หนี้ร้ายพันธนาการรัก (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 9 : 3 (3/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ห้างสรรพสินค้า

                “อันที่จริงสิงห์พาอันนามาทานข้าวก็พอค่ะ  ไม่ต้องซื้อเสื้อผ้าให้อันนาก็ได้  อันนาเกรงใจคุณจัง” 

     หญิงสาวร่างอวบอัดในชุดรัดตึงเปรี๊ยะเอ่ยอย่างออดอ้อน  ที่จริงหล่อนก็พูดไปงั้นๆ เพราะกลัวชายหนุ่มตรงหน้าจะหาว่าเธอเป็นพวกหิวเงิน เมื่อคืนเขาก็จ่ายให้เธอเป็นแสนแล้ว...แต่อย่างว่าจะหมดอีกซักแสนครึ่งแสนคงไม่เป็นไร...ขนหน้าแข้งชายหนุ่มไม่กระเทือนหรอก

                “แค่อันนาชอบก็พอ” 

     สิงห์หนุ่มเอ่ยอย่างขอไปที  นี่ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วที่เขายังไล่ดวงตาสีนิลที่ทั้งหวาน  ทั้งซึ้งออกไปจากภวังค์ความคิดไม่ได้  ยิ่งมาเจอหน้าอันนาในชุดรัดรูปโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน  บวกกับใบหน้าที่ฉาบเครื่องสำอางมาเต็มสตรีมยิ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายตา 

     จริงๆ อันนาเป็นผู้หญิงที่สวยมาก  รูปร่างที่อวบอัดยิ่งส่งให้เธอดูดึงดูดเพศตรงข้าม  แต่ยิ่งมองนานๆ เข้า  เขายอมรับเลยว่าเบื่อเมื่อเทียบกับแก้มใสๆ และริมฝีปากสีชมพูจางๆ ของแม่ม้าน้อยที่รอคอยอยู่ที่ไร่แล้ว...พูดได้เต็มปากว่าให้เขานั่งมองหน้าเธอทั้งวันเขาก็ไม่มีทางเบื่อ...ซึ่งจริงๆ แล้วให้เขาทำมมากกว่ามองเขาก็ยินดี

                “ถือซะว่ามันเป็นของแทนคำขอโทษจากผมละกัน  เพราะคืนนี้กับคืนพรุ่งนี้ผมคงไม่ได้อยู่กับคุณ”

                “อะไรนะ!!!”  อันนาถามเสียงสะบัด  อยู่ดีๆ  จะมายกเลิกนัดกันง่ายๆ หรอ

                “พอดีผมมีธุระ  คุณมีปัญหาอะไรรึปล่าว”  เขาถามเสียงเย็น

                     อันนาที่เพิ่งรู้ตัวว่าไม่ควรย้อนถามเขาแบบนั้น  รีบปรับโทนสียงเข้าโหมดออดอ้อนอย่างจำใจ

     “อ๋อ...ไม่มีอะไรค่ะสิงห์  อันนาแค่ตกใจน่ะค่ะ”

     “ทีแรกคิดว่าจะได้อยู่กับคุณตลอดวีคเอนซะอีก  ก็นานๆ สิงห์จะมาหาอันนาซักที  อันนาก็อยากมีเวลาอยู่กับสิงห์นานๆ  อันนาคิดถึงสิงห์นะคะ”  นางแบบสาวยังคงออดอ้อน  มองชายหนุ่มด้วยสายตาฉ่ำรัก

     “ทานข้าวเสร็จเดี๋ยวผมจะไปส่งคุณที่โรงแรม  แล้วให้ชาครไปส่งคุณที่คอนโดนะ  ผมต้องรีบไปทำธุระ”

     “นี่ถ้าคุณอิ่มแล้วเราก็ไปกันเถอะ”  สิงหาพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก  ส่งผลให้นางแบบสาวหน้าตึงด้วยอารมณ์ทันที

 

     20.30  สิงหานั่งรอพี่ชายอยู่ในโซน VIP ชั้นบนของคลับ  ชายหนุ่มนั่งละเลียดไวน์ชั้นดีในมือพลางถอนหายใจที่หลุดออกมาจากกรงเล็บของอันนาได้  เมื่อตอนที่เขาเดินไปส่งเธอที่ห้องพัก เธอก็อดอ้อนให้เขาเข้าไปนั่งรอเป็นเพื่อนเธอเก็บข้าวของ...นั่นไม่แย่เท่าที่อันนาพยายามยั่วยวนให้เขาร่วมรักกับเธออีกครั้งก่อนที่จะแยกกัน

     เห็นทีเขาคงต้องโบกมือลานางแบบสาวในเร็ววันเพราะยิ่งนานเข้าเธอก็เริ่มจะทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเขามากขึ้น  สองเดือนก่อนหน้านี่ก็เคยขอให้เขาไปรับที่กองถ่ายโฆษณา  ชายหนุ่มก็ไปเงียบๆ  โดยที่ไม่ได้คิดอะไร  แต่สิ่งที่เขาไปพบคือกองทัพนักข่าวย่อยๆ ที่รอบันทึกภาพ  และแน่นอนที่สุดสิงหาและอันนาตกเป็นข่าวหน้าหนึ่งอยู่เป็นสัปดาห์  เพราะอันนาไปให้ข่าวว่าหล่อนเป็นสาวคนสนิทของเขา

     “ไงไอ้เสือน้อย  วันนี้กินน้องอันนาไม่อร่อยหรอถึงมานั่งหน้ายับอยู่ตรงนี้”

     “มานานแล้วหรอ...กินนำพวกพี่ไปเป็นขวด”

     มีนาและธันวาร้องทักน้องชายที่นั่งเอนตัวบนโซฟาทำหน้านิ่วคิ้วขมวด บนโต๊ะมีขวดไวน์เปล่าตั้งอยู่หนึ่งขวด  ผู้ที่ถูกเรียกว่าเสือน้อยปรายตามองพี่ชายทั้งสองอย่างไม่ใส่ใจนัก

     “ก็บอกว่าไปกินข้าวเฉยๆ...ไม่ได้ไปกินอันนาแต่คงจะไม่กินอีกแล้วอ่ะ  นับวันผู้หญิงนี่ยิ่งน่ากลัว  บางที่ผมอาจจะเอียนผู้หญิงประเภทนี้ไปซักพักนึงก็ได้”

     มีนาหลิ่วตาให้ธันวา 

     “ฮ่า เจ้าธัน...สงสัยจะเป็นอย่างที่แกพูด  ถึงขั้นเอ่ยปากว่าเบื่อสาวฮอตอย่างอันนา...เสือน้อยของเราท่าทางจะตกอยู่ในห้วงรักจริงๆ”

     พูดจบพี่ชายทั้งสองก็ระเบิดเสียงหัวเราะด้วยความขบขัน

     “พวกพี่จะชวนมากินเหล้าหรือจะมัวแต่มานั่งจับผิดผมกันเนี่ย”  น้องชายคนเล็กชักจะฉุน!!! 

     ก็ตอนนี้เขาไม่ได้รักใครซักหน่อย  และกับอันนาเขาก็แค่เบื่อแล้วก็เท่านั้น  ที่สำคัญระหว่างเขากับหล่อนก็ไม่ได้มีเงื่อนไขใดๆ ในการคบหา ถือว่าทั้งหมดเป็นไปตามความพอใจของทั้งสองฝ่าย  หากว่าวันนึงมีฝ่ายหนึ่งไม่พอใจจะถอนตัวออกจากความสัมพันธ์มันก็ไม่น่าแปลก

     “เอ้า!!!.....ล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ได้ เออๆ พวกพี่จะไม่พูดละมาดื่มกันดีกว่า” 

     ธันวาพูดตัดบท  พร้อมเอามือเสยผมยาวประบ่าของตนเองไปด้านหลัง

     ชายหนุ่มทั้งสามนั่งดื่มอยู่บนชั้น VIP พูดคุยกันไป บางครั้งก็ใช้สายตากวาดลงไปยังชั้นหนึ่งเพื่อหาเรื่องสนุกทำ

คลับแห่งนี้ตั้งอยู่ในโรงแรมของมีนา  ที่นี่จะเป็นคลับที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว  เพราะส่วนใหญ่ลูกค้าที่เข้ามาจะเป็นกลุ่มคนที่ค่อนข้างมีฐานะซักหน่อย  แต่ภายในโรงแรมใช่จะมีแต่คลับหรูหราไว้บริการ 

     ที่ชั้นล่างของโรงแรมมีผับเอาใจขาแด๊นซ์เปิดให้บริการอยู่  ลูกค้าสามารถเลือกได้ตามใจว่าอยากใช้บริการสถานบันเทิงรูปแบบไหน

                   สำหรับวันนี้บรรดาชายหนุ่มเลือกใช้บริการที่นี่เพราะต้องการความเป็นส่วนตัว  อยากจะนั่งคุยไปดื่มไปตามประสาพี่น้องที่นานๆ  จะได้รวมตัวกันซักที  เสียงที่ดังเกินไปและจังหวะดนตรีเท้าเร้าใจของคลับชั้นล่างคงจะไม่เหมาะกับการณ์นี้

                “แล้วจะขึ้นเชียงใหม่วันไหน  พี่กับพี่มีนคิดอยู่ว่าจะหาเวลาแวะไปพักที่ไร่ซักหน่อย”

                น้องคนสุดท้องตอบคำถามพี่ชาย 

     “ตั้งใจจะกลับคืนนี้  แต่เปลี่ยนใจเป็นพรุ่งนี้เช้ามืดละ...เป็นห่วงไร่  ถ้าพี่อยากไปกันตอนไหนก็บอกเลยผมจะได้ให้ป้าผกาเตรียมห้องให้”

                “พี่ว่าแกแปลกๆ จริงๆ นะสิงห์  ทุกทีกว่าจะกลับไร่ก็เช้าวันจันทร์  นี่วันเสาร์ก็ร้องจะกลับแล้ว” มีนายังคงสงสัยพฤติกรรมของน้องชาย

                “พี่มีนเลิกสนใจไอ้สิงห์มันเหอะ...ดูสาวๆ กลุ่มข้างล่างสิน่าสนใจกว่าเยอะเลย...”  ธันวาบอกพร้อมบุ้ยปากไปยังกลุ่มลูกค้าสาวที่เพิ่งเดินเข้ามา 

     ในกลุ่มนั้นมีสาวๆ ประมาณ 5 คน ทุกคนแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดถึงใจ เจ้าหล่อนมีของดีอะไรทุกคนงัดออกมาประชันกันหมด...พลันสายตาของสิงหาก็ไปหยุดที่หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดรัดรูปสีแดง ที่ขับผิวสิน้ำผึ้งนวลตาของเจ้าของเรือนร่าง ให้โดดเด่นสะดุดตามากที่สุดในกลุ่ม 

     เขาพยายามใช้สายตาเพ่งพิศไปยังร่างสวยนั้น  จนแน่ใจว่าเธอคือบุคคลที่เขากำลังตามหาจึงเอ่ยปากบอกพี่ชาย

     “เดี๋ยวผมมานะพี่...พอดีเจอคนรู้จัก” ว่าแล้วก็เดินลงจากชั้น VIP เพื่อดำเนินการตามแผนที่คิดได้สดๆ ร้อนๆ เมื่อซักครู่ทันที...ผมไม่ต้องเสียวเวลาตามหาตัวคุณให้เหนื่อยเลยนะ...รวีวรรณ

 

      “สวัสดีครับคุณผู้หญิง”

     สิงหาทักทายสาวๆ ในกลุ่มพร้อมยกยิ้มกรุ้มกริ่มชวนหลงใหลตามแบบฉบับของเขา ทำท่าทีทักทายกว้างๆ แต่สายตาคมไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าสวยจัดของเป้าหมาย

     “ให้เกียรติผมเลี้ยงเครื่องดื่มนะครับ”  ถึงมุกจะเก่าแต่ยังใช้ได้ผลเสมอ

     “ยินดีค่ะ” 

     หนึ่งในห้าสาวตอบด้วยน้ำเสียกระริกระรี้อย่างเก็บอาการไว้ไม่มิด  ส่วนเป้าหมายก็ยังลอบมองเขาอย่างสงวนท่าที

     ผ่านไปเกือบครึ่งคืน...เมื่อมีแอลกอฮอล์ในกระแสเลือด  อะไรๆ ก็ดูง่ายไปซะหมด  บัดนี้เป้าหมายของเขาได้ย้ายร่างจากกลุ่มเพื่อนที่คลับบริเวณชั้นหนึ่ง  มานั่งบนตักแกร่งซบอิงอกอุ่นของชายหนุ่มบนชั้นสอง โซน VIP เรียบร้อยโรงเรียนสิงหา ทั้งสองผลัดกันพูดจากระเซ้าเย้าแหย่...หอมซ้ายหอมขวาจนพี่ชายทั้งสองคนที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่เริ่มจะหมันไส้

     “เมื่อกี้ปากมันว่าเอียนผู้หญิง  แล้วที่เกยกันอยู่นั่นไม่ใช่ผู้หญิงหรอวะ” มีนาแอบกระซิบถามน้องชายคนรอง

     “เสือมันก็ยังเป็นเสือมั๊งพี่...เห็นเนื้อนุ่มๆ  แล้วคงอดไม่ได้... ตอนนี้ผมขอตัวมั่งนะพี่” ธันวาที่รอจังหวะมานานผละจากพี่ชายออกไปหาเหยื่อที่หมายตาไว้ทันที

     “ให้มันได้งี้สิ  น้องฉันแต่ละคน” 

     พี่ชายใหญ่ส่ายหัวให้น้องชายอย่างระอา  พลางหันความสนใจของตัวเองไปยังไวน์รสเลิศในมือ

     “น่าเสียดายนะครับ...เวลาในค่ำคืนนี้มันรู้สึกจะสั้นเกินไปซักหน่อย”  สิงหาพึมพำอย่างไว้เชิง

     หญิงสาวในอ้อมกอดช้อนตาขึ้นสบตาชายหนุ่มอย่างยั่วเย้า  คลี่ยิ้มอย่างมีจริต 

     “ถ้าคุณอยากให้ค่ำคืนนี้ยาวนานอีกซักหน่อย...รวิก็ยินดีนะคะ”  พูดจบหญิงสาวก็โน้มคอชายหนุ่มลงมามอบจุมพิตแผ่วเบาให้เขาที่ปลายคาง

     นี่หล่อนออกปากเชิญชวนเขาอย่างนั้นรึ?...ยังไม่ใช่ตอนนี้คนสวย...ในเมื่อคุณเคยปฏิเสธผมมาแล้วครั้งนึง  นี่เป็นโอกาสที่คุณจะได้ลองลิ้มรสความผิดหวังของการถูกปฏิเสธบ้าง...แต่ผมสัญญา  อีกไม่นานคุณต้องเป็นฝ่ายเดินมาฮุบข้อเสนอที่ผมเคยให้ไว้เอง  ชายหนุ่มคิดอย่างมาดมั่นในใจ

     “ผมคงเป็นคนที่โง่มาก...ถ้าหากปล่อยให้ตัวเองพลาดค่ำคืนอันแสนพิเศษกับสาวสวยอย่างคุณ”

     “................................................” 

     ระวีวรรณแทบกลั้นหายใจขณะรอฟังคำพูดของชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าเธอ

     “แต่วันนี้ผมต้องยอมโง่สักครั้งนะครับ...พอดีผมมีธุระต้องไปทำต่อจริงๆ”

     เพล้ง!!!........ระวีวรรณหน้าแตก  ที่ลงทุนให้ท่าไว้มากมายชายหนุ่มไม่ได้แยแสหล่อนเลยซักนิดรึไง

     “ไม่เป็นไรค่ะ  แต่ก็อดเสียดายไม่ได้” เธอเอ่ยน้ำเสียงใส่จริต...แล้วจงยกมือสวยลูบไล้อกแกร่งของชายหนุ่ม เพื่อเพิ่มดีกรีความยั่วเย้าเผื่อว่าเขาจะเปลี่ยนใจไปต่อกับเธอ

     “ใกล้ได้เวลาที่ผมต้องไปทำธุระแล้ว  เดี๋ยวผมจะเดินไปส่งคุณข้างล่างนะครับรวิ”  สิงหายังคงเอ่ยเสียงเรียบ

     “โอเคค่ะ...ขอบคุณมากนะคะสำหรับคืนนี้” หล่อนคงต้องยอมปล่อยเค้าไปก่อน  แต่ก่อนไปขอยั่วแรงๆ ส่งท้ายอีกซักที 

     ไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้ตั้งตัว  มือสวยของเจ้าหล่อนที่วนไล้อยู่บนอกที่แน่นด้วยกล้ามเนื้อก็เปลี่ยนมาโน้มคอเขาลงอย่างกะทันหัน  ริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงสดสวยประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากหยักของเขาอย่างร้อนแรง  เรียวลิ้นของหล่อนอาจหาญรุกเร้าลิ้นหนาของเขาแสดงออกถึงประสบการณ์ที่ช่ำชอง 

     ชายหนุ่มไม่อาจยอมให้เธอรุกรานเขาได้ฝ่ายเดียว  เขาพลิกเกมส่งลิ้นหนาเข้าโรมรันลิ้นเล็กในปากหล่อนเป็นการเอาคืน  ริมฝีปากเขาขบเม้มดูดดึงริมฝีปากสีสดอย่างเอาแต่ใจ  เขาจงใจบดขยี้อย่างรุนแรงและเนิ่นนาน  เหมือนพยามกวาดต้อนความหวานทั้งหมดที่เธอมี  จนรวีวรรณเริ่มมีอาการอึกอักจากรสของจุมพิตร้อนแรงนั้น เขาจึงยอมถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย...

     “ผมต้องลงไปส่งคุณจริงๆ  แล้วล่ะทูนหัว” 

     เขากระซิบเสียงเย็นส่งผลให้สาวผิวน้ำผึ้งต้องยอมเลื่อนตัวลงจากตักชายหนุ่มอย่างเสียดาย

     สิงหาเดินนำระวิวรรณไปส่งที่โต๊ะ  ก่อนบอกลาเธอและกลุ่มเพื่อน  เขาหยิบนามบัตรมาสอดไว้ในมือเธอแล้วบรรจงก้มลงกระซิบข้างใบหูของเธอแผ่วเบา 

     “.....แล้วพบกันนะครับรวิของผม.....” 

     จากนั้นเขาจึงผละจากเธอเดินออกไปยังบริเวณคลับทันที

     ระวิวรรณมองนามบัตรในมือตัวเองด้วยความประหลาดใจ  สิงหา  กรคุณานนท์  ชื่อของเขามันคุ้นเหมือนเคยได้ยินมาจากที่ไหนกันนะ....

 

เรื่องนี้มี E-Book แล้วอย่าลืมแวะไปอุดหนุนกันนะคะ

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 #

 

#

 E - Book MEB Market  <<<CLICK

 

#

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

E - Book Naiin <<<CLICK

 

#

E - Book Hytexts <<<CLICK

 

 #

E - Book se-ed

 

#

E - Book ebooks.in.th

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


None
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha