กลรักกับดักมาเฟีย

โดย: Anny



ตอนที่ 30 : สายลมที่พัดหวน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ทางด้านเลโอและราฟาเอลก็ควานหาคนวางเพลิงโกดังของตนให้ทั่วแต่ก็ไม่สามารถจับตัวคนร้ายได้ทำให้พวกเขาหัวเสียสั่งจัดกำลังคนเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

" ทำงานไม่ได้เรื่องกันสักตัว มันน่ายิงทิ้งเสียให้หมด " เลโอว่าหลังจากเข้ามานั่งในห้องทำงานของตน

" แต่จะว่าไปไอ้พวกที่ลงมือมันกล้ามาก ทั้งๆที่รู้ว่าโกดังนั้นเป็นของใครมันยังไม่กลัวแถมมันยังไม่ทิ่งร่องรอยอะไรไว้เลย นี่ถ้าไอ้ฟรานเชสโก้มันยังอยู่ผมคิดว่าคงเป็นฝีมือมันไปแล้ว" ราฟาเอลกล่าวขึ้นเหมือนแสดงความคิดเห็น

" นั้นสิ นี่ถ้ามันไม่เน่าอยู่ในหลุมนะฉันก็คิดว่าเป็นฝีมือของมัน " กล่าวอย่างเห็นด้วยเพราะคนที่สามารถต่อกรกับเขาได้นั้นก็มีแต่ฟรานเชสโก้เท่านั้น ในขณะที่ทั้งสองกำลังปรึกษากันอยู่นั้นลูกน้องคนเดิมก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

" ท่านครับ แฮ่กๆๆๆๆ " หอบหายใจอย่างเหนื่อยหอบ

" มีอะไรอีกวะ " ตะคอกถามเสียดัง

" อะ เอ่อ คือ " ตะกุกตะกักด้วยความกลัว

" มีอะไรก็ว่ามาสิ" 

" คะ คือ เรือบรรทุกสินค้าของเราถูกวางระเบิดครับ " บอกออกไปแล้วต้องสะดุ้งโหยงเพราะเสียงตบโต๊ะดังปังใหญ่ของผู้เป็นนาย

" เป็นไปได้ยังไง แล้วไอ้พวกที่เฝ้าที่นั้นหายหัวไปไหนกันหมดถึงปล่อยให้พวกมันเข้ามาวางระเบิดได้ห๊า" ว่าอย่าหัวเสีย

" เอ่อคือหลังจากเกิดเหตุการณ์ที่โกดังไฟไหม้จึงนำกำลังคนจากท่าเรือมาเสริมเพราะคิดว่าพวกไปคงคิดไม่ถึงว่าพวกเราจะขนส่งสินค้ากันทางเรือแต่ก็ เอ่อ " พูดได้แค่นั้นก็เงียบไป 

" แต่ก็ไม่รอด พวกแกเอาสมองส่วนไหนคิด ถ้าพวกมันคิดจะเล่นงานฉันละก็พวกมันก็ต้องสืบข้อมูลของฉันจนละเอียดแล้วมันถึงจะลงมือ โง่จนน่าฆ่าทิ้งจริงๆ พับผ่าสิ " ด่าพลางลุกขึ้นเพื่อไปยังท่าเรือเพื่อตรวจดูความเสียหายก้าวเดินออกมาด้านนอกแต่ยังไปไม่ทันถึงไหนก็มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดพร้อมกับร่างของมาเฟียเฒ่าที่ทรุดลงตามใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดทำให้ราฟาเอลที่ตามหลังมาหยุดชะงักแล้วเพียงครู่ความโกลาหนก็เกิดขึ้นเมื่อลูกน้องทั้งหลายเห็นนายของตนถูกยิงทุกคนจึงชักเปิดออกมาเตรียมพร้อมมีสองคนลากร่างของนายตนกลับเข้าไปด้านในโดยไร้เงาของราฟาเอลแล้วแล้วเสียปืนก็ดังขึ้นอีกพร้อมกับร่างของพวกลูกน้องที่ค่อยๆทรุดลงทีละคนจนเหมือนใบไม้ร่วงแสดงให้เห็นว่าคนยิงนั้นมีความชำนาญขนาดไหนและเมื่อรู้ทิศทางของลูกกระสุนทุกคนจึงระดมยิงไปยังทิศทางนั้นทันทีแต่ก็ไม่สามารถหยุดมือปืนคนนั้นได้ และในขณะที่ด้านนอกกำลังปะทะกันอยู่นั้นราฟาเอลที่ถอยหนีมาตั้งแต่เห็นเลโอถูกยิงก็พยายามหาที่ซ่อนแต่ก็ไม่สามารถเปิดประตูห้องใดได้เลย

" บ้าเอ๊ยทำไมเปิดไม่ออกว๊ะ"       สบทอย่างหัวเสียและลนลาน แต่แล้วเมื่อถึงห้องหนึ่งประตูสามารถเปิดเข้าไปได้ และเมื่อเข้ามาด้านในเขารีบปิดประตูล็อกทันทีโดยไม่คิดจะเปิดไฟ แต่แล้วหางตาเขากับกระทบกับความเงาวับของมีดที่กระทบกับแสงจันทร์ทำให้เขาเบี่ยงตัวหลบแต่ก็ไม่พ้นความไวของผู้บุกรุก

" อ๊าก แกเป็นใครกัน " ถามพลางก้าวถอยหลังมือกุมบาทแผลของตนไว้

" หึ หึ อะไรกันไม่เจอกันไม่กี่เดือนจำกันไม่ได้ซะแล้วเหรอ " เสียงตอบกลับมาอย่างกวนอารมณ์      ราฟาเอลชะงักนิ่งเพราะน้ำเสียงของอีกฝ่ายเหมือนกับของชายที่เพิ่งตายไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

" ไม่จริง แกตายไปแล้วแกไม่มีทางที่จะกลับมาได้" พูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกแล้วควานหาสวิตไฟเมื่อไฟถูกเปิดขึ้นชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าทำให้ราฟาเอลชะงักตาเบิกโพลง

" แก แก ยังไม่ตาย มันเป็นแผนของแกใช่มั้ย แกล้งตายเพื่อลบตัวตนของตัวเองแล้วลอบบุกเข้ามาจัดการพวกกู โถ่เอ๊ย ไอ้หมาลอบกัด" ด่าอย่าแค้นจัด

"ฉลาดขึ้นมาหน่อยนึงแล้วนี่ แต่มันสายไปแล้ววันนี้ทุกเรื่องต้องจบ" จบคำพูดของฟรานเชสโก้ชายหนุ่มก็พุ่งเข้าใส่ราฟาเอลทันทีแต่คราวนี้เขาตั้งรับได้ทันท่วงทีโดยการชักมีดที่ตนซ่อนไว้ออกมารับมีดมี่ฟรานเชสโก้จ้วงแทงลงมา แต่ในความคิดของราฟาเอลนั้นเขาอยากได้ปืนมากกว่าแต่ก็เป็นไปไม่ได้เพราะปืนที่เขาถือมาตอนแรกนั้นหล่นกระเด็นไปตั้งแต่ถูกฟรานเชสโก้จู่โจมครั้งแรกแล้ว ส่วนฟรานเชสโก้นั้นที่เขาเลือกใช้มืดนั้นเพราะเป็นอาวุธที่เขาถนัดและสามารถจัดการศรัทตรูได้อย่างเงียบกริบ ทั้งสองพลัดกันรุกพลัดกันรับแต่ดูเหมือนว่าฟรานเชสโก้จะได้เปรียบกว่าเนื่องจากมีความชำนาญในการใช้มีดเป็นอย่างดีทำให้มีดของฟรานเชสโก้เฉือนเข้าบริเวณหน้าท้องของราฟาเอลอีกหนึ่งแผลเป็นทางยาวเลือดไหลทะลักออกมา มือที่จับมืดของราฟาเอลเริ่มสั่นเนื่องจากความเหนื่อยและเสียเลือดไปมากแต่แล้วหางตาของราฟาเอลก็เหลือบไปเห็นปืนที่ตกอยู่ฟรานเชสโก้เองก็เห็นเหมือนกันแต่ดูเหมือนเขาจะเสียเปรียบกว่าเนื่องจากมันตกอยู่ใกล้กับราฟาเอลทั้งสองพุ่งเข้าแย่งปืนกันทันทีแต่ราฟาเอลถึงก่อนเมื่จับปืนได้ก็เหนี่ยวไกใส่ฟรานเชสโก้ทันทีชายหนุ่มกระโดดหลบแต่ก็ไม่พ้นกระสุนนัดนันจึงโดนบริเวณต้น   แขนของฟรานเชสโก้ ชายหนุ่มกระถดตัวหนีหลบอยู่หลังโต๊ะตัวหนึ่ง

" หึ หึ ไงล่ะ ฟรานเชสโก้ แกคงคิดว่าแผนของแกสมบูรณ์แบบแล้วงั้นเหรอ แกดูถูกฉันมากเกินไปแล้ว ยังไงปืนก็ต้องชนะมีดอยู่วันยังค่ำ" พูดข่มอย่าเหนือกว่สแต่ก่อนที่ราฟาเอลจะได้เหนี่ยวไกซ้ำด้านนอกก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นทำให้ราฟาเอลชะงักเสียสมาธิในจังหวะนั้นเองฟรานเชสโก้ทีรอโอกาศอยู่แล้วก็พุ่งตัวออกมาจ้วงแทงทันทีอย่างไม่ลังเล ราฟาเอลที่เห็นในจังหวะที่ฟรานเชสโก้จ้วงแทงนั้นไม่สามารถเหนี่ยวไกได้ทันและด้วยสัญชาตญาณเขาจึงยกมือขึ้นรับมืดทำให้มืดของฟรานเชสโก้เสียบทะลุฝ่ามือของเขาฟรานเชสโก้จึงดันจนตัวของราฟาเอลติดผนังปืนกระเด็นตกพื้น เขาเพิ่มแรงกดครั้งเดียวมีดที่เสียบทะลุผ่ามือของราฟาเอลก็กดเสียบทะลุคอหอยของราฟาเอลทันทีชายหนุ่มตาเหลือกโพลงไม่มีเเม้เสียงร้องที่จะหลุดออกมามีเพียงเลือดเท่านั้นที่กระอักออกมา

" จำเอาไว้ว่าคนอย่างฉันไม่เคยพลาด "พูดข้างหูของราฟาเอลด้วยน้ำเสียงเย็นและหลังจบประโยคนั้นของฟรานเชสโก้ลมหายใจของราฟาเอลก็หมดลมฟรานเชสโก้ดึงมีดออกมจากคอของอีกฝ่ายทิ่งร่างของราฟาเอลลงพื้นแล้วนำมีดเปื้อนเลือดเช็ดเข้ากับเสื้อของราฟาเอลแล้วใส่กลับเข้าปลอกของมันหันหลังเดินจากมาด้วยความเย็นชา เมื่อออกมาด้านอกก็เจอกับแม็ซิมิเลี่ยนที่ยืนรออยู่พร้อมไรเฟิลคู่ใจในมือที่ใช้ปลิดชีวิตของเลโอนั้นเอง

" เก็บกวาดเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย " ถามพร้อมเดินนำออกมาด้านนอก

" ครับ และผมสั่งให้คนของเราสลายตัวหมดแล้วครับ " 

" ดี เรากลับกันเถอะ ที่นี่ปล่อยให้ โรมานอพจัดการต่อเอง คิดถึงเมียจะแย่ " เมื่อจบคำพูดของฟรานเชสโก้แม็กซิมิเลี่ยนก็หัวเราะพรืดออกมาทันที

" หัวเราะอะไรของนาย " ถามเสียงเย็นแม็กหยุดกึก

" เปล่าครับ รีบกลับกันดีกว่าครับคุณฟรานจะได้ทำเเผลด้วย " แก้ตัวพร้อมชักชวนผู้เป็นนายเมื่อเหลือบไปเห็นแผลบริเวณต้นเเขนของเขา

" ไปสิ " หลังจากนั้นทั้งสองจึงเดินทางมายังบ้านของฟรานเชสโก้ทันที

" แม็กคืนนี้พักที่นี่นะ จะได้ไม่ต้องขับรถให้เหนื่อยอีก " 

" ครับคุณฟราน " รับคำพร้อมเดินไปยังห้องของเขาที่ใช้ประจำเมื่อต้องค้างที่นี่แต่ก็หยุดชะงักทำให้ฟรานเชสโก้ชะงักตาม

" มีอะไร " ถามด้วยความสงสัย 

" เอ่อ คือว่าแล้วพรุ่งนี้เราจะแก้ตัวกับพวกเธอยังไงดีให้ไม่ถูกปาดคอละครับ " พูดจบแล้วทำหน้าแหย

" นั่นสิ ถึงพรุ่งนี้ก็คงรู้เอง ไปพักได้แล้วไปเก็บแรงไว้สู้กับพวกเธอพรุ่งนี้ " พูดจบก็เดินขึ้นห้องทันทีปล่อยให้แม็กซิมิเลี่ยนยืนเอ๋ออยู่คนเดียวแต่ก็เดินกลับเข้าห้องของตนไป ด้านฟรานเชสโก้นั้นก็ได้แต่นึกขำคนสนิทของตนว่าขนาดมาเฟียนับสิบยังจัดการได้ราบเป็นหน้ากลองแต่กับผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียวกลับไม่มีวิธีที่จะเอาชนะ แต่อย่างว่าแต่คนอื่นเลยเขาเองก็เหมือนกันเมื่อมาถึงห้องของตนเขาไม่ได้เปิดประตูเข้าไปแต่กลับเดินเลยมายังห้องอีกห้องหนึ่งเพื่อจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและทำแผลให้เรียบร้อยและเมื่อจัดการทุดอย่างเสร็จสิ้นเขาก็กลับมายังห้องของตนอีกครั้งไฟในห้องถูกปิดไว้แสดงให้เห็นว่าคนด้านในหลับไปแล้ว ชายหนุ่มกเาวเดินอย่างเงียบกริบไปยังเตียงกว้างที่มีร่างของใยไหมทอดกายอยู่เขาค่อยนั่งลงบนเตียงสอดกายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันโอบหญิงสาวเข้ามาในอ้อมกอดของตนด้วยความคิดถึง ทางด้านใยไหมนั้นรู้สึกเหมือนตนถูกโอบกอดเธอพยายามที่จะลืมตามองแต่ก็ทำได้ยากยิ่งเพราะความง่วงงุนบวกกับยาที่ทานเข้าไปทำได้เธอไม่สามารถลืมตาได้มีเพียงความรู้สึกที่เลือนลางเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกว่ามีคนโอบกอดให้ความอบอุ่น ซึ่งอาการนั้นของคนในอ้อมแขนทำให้ชายหนุ่มลูบหลังอย่างปลอบโยน 

"ชู่ หลับซะคนดี ผมอยู่นี่แล้ว " กระซิบข้างหูหญิงสาวทำให้อาการนั้นสงบลงและหลับสนิทลงอีกครั้งและเพียงไม่นานชายหนุ่มก็เข้าห้วงนิทราตามหญิงสาวไปจนถึงเช้า.......


" ใกล้แล้วค๊าาา ใกล้จะจบแล้ว จบเรื่องนี้แล้วไรท์ยังมีนิยายเรื่องใหม่มาฝากกันอีกนะคะ แต่ตอนนี้ยังได้แค่บทนำยังไม่ได้เริ่มเขียนตอนแรก ถ้ายังไงฝากติดตามกันด้วยนะคะ และถ้าใครอยากให้ไรท์เขียนแนวไหนบอกมาได้เลยนะคะ 👌"





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


อัพเถอะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพต่อเถอะค่ะขอร้อง
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ใจจะขาด อิอิ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ใจจะขาด อิอิ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รออยู่นะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอยุวเมื่อไหร่จะมาใจจะขาดแร้ว
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอค่ะๆๆๆๆๆอัพไวๆเลยนะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอค่ะ สนุกมาก
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เมื่อไหร่จะอัพ รอยุวค่ะสนุกมาก
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ติดตามมาตลอดเลยย แต่งได้ดีมากๆค่ะ อยากได้แนวโรแมนติกคอมเมดี้้ค่าาท่านไรท์ รอติดตามอยู่นะค่ะ สู้ๆ <3
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อยากได้แนว ดร่าม่า กับ โรแมนติกค่ะ เอาแบบเจ้าหนี้กับลูกหนี้น่ะค่ะ คล้ายๆกับ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ #พอจะได้ป่าววค่ะไรท์..
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เร็วๆรออยู่
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอนะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอยุคร๊
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอยุนะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เย้ๆจะจบแล้วอ่ะมีความสุขที่สุดเลยที่ได้อ่านปลื้มมากๆและขอบคุณนะค่ะที่ไม่เข่้าระบบเหรียญ😊😙😙
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ถ้าต่อไปประมาณว่าทั้งไหมทั้งข้าวมีแฟนไหมแล้วแฟนใหม่ของไหมก็รับได้ที่มีลูกไรประมาณเนี้ย
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ต่อเหอะน่ะ 😂😂😂
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
จะรอนะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha