หนี้ร้ายพันธนาการรัก (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 15 : 5 (3/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เสียงเคาะประตูเร็วรัวในคราวแรก  เปลี่ยนเป็นเสียงทุบประตูปึงปังอย่างรุนแรงตามโทสะของคนเขาที่ยืนเคาะอยู่นานสองนาน  หญิงสาวที่กำลังนอนหลับด้วยฤทธิ์ยาหลายขนานบวกเข้ากับกับความอ่อนเพลียก็ลืมตาขึ้นในความมืด 

นี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้วนะ  แล้วใครมาทำเสียงดังเอะอะแบบนี้  พอตั้งใจฟังดีๆ ก็พบว่าสรรพนามที่ใช้เรียกตัวเธอคงมีคนเดียวในโลกแหละที่ใช้คำพวกนี้

ร่างบางเดินสะลึมสะลือไปที่ประตู  เปิดไฟแล้วค่อยปลดกลอนก่อนเปิดประตูเบาๆ  ร่างหนาที่ยืนอยู่ด้านนอกเห็นประตูเปิดออกอย่างเชื่องช้าไม่ทันใจก็เอื้อมมือคว้าบานประตูกระชากเปิดออกอย่างแรง

“หลับหรือตาย!.....” 

สิงหาพูดกับร่างบางที่ตาบวมน้อยๆ  และหัวยุ่งเหยิงตรงหน้า  ดูจากสภาพแล้วนี่คงเพิ่งตื่นสดๆ  ร้อนๆ  เลยสิท่ายายจิ๋ว

“ก็เห็นแล้วว่ายังไม่ตายงั้นขอตัวนะคะ  จะนอนค่ะ”  ถ้าปากจะหมาแบบนี้คงไม่ต้องคุยกัน มันน่าเบื่อ  พิมพ์อุมาคิดพลางยื่นมือข้างที่ไม่เจ็บไปคว้าประตู  พยายามดึงให้ปิดลง  แต่ชายหนุ่มด้านนอกก็คว้าประตูดึงไว้ไม่ให้เธอปิด

“จะไม่ถามเลยหรือไงว่าฉันมาทำไม”  ชายหนุ่มดันตัวเองข้ามายืนในห้อง  ส่งผลให้ร่างเล็กต้องเดินถอยหลังเข้าห้องไปเล็กน้อยโดยอัตโนมัติ

“ก็คุณถามว่าหลับหรือตายคุณก็เห็นแล้วว่าฉันยืนอยู่ตรงนี้  แสดงว่ายังอยู่ไม่ได้ตาย”

“แล้วคุณจะเอายังไงคะ  ได้คำตอบที่พอใจแล้วก็เชิญค่ะ  ดิฉันอยากพักผ่อน”

“เอาของมาให้”  เขาพูดพลางยื่นถุงหลายใบมาตรงหน้าเธอ 

นี่มันของที่ไปซื้อวันก่อนนี่  เธอลืมนึกถึงมันไปเลยสงสัยเขาจะให้วันดีไปเก็บมาให้  เธอยื่นมือไปรับแล้วขอบคุณเขา

“จะเข้าไป!” 

ประโยคบอกเล่าออกจากริมฝีปากหยักคมตรงหน้า  โดยที่ไม่รอให้เธอเอ่ยอนุญาตหรือทักท้วง  เขาก็พาร่างแกร่งของตัวเองเข้ามาในห้อง  วางถุงข้าวของในมือลงมุมราวตากผ้าแล้วเดินไปปิดประตูลงกลอนเรียบร้อย

“เสื้อผ้าให้วันดีซักให้หมดแล้ว  ของทุกชิ้นอยู่ครบผมไม่ได้แอบจิ๊กไว้  ถึงบางอย่างมันจะน่าเก็บไว้ก็เหอะ ”  สายตากรุ้มกริ่ม  มุมปากยกยิ้มตามแบบฉบับเพลย์บอยทำเอาใจคนฟังเต้นตึกตัก

“ขอบคุณค่ะถ้าคุณไม่มีอะไรก็เชิญ ฉันอยากพักผ่อนพรุ่งนี้จะรีบไปทำงาน” 

เธอเดินตรงไปยังประตูและกำลังจะเปิดมันออกเพื่อให้เขากลับไป

“จะนอนนี่!”  ประโยคบอกเล่าครั้งที่สอง  คือเขาเป็นคนไม่เคยคิดอะไรก่อนพูดเลยใช่ไหม?

หญิงสาวหันมาเผชิญหน้ากับผู้ชายหน้ามึนที่พูดจาไม่ค่อยจะรู้ฟัง  พอเธอได้มองเขาเต็มตาก็รู้ว่าตัวเองประเมินเขาต่ำไป  ชายหนุ่มร่างสูงกำยำตรงหน้าท่าจะคิดเตรียมพร้อมมาทั้งคำพูดและการกระทำ  เพราะเขาสวมเสื้อยืดสีขาวตัวบางกับกางเกงผ้านุ่มๆ  ขายาวสีเทา  นี่มันชุดนอนชัดๆ  แถมหน้าหล่อๆ  ยังยืนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้อีก

ถ้าเขาจะเล่นแบบนี้กับเธอ  ไม่ใช่เธอไม่หวั่นไหวยามที่สิงหาเข้ามาใกล้ชิด  แต่เพราะเขาเป็นคนที่ทั้งดีและร้ายกาจได้ในเวลาเดียวกัน  พิมพ์อุมาจึงไม่อยากไปคิดอะไรมากมายให้มันเปลืองรอยหยักในสมอง  ท่าทางทีเล่นทีจริงแบบนี้เขาคงเป็นบ่อยเวลาอยู่ต่อหน้าสาวๆ  ทรงสะบึมหุ่นแซ่บแบบที่เขาชอบ  เธอก็แค่ทำมึนๆ  ไม่รับไม่รู้ไม่ให้ความสนใจ และเลี่ยงการปะทะเดี๋ยวเขาก็คงเลิกทำแบบนี้ไปเอง

“ตามใจค่ะ  เชิญคุณหาที่นอนเอาเองนะคะ”  พูดจบหญิงสาวก็เดินกลับไปยังที่นอนปิกนิกที่ปูอยู่บนพื้นห้อง  ล้มตัวลงนอนหันหน้าเข้ากำแพง  นิ้วมือเรียวบางดึงผ้าห่มขึ้นมาถึงหน้าอกแล้วหลับตาลง  มึนมาก็มึนกลับ...เอาสิ!

ยายนี่นี่กวนประสาทนะ  ชายหนุ่มคิดในใจเมื่อหญิงสาวทำท่านอนหลับใส่เขาหน้าตาเฉย    ท่าทางการนอนแบบนี้เขามองปราดเดียวก็รู้ว่ายายม้าแคระไม่ได้มีเจตนายั่วยวน  เธอกำลังรำคาญและไล่เขาทางอ้อม...แต่นี่ใครครับ!...ระดับนายน้อยสิงหา  เธอจะนอนยังไงก็ช่างจะรำคาญก็ช่าง  เขาบอกไปแล้วว่าเขาจะนอนที่นี่และเขาก็ต้องได้นอน

ร่างแกร่งเดินยิ้มกลับไปทางประตูเพื่อปิดไฟ  ก่อนเดินกลับมาโดยอาศัยแสงสว่างจากด้านนอกที่ลอดม่านบางเข้ามาทางหน้าต่าง  มองหาจุดที่ร่างบางนุ่มมือล้มตัวลงนอน  แล้วเขาก็ล้มตัวนอนตะแคงซ้อนด้านหลังหญิงสาว  สอดแขนแกร่งเข้ารองคอแล้วจับร่างเล็กพลิกกลับมาให้เธอนอนตะแคงหันหน้ามาหาเขาเหมือนที่นอนกอดกันอยู่เมื่อคืนวาน

สิงหาก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองว่าต้องมาทำเรื่องเพี้ยนแบบนี้ทำไม  แค่วันดีบอกว่าเสื้อผ้าของเธอซักรีดเรียบร้อยของใช้ก็จัดเก็บใส่ถุงให้แล้ว  เขาก็คว้าของทั้งหมดเดินมุ่งหน้ามาหายายตัวจิ๋วที่ห้องแถวนี่ทันที  เขาไม่ปฏิเสธที่เธอน่ารักและไม่ปฏิเสธที่ระหว่างเขาและเธอมันมีแรงดึงดูดบางอย่าง  แรงดึงดูดที่ว่านี่มันทำให้เขาอยากเข้าใกล้อยากจะหาเรื่องสัมผัสร่างเล็กนุ่มนิ่มของเธอตลอดเวลา

“นอนหันมาทางนี้จะไปนอนทับแขนที่เจ็บทำไม”  เสียงกระซิบแนบหูบางเล็กมีแววตำหนิอยู่นิดๆ 

“ฉันต้องการพักผ่อน...ตามลำพัง!”  เธอขยายความประโยคที่ตัวเองพูดไว้ให้เขาฟัง

“จะนอนนี่!  เขายังย้ำความต้องการของตัวเอง

“............................................” 

หญิงสาวในอ้อมกอดพ่นลมหายใจยืดยาว  “งั้น  คุณช่วยปล่อยฉันแล้วนอนหลับซะ  อยู่แบบนี้มันอึดอัด”  เธอต่อรองอย่างใจเย็น

ไม่ได้!  กอดไว้แบบนี้ดีแล้วเผื่อตัวร้อนเหมือนเมื่อคืนผมจะได้รู้  จะได้เช็ดตัวลดไข้  รู้ไหมตัวเธอน่าเช็ดทุกซอกทุกมุมเลยนะขนมผิง”  คนหน้าไม่อายพูดพร้อมระบายยิ้มกรุ้มกริ่มในความมืด 

ส่วนคนได้ยินก็หน้าร้อนเหมือนไฟจะไหม้  คนบ้านี่มันก็บ้าจริงๆ กล้าพูดเรื่องน่าไม่อายแบบนี้ออกมาได้  ตัวเธอเองก็ไม่ได้อยากมานอนไข้ขึ้นจนต้องให้เขาจับลอกคราบเช็ดตัวนี่  ครั้งเดียวเถอะที่เธอจะยอมให้เขาได้ทำแบบนั้น

“แต่......”  ร่างน้อยในอ้อมแขนจะเอ่ยปากท้วงติง

“หลับตาแล้วนอน”  พูดตัดบทง่ายๆ ซะอย่างนั้นแหละ

ก็เรื่องอะไรเขาจะรอให้เธอพูดพล่ามให้เสียเวลา  เธอมีเหตุผลในการหลบเลี่ยงของเธอ  เขาก็มีเหตุผลในการเข้าหาของเขา  เถียงไปก็เสียเวลาเปล่าเขาชนะเห็นๆ

“ใจผิงเต้นแรงจัง”  สิงหากระซิบเสียงนุ่มในความมืด  พร้อมกระชับอ้อมกอดจนคางที่เริ่มสากระคายเพราะไรเคราขึ้นไปเกยบนเรือนผมนุ่มหอม เมื่อร่างกายสัมผัสได้ถึงแรงตึกตักบริเวณอกซ้ายของร่างเล็กในอ้อมแขน

เอาเข้าไป!  จะไม่ให้ใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอกได้ยังไงยะ  เล่นนอนรัดกันจนตัวเธอนี่แทบจะขึ้นไปเกยอยู่บนตัวเขาแล้วนะตาบ้า

ระหว่างนั้นมือเล็กพยายามดันตัวเองออกจากอ้อมแขนอบอุ่น  ตัวก็ดิ้นขยุกขยิกหาทางลงจากตัวเขาอย่างทุลักทุเล  ขาก็พยามดีดตัวออกห่างแต่ยิ่งดิ้นแขนเขาก็ยิ่งรัด  ขาแกร่งด้วยกล้ามเนื้อเนื้อนั่นก็พยายามหนีบขาเธอเพื่อตรึงเอาไว้ไม่ให้ขยับ

“คุณ...ฉันหายใจไม่ออก  ปล่อยฉันก่อนได้ไหม”  พิมพ์อุมาพยายามคุมน้ำเสียงให้เรียบเฉยขณะพูดหว่านล้อมที่หาทางเอาตัวรอด

“ก็นอนดีๆ  สิ  ใครเขาใช้ให้ดิ้นล่ะคะ”  ชายหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มหูที่ฟังแล้วขนลุกเป็นบ้า  นิ้วแข็งๆ  นั่นยังจะคอยมาเขี่ยปอยผมที่ข้างหู แถมยังเอานิ้วม้วนผมเธอเล่นอีก

เฮ้ย!  คุณนี่มันยังไงนะพูดภาษาไทยฟังไม่เข้าใจหรือว่าฉันจะนอน”  น้ำเสียงหญิงสาวติดจะฉุนเล็กน้อย  เธอเริ่มงัวเงียเพราะความอ่อนเพลีย  แถมเจ้าหนี้หน้ามึนก็มาก่อกวนการพักผ่อนด้วยการหากำไรจากร่างกายเธอแบบนี้ใครมันจะไปนอนได้

สิงห์หนุ่มนึกขันกับอาการพยศของแม่ม้าแคระในอ้อมกอด  นี่เขากล้าพูดด้วยความสัตย์จริงเลยว่าทีแรกเขาตั้งใจมาดูอาการเธอเฉยๆ  แต่ดันเรียกตั้งนานแล้วไม่ยอมตื่น  เขาเห็นอย่างนี้แล้วจะทิ้งปล่อยให้เธอนอนซมอยู่คนเดียวได้ยังไง 

พอยิ่งมานอนใกล้ๆ ได้กลิ่นหอมๆ  จากตัวเธอยิ่งทำเขาเตลิดไปใหญ่  ดีแค่ไหนแล้วยายจิ๋วที่ฉันทำแค่กอดไม่จับเธอกด!  

“เป็นบ้าหรือฉันไม่มีเวลามาทะเลาะกับคุณทั้งคืนนะ  ฉันเหนื่อย...”

“คิดว่าฉันขอละกันนะคะ  คุณช่วยกลับไปก่อน  ฉันหมดแรงจะต่อล้อต่อเถียงกับคุณจริงๆ ค่ะ” 

ประโยคหลังพิมพ์อุมาเอ่ยเสียงเจือสะอื้นที่แผ่วเบาเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ  เธอรู้สึกอย่างที่บอกชายหนุ่มไปจริงๆ  นอกจากอาการเจ็บป่วยทางร่างกายที่กำลังเล่นงานเธออยู่ในตอนนี้  อาการหวั่นไหวแปลกๆ ในจิตใจก็กำลังตีขึ้นมาเล่นงานเธอไม่แพ้กัน  อีตาบ้านี่ยังไงกันแน่นะ  บทจะดีก็ดีใจหายบทจะร้ายก็ร้ายจนขนหัวลุก! 

พูดจบหญิงสาวก็พยายามดันตัวออกห่างชายหนุ่มที่กำลังอ้าปากหวอ  กระพริบตาปริบๆ เพราะถ้อยคำที่ออกมาจากปากจิ้มลิ้มของเธอ

ดวงตาคมปลาบมองสบตาโตดำขลับโดยอาศัยเพียงแสงสว่างน้อยนิดที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา  ยายจิ๋วนี่แปลกคนปกติเวลาเขาทำแบบนี้กับผู้หญิงที่ไหนร้อยทั้งร้อยได้มานอนระทดระทวยครางซี๊ดซ๊าดใต้ร่างเขาทุกครั้งไป  นี่พอเขาขยับเข้าใกล้เธอหนึ่งก้าว  เธอจะถอยไปสองก้าว  แต่ถ้าเขาวิ่งตามเธอจะหยุดแล้วหันหลังให้ดื้อๆ ซะอย่างนั้น

แต่เธอคิดหรือว่าแค่นี้เขาจะรามือ  ต่อให้เธอขยับเลเวลจากก้อนน้ำแข็งในช่องฟรีซไปเป็นภูเขาน้ำแข็งขั้วโลกเหนือเขาก็จะคอยกวนประสาทเธอเรื่อยๆ  แบบนี้ก็สีหน้าแม่ม้าแคระเวลาโดนแกล้งมันน่ารักนี่นา

“ง่วงก็นอน  เดี๋ยวกล่อมให้”  คนหน้าหล่อยังคงตอบด้วยความน่ามึน

“ปากบอกจะนอน จะนอนแต่ตานี่ใสแจ๋วเป็นตากบทะลุความมืดเลยนะยายจิ๋ว  นอนเถอะดึกแล้ว”

เขาไม่พูดเปล่า  ระหว่างริมฝีปากคมเปล่งวาจายั่วเย้า  มือข้างซ้ายของชายหนุ่มยังทำหน้าที่ได้ดีโดยไม่มีที่ติ  นิ้วเรียวลูบไล้ไปตามต้นคอระหง  ลาดไหล่  เรื่อยไปจนถึงท่อนแขนที่เข้าเฝือก

ริมฝีปากได้รูปหยุดเอ่ยวาจา  หันมาทำหน้าที่ใหม่โดยไล่ประทับตราร้อนผะผ่าวไปบนหน้าผาก  เปลือกตา  ปลายจมูกโด่งรั้น  เรื่อยมาจนถึงแก้มนวลใสสองข้าง  และมาหยุดอ้อยอิ่งที่กลีบปากบางเย้ายวนนั้นเนิ่นนาน 

“ฝันดีนะคะ”  สิงหากระซิบชิดริมฝีปากบางที่เขาเลาะชิมความหวานจนสมใจ  ก่อนเลื่อนมือไปลูบศีรษะได้รูปประหนึ่งเป็นการกล่อมให้ร่างน้อยที่กำลังสั่นระริกให้เข้าสู่ห้วงนิทรา

 


 ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 #

 

#

 E - Book MEB Market  <<<CLICK

 

#

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

E - Book Naiin <<<CLICK

 

#

E - Book Hytexts <<<CLICK

 

 #

E - Book se-ed

 

#

E - Book ebooks.in.th

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกมากค่ะ ปลดล็อคให้หน่อยน๊าาา please
โดย kancharat | 1 week, 5 days ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากชอบ
โดย Anonymous | 10 months, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกดีชอบ
โดย Anonymous | 10 months, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลยค่ะ
โดย Anonymous | 11 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล็อกเทอะค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เติมเหรียญแล้วนะคะ ทำไมไม่ได้เหรียญ
โดย Jannee9696 | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล็อกให้หน่อยน่ะค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
หาซื้อหนังสือได้ที่ไหนคะอยากอ่านอ่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล็อกให้เค้าหน่อยย
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล็อคให้หน่อยค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล็อคให้หน่อยนะ กำลังฟิน
โดย Anonymous | 1 year, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากกำลังฟิน ปลดล็อคให้หน่อยนะ
โดย Anonymous | 1 year, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลยค่ะ อยากอ่านต่อปลดล็อคให้หน่อยนะ
โดย Anonymous | 1 year, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบมากคะสนุกเปิดล็อคให้ด้วยกำลังฟินๆ
โดย Anonymous | 1 year, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล็อคให้หน่อยนะค่ะกะลังฟิน...ได้โปรด😱😱😱😭😭😭😭😘😘😘😘😘
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
หนังสือจำหน่ายที่ไหนค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล้อคน้ะ😂หรือไม่เอาไปทำเป้นละครก้ได้อยากอ่านต่อแล้ว😂
โดย Anonymous | 1 year, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
กินเงินเราแต่ไม่สามารถอ่านได้ฮ่
โดย Anonymous | 1 year, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เติมเหรียญยังไงค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha