กลรักกับดักมาเฟีย

โดย: Anny



ตอนที่ 8 : ล่อลวง ( จะโดนกินแล้ว )


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เขาว่าอะไรนะ พิพากษาเหรอ หรือว่าเขาจะฆ่าเธอปิดปากไม่นะฉันยังไม่อยากตาย 

" คุณจะทำอะไรฉัน จะฆ่าฉันเหรอได้โปรดเถอะนะอย่าฆ่าฉันเลย ฉันสัญญาแล้วนี่ว่าฉันจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ฉันขอร้องล่ะจะให้ฉันทำอะไรก็ยอม ปล่อยฉันไปเถอะนะ " กล่าวแอกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือพร้อมน้ำตาเม็ดโตกลิ้งลงมาอาบแก้มสวย และนี่ถ้ามือของเธอไม่โดนมัดไว้ละก็เธอคงยกมือไหว้อ้อนวอนเขาไปแล้ว

" จุ๊ จุ๊ ไม่ต้องตกใจไปฉันไม่ฆ่าเธอหรอกสาวน้อย แต่ฉันมีวิธีที่ดีกว่าและสนุกกว่าการฆ่าเป็นไหนๆ แล้วก็หยุดร้องไห้ได้แล้วเพราะผมเกลียดน้ำตาของผู้หญิง " จบคำพูดของชายหนุ่มใยไหมถึงกับหยุดร้องไห้ทันทีหลังจากได้ยินว่าเขาจะไม่ฆ่าเธอด้วยความดีใจจนไม่ทันเอะใจถึงประโยคหลังที่เขาได้กล่าวออกมา 

"จริงๆนะจะไม่ฆ่าฉันจริงๆนะ ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยแก้มัดให้ฉันได้ไหม แขนฉันมันชาไปหมดแล้ว" บอกพร้อมทำหน้าแหยเพราะมือที่โดนมัดไว้ตอนนี้ปวดเมื่อยไปหมดแล้ว

"ได้สิ ก็ดีเหมือนกันจะได้ทำอะไรได้สะดวก" ประโยคหลังเขาคิดแต่ไม่ได้พูดออกมา เมื่อมือเป็นอิสระเธอก็ทำท่าจะลุกขึ้นเพื่อที่ตนจะได้กลับบ้านแต่ติดที่ร่างสูงไม่ยอมถอยห่าง

"เอ่อ คุณลุกออกไปสิคะ ฉันจะได้กลับบ้าน แล้วก็ขอเสื้อผ้าของฉันคืนด้วยค่ะ " พูดพร้อมหันไปรอบๆห้องเพื่อหาเสื้อผ้าของตน แต่ก็ต้องหันกลับมามองหน้าชายหนุ่มเมื่อได้ยินประโยคถัดมาของเขา

"แล้วใครบอกว่าฉันจะปล่อยให้เธอเธอกลับบ้าน" ถามกลับก็ขยับเข้าไปชิดเธอเรื่อยๆทำให้ใยไหมต้องทิ้งตัวลงกลับไปนอนตามเดิมมือทั้งสองที่เป็นอิสระแล้วยกขึ้นกั้นกลางระหว่างอกตึงแน่นของเขาและอกอันอวบหยุ่นของเธอแต่ดูเหมือนมันจะไม่ช่วยอะไรได้เลย

"กะ ก็คุณไงคุณบอกว่าจะไม่ฆ่าฉันเพราะงั้นคุณก็ปล่อยฉันไปสิ " พูดพลางหันหน้าหลบปลายจมูกโด่งที่จงใจปัดผ่านแก้มนวล

"หึ ใยไหมฉันบอกว่าฉันจะไม่ฆ่าเธอ แต่ก็ไม่ได้บอกนี่ ว่าฉันจะปล่อยเธอไป เพราะถึงยังไงเธอก็ต้องรับผลของการกระทำของตัวเองที่สอดรู้สอดเห็นจนเกือบจะทำให้การค้าของผมเสียหาย" พูดจบเขาใช้มือบังคับใบหน้าของหญิงสาวให้หันมาทางเขา

"แต่ว่า...."คำพูดทั้งหมดของเธอที่จะแย้งเขาต้องกลืนลงไปในลำคอเหมือนเดิมเพราะเมื่อเขาบังคับใบหน้าของเธอให้หันกลับมาแล้วริมฝีปากหนาก็ฉกวูบลงมาที่ปากของเธอทันทีซึ่งเป็นการปิดกั้นการโต้แย้งของเธอเขาไม่อยากเสียเวลามากไปกว่านี้  จูบนี้จึงเต็มไปด้วยความเร่าร้อนเรียกร้องโหยหาและสอดแทรกด้วยความปราถนาที่เต็มเปี่ยมแตกต่างจากจูบแรกโดยสิ้นเชิงซึ่งจะมีแต่ความหวานล้ำที่เธอสัมผัสได้ แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมาเคลิบเคลิ้มไปกับจูบของเขาเธอต้องหาวิธีที่จะต้องเอาตัวรอดจากสถานะการณ์นี้ให้ได้ มือน้อยจึงระดมทุบไปยังอกของเขาเพื่อหวังจะให้เขาปล่อยเธอแต่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะไม่กระเทือนเลยด้วยซ้ำ

" อืม " เขาคลางออกมาด้วยความรำคาญแล้วจับมือทั้งสองของเธอไปตรึงไว้เหนือศรีษะด้วยมือของเขาเพียงข้างเดียว ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาเล็กน้อยเพื่อให้เธอได้หายใจ เมื่อปากเป็นอิสระใยไหมรีบสูดอากาศเข้าปอดทันทีแต่ไม่ทันไรเขาก็ก้มลงมาอีกครั้ง

"ไม่...อย่า..." เธอพยายามจะสะบัดหน้าหนีแต่ก็สู้แรงของเขาไม่ได้ มือที่ว่างอยู่อีกข้างของชายหนุ่มก็เริ่มลูบไล้สำรวจร่างงามอย่างหลงไหลพร้อมจะล่อลวงดึงรั้งให้เธอตกลงมาในหลุมกับดักพิศวาทที่เขาเป็นคนขุดรอเธอไว้และดูเหมือนเขาจะทำสำเร็จซะด้วย



" เอาละสิ หวังว่าพรุ่งนี้เธอจะยังลุกขึ้นไหวนะใยไหม จิกหมอนแพร๊บบบ😤"



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


None
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มือใหม่เขียนได้ฟินมากอะ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รีบต่อนะคะ อยากอ่านอ่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รีบมาต่อนะค่ะ. ติดตามค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha