กลรักพันธนาการใจ (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 14 : 5 (2/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ฮัลโหลแนทตี้ นอนหลับหรือยัง? ขอโทษนะที่โทรมาดึกแบบนี้” นันท์นลินพูดเสียงอ่อยๆ เมื่อเพื่อนสาวรับสายโทรศัพท์

“เรื่องแค่นี้เองแม่บีไม่ต้องมาขอโทษขอโพย ถึงบ้านแล้วก็ดีฉันเป็นห่วงหล่อนพอๆ กับที่อยากรู้เรื่องผู้ชายนั่นแหละ” นาธานตอบกลับเพื่อนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงปนขำ

“อยากคุยสักหน่อยไหมล่ะ” นันท์นลินหยั่งเชิงถาม

“โอย... ไว้ก่อนก็ได้ถ้าคุยกันฉันคิดว่าเราคงไม่ได้นอนกันแน่ๆ เลยคืนนี้ พักผ่อนเถอะมิสบีตัวน้อยเมื่อคืนเธอก็ไม่ได้

หลับไม่ได้นอน ถ้าคืนนี้ยังบังอาจจะโต้รุ่งฉันคิดว่าเราคงไม่มีแรงไปเริงร่าโต้คลื่นดำน้ำดูปะการังแน่ๆ”

                “เอาอย่างนั้นก็ได้แนทตี้ พรุ่งนี้สายๆ เราเจอกันนะฉันจัดกระเป๋าเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว กู๊ดไนท์จ้ะ”

                “เฮ้! ขอนิดเดียวก่อนวาง สักชั่วโมงก่อนคุณมีนาโทรมาเฟิร์มนะยะว่าพรุ่งนี้เขาจะไปเจอเราที่ภูเก็ตแต่จะอยู่กี่วันนี่ไม่แน่ใจ แล้วก็สุดแสนจะเสียดายตรงที่ฉันชวนแล้วแต่เขาไม่ยอมมาพักด้วยกันเห็นว่าน้องชายมีคอนโดอยู่ที่นั่น” นาธานเร่งพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ข่าวเด็ดแบบนี้เขาเกือบจะลืมไปได้อย่างไรกันนะ

                “อือ!... ฉันต้องแย่แน่ๆ เลยแนท...” คนตัวเล็กครางเสียงอ่อยเพราะแค่เจอหน้ามีนาไม่กี่ชั่วโมงเธอยังแทบจะละลายร่างสลายกลายเป็นวุ้น แล้วนี่เขากำลังจะร่วมเดินทางไปเที่ยวด้วยกันแถมไม่รู้ว่าจะอยู่กี่วันเสียอีก หญิงสาวไม่อยากจะคิดสภาพว่าตัวเธอนั้นจะเป็นอย่างไร

                “ไม่เห็นจะมีอะไรแย่เลยนะบี คิดในแง่ดีสิคนสวยเธอกับเขาอาจจะกลับมาปิ๊งปั๊งกันอีกครั้งก็ได้ใครมันจะไปรู้ พอๆ ไปนอนเถอะแล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ กู๊ดไนท์” นาธานตอบกลับจากนั้นก็วางสายไป

                ร่างเล็กของนันท์นลินเอนกายลงข้างร่างอวบของมารดาที่กึ่งนั่งกึ่งนอนเอนหลังอ่านหนังสืออยู่บนเตียง ก่อนจะหลับตาลงช้าๆ และจมเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว เพราะเธอทั้งเหนื่อยและอ่อนเพลียจากการที่พักผ่อนไม่เพียงพอแถมยังใช้พลังงานอีกจำนวนมหาศาลไปกับการเรียกสติไม่ให้หวั่นไหวเมื่ออยู่ต่อหน้ามีนา

                คุณอมราภรณ์ลูบศีรษะทุยของบุตรสาวที่กำลังนอนหลับอยู่ นางรู้สึกกังวลเล็กน้อยเมื่อหนูบัวบอกว่าได้พบกับมีนาคนรักเก่า ถ้าหากชายหนุ่มไม่รังเกียจในตัวของบุตรสาวของนางก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี เพราะคนเป็นแม่รู้อยู่เต็มอกว่าหนูบัวของนางนั้นยังคงรักมีนาอยู่เต็มหัวใจ การที่นันท์นลินต้องไปอยู่ต่างประเทศนานๆ นั่นมันเป็นเพราะว่าหญิงสาวอยากแค่จะหลบไปให้พ้นจากสภาพแวดล้อมเดิมๆ ที่ทำให้คิดถึงตัวชายหนุ่มก็เท่านั้น

คุณอมราภรณ์เฝ้าโทษว่าเป็นความผิดของตนเองมาตลอดที่กะเกณฑ์ชีวิตให้ลูกโดยไม่ถามความคิดเห็นของหนูบัว

เลยสักคำ จากเหตุการณ์นั้นนางสัญญากับตัวเองเอาไว้ว่าไม่มีทางที่จะเข้าไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของบุตรสาวอีกต่อไป

“แม่ขอโทษนะคะหนูบัว จากนี้แม่จะยินดีกับทุกสิ่งที่หนูเลือกและทำนะลูก” นางเอ่ยเสียงเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ

ก่อนที่จะเอนกายลงข้างๆ ร่างเล็กที่หลับสนิท ก่อนที่จะข่มตาลงเพื่อนอนหลับตามบุตรสาวไป

 

                เช้าวันนี้ช่างสดใสที่สุดในความรู้สึกของมีนา... มันนานแค่ไหนแล้วนะที่ตัวเขาเองตื่นเต้นกับการตื่นนอนในตอนเช้ามากถึงขนาดนี้ มีนารีบจัดการธุระส่วนตัวอย่างรวดเร็วก่อนที่จะคว้ากระเป๋าเดินทางใบย่อมที่ยังไม่ทันได้รื้อข้าวของออกมา เขาก็ต้องถือมันกลับไปที่ภูเก็ตอีกครั้ง

                “อรุณสวัสดิ์ครับคุณพ่อคุณแม่” มีนาเอ่ยทักทายเมื่อพบว่าบิดาและมารดากำลังนั่งทานอาหารเช้ากันอยู่

                “มาทานข้าวเช้าด้วยกันสิลูก แล้วนั่นหอบกระเป๋าจะหนีแม่ไปไหนอีกล่ะเนี่ย” คุณจินตนาถามด้วยความสงสัยเพราะเมื่อวันก่อนบุตรชายคนโตเพิ่งจะเดินทางกลับมาจากภูเก็ต อยู่บ้านได้แค่เพียงวันเดียวก็จะออกเดินทางอีกแล้ว

                “จะไปภูเก็ตครับ มิสเตอร์หลี่นักธุรกิจฮ่องกงที่แวะมาคุยงานช่วงพักผ่อนจะไปเที่ยวทะเลที่นั่น ผมเลยต้องตามไปทำคะแนนสักหน่อย” มีนาพูดด้วยดวงตาที่เป็นประกายวาววับจนบิดาสังเกตเห็น

                “จะไปทำคะแนนกับมิสเตอร์หลี่ หรือทำคะแนนกับคนของเขากันแน่ไอ้เสือ” คุณบดินทร์ดักทางบุตรชายคนโตอย่างรู้ทัน ถึงเขาจะพักมือจากการบริหารงานโรงแรมแต่ก็ใช่ว่าจะต้องตกข่าวเสียเมื่อไหร่

                “ผมไม่มีทางมีความลับได้จริงๆ” มีนาพูดเสียงกลั้วหัวเราะแก้เขินที่ถูกจับได้

                “ลูกอาจจะปล่อยให้เธอหลุดมือนานเกินไป... คราวนี้จับให้อยู่หมัดเลยนะมีนา” มารดายิ้มหวานให้ขณะที่วางชามข้าวต้มหอมกรุ่นลงตรงหน้าของชายหนุ่ม จากนั้นก็ตามด้วยสาวใช้ที่ถือแก้วกาแฟหอมกรุ่นและน้ำดื่มมาเสิร์ฟ

                “หมายความว่าคุณพ่อกับคุณแม่จะโอเค ถ้าผม เอ่อ จะกลับไปคบกับหนูบัว” มีนาสบตาบุพการี แล้วสิ่งที่เขาได้รับกลับมาคือสายตาและรอยยิ้มอันแสนอบอุ่น

                “ผมคงต้องรีบทำคะแนนก่อนนะครับ ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่อยากได้สะใภ้ใหญ่” ชายหนุ่มอารมณ์ดีอย่างที่สุดสำหรับเช้าวันนี้ ชายหนุ่มยินดีเป็นที่สุดเมื่อได้ยินมารดาถามถึงนันท์นลินด้วยน้ำสียงห่วงใยแบบที่ท่านเคยเป็นมาตลอด ส่วนบิดานั้นโดยปกติแล้วท่านจะเป็นคนเฉยๆ แต่ตลอดเวลาที่สนทนาระหว่างทานอาหารมื้อเช้านั้นท่านกลับนั่งอมยิ้มตลอดเวลา

สัญญาณไฟเขียวให้เดินหน้าจีบหนูบัวอีกครั้งเปิดสว่างตลอดเส้นทางแล้ว ชายหนุ่มคงไม่จำเป็นต้องทำลีลาหรือ

อดทนรออีกต่อไปเพราะอันที่จริงเขารอเธอมาจนจะครึ่งชีวิตรอมานานจนแทบจะรออีกสักนาทีก็แทบไม่ไหว ในเมื่อเจ้าหญิงน้อยที่เขารักมายืนอยู่ตรงหน้า มีนาสัญญากับตัวเองว่าอีกไม่ช้าหนูบัวจะกลับเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาอีกครั้งแน่นอน

“รอผมอีกนิดเดียวนะคะหนูบัว” ชายหนุ่มพูดเบาๆ กับตัวเอง ก่อนที่ร่างกำยำล่ำสันจะก้าวขาขึ้นรถของที่บ้านเพื่อเดินทางไปยังสนามบิน

 

“ห้องพักที่นี่เริดมากเลยนะบี ห้องนอนฉันเปิดประตูระเบียงออกไปก็เจอกับสระน้ำส่วนตัวที่นี่มันสวรรค์ชัดๆ” นาธานพูดระหว่างที่ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาเล็กปลายเตียงนอนของนันท์นลิน

“ห้องนี้เปิดประตูออกไปเดินไม่กี่ก้าวเท้าก็ได้สัมผัสกับน้ำทะเลแล้ว” หญิงสาวร่างเล็กปรายตาออกไปยังประตูระเบียงที่เป็นกระจกใส น้ำทะเลด้านนอกเป็นสีฟ้าจัดพอๆ กับท้องฟ้า ถ้าไม่สังเกตดีๆ ก็อาจจะไม่เห็นเส้นรอยต่อระหว่างขอบฟ้ากับผืนน้ำเลย

“ถ้าแดดร่มอีกสักนิดเราไปเล่นน้ำกันนะแนท นะ นะ” เธออ้อนคู่หูของตัวเองนิดหน่อยเพราะหนูบัวรู้ดีว่าชายหนุ่มนั้นสำอางเกินกว่าจะเอาผิวสวยๆ ออกไปให้แสงอาทิตย์ทำร้าย

“ถ้าหล่อนจะยอมใส่บิกินี่ลงไปแหวกว่ายน้ำทะเล ฉันก็จะยอมลงไปเล่นน้ำเป็นเพื่อน” หนุ่มหน้าสวยมองหน้าเพื่อนสาวผิวสีน้ำผึ้ง แอบกลั้นหายใจเพราะลุ้นในคำตอบ

“เอาอย่างนั้นก็ได้” นันนท์นลินตัดสินใจรับปากเลขาหนุ่มเพราะเห็นว่าที่พักแห่งนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่หาดส่วนตัว ไม่ทางที่บุคคลภายนอกจะเข้ามายุ่มย่ามได้ง่ายๆ หญิงสาวนึกขอบคุณบอสผู้ใจดีของเธอที่มิสเตอร์หลี่ไม่ชอบสถานที่ที่มีคนพลุกพล่าน และถึงแม้ตัวหญิงสาวจะใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมานานแต่เธอก็ไม่ใจกล้าถึงขนาดเปิดเปลือยผิวเนื้อใต้ร่มผ้าต่อหน้าธารกำนัล

“ขอดูให้แดดร่มลมตกอีกสักนิดนะ จะเปลี่ยนชุดทาครีมกันแดดรอก่อนฉันก็ไม่ว่าอะไร” นาธานมองตัวเลขบนนาฬิกาติดผนังเรือนหรู เขาประวิงเวลารอจนเห็นว่าใกล้เวลาอันสมควรจึงเดินกลับห้องพักส่วนตัวไปเปลี่ยนกางเกงว่ายน้ำ ทาครีมกันแดดและเรียกเพื่อนสาวที่นั่งรอจนเผลองีบหลับให้ออกไปเล่นน้ำทะเล

 

เสียงหัวเราะกรี๊ดกร๊าดทำให้ร่างสูงใหญ่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อของชายผู้ออกกำลังกายสม่ำเสมอเร่งสาวเท้าไปตามเสียง ชายหนุ่มนัดกับเลขาส่วนตัวของมิสเตอร์หลี่เอาไว้ว่าจะมารับตัวเขาและเพื่อนคู่หูออกไปหาอาหารอร่อยๆ ในภูเก็ตทานกัน มีนาพยายามโทรหานาธานแต่เขาไม่ยอมรับสายจึงจำเป็นต้องถือวิสาสะเดินเข้ามาในวิลล่าหรูเพื่อตามหาคนทั้งคู่ และภาพที่มีนาเห็นก็ทำให้ร่างแกร่งหนาต้องชาวาบตั้งแต่ศีรษะจรดไปจนปลายเท้า 

 

 

#

กลรักพันธนาการใจ (มีนา + นันท์นลิน)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

ลวงรักพันธนาการร้อน

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

หนี้ร้ายพันธนาการรัก (สิงหา + พิมพ์อุมา)

E - Book MEB Market  <<<CLICK

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha