กลรักกับดักมาเฟีย

โดย: Anny



ตอนที่ 23 : สั่งสอน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หลังจากกลับมาถึงบ้านและส่งใยไหมเข้านอนเป็นที่เรียบร้อยแล้วฟรานเชสโก้ก็ได้มายังห้องหนึ่งที่มีกำแพงหนาทึบเมื่อเข้าไปยังด้านในก็พบกับคนสองคนที่ถูกมัดติดกับเก้าอี้ ด้านธิปกนั้นสภาพของเขาดูไม่ได้เนื่องจากตามใบหน้าและลำตัวเต็มไปด้วบรอยฟกช้ำดำเขียวและรอยแผลปริแตกนั้นก็แสดงว่าในระหว่างที่เขากล่อมใยไหมให้หลับอยู่นั้นลูกน้องของเขาได้ทำการสอบปากคำชายหนุ่มไปบ้างแล้ว และเมื่อหันมามองอีกคนหนึ่งนั้นก็คือราเชลนั่นเองที่ตอนนี้ใบหน้าบวมปูดจากฝีมือของเขาและมีผ้ามัดปากเธอไว้เพื่อปิดกั้นเสียงร้องอันน่ารำคาญของเธอ ฟรายเชสโก้ก้าวไปยังธิกปกที่สลบอยู่

" ปลุกมัน " หันไปสั่งลูกน้องที่ยืนใกล้ตัว ซ่าาาา แล้วน้ำทั้งถังก็ถูกสาดใส่หน้าของคนที่สลบอยู่เป็นผลให้ธิปกสดุ้งตื่นทันทีสายตากวาดมองไปทั่วห้องแล้วก็มาสะดุดกับร่างตรงหน้าที่ยืนมองเขาอยู่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างทันทีเมื่อรู้ว่าคนๆนั้นเป็นใครเมื่อเห็นปฏิกิริยานั้นฟรานเชสโก้ก็กระตุกยิ้มมุมปากก้าวเข้าไปใกล้ธิปกมากขึ้นพร้อมกระชากคอเสื้อขึ้นมาประจันหน้ากัน

"แกกล้ามากที่เข้ามาหยามคนอย่างฉัน แถมแกยังกล้าที่จับตัวเมียฉันไป แล้วแกคิดว่าฉันควรจะทำยังไงกับแกดี หือ " พูดเสียงเย็นพร้อมจ้องหน้าธิปกที่จ้องหน้าเขาอยู่ไม่ยอมหลบ

" ก็ฆ่าเสียสิ " ตอบกลับอย่างไม่กลัวตาย

" ความตายมันง่ายไปสำหรับคนอย่างแก " ฟรานเชสโก้ว่าพลางหยิบสนับมือขึ้นมาสวมแล้วเดินกลับมายังธิปกอีกครั้ง

" ฉันอยากรู้ว่าแกจับตัวเมียฉันไปทำไม" ถามคำถามที่ตนอยากรู้ แต่ธิปกกลับยิ้มยียวนไม่ยอมตอบคำถาม นั่นเป็นผลให้ฟรานเชสโก้ซัดเข้าไปที่ใบหน้าของธิปกหนึ่งหมัด ผั๊ว เลือดสดๆไหลออกมาจากปากและรอยแตกเป็นทางยาวบนแก้มของธิปก

"ฉันถามแกอีกครั้งแกจับตัวใยไหมไปทำไม" ถามอีกครั้งและถ้าครั้งนี้มันยังไม่ตอบคำถามเขาอีกเขาคงต้องใช้มากกว่าสนับมือ และก็เป็นดังคาดธิปกใจแข็งกว่าที่เขาคิดฟรานเชสโก้จึงถอดสนับมือทิ้งไปพร้อมชักปืนออกมาจ่อไปที่ใบหน้าของธิปกอย่างข่มขู่ ธิปกเมื่อเห็นปืนในมือของคนตรงหน้าก็แสยะยิ้มพร้อมเอ่ย

" แบบนั้นเขาเรียกจับเหรอมันเป็นการยิมยอมพร้อมใจมากับฉันเองต่างหากแม้ว่าช่วงหลังเธอจะหลับไปก็เถอะแต่นั้นฉันก็ช่วยให้อะไๆมันง่ายขึ้นใครจะคิดล่ะว่ายัยนั่นมันจะโง่ขนาดเชื่อคำพูดของฉันทุกอย่าง แต่มันก็คงไม่แปลกหรอกก็คนมันเคยๆกันมาก่อนนี่แกว่ามั้ย หึ หึ "คำตอบของธิปกไปกระตุกต่อมความอดทนของฟรานเชสโก้จนขาดผึ่งปืนในมือเลื่อนมายังหัวเข่าของธิปกแล้วลั่นไกทันที ปัง!

" อ๊ากกก บ้าเอ้ยยยย อ็าก " ธิปกร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเลือดไหลออกมาจากบาดแผลนองเต็มพื้น

" ใช่ใยไหมโง่ที่ไปหลงเชื่อคนอย่างแกแต่ฉันก็ฉลาดพอที่จะไปช่วยเธอมาได้และทำให้แกต้องอยู่ในสภาพนี้ไง" ฟรานเชสโก้ย้อนแล้วเลื่อนปืนในมือมายังหัวเข่าอีกข้างของธิปกพร้อมที่จะลั่นไกตลอดเวลา

" ว่าไงตกลงแกจับใยไหมไปทำไม"ถามซ้ำอีกครั้ง ธิปกกัดฟันข่มความเจ็บแล้วตอบคำถามของฟรานเชสโก้เพราะไม่เช่นนั้นขาอีกข้างของเขาคงมีลูกกระสุนฝังอยู่อีกแน่

" ราฟาเอล ราฟาเอลเป็นคนจ้างฉันให้จับใยไหมไปให้มัน" 

"เพื่ออะไร" ฟรานเชสโก้ถามต่อ

"ฉันไม่รู้ฉันแค่มีหน้าที่พาเธอไปให้มันหลังจากนั้นฉันไม่รู้" เมื่อเห็นว่าธิปกคงไม่รู้อะไรมากไปกว่านี้จึงไม่ถามต่อแต่ความผิดที่มันกล้าแตะต้องดวงใจของเขานั้นยังมีอยู่ปืนในมือจึงถูกลั่นอีกครั้งไปบนหัวเข่าอีกข้างของธิปกเป็นผลให้ชายหนุ่มสลบทันทีด้วยความเจ็บปวดและจากความบอบช้ำจากการโดนซ้อม

"หึ ใจเสาะจริง " เมื่อเห็นว่าเหยื่อตรงหน้าสลบไปแล้วจึงหันมายังเหยื่ออีกคนที่เขาจะต้องจัดการ ราเชลที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นไม่คิดเลยว่าฟรานเชสโกจะโหดได้ขนาดนี้และนั่นทำให้เธอกลัวว่าฟรานเชสโก้จะทำแบบนั้นกับเธอด้วย

" แกมัดจากปากเธอซะ ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอยาวเลยล่ะ " ท้ายประโยคฟรานเชสโก้ทอดเสียงเอ่ยอย่างเย็นเหยียบ และเมื่อปากของตนเป็นอิสระราเชลจึงพร่ำขอโทษและวอนขอความเมตตาทันที

" ได้โปรดเถอะอย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันขอโทษฉันไม่มีส่วนรู้เห็นกับการกระทำของราฟาเอลเลยนะ ฉันแค่เจอเธอตอนกำลังจะหนีแล้วฉันก็พาตัวเธอกลับมาที่ห้องแค่นั้นเอง คุณต้องเชื่อฉันนะ " บอกออกไปพยายามแก้ตัวเพื่อเอาตัวรอด

"เเค่นั้นเหรอแล้วสิ่งที่ฉันเห็นล่ะมันคืออะไรแล้วหลักฐานที่อยู่บนหน้าเมียฉันล่ะมันคืออะไรเธอสะดุดล้มเองงั้นเหรอแล้วเธอจะปฏิเสธเหรอว่าเธอไม่ได้จะกำลังกรีดหน้าเมียฉันด้วยมีดของเธอเอง " เสียงพูดเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์จนกลายเป็นตะคอกแต่แค่นั้นก็เพียงพอที่จะทำให้คนที่มีชนักติดหลังหวาดกลัวจนตัวสั่นน้ำตาไหลพลาก

" นั่นฉันแค่ขู่เธอแค่นั้นเองฉันไม่ทำจริงๆหรอก " 

"งั้นเหรอ แค่ขู่เหรอถ้างั้น...." ฟรานเชสโกพูดค้างไว้แล้วชักมีดของตนออกมาทำให้ราเชลที่นั่งมองการกระทำของเขาอยู่ถึงกับเบิกตากว้างอุทานลั่น

" ไม่นะ ไม่ ฟรานเชสโก้ คุณต้องไม่ทำแบบนี้" ราเชลละล่ำละลักห้ามด้วยความกวาดกลัวแต่มีเหรอที่คนอย่างฟรานเชสโกก้จะฟังชายหนุ่มก้าวไปตรงหน้าของราเชลพร้อมถูไถมีดในมือไปบนใบหน้าอวบอิ่มนั้นอย่างที่เธอทำกับใยไหม

"แล้วถ้าฉันจะข่มขู่เธอบ้างคงไม่ผิดสินะ หึ หึ แต่คนอย่างฉันมันขู่ไม่เป็นนี่สิเป็นแต่ลงมือทำหึ หึ " พูดจบก็ลงน้ำหนักมีดลงบนใบหน้าของราเชลจนเป็นแผลยาวเลือดไหลออกมาไม่ขาดสาย

" กรี๊ดดดดดดดดด " ราเชลกรีดร้องด้วยความเจ็บไม่คิดว่าฟรานเชสโก้จะทำจริง อันที่จริงฟรานเชสโก้ก็ไม่อยากทำแบบนี้แต่พอเห็นการอ้อนวอนและร้องขอทำให้เขาคิดไปถึงตอนที่ราเชลทำกับใยไหมเธอก็ต้องวอนขอให้คนพวกนี้ปล่อยเธอไปและถ้าเขาไปช่วยไม่ทันเรท่องแบบนี้ก็ต้องเกิดขึ้นเพราะฉะนั้นคนใจบาปอย่างราเชลต้องถูกสั่งสอน และตอนนี้เธอก็สลบไปแล้วเพราะความกลัวและความเจ็บปวด 

" ส่งพวกมันไปให้เจ้าหน้าที่โรมานอฟและจัดคนของเราเฝ้าไว้อย่าให้คลาดสายตาเพราะไอ้ราฟาเอลมันต้องย้อนกลับมาแน่ มีเรื่ออะไรรายงานฉันทันที" 

"ครับ " เมื่อสั่งการเรียบร้อยฟรานเชสโก้ก็เดินออกมาจากห้องนั้นกลับขึ้นไปยังห้องนอนของตนทันทีเมื่ออาบน้ำขำระร่างกายเรียบร้อยแล้วก็เดินมายังเตียงนอนกว้างที่มีร่างเล็กของใยไหมหลับอยู่ชายหนุ่มสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกันกับหญิงสาวแล้วสวมกอดเธอไว้อย่างหวงแหนคืนนี้เขาจะปล่อยให้เธอพักผ่อนให้เต็มที่แล้วพรุ่งนี้เช้าเขาจะสั่งสอนเธอที่กล้าขัดคำสั่งเขาในแบบที่ทำให้เธอลึกจากเตียงไม่ได้เลยล่ะ.......


( ขอโทษที่มาช้านะคะ ไรท์เข้าระบบไม่ได้พอเข้าได้ก็รีบมาอัพให้เลยแล้วจะมาเรื่อยๆนะคะแต่ช่วงนี้คงจะช้าหน่อยเพราะไรท์ต้องอ่านหนังสือสอบค่ะ 😣) 








ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สู้ๆนะคะ 😊
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบๆๆๆๆๆรอค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
โดนทำโทษกันหมดเลยยย
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สู้ๆๆๆนะ รีบมาต่อล่ะ
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
จร้า สู้ๆน่ะ
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพเร้วๆนะคร้าาา. ติดตามอยุ่คร้าาา. ชอบมากกกกก
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ติดตามยุน๊าาาส พอขึ้นว่ามีตอนที่ยังไม่ได้อ่านเนี่ย แทบกรี๊ด
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha