูที่จับเจ้าหล่อนโยนออกไปซักพักใหญ่ๆ ทันที
หญิงสาวร่างเล็กเดินตุปัดตุเป๋ลากกระเป๋าใบโตมาตามทางเข้าไร่ที่เจ้าตัวจำได้ว่า  เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้คนของไร่กรคุณานนท์ขับรถไปรับเธอมาจากสนามบิน ใจนึงก็คิดตลกแต่อีกใจนึงก็ตลกไม่ออก ขามานี่นั่งรถมาแอร์เย็นสบายพอมาถึงไร่อยู่ได้ไม่ถึงสามสิบนาที น้ำซักแก้วยังไม่ได้ดื่มก็ถูกจับโยนออกมา ได้แผลทั้งขาทั้งแขนแถมยังต้องเดินคลำทางกลับเอาเอง
“เมื่อไหร่จะถึงถนนล่ะยัยผิงเอ๊ย ฟ้าฝนนี่ก็ไม่เป็นใจกันซะเลย” เสียงบ่นงึมงำของขนมผิง หรือพิมพ์อุมา อรุณวงศ์ สาวร่างเล็กอายุ 24 ปีบุตรสาวคนเดียวของ คฑาวุธ และพิมพ์อัปสร อรุณวงศ์ เจ้าของธุรกิจสิ่งทอขนาดใหญ่ของจังหวัด
แต่จะบอกว่าเธอเป็นลูกคนเดียวก็กระไรอยู่ เพราะหลังจากแม่พิมพ์ของเธอเสียไปเมื่อสิบปีก่อน หกปีต่อมาคุณพ่อก็แต่งงานใหม่กับหม้ายสาวอดีตภรรยานักการเมืองท้องถิ่น คุณนายปานระพีผู้มาพร้อมกับลูกสาวคุณระวิ หรือระวีวรรณที่แก่กว่าเธอสี่ปีและหนี้ก้อนโตที่ผู้เป็นบิดาไม่เคยล่วงรู้...จนกระทั้งสองเดือนก่อนหน้านี้คุณพ่อที่รักทราบปัญหาที่ไหล่บ่าเป็นน้ำป่าไหลหลากหน้าฝนจากปากภรรยาใหม่ และนั่นก็เป็นเหตุให้เธอถูกตามตัวกลับมาจากกรุงเทพฯ แบบด่วนจี๋ ด่วนชนิดที่ว่าเสื้อผ้ายัดอะไรลงกระเป๋ามาบ้างก็ไม่รู้ ทราบเหตุผลเร่งด่วนคือที่บ้านเป็นหนี้ และเธอก็ถูกส่งมาทำงานใช้หนี้ค่าดอกเบี้ยจนกว่าทางบ้านจะมีเงินมาชำระคืน
“เดินคนเดียวแบบนี้ ให้พี่ไปส่งมั๊ยจ๊ะคนสวย” ร่างบางหูผึ่ง ดวงตาสีดำสนิทเหล่ตามองไปทางต้นเสียง พบเพิงที่พักที่น่าจะเป็นของคนงาน พร้อมผู้ชายสามสี่คนที่กำลังตั้งวงร่ำสุรากันอย่างครื้นเครง
“มาเดินทำไมแถวนี้ หลงทางรึปล่าวจ๊ะ” พิมพ์อุมาเลิกสนใจเสียงรอบข้าง เร่งสาวเท้าหวังให้พ้นออกมาจากสถานการณ์อันตราย แต่ขาเจ้ากรรมก็ไม่เป็นไปตามใจ  ก็มันถลอกปอกเปิกจากการถูกจับโยนออกมาจากบ้าน หัวเข่าเริ่มตึงจากบาดแผลเลือดซึมที่เริ่มแห้งกรัง ก้าวเท้าไปได้สองสามก้าว หนึ่งในกลุ่มคนงานก็คว้าหมับเข้าที่ต้นแขน บีบแรงจนเธอสะดุ้ง!!!
“พี่พูดด้วย ทำไม่ไม่ตอบล่ะจ๊ะ หรือน้องเป็นใบ้” ชายผิวคล้ำกร้านแดดที่จับแขนเธอไว้เอ่ยปากถาม
 “ขอโทษค่ะ พอดีฉันรีบ” หญิงสาวกล่าวแบบขอไปทีพร้อมพยายามสะบัดแขนให้พ้นจากการเกาะกุม
“แหม จะรีบไปไหน ฝนฟ้าทำท่าจะตกน้องอยู่หลบฝนกับพวกพี่ที่นี่ก่อนเถอะ” ชายที่เหลืออีกสี่คนเดินตามติดมาล้อมอยู่ข้างหลังเธอเรียบร้อยแล้ว เอาไงล่ะทีนี้ขนมผิง คิด คิดสิ คิด...
“ฉันรีบจริงๆ ไปละนะ”  หญิงสาวสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่เพื่อเรียกขวัญตัวเอง พยายามเดินฝ่าวงล้อมชายฉกรรจ์ออกมา
“อ่าวพูดดีๆ ก็มัวแต่จะรีบๆ อยู่ตรงนี้สนุกกว่าเชื่อสิ” แรงฉุดกระชากส่งผลให้ร่างบางหันหลังกลับมาเผชิญหน้ากับกลุ่มชายที่แสดงแววตาและท่าทางหื่นกระหายจนปิดไม่มิด
“ช่วยด้วย!!!!” พลั่ก!!! หนึ่งหมัดพุ่งตรงเข้ากลางลำตัว
“ช่วย....” เพี๊ยะ!!! หนึ่งตบปะทะซีกแก้มด้านซ้าย รสเค็มปร่าของเลือดกระจายเต็มกระพุ้งแก้ม
“ช่วย........” เพี๊ยะ เพี๊ยะ!!! ฝ่ามือหยาบกร้านรัวมาอีกสองตบ แรงสะบัดส่งผลให้หญิงสาวหงายหลังก้นจำเบ้าลงพื้นถนนลูกรัง หน้าของเธอชาไปทั้งแถบ สมองตื้อมึนงง ปวดหนึบบริเวณกลางลำตัว สายตาเริ่มพร่าจากม่านน้ำตาที่กำลังไหลริน
“ปล่อยฉันเถอะ ฉันไหว้นะพี่” สองมืออ่อนแรงพนมท่วมหัวไหว้ปะหลกๆ  น้ำหูน้ำตาไหลพรากๆ ร้องขออย่างไม่อาย
“ฝันไปเถอะน้อง ว่าง่ายๆ จะได้ไม่เจ็บตัว” ไอ้คนที่ตบเธอพูดพร้อมแสยะยิ้ม มันเป็นยิ้มที่น่ารังเกียจ น่ากลัวและน่าขยะแขยงที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็น ร่างบางถูกอุ้มแล้วจับโยนลงบนโต๊ะในเพิงพักที่ก่อนหน้านี้กลุ่มชายโฉดใช้เป็นสนามร่ำสุรา
“หอมไปหมดเลยทูนหัว โชคดีนะเนี่ยได้มีผัวทีเดียวสี่คน ฮ่า ฮ่า” มือหยาบกร้านลูบคลำไปทั่วร่างเล็ก พลางทำเสียงสูดปาก ซี๊ดซ๊าดอย่างถูกอกถูกใจ
“เร็วๆ สิลูกพี่ ข้าจะได้ต่อคิว อย่าเล่นหนักจนหมดแรงล่ะ พวกข้ารออยู่ ฮ่า ฮ่า!!!” เสียงคนชั่วแข่งกันหัวเราะด้วยความสะใจ
หญิงสาวนอนตัวสั่นเป็นลูกนกตกจากรัง น้ำตาไหลพรากร้องไห้จนตัวโยน เม็ดฝนเริ่มเปาะแปะ ยามปกติกลิ่นไอดินยามฝนตกเป็นกลิ่นที่เธอโปรดปรานนัก เมื่อฝนตกเธอมักจะสูดหายในเอากลิ่นแสนสดชื่นนี้เข้าไปจนเต็มปอด แต่ยามนี้เธออยากกลั้นใจตาย เพราะกลิ่นฝนและกลิ่นไอดินมันปะปนไปด้วยกลิ่นลมหายใจผสมกลิ่นเหล้า  และกลิ่นเหม็นสาบจากเนื้อตัวคนงาน มือไม้คนชั่วปัดป่ายไปตามร่าง ฉีกกระชากเสื้อเชิ้ตที่เธอสวมจนกระดุมกระเด็นหลุดหายไปตลอดแนว อกนุ่มขนาดกำลังดีถูกขยำขยี้อย่างหนักหน่วงจนขึ้นรอยแดง
ก่อนสติจะดับวูบลงพิมพ์อุมารวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย...กรีดร้องออกมาด้วยความกลัว 
“กรี๊ดดดดดดดด...........”

 


อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ทำไงถึงจะอ่านจบเรื่องคะ
โดย Anonymous | 1 year, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบคะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
Help
โดย Anonymous | 1 year, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบค่่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
😆😆😆
โดย Anonymous | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกดี
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ช่วยด้วย
โดย Anonymous | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากค่ะจะติดตามตลิดนะค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สรุปคือ จับนมนางเองหรอ เห้ยยย!!! เสียสาวววแย้วอ่ะ 😭😭😭
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ต่อๆๆๆ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกกกก
โดย Anonymous | 3 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
และแล้วลูกน้องพระเอกก้อมาช่วย55
โดย Anonymous | 3 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ใครก็ด้ายยยย ช่วยโด้ยยยยยย><//
โดย Anonymous | 3 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ยาวไม่มีที่สิ้นสุด อ้ายยยย ฟิน
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ใครก็ได้ช่วยด้ววยย
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ตามค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ดีมั่กกกก
โดย Anonymous | 3 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha