หนี้ร้ายพันธนาการรัก (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 8 : 3 (2/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ว่าไงเจ้าสิงห์  ที่ไร่มีแผนทำอะไรใหม่ๆ มั๊ยช่วงนี้” คุณบดินทร์เปิดประเด็นถึงงานในไร่กรคุณานนท์ ที่อยู่ในความรับผิดชอบของบุตรชายคนเล็กก่อน เนื่องจากงานของมีนาบุตรชายคนโต และธันวาบุตรชายคนรองนั้นอยู่ในกรุงเทพฯ เขาจึงรู้ความเคลื่อนไหวและการพัฒนาได้บ่อยกว่างานในไร่ที่อยู่เชียงใหม่
สิงหานั่งยืดตัวตรง  รายงานแผนงานที่เพิ่งสรุปกับพี่ชายทั้งสองให้บิดาฟังด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อีกสองไตรมาสที่เหลือของปีนี้จะปรับแผนพัฒนาเรื่องการส่งออกผลไม้พื้นเมืองให้มากขึ้นครับ  ตอนนี้ตลาดที่เราส่งออกผักผลไม้ทั่วไปทางฝั่งเอเชียยังอยู่ในอัตราคงที่ที่น่าพอใจ  ผลไม้พื้นเมืองเป็นสินค้ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวน่าจะทำตลาดได้ไม่ยากเพราะจากการทดลองในช่วงปีสองปีที่ผ่านมายอดการส่งออกมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  แต่ยังอยู่ในกลุ่มประเทศเดิมๆ แล้วการขยายฐานไปฝั่งยุโรปก็น่าสนใจ เราจึงจะเร่งทำตลาดทั้งยุโรปและเอเชียไปพร้อมๆ กันเลยครับ”
“เรื่องกำลังการผลิตไม่ต้องกังวล  ไร่ของเรามีพื้นที่หมุนเวียนปลูกพืชระยะสั้นที่เพียงพอ  ส่วนพืชยืนต้นระยะยาวกำลังขยายการผลิตต่อเนื่องจากปีที่แล้ว”
“ไร่ชาเราก็เก็บผลผลิต แล้วก็ส่งให้ชาวบ้านในพื้นที่แปรรูปตามกรรมวิธีทางธรรมชาติเป็นการช่วยกระจายรายได้ให้ชุมชนไปอีกทาง  ส่วนงานไม้ดอกผมกำลังหาผู้เชี่ยวชาญซักคนสองคนมาช่วยดูแลเพิ่มอยู่ครับ”
บิดาพยักหน้ารับทราบแผนการพัฒนาที่สิงหากล่าว 
“ช่วยขยายการผลิตก็ระวังปัญหาที่ควบคุมไม่ได้พวกแมลงศัตรูพืชกับโรคระบาดล่ะ  ผลิตมากมันได้เงินมากก็จริง  แต่อย่าลืมมาตรฐานของไร่ด้วย”  บิดากล่าวปิดท้าย
“ผมก็ยังสงสัยนะฮะคุณพ่อ  ส่งเจ้าสิงห์ไปเรียนบริหารธุรกิจมาแต่ทำไมมันได้แถมวิชาเกษตรมาซะแน่นขนาดนี้” 
“ใครมันจะเชื่อเพลย์บอยเนื้อหอมอย่างสิงหา  กรคุณานนท์ จะทิ้งแสงสีไปหมกตัวอยู่ในไร่ได้เป็นปีๆ หรือในไร่มันมีอะไรที่ดีกว่าผักกว่าม้าของนายนะเจ้าสิงห์” พี่ชายทั้งสองเอ่ยอย่างติดตลก
ม้าหรอ?  บ้าเอ๊ยทำไมพอพี่มีนพูดถึงม้าแล้วหน้าของยัยม้าแคระนั่นต้องลอยมาด้วยนะ...นี่แกกำลังคิดถึงขนมผิงหรอสิงหา?..........ไม่ใช่หรอกมั๊ง...ไม่เห็นหน้ากับท่าทางเกะกะที่น่าหงุดหงิดนั่นมันน่าจะดีสิ.......สิงหาสะบัดศีรษะไล่ใบหน้าหวานเจ้าของริมฝีปากสีชมพูนั่นให้ออกไปจากห้วงความคิด
“อ้าวเงียบ!!!........นายน้อยกลายร่างเป็นเสือน้อยไปแล้วรึ?” ธันวาไม่เลิกกระเซ้า
“เห้ย!!!  แค่นี้ต้องหูแดง...มีอะไรซ่อนอยู่ในไร่แน่ๆ  คุณพ่อครับเราชวนคุณแม่ยกขบวนไปถล่มไร่เจ้าสิงห์มันดีกว่า ทำท่าพิลึกแบบนี้...มันต้องซ่อนอะไรไว้แน่ๆ”  มีนาพูดสมทบ
คนถูกจับพิรุธได้  เสเอามือเรียวลูบท้ายทอยตนเอง...เออนี่เขาเขินจริงๆ ใช่มั๊ย
“ก็พี่พูดถึงม้า  ผมก็คิดถึงม้าสิ...พอดีก่อนลงมากรุงเทพฯ  มีลูกม้าเพิ่งเกิดใหม่..ผมก็เลยคิดขึ้นมาได้ว่าตอนนี้มันจะเป็นยังไงบ้างเพราะก่อนมายังไม่มีเวลาแวะไปดูเลย”  ปล่อยโกหกไปคำโต....ม้าที่สิงห์หนุ่มกำลังคิดถึงนี่เป็นม้าแคระ ผิวขาวตัดกับตากลมโตสีดำสนิท  แถมเนื้อตัวยังตัวนุ่มนิ่มซะด้วยสินะ...
“ส่วนความสามารถด้านเกษตรของผมน่ะมันมาจากการศึกษาเพิ่มเติม  แล้วก็ประสบการณ์ล้วนๆ เลยนะครับ  สมัยนี้อะไรๆ มันก็พัฒนาไปไว  มีโอกาสเมื่อไหร่ผมก็ต้องหาความรู้เพิ่มเติมเป็นธรรมดา  มีอีกเรื่องที่สำคัญมากคือผมจะส่งเสริมพนักงานทั้งในส่วนของสำนักงานและคนงานในไร่ไปอบรมให้มากขึ้น  เพื่อที่พวกเค้าจะเอาความรู้ที่ได้มาช่วยพัฒนาไร่อีกทาง” 
ชายหนุ่มคุยโวกลบเกลื่อนความขัดเขิน..ให้ตายสิ!  ถึงตอนนี้ตากลมใสแจ๋วของยัยม้าแคระนั่นยังวนเวียนอยู่ในหัวเขาอยู่ได้.......
“ของผมหมดเรื่องแล้ว  ต่อไปเป็นคิวใครดีครับคุณพ่อ” ชายหนุ่มที่รู้ตัวว่าสติกำลังกระเจิดกระเจิงไปเพราะดวงหน้าหวานๆ รีบเปลี่ยนเรื่องเพราะเกรงว่าหากทุกคนปล่อยให้เขาพูดมากไปกว่านี้...อาจจะหลุดเรื่องยัยม้าแคระออกมาจนได้
มีนาวางแก้วกาแฟในมือ 
“พี่ก็ได้...ตอนนี้โรงแรมเรามีขยายสาขาไปภูเก็ต  สรุปงบประมาณการก่อสร้าง  แล้วก็ทำสัญญากับทางบริษัทของเจ้าธันเรียบร้อยแล้ว  ส่วนอื่นๆ ก็มีโรงแรมในกรุงเทพฯ  ที่ตอนนี้เราปรับปรุงห้องพักบางชั้นให้ทันสมัยมากขึ้น...ที่เชียงใหม่ขยายในส่วนของคำเมืองโฮมสเตย์ก็เรียบร้อย  ส่วนนึงเปิดให้นักท่องเที่ยวได้ใช้บริการไปแล้ว  เหลืออีกส่วนนึงที่กำลังอยู่ในขั้นตอนของการตกแต่ง” 
“ช่วงที่การท่องเที่ยวเป็นหน้าโลว์  โฮมสเตย์ที่เชียงใหม่จะมีแพคเกจเสริมราคารวมกับค่าที่พักเข้าเยี่ยมชมและท่องเที่ยวที่ไร่ของเจ้าสิงห์ด้วย  ในส่วนนี้เราคิดลูกค้าเพิ่มแค่ค่าเดินทาง...ไม่ได้บวกเพิ่มอะไรมากมาย  ถือว่าเป็นการคืนกำไรให้ลูกค้าครับ” 
มีนาเล่าถึงกิจการในส่วนของโรงแรมที่เขาดูแลรับผิดชอบทั้งหมด  ที่แรกคือ The Grand  โรงแรมเก่าแก่ที่รับช่วงต่อจากบิดา ปัจจุบันเขาเป็นผู้บริการใหญ่สมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวเป็นผู้ถือหุ้น ส่วนที่เชียงใหม่และภูเก็ตนั้นเป็นส่วนที่เขาขยายสาขาเพิ่มในภายหลัง 
ที่เชียงใหม่จะเน้นที่พักเป็นรูปแบบของโฮมสเตย์ที่มีรูปแบบทันสมัยอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ  ราคาห้องพักไม่สูงมากนัก
ที่สำคัญที่นี่จะจ้างพนักงานโดยใช้คนในพื้นที่  เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ซึมซับวัฒนธรรมที่ออกมาจากผู้คนท้องถิ่นจริงๆ  และนอกจากนี้โฮมสเตย์จะบริการที่พักแล้ว  ยังมีบริการเสริมเป็นแพคเกจทัวร์พิเศษเช่น  การทัวร์สถานที่สำคัญต่างๆ เพื่อชื่นชมวัฒนธรรมของชาวล้านนาผ่านทางสถาปัตยกรรม  หรือการท่องเที่ยวเชิงเกษตรซึ่งสถานที่ก็เป็นไร่ของน้องชายคนสุดท้อง  ซึ่งนักท่องเที่ยวจะได้ทำกิจกรรมหลากหลายเรียกได้ว่าเริ่มตั้งแต่การปลูก เก็บผลผลิต  รวมไปถึงการแปรรูปกันเลยทีเดียว 
สำหรับที่ภูเก็ตเป็นโรงแรมใหม่ที่กำลังจะก่อสร้าง  วิศวกรและผู้รับผิดชอบโครงการก่อสร้างคือธันวาน้องชายคนรอง  ซึ่งที่นี่มีนาตั้งใจให้เป็นโรงแรมที่ให้บริการครบวงจร  มีทั้งที่พัก  ชอบปิ้งเซนเตอร์ ภัตตาคารชั้นเลิศ รวมถึงกิจกรรมบันเทิงเช่นโรงภาพยนตร์  ไนท์คลับ  ฟิตเนส   และสระว่ายน้ำระดับมาตรฐาน...จะรวมอยู่ที่นี่ที่เดียว  เรียกได้ว่าหากมาพักในโรงแรมของเขาแล้ว  ไม่ต้องเดินทางออกไปที่ไหนก็จะได้รับความสะดวกสบายรวมถึงความบันเทิงที่ครบวงจร
ผู้เป็นบิดาพยักหน้าอย่างเข้าใจ “แล้วของแกล่ะเจ้าธัน”
“ก็อย่างที่พี่ใหญ่บอกแหละครับ  โปรเจคใหญ่ของตอนนี้ก็คือโรงแรมที่ภูเก็ต  อีกสองสามวันผมก็ต้องบินลงไปดูความพร้อมของพื้นที่ก่อนเริ่มงานจริงให้ละเอียดอีกที  นอกนั้นก็มีโครงการคอนโดเฟสใหม่อีกสองโครงการ  โครงการตรงสีลมที่สร้างเสร็จแล้วกำลังขายได้ราคาดี  มีคนมาจองเกือบเต็มแล้วซึ่งส่วนนึงที่มาจองไว้เพราะจะเก็บไว้เก็งกำไรต่อ”
“อีกโครงการเป็นคอนโดแถบชานเมืองกำลังถึงขั้นตอนการตกแต่ง  แล้วก็เก็บรายละเอียด  ตอนนี้มีลูกค้ามาจองไปเกินครึ่งแล้วเพราะด้วยราคาที่ไม่สูงเกินไป  รวมทั้งมันอยูในทำเลที่กำลังพัฒนาด้วย” 
“อ้อ...ยังมีโฮมสเตย์ของพี่มีนที่ตกแต่งอีกนิด  แล้วประมาณเดือนหน้าผมจะยื่นซองประมูลโครงการโรงพยาบาลใหม่ของเอกชนอีกที่นึงด้วยครับ” วิศวกรหนุ่มกล่าวเสียงเรียบ ธันวาเป็นวิศวกรหนุ่มเขาทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ และเป็นผู้ดูแลโครงการก่อสร้างทั้งหมดของครอบครัว
ตอนนี้บริษัทของเขาเน้นหนักไปทางการสร้างและขายคอนโดมิเนียมตามวิถีชีวิตของคนยุคใหม่ที่นิยมเลือกซื้อคอนโดมากกว่าซื้อบ้านหลังใหญ่ๆ เหมือนสมัยก่อน  ยิ่งมีทำเลอยู่ในย่านธุรกิจที่มีรถไฟฟ้าผ่านก็ถือว่ามีชัยไปกว่าครึ่ง 
“หึ หึ...นี่พูดกันแต่ข้อดี ปัญหาไม่มีกันมั่งเลยรึไอ้เสือทั้งหลาย”  ผู้เป็นบิดาถามพลางหัวเราะในลำคอ
“มันก็มีแค่ช่วงนี้การท่องเที่ยวมันเงียบๆ ที่โรงแรมมันก็พลอยจะเงียบตาม  ผมก็เลยต้องหาแพคเกจคืนกำไรให้ลูกค้าหน้าโลว์อย่างที่บอกไปน่ะครับ”  ธันวาบอกบิดา
“ดีแล้ว...มีปัญหาอะไรก็ช่วยๆ กัน...แต่ถ้ามีปัญหากะทันหันก็ไม่ต้องรอจนครบสามเดือนค่อยมาคุยกันล่ะ...รีบมาคุยกันจะได้ช่วยกันแก้ได้ทันที...เป็นพี่น้องกัน.....เป็นครอบครัวเดียวกันต้องอยู่เคียงข้างกันโดยเฉพาะตอนมีปัญหา” คุณบดินทร์กล่าวทิ้งท้ายกับบุตรชายทั้งสามด้วยประโยคเดิมที่เคยพูดมาตลอด
เมื่อออกมาจากห้องของบิดา  สามพี่น้องก็มานั่งคุยกันต่ออย่างออกรส  ประเด็นของการสนทนาคือท่าทางอึกๆ อักๆ ของสิงหานั่นเอง
“ว่างกันมั๊ยเย็นวันนี้”  ธันวาเอ่ยปากถาม
“พี่ไม่มีอะไรทำ แกถามเจ้าเสือน้อยดีกว่าเจ้าธัน” อ้าว...เผลอแป๊บเดียวเขากลายเป็นเสือน้อยในสายตาพี่ชายไปซะแล้ว 
“สิงห์ยังคงเป็นเสือผงาดครับพี่ชาย ...มาเรียกกันเสือน้งเสือน้อยมันเสียชื่อเพลย์บอยบ้านไร่หมด”  สิงหากล่าวติดตลก
“ตกลงซุกอะไรไว้ที่ไร่...อย่ามาปฏิเสธพี่เห็นแกนั่งตาลอยแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียวนะเมื่อตะกี้นี่”  มีนายังคงคาดคั้น
“สงสัยไอ้เสือของเราจะมีความรัก”  พี่ชายคนรองฟันธงเข้าให้
“รักกะผีอะไรล่ะพี่...อย่ามาหาทางทำลายชีวิตโสดอันแสนสุขของผมเลย”  น้องชายคนสุดท้องส่ายหัวดิกพลางทำหน้าสยดสยอง
“ช่วงค่ำผมไม่ว่างอ่ะ มีนัดพาอันนาไปดินเนอร์...แต่หลังจากนั้นผมฟรีนะ...พี่จะไปไหนกัน”
“พี่กับพี่มีนจะชวนแกไปดื่มที่คลับในโรงแรมเหมือนเดิมนั่นแหละ...แต่ถ้าแกไปกินน้องอันนาผมแดงจนอิ่มแล้ว...จะไปต่อไหวหรอ"
“ผมกินข้าวฮะพี่  ไม่ได้กินอันนา.....งั้นเจอกันสามทุ่มที่เดิม เดี๋ยวผมเลื่อนนัดอันนาพาไปกินข้าวเย็นกับชอปปิ้งนิดหน่อยก็โอเคแล้ว”
“โอเคเจอกัน...ใครเลทคนนั้นจ่าย” มีนากล่าวตบท้าย

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


Love
โดย Anonymous | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อ่านสนุกมากค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha