กลรักกับดักมาเฟีย

โดย: Anny



ตอนที่ 34 : ตอนพิเศษ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

22 ปีต่อมา ณ สนามบินกรุงโรมประเทศอิตาลี กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งสนามบินเนื่องจากความโดดเด่นของหน้าตาและชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักในคนหมู่มาก ฟรานเชสโก้ในวัยห้าสิบต้นๆที่ยังคงเค้าความหล่อและน่าเกรงขามเอาไว้ไม่เปลี่ยนแปลงกำลังยืนโอบกอดภรรยาสุดที่รักที่ถึงแม้วัยจะขึ้นเลขสี่แล้วก็ตามแต่ยังคงความสวยและน่ารักเอาไว้ได้อย่างลงตัวใกล้กันนั้นยังมีบุคคลอีกหนึ่งคู่ที่ดูสะดุดตาไม่แพ้กันนั่นก็คือข้าวขวัญและแม็กซิมิเลี่ยนนั่นเองที่ยังคงเค้าความดูดีเอาไว้จนหลายๆคนอิจฉา และที่เรียกสายตาหนุ่มๆในที่นี้ได้เป็นอย่างดีนั้นก็คือสาวน้อยทั้งสองที่ยืนอยู่ในกลุ่มของผู้ใหญ่คอยชะเง้อมองแต่ทางออกผู้โดยสารไม่สนใจสิ่งรอบข้างเลยซึ่งทั้งแพรไหมและต้นข้าวนั้นมีรูปร่างหน้าตาที่ถอดออกมาจากคนเป็นพ่อแม่ทั้งหมดบวกกับเป็นลูกครึ่งแล้วด้วยทำให้ทั้งสองคนดูสวยคมเป็นที่ต้องตาต้องใจของทั้งหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่มากมายแต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาจีบเพราะรู้ถึงความหวงลูกสาวของคุณพ่อทั้งสอง และดูเหมือนว่าทั้งสองสาวจะเจอคนที่ตนมารอแล้วจึงหันมาบอกกับพ่อแม่ของตน

" คุณแม่ขา คุณพ่อขา พี่พีทกับเพิร์ธออกมาแล้วค่ะ" แพรไหมบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจฝ่ายต้นข้าวนั้นก็ได้แต่ยืนมองอยู่เงียบๆไม่แสดงอาการใดๆแต่ในใจนั้นกลับเต้นโครมครามดีใจที่ได้เห็นหน้าผู้ชายที่เธอแอบหลงรักอยู่ดีใจยิ่งกว่าจะได้เจอพี่ชายอีก

" หืม จริงเหรอไหน จริงด้วยแหมหล่อมาเชียวลูกใครเนี่ย " ใยไหมชะเง้อคอมองตามลูกสาวแล้วเห็นลูกชายทั้งสองของเธอเดินมาพอดีจึงอดเอ่ยแซวไม่ได้

" หึ หึ ก็ต้องเหมือนผมอยู่แล้ว ลูกผมนี่" ฟรานเชสโก้รับมุกของภรรยาทำให้ทั้งหมดหัวเราะออกมาจนผู้คนหันมาให้ความสนใจมากขึ้นและก็ยิ่งมากขึ้นเมื่อมีหนุ่มหล่ออีกสองคนเข้ามาร่วมกลุ่ม

" หัวเราะอะไรกันเหรอครับน่าสนุกจัง" ฟรองซัวที่เดินมาถึงเห็นพวกพ่อๆแม่ๆของตนกำลังหัวเราะกันอยู่จึงเอายแซว

"โอ๊ะ ตายจริงพีท เพิร์ท คิดถึงจังเลยมาให้แม่กอดหน่อยมา " ใยไหมอุทานขึ้นเมื่อเห็นลูกทั้งสองเดินมาถึงตนแล้ว 

" คิดถึงที่สุดเลยครับคุณแม่ " เพิร์ธ สวมกอดคนเป็นแม่ทันทีฟร้อมหอมแก้มซ้ายขวาจากนั้นจึงผละออกไปสวมกอดบิดาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ 

" หวัดดีครับแม่ " พีทเองก็สวมกอดมารดาทันทีทีผู้เป็นน้องผละออกแล้วทำแบบเดียวกันกับบิดาของตน

" สวัสดีครับลุงแม็กกับป้าขวัญคนสวย " เพิร์ธหยอดคำหวานใส่ข้าวขวัญทันทีและดูเหมือนจะได้ผลข้าวขวัญถึงกับยิ้มแก้มปริ

" แหมปากหวาาจริงแบบนี้สาวๆคงติดเพียบ" แซวคนปากหวานโดยไม่ทันสังเกตว่าคำพูดนั้นจะทำให้ต้นข้าวชะงักไปนิดนึงแล้วก็กลับมาทำตัวปกติแต่นั้นก็ไม่รอดสายตาของฟรานซิสที่ยืนมองเธออยู่

" อะ แฮ้ม คุณพี่สุดหล่อทั้งสองขาลืมคุณน้องคนสวยแล้วเหรอคะ " แพรไหมขัดขึ้นที่ดูเหมือนว่าเธอจะถูกลืม 

" หึ หึ จะลืมได้ไงเล่าน้องสาวสุดที่รักนี่" พีทบอกอมยิ้มน้อยๆให้กับกิริยาน่ารักของน้องสาวแล้วเดินไปกอดไว้ด้วยความคิดถึง เพิร์ธเองก็เดินมาหาเธอเช่นกันพร้อมยกมือโยกหัวน้องสาวเล่น

" นี่ น้องรักคิดได้ไงว่าพี่ลืมคึดถึงเสียงบ่นของเราจะแย่ " จบคำพูดทุกคนก็พร้อมใจกันหัวเราะออกมาจนสาวน้อยน่ายู่แต่ก็น่ารักในสายตาของทุกคน

" เอ่อ คือพี่เพิร์ธคะ แล้วพี่มาร์คละคะ" ต้นข้าวที่ยืนเงียบอยู่นานถามขึ้นเมื่อไม่เห็นพี่ชายของตนเดินออกมาเสียที

" อืม นั่นสิตามาร์คไปไหนเหรอ " แม็กเอ่ยถามสัมทับ

" อ๊อ พอดีมาร์เค้าเจอเพื่อนนะครับเดี๋ยวคงจะเดินออกมาด้วยกัน " พีทบอกและเพียงไม่นานมาร์คก็เดินออกมาโดยที่ข้างกายมีสาวนางหนึ่งเกาะแขนเขาติดมาด้วยทำให้แพรไหมที่หันไปดูถึงกับเบะมากที่เห็นอาการถึงเนื้อถึงตัวจนเกินงามนั้น

" แม็กสงสัยนายจะได้ลูกสะใภ้ก่อนฉันแล้วล่ะ " ฟรานเชสโก้พูดขึ้นพร้อมตบไหล่คนสนิท

"ผมก็ว่างั้น " หลังจากแนะนำตัวกันเป็นที่เรียบร้อยทำให้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นชื่อเจสสิก้าเป็นเพื่อนสนิทของมาร์คที่เรียนด้วยกันที่อังกฤษเธอมาเที่ยวโรมพอดีจึงเจอกับมาร์คที่กลับมาบ้านพอดีเช่นกันจากนั้นทั้งหมดจึงเดินทางกับบ้านเพื่อพักผ่อนและระหว่างทางก็ได้แวะส่งเจสสิก้าที่โรงแรมใกล้ๆกับบ้านของพวกเขาด้วย

" พี่พีทครับผมจะออกไปซื้อของขวัญวันเกิดให้ยัยน้องกับต้นข้าวพี่จะไปด้วยมั้ย " เพิร์ธถามพี่ชายที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาตัวยาว 

" ไม่ล่ะฉันเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วนายไปเถอะ " บอกพลางสนใจหนังสือในมือต่อคำตอบนั้นทำให้น้องชายแปลกใจว่าพี่ชายของเขานั้นไปแอบเตรียมของขวัญตอนไหนแต่ก็ไม่คิดที่จะถามออกไปได้แต่พยักหน้ารับแล้วเดินไปขึ้นรถของตนทันทีแล้วขับออกไปยังศูนย์การค้าใจกลางเมืองทันทีเขามุ่งเข้าไปยังร้านขายเครื่องประดับเพราะเขาคิดว่ามันคงจะเหมาะกับสาวน้อยทั้งสองคนแล้วก็เตะตากับสร้อยคอเส้นหนึ่งที่ออกแบบได้อย่างน่ารักและสวยงามเหมาะกับน้องสาวเขานัก

" เอาเส้นนี้ครับ/ ค่ะ " แต่เเล้วก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นพร้อมกับมือที่ชี้สร้อยเส้นเดียวกันกับเขา

" เอ่อ ขอโทษนะครับคุณเส้นนี้ผลจองแล้ว " 

" เหรอค่ะ ฉันไม่เห็นมีป้ายชื่อติดไว้เลยเพราะฉะนั้นฉันยังมีสิทธิ เอาเส้นนี้เลยค่ะนี่ค่ะบัตรเครดิต ใส่กล่องห่อให้ด้วยนะคะ " พูดจบเจอก็ยื่นบัตรเครดิตให้พนักงานพร้อมสั่งเสร็จสับจนเพิอร์ธหน้าเหวอ

" เฮ้ เดี่ยวสิคุณเส้นนั้นผมเห็นก่อนนะ " ท่วงืนที

"เหรอคะ แต่ว่าฉันซื้อก่อนคุณเพราะฉะนั้นมันเป็นของฉัน ขอตัวก่อนนะคะ " สาวเจ้าว่าพลางรับกล่องสร้อยพร้อมบัตรเครดิตที่พลักงานยื่นให้แล้วหันหลังเดินออกไปทันทีปล่อยให้เพิร์ธยืนเอ่ออยู่คนเดียว

" เอ่อ ขอโทษนะคะคุณลูกค้าทางเรามีสร้อยน่ารกๆอีกหลายแบบเลยนะคะสนใจแบบไหนเลือกได้เลยค่ะ " 

"ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยจัดชุดที่เห็นว่าเหมาะกับสาววัยรุ่นแบบเรียบหรูและแใงความน่ารักในตัวให้ผมสองชุดแล้วห่อให้ด้วยนะครับ " หลังจากซื้อของขวัญเรียบร้อยแล้วชายหนุ่มก็กับบ้านมาอาบน้ำเพื่อแต่งตัวสำหรับง่นเายงคืนนี้

 แล้วเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงเจ้าของวันเกิดทั้งสองคนนั้นอยู่ในชุดราตรีสั้นสวยสง่าน่ารักสมวัยถูกยืนขนาบด้วยพ่อแม่ของตนที่แต่งตัวดูดีและมีสง่าราศรีด้านข้างเป็นพี่ชายฝาแฝดของแพรไหมที่หล่อเหลาจนสาวๆทอดสายตาให้กันอย่างนึกหวังในตัวพวกเขาและอีกฝั่งก็เป็นมาร์คที่ยืนอยู่โดยมีเจสสิก้าที่ยืนเกาะเขาอยู่ไม่ห่าง และเมื่อแขกทยอยมากันเยอะแล้วทุกคนจึงแยกย้ายกันต้อนรับอย่าวทั่วถึงบรรดามาร์ดามที่มีลูกชายก็ขยันดาหร้าพาเข้ามาให้แพรไหมและต้นข้าวรู้จักจนทั้งสองสาวรู้สึกอึดอัดไม่ต่างจากสองหนุ่มฝาแฝดที่หญิงสาวทั้งหลายขยันเข้ามาขอทำความรู้จักกันอย่างล้นหลามส่วนมาร์คนั้นดูจะสบายหน่อยเพราะไม่มีผู้หญิงเข้ามาเกาะแกะแต่ก็อึดอัดเหมือนกันที่เจสสิก้าเกาะติดเขาไม่ห่าง แต่แล้วจู่ๆสายตาของเพิร์ธก็ปะทะเข้ากับร่างของสาวสวยคนหนึ่งที่ยืนคุยกับน้องสาวของเขาอยู่และในมือของเธอก็เป็นกล่องที่เธอฉกจากเขาไปเมื่อตอนเย็นชายหนุ่มจึงขอตัวจากสาวๆเดินไปยังน้องสาวเขาทันทีปล่อยให้พีทรับศึกหรักอยู่คนเดียวจนหน้าแหยเพราะเขาไม่ค่อยชอบงานแบบนี้เท่าไหร่ ทางฝ่ายเพิร์ธนั้นเมื่อเดินมาถึงน้องสาวของตนแล้วก็เอ่ยทักทันที 

" เอ่อยัยน้องคุณแม่อยู่ตรงไหนเหรอ " ทำทีเป็นถามหาผู้เป็นมารดา

" อ่าวพี่เพิร์ธ ไม่รู้เหมือนกันค่ะเมื่อกี้นังอยู่แถวๆนี้อยู่เลย " ตอบพี่ชายพลางสอดส่ายสายตาหาไปด้วย

" เออ พี่เพิร์ธมาพอดีเลยแพรจะแนะนำให้รู้จักนี่เพื่อนของแพรเอง ใบหม่อนค่ะ ส่วนนี่พี่ชายของฉัน ฟรองซังหรือพี่เพิร์ธจ๊ะ " เเนะนำทั้งสองให้รูจักกันฝ่ายหญิงสาวนั้นเอ๋อรับประทานไปเรียบร้อยแล้วไม่คิดว่าจะมาเจอเขาที่นี่แถมยังเป็นพี่ชายของเพื่อนสนิทเธออีก ตายแน่ครามนี่ยายใบหม่อน ส่วนเพิร์ธนั้นกลับกระตุกยิ้มมุมมากหลังจากนี้สนุกแน่เขาคิด ทางด้านของพีทที่ต้องรับมือกับสาวๆก็ให้หันซ้ายแลขวาเพื่อหาทางหนีทีไล่แล้วสายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับต้นข้าวที่ยืนท่ามกลางวงล้อมของหนุ่มๆแต่สายตาของเธอกลับมองไปอีกทางและเมื่อเขามองตามก็เห็นน้องชายของเขายืนคุยอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่

" เอ่อ ขอตัวก่อนนะครับ " เอ่ยขอตัวอย่างสุภาพ แล้วเดินตรงไปยังต้นข้าวที่ยืนอยู่ 

" เอ่อ ขอโทษนะครับผมต้องขอตัวของเจ้าของงานก่อนนะครับเพราะพ่อกับแม่เค้าหาอยู่ " ว่าจบพีทก็ลากต้นข้าวออกมาจากบริเวณนั้นทันที 

" พี่พีทคะ ปล่อยเถอะค่ะ ต้นข้าวเดินเองได้ " บอกชายหนุ่มให้ปล่อยเธอแต่ก็ไม่เป็นผลจนมาหยุดอยู่ที่มุมหนึ่งของตัวบ้านที่ค่อนข้างจะลับตาคน

" ไหนพี่พีทบอกว่าคุณพ่อคุณแม่ถามหาไงคะแล้วมาที่นี่ทำไม"น้ำด้วยน้ำเสียงสั่นๆ 

" พี่มีของขวัญอีกชิ้นที่จะให้เราน่ะ " กระซิบข้างหูจนสาวเจ้าขนลุกซู่

" เอ่อ พะ พี่ พีทถ่อยออกไปหน่อยได้มั้ยคะต้นข้าวอึดอัด " บอกเสียงตะกุกตะกัง

"ไม่ไดหรอกเพราะของขวัญชิ้นนี้ต้องให้แบบนี้มันถึงจะวิเศษ "ทอดเสียงต่ำและเพียงจบคำพูดของฟรานซิสริมฝีปากหนาก็ฉกวูบลงมาทันทีชายหนุ่มมอบจูบอันแสนหวานล้ำให้กับสาวน้อยที่ไม่ประสาจนทำให้เธอหัวหมุด เพียงครู่เมื่อต้นข้าวได้สติจึงผลักชายหนุ่มออกและวิ่งหนีกลับเข้าไปในงานทันทีปล่อยให้ฟรานซิสยืนอมยิ้มอยู่คนเดียวสงสัยเขาคงต้องรุกเธออย่างจริงจังเสียที

 ทางด้านแพรไหมที่กำลังเพลินกับการเลือกทานอาหารอยู่นั้นก็ต้องชะงักที่มีคนมาขัดจังหวะ และคนนั้นก็คือมาร์คนั่นเองแต่เธอไม่ยักกะเห็นแม่เจสสิก้า

" มีอะไรเหรอค่ะ แล้วแฟนพี่ไปไหนเสียล่ะ" ถามเสียงไม่ค่อยเป็นมิตร

" คือพอดีพี่มีอะไรอยากให้เราช่วยหน่อยแล้วเจสสิก้าก็ไม่ใช่แฟนพี่ด้วย" บอกพลางรอลุ้นคำตอบ สาวน้อยขมวดคิ้วพร้อมถาม

" อะไรล่ะคะถ้าช่วยได้แพรจะช่วย " ตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ เพียงแค่นี้ชายหนุ่มก็ยิ้มออกแล้ว

" แพรช่วยพี่ได้แน่นอน คือ พี่อยากให้เราแกล้งคบกันน่ะ " จบคำพูดของชายหนุ่มแพรไหมถึงกับอุทานลั่นจนชายหนุ่มต้องทำสัญญาณให้เสียงเบาๆ

"พี่มาร์คจะให้แพรแกล้งคบกับพี่ เพื่ออะไรละคะ " ถามอย่างสงสัย

"ก็เพื่อกันเจสสิก้าออกไปรวมทั้งผู้หญิงคนอื่นด้วย " 

" ทำไมละคะ แพรคิดว่าพี่กับคุณเจสสิก้าเป็นแฟนกันเสียอีกเห็นตัวติดกันซะขนาดนั้น " 

"ก็เนี่ยแหละที่พี่หนักใจ พี่ไม่ได้คิดกับเจสสิก้าแบบนั้นพี่คิดกับเธอแค่เพื่อนเท่านั้นแต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมรับมัน " ชายหนุ่มอธิบาย

"พี่ก็เลยมาขอให้แพรช่วย แล้วถ้าแพรช่วยแพรจะได้อะไรละคะ" ถามอย่างมีชั้นเชิง

" แพรอยากได้อะไรล่ะถ้าพี่หามาให้ได้พี่ให้ทุกอย่างเลย " ทุ่มเต็มที่

"ทุกอย่างจริงนะ "ทำหน้าตาเจ้าเล่ห์

" จริงสิได้หทดเลย " สัมทับเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง 

"ถ้าอย่างนั้นเป็นอันว่าแพรตกลงค่ แพรจะช่วยพี่เอง" จบคำพูดของเธอชายหนุ่มไม่มีทางรู้เลยว่าการที่เขามาขอให้เธอช่วยนั้นมันจะทำให้เกิดเรื่องวุ่นๆขึ้นในภายภาคหน้าและไม่ใช่เพียงกับพวกเขาทั้งคู่เท่านั้นยังรวมไปถึงพี่น้องของพวกเขาอีกด้วย.........


    " THE END  "


( จบแล้าคร็าาาา ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามนะคะ แต่อาจจะไม่แน่ว่าถ้าไรท์นึกคึกขึ้นมาอาจจะเขียนเรื่องลูกๆของเฮียฟรานเเยกออกมาเป็นคู่ๆก็ได้ยังไงก็โปรดติดตามกันต่อไปนะคะ และสำหรับนิยายเรื่องต่อไปของไรท์ก็คือ พันธนาการรักบนผืนทราย จากหนุ่มมาเฟียลองเปลี่ยนมาเป็นท่านชีคจอมเถื่อนดูบ้างว่าจะแซ่บขนาดไหน เรื่องนี้พระเอกเถื่อนๆนะคะ ตบจูบเอะอะจับกด คอยติดตามกันด้วยนะคะรับประกันความสนุกแน่นอนค่ะ สำหรับตอนแรกจะอัพเร็วๆนี้นะคะ 😗😗👄👄



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกมากๆเลยค่ะอ่านช้าหน่อยไม่ว่ากันน้า
โดย Pimchanok.pimjampa | 3 months, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากค่ะ อัพตอนใหม่อีกน่ะค่ะ
โดย filove123456789@gmail.com | 2 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เรื่องใหม่อัฟเร็วๆนะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลยจร้า เป็นกำลังให้นะจ๊ะ^_^
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลย และจะติดตามผลงานของไรท์ไปตลอดนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เขียนนิยายแนวตบจูบอีกเรื่อยๆๆ😙😘😚😛😜
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
จะรอนะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รออยู่นะคะไรท์ รักไรท์จุ๊บๆๆๆ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
นิยายเรื่องพันธนาการรักบนผืนทรายไรท์อัพตอนแรกเรียบร้อยแล้วนะคะ ส่วนตอนต่อไปไรท์จะอัพให้เรื่อยๆนะคะ ฝากติดตามด้วยค่ะ😊😊
โดย Anny | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รีบๆอัพน้ะค้ะรออยู่ค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอติดตามน่ะค่ะ สู้ๆค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เเย้!!!!! รีบๆน่ะค่ะ😆😆😆😀😘😘
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
จะรออ่านนะค่ะ**
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
แค่ชื่อกอหน้าอ่านแล้วค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha