กลรักกับดักมาเฟีย

โดย: Anny



ตอนที่ 29 : แค่เงาหรือเขากลับมา 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

" เอ่อ ฉันอยากทราบว่าอาการของคุณแม็กเป็นยังไงบ้างค่ะ" ถามพร้อมมองหน้ามิคาเอลเพื่อรอคำตอบ

" อืม ตอนนี้ผมยังสรุปได้ไม่มากนะครับแต่ผมว่าทำใจไว้บ้างก็ดีนะครับเพราะอยู่ที่ตัวเขาว่าจะสู้ได้มากแค่ไหน  เอาเป็นว่าผมกลับก่อนดีกว่าขอตัวนะครับ" ตอบพร้อมของตัวกลับ

" ค่ะ ขอบคุณค่ะหมอ " ว่าจบก็เดินกลับมาในห้องของใยไหมและเมื่อเห็นว่าเธอหลับสนิทและน่าจะหลับจนถึงเช้า เธอจึงเดินกลับไปยังห้องของตนเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและพักผ่อนแต่เมื่อนึกถึงคำบอกเล่าของมิคาเอลแล้วน้ำตาที่กักเก็บไว้ก็พังทะลายลงมาไม่ขาดสาย จนหลับไปทั้งน้ำตา เวลาผ่านทางด้านของใยไหมนั้นกลับรู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึกแต่สมองของเธอกลับสะลึมสะลืออยู่เพราะยาที่ทานเข้าไปทำให้ตาของเธอมองเห็นไม่ชัดบวกกับความมืดของห้องทำให้การมองเห็นของเธอแย่ไปกันใหญ่แล้วน้ำตาก็ไหลลงมาอีกครั้งแต่แล้วเธอก็รู้สึกได้ถึงเตียงทียุบลงข้างตัวทำให้เธอหันไปมองก็ปรากฏร่างหนาของบุคคลที่เธอจำจนฝังใจแต่เธอมองเขาไม่ชัดนักทำให้เธอสับสนว่าตนฝันไปหรือไม่

" คุณฟราน ฮึก คุณกลับมาหาไหมแล้ว ฮึก รู้มั้ยว่าไหมฝันร้าย ไหมฝันว่าคุณตาย ฮือ ๆๆๆๆ " ว่าพลางโผเข้ากอดทันที ไม่มีเสียงใดๆตอบรับกลับมาแต่เธอรู้สึกได้ถึงอ้อมกอดที่แสนคุ้นเคยโอบกอดเธอไว้อย่างปลอบปะโลมจนเธอหลับลงอีกครั้ง

ในขณะเดียวกันทางฝั่งของราฟาเอลเองก็ได้ข่าวการเสียชีวิตของฟรานเชสโก้จากสายที่เขาให้คอยติดตามชายหนุ่มอยู่ จึงนำเรื่องไปปรึกษากับเลโอทันที

" แกว่าอะไรนะ ไอ้ฟรานมันตายแล้วงั้นเหรอเป็นไปได้ยังไงคนของเรายังไม่ได้ลงมือไม่ใช่เหรอ " เลโอถามอย่างสงสัย

"ใช่ครับคนของเรายังไม่ได้ลงมือ แต่ที่รู้มาคือ มันตายเพราะรถถูกลอบวางระเบิด " ราฟาเอลเสริมอีก

" แปลก พวกไหนกันถึงกล้าลงมือโจ่งเเจ้งแบบนั้น " เลโอขมวดคิ้วมุ่นอย่างใช้ความคิด

" จะพวกไหนก็ช่าง มันตายก็ดีแล้วถึงเวลาที่อำนาจของมันจะต้องเป็นของผมเสียที " ว่าอย่างสะใจและใจร้อน

" อย่าเพิ่งใจร้อน ตอนนี้าถ้าเราทำอะไรลงไปก็จะเป็นที่เพ็งเล็งของตำรวจ พวกมันกัดไม่ปล่อยแน่ รอให้เรื่องเงียบสักพักค่อยลงมือก็ยังไม่สาย เพราะถึงยังไงฝ่ายนั้นก็เหลทอแค่ผู้หญิงคนเดียวจะจัดการเมื่อไหร่ก็ได้ " ว่าพลางยิ้มอย่างหมายมาดแต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้คุยกันต่อลูกน้องคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น

" แย่แล้วครับนาย โกงดังเก็บของที่ชานเมืองสองแห่งถูกลอบวางเพลิงครับ " 

" บัดซบ " เมื่อจบคำรายงานของลูกน้องเลโอตบโต๊ะพร้อมสบทลั่นทันที

" พวกแกปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง จับตัวมันได้มั้ย แล้วของเสียหายไปเท่าไหร่ " ถามเสียงเครียด 

" เอ่อ ไม่ได้ครับพวกมันคงวางแผนกันมาดีเลยไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลยคงจะเป็นมืออาชีพครับ ส่วนของที่อยู่ด้ารในเสียหายทั้งหมดครับ "  เมื่อจบคำพูดของลูกน้องเลโอก็แทบล้มทั้งยืนนั่นก็เท่ากับว่าเงินที่เขาจะได้มหาศาลก็เหลือเท่ากับศูนย์

" ไม่ว่าจะยังไงก็ตามหาทางลากคอมันมาให้ได้ ตั้งรางวัลนำจับระดมคนหามันให้เจอแล้วฉันจะทำให้มันรู้ว่ามันไม่ควรมาแหยมกับคนอย่างฉัน" ว่าจบก็เดินออกจากห้องไปอย่างหัวเสียเพื่อจะไปดูความเสียหายที่เกิดขึ้นโดยมีราฟาเอลตามไปติดๆ 

" พวกไหนกัน ที่กล้าขนาดบุกวางเพลิงถึงสองที่พร้อมกันนี่ถ้าฟรานเชสโก้ยังไม่ตายคงจะเป็นฝีมือของมันที่รู้ว่าเราร่วมมือกับเลโอเพื่อจะทำลายมัน แต่ตอนนี้มันก็ตายไปแล้วยังมีพวกไหนอีก " ราฟาเอลคิดในใจพร้อมก้าวตามเลโอออกไปยังที่เกิดเหตุ....

เวลาเช้ามาถึง ข้าวขวัญที่ตื่นก่อนเข้ามาปลุกเพื่อนสาวที่ยังหลับอยู่

" ไหมตื่นเถอะ " สะกิดพร้อมเรียกแต่คนบนเตียงยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

" ไหม ใยไหม ตื่นเร็วเข้า ไหม " เรียกซ้ำอีกครั้งแล้วก็เป็นผลคนนอนหลับเริ่มรู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาแต่แล้วเมื่อนึกอะไรออกก็ลุกขึ้นนั่งทันที

" ข้าว คุณฟรานล่ะ คุณฟรานอยู่ไหน " ถามเพื่อนพลางสอดส่ายยายตาหาชายหนุ่ม

" ไหม " เรียกเพื่อนเสียงอ่อน

" ฟังฉันนะ คุณฟรานเค้าไม่อยู่กับเราแล้ว เธอต้องทำใจรู้มั้ยเธอต้องเข้มแข็ง เพื่ออีกสองชิวิตที่ยังรอการกำเนิดนะ" 

" ไม่ คุณฟรานยังอยู่ ก็เมื่อคืนเขามาหาฉัน เขากลับมาหาฉัน " บอกเพื่อนเสียงเคลือ 

" ถ้าเป็นแบบนั้นจริง แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะ  ตั้งสติหน่อยสิไหม แล้วก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาซะจะได้สดชื่นขึ้น "ว่าพลางพยุงเพื่อนให้ลุกขึ้น

" แต่ ฉันเห็นเขาจริงๆนะข้าว ฉันเห็น ฮึก ฉัน ฮือๆๆๆ " แค่นั้นใยไหมก็เริ่มร้องไห้อีกครั้งจนข้าวขวัญต้องปลอบอยู่เป็นนานกว่าจะหยุดและพาลงมาทานอาหารเช้าแต่เธอก็แทบไม่แตะมันเลยด้วยซ้ำจนคนเป็นเพื่อนหนักใจ จากนั้นข้าวขวัญจึงพาใยไหมออกไปรับลมบริเวณสวนหลังบ้านเพื่อให้เธอสดชื่อนและผ่อนคลายลง

" ไหม นั่งรอฉันตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวฉันมาไปเข้าห้องน้ำก่อน " บอกกับเพื่อนแล้วลุกขึ้นทันที ใยไหมพยักหน้ารับรู้แล้วก็นั่งเหม่ออยู่แบบนั้นผ่านไปพักใหญ่เธอรู้สึกว่ามีคนคอยจ้องมองเธออยู่จากทางด้านหลังเธอจึงหันกลับไปมองแต่ก็ไม่มีใครแต่เมื่อจะหันกลับหางตาของเธอก็เห็นเงาคนวูบไหวหายไปหลังต้นไม้ใหญ่เธอจึงลุกขึ้นเพื่อจะเดินไปดูใหแน่ใจแตะก็ต้องชะงักเมื่อเสียงของข้าวขวัญเรียกเธอไว้ 

" ไหมจะไปไหนน่ะ " 

" คือ ฉันเห็นเหมือนมีใตรอยู่หลังต้นไม้น่ะเลยจะเดินไปดู " บอกเพื่อนแล้วทำท่าจะเดินต่อ

" ใครเหรอ ไม่เห็นมีใครเลย เข้าบ้านกันเถอะ อากาศเริ่มหนาวแล้ว ป้าโซเฟียให้ฉันมาตามน่ะ เห็นแกทำขนมไว้เยอะเลย ไปกันเถอะ " ว่าพลางเดินไปจูงมือเพื่อนสาวให้เข้าบ้านพร้อมตน

" แต่ ...." ใยไหมพูดได้แค่นั้นก็โดนข้าวขวัญลากเข้าบ้านไปแต่สายตาก็เธอก็ยังจ้องมองไปยังต้นไม้ต้นนั้นอย่างสงสัย และเมื่อลับร่างของหญิงสาวทั้งสอง ร่างของใครคนหนึ่งก็เดินออกมาจากหลังต้นไม้จ้องมองไปยังทางที่ทั้งสองเดินหายเข้าไปแล้วจึงหันหลังเร้นกายออกจากบริเวณนั้นอย่างคนรู้จักเส้นทางเป็นอย่างดี........


" มาต่อแล้วค่ะ ตอนที่แล้วเก๊ายังเขียนไม่เสร็จเลยมือดันไปกดโดนเผยแพร่เพิ่งมารู้ตอนจะเขียนให้จบตอนเนี่ยแหละว่าอัพไปแล้วเลยรีบมาต่ให้จบไม่ว่ากันนะ"😅😯😣😢😭😭😭😭😭



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


อัพเร็วๆนะคะ รอๆๆๆ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอๆๆๆๆคร้า
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
จะรอน่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สู้ๆๆ นะคะ รอติดตามเสมอค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอติดตามอยู่นะ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ไม่เป็นไรให้อภัยคร้าคริๆ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอติดตามอยู่นะคะ
โดย kadsarin31@gmail.com | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพเลยรอนะ😘😘😘
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha