กลรักพันธนาการใจ (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 7 : 3 (1/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

                เช้านี้เด็กๆ ตื่นมาด้วยความกระตือรือร้นเพราะน้าสาวและมิสบีคนสวยสัญญาว่าจะพาพวกเธอไปปิกนิกที่สวนสาธารณะแถวบ้าน เด็กหญิงอลิเซียคนพี่พอจะจำได้ว่าสวนแห่งนั้นมีสระน้ำขนาดใหญ่และมีนกตัวโตสีขาวแสนสวยอยู่เต็มสระ ก่อนเข้านอนเมื่อคืนก่อนคนเป็นพี่ก็เล่าภาพในความทรงจำให้แมรี่โรสน้องสาวฟังจนเด็กหญิงตัวจ้อยบ่นถึงแต่นกสีขาว นกสีขาวตลอดเวลา

                “ทานอาหารเช้าให้เรียบร้อยจ้ะเด็กๆ น้ากับมิสบีจะพาไปสวน กฏของวันนี้คือห้ามงอแงเพราะพวกหนูต้องเดินไป อลิเซียหนูเป็นพี่ต้องเดินไปกับน้าส่วนแมรี่โรสหนูยังเล็กเลยนั่งรถเข็นได้ แล้วต้องเชื่อที่มิสบีกับน้าบอกทุกอย่างด้วยเข้าใจนะจ๊ะ”

                “เข้าใจค่ะ” สองเสียงเล็กประสานกันตอบรับคำสั่งของน้าสาวทันที

                “หนูจะได้เจอนกสีขาวไหมคะ” แมรี่โรสเอียงคอถามหลังจากที่เดินถือจานเปล่ามายื่นให้นันท์นลิน

                “อาจจะได้เจอจ้ะ แต่หนูต้องสัญญานะว่าจะไม่ทำเสียงดังจนพวกมันตกใจ” เด็กหญิงยิ้มหวานพยักหน้าหงึกหงักก่อนวิ่งไปหาน้าสาวเพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของเครื่องแต่งกายอีกครั้ง วันนี้สองเด็กหญิงสวมชุดกางเกงเอี๊ยมขายาวน่ารัก มีหมวกสีเข้าชุดกับกางเกง สวมรองเท้าผ้าใบเพราะสองเท้าเล็กๆ ต้องเดินเยอะอยู่สักหน่อย

                หลังจากดูแลความพร้อมของเด็กหญิงทั้งสองคนแล้วหนูบัวก็จัดการพาแมรี่โรสนั่งในรถเข็นสำหรับเด็ก พร้อมห้อยกระเป๋าผ้าบรรจุอาหารปิกนิกและอุปกรณ์ต่างๆ ไว้กับตะขอเกี่ยวบริเวณมือจับรถเข็น ส่วนแซมก็จัดการจูงมืออลิเซียพากันเดินช้าๆ มุ่งหน้าไปยังสวนที่ใช้เวลาเดินเรื่อยๆ ไม่เกินสิบห้านาที

                เมื่อเดินมาถึงสวนสาธารณะนันท์นลินก็จัดการปูผ้าที่เตรียมมาลงบนพื้นหญ้านุ่มๆ ใต้ร่มไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลจากสระน้ำนัก ส่วนแซมก็จัดการจูงสองสาวไปดูเจ้านกสีขาวที่พูดถึงกันมาตลอดทาง

                นกสีขาวตัวโตที่อลิเซียพูดถึงก็คือหงส์สีขาวขนาดใหญ่มันลอยตัวอยู่บนผืนน้ำด้วยท่าทางที่แสนสง่างาม บางครั้งมันก็จุ่มหัวตัวเองลงไปในน้ำก่อนจะชูคอยาวๆ ขึ้นมาสะบัดละอองน้ำออกจากหัวสลับกับการใช้ปากไซร้ขนตามตัวตามปีกไปมา หญิงสาวก็ไม่ทราบว่ามันเป็นหงส์สายพันธุ์อะไร แต่ที่แน่ๆ มันอาศัยอยู่ที่สวนแห่งนี้ตลอดปีเพราะไม่ว่าจะแวะเวียนมากี่ครั้งก็เจอ ซึ่งนอกจากฝูงหงส์เล็กๆ นี้แล้วบางครั้งก็ยังสามารถพบเจอฝูงนกเป็ดน้ำหรือห่านในบางฤดู

                “แซมมี่ พาเด็กๆ กลับมานั่งเล่นตรงนี้ก่อนฉันจะไปซื้อน้ำ” หนูบัวตะโกนบอกเพื่อนสาวซึ่งแซมก็พยักหน้ารับรู้ แล้วจูงมือเด็กหญิงทั้งสองกลับมายังจุดที่เธอยืนอยู่ทันที

                “ดื่มน้ำผลไม้ไหมจ๊ะเด็กๆ” สองสาวน้อยพร้อมใจกันพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มหวานแทนคำตอบ หญิงสาวจึงเดินเลี่ยงออกไปซื้อน้ำดื่มเพราะการที่เดินทางด้วยเท้ามากับเด็กเล็กๆ ถึงสองคนหากจะต้องหิ้วขวดน้ำดื่มมาด้วยก็อาจจะหนักและพะรุงพะรังเกินไป อีกทั้งที่สวนแห่งนี้ก็มีซุ้มเล็กๆ ให้บริการอาหารและเครื่องดื่มอยู่ประปรายการมาซื้อทานดูจะสะดวกกว่า

                หญิงสาวเลือกน้ำส้มคั้นให้เด็กๆ ส่วนตนเองและแซมมี่ดื่มน้ำเปล่า เมื่อกลับมาเธอก็พบว่าแซมกำลังพาเด็กๆ วาดรูปสวนแห่งนี้อยู่ หนูบัวจึงเข้าไปช่วยเด็กๆ วาดรูปและระบายสีภาพก่อนที่จะนั่งทานอาหารกลางวันที่เตรียมมาจากบ้าน

                “บี เรียนจบแล้วเธอจะกลับเมืองไทยเลยไหม?” แซมเอ่ยถามขณะที่ทั้งสองนั่งมองเด็กหญิงเล็กๆ วิ่งเล่นย่อยอาหารอยู่

                “อันที่จริงก็อยากกลับนะคิดถึงคุณแม่แต่ไม่รู้สิแซมเราไม่อยากกลับไปเจอคนบางคน อยากจะลองหางานทำที่นี่ดูเหมือนกัน” เพื่อนใหม่ที่นี่ไม่ค่อยมีใครได้ล่วงรู้เรื่องส่วนตัวของหญิงสาวเท่าไรนัก ถึงพอจะทราบกันอยู่บ้างว่าหญิงสาวร่างเล็กเจ้าของทรงผมซอยสั้นที่ดูมั่นใจในตัวเองจะเคยผ่านการสมรสและได้หย่าขาดจากสามีเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ไม่มีใครทราบเหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้ชีวิตคู่ของเธอต้องจบลง

                “ที่ไม่อยากกลับเพราะอดีตสามียังมาวุ่นวายกับที่บ้านเธออยู่หรือเปล่าบี” แซมมี่เอ่ยออกมาเพราะกลัวว่าคนในอดีตของเพื่อนสาวจะทำเรื่องลำบากใจให้จนเธอต้องหนีมาจากบ้านเกิดเมืองนอน

                “คุณแม่ไม่ได้บอกว่าเขามาวุ่นวายเท่าที่รู้หลังจากที่เรามาเรียนต่อได้สักปีหนึ่งคุณแทนก็แต่งงานใหม่” หนูบัวพูดถึงแทนทัพอดีตสามีอย่างไม่ใส่ใจนัก เธอไม่กล้าปริปากบอกกับใครหรอกว่าอันที่จริงแล้วเหตุผลที่ทำให้เธอไม่กล้าย่างกรายกลับไปประเทศไทยเพราะหญิงสาวละอายใจหากบังเอิญต้องพบหน้าชายอีกคนต่างหาก

                “อยากลองมาทำงานกับที่บ้านเราดูก่อนไหมล่ะ มาเป็นผู้ช่วยให้อีดิธก็ได้เพราะคุณพ่ออยากให้เรามาช่วยพี่ดูงาน เผื่อเราจะได้ทำงานด้วยกันไงบี”

                “ขอบใจมากนะแซมแต่ขอปรึกษากับที่บ้านก่อนเรายังไม่ได้คุยกับคุณแม่เลย เห็นท่านบอกว่าจะแวะมาหาอยู่เพราะมีโปรแกรมจะมาเที่ยวกับเพื่อนๆ” มือเล็กๆ สีน้ำผึ้งนวลตาเอื้อมไปจับมือขาวซีดของเพื่อนสาวด้วยความรู้สึกขอบคุณ ซาแมนธาเป็นเพื่อนที่น่ารักมาก ตลอดระยะเวลาที่รู้จักกันสาวผมแดงคนนี้จะคอยช่วยเหลือและคอยเป็นกำลังใจให้เธอเสมอไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเรียนหรือเรื่องส่วนตัว และนันท์นลินก็คอยเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้กับเพื่อนสาวชาวต่างชาติด้วยเช่นกัน อาจจะเป็นเพราะสองสาวนี้มีอุปนิสัยส่วนตัวที่ชอบอยู่เงียบๆ สดใสร่าเริงแต่มีความเด็ดขาดไม่ชอบต่อความยาวสาวความยืดเหมือนกันเลยทำให้คุยกันง่าย

                “ขอน้ำดื่มหน่อยค่ะมิสบี” เสียงเล็กๆ ของอลิเซียทำให้บทสนทนาของเธอและแซมต้องชะงัก เด็กน้อยรับแก้วน้ำไปจากมือของนันท์นลิน ก่อนจะกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงสุภาพแล้วนำน้ำไปให้เด็กหญิงแมรี่โรสผู้เป็นน้องสาวดื่ม

                โชคค่อนข้างดีที่วันนี้แดดไม่แรงนักทั้งๆ ที่เป็นเวลาบ่ายแล้ว ซาแมนธาและนันท์นลินจึงตัดสินใจจะพาเด็กๆ ไปเดินเล่นต่อสักหน่อย และตั้งใจจะแวะทานอาหารเย็นที่ร้านเลยเพราะเมื่อกลับถึงบ้านอลิเซียและแมรี่โรสจะได้เข้านอนแต่หัววัน

                “เหนื่อยหรือยังจ๊ะเด็กๆ ยังพอมีแรงเหลือไหมถ้าน้าจะพาไปเดินเล่นที่ตลาดอีกสักหน่อย” แซมแกล้งตะโกนถามซึ่งพอเด็กน้อยทั้งสองได้ยินคำว่าตลาดก็วิ่งกรูกันกลับมาหาน้าสาวทันที

                “หนูไปค่ะ”

                “หนูไปด้วยนะคะ”

                หนูบัวจึงจัดการให้เด็กๆ ช่วยกันเก็บอุปกรณ์ของตัวเองใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย ก่อนจัดแจงพาไปทำธุระส่วนตัว ล้างหน้าล้างมือเพื่อเตรียมเดินต่อไปยังตลาดนัดที่อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัย

                เด็กน้อยทั้งสองเดินลัดเลาะดูแผงสินค้าได้ไม่นานก็เริ่มจะมีอาการโยเย โดยเฉพาะเด็กหญิงอลิเซียคนพี่ที่เดินทั้งวันไม่ต่างกับผู้ใหญ่เริ่มบ่นว่าเมื่อยขา พี่เลี้ยงจำเป็นจึงซื้อกิ๊บสำหรับติดผมดอกไม้น่ารักที่ทำมาจากผ้าให้เป็นของรางวัลที่วันนี้ทั้งสองคนทำตัวเป็นเด็กดี ก่อนจะพาเด็กๆ เข้าไปนั่งพักรออาหารที่สั่งกลับไปทานที่บ้าน แต่ขากลับคงต้องพากันขึ้นแท็กซี่เพราะดูท่าแล้วแม่หนูอลิเซียน่าจะหมดแรงก่อนที่จะเดินถึงบ้าน

                ซึ่งก็เป็นไปตามคาดทั้งแมรี่โรสและอลิเซียผล็อยหลับแทบจะทันทีที่กลับถึงบ้าน นันท์นลินและแซมจึงเร่งมือช่วยกันทำความสะอาดและจัดเก็บข้าวของที่นำออกไปใช้งานให้เข้าที่เรียบร้อยแล้วไปนั่งเอนหลังดูโทรทัศน์ที่ห้องนั่งเล่นรอเวลาที่หลานๆ จะตื่นขึ้นมา

                มือเล็กบอบบางเอื้อมบีบเนื้อตัวเพื่อไล่ความเมื่อยขบ วันนี้เธออกแรงอุ้มแม่หนูแมรี่โรสอยู่นานพอสมควรจนตอนนี้ชักจะมีอาการปวดเมื่อย มือเรียวข้างขวาเอื้อมไปบีบบ่าซ้ายขยับไล่เข้ามาทางลำคอระหง นิ้วเล็กๆ สัมผัสถึงความเรียบเย็นของวัตถุที่สวมใส่อยู่บนคอ หญิงสาวลูบไล้สร้อยเส้นบางช้าๆ พลางคิดถึงคนที่สวมมันให้ซึ่งตอนนี้ทั้งเขาและเธอนั้นอยู่ห่างไกลกันคนละซีกโลก


ขอบคุณนักอ่านทุกๆ คนที่ให้การสนับสนุนอย่างดีตลอดมานะคะ


 ตอนนี้พี่สิงห์กับหนูขนมผิงและธันวากับวสาติดอันดับ E-Book ขายดีใน Meb Market

หากใครอยากจับจองเป็นเจ้าของก็โหลดได้ตามลิงค์ด้านล่างเลยค่ะ

 

#

 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/226671/11656855-member.jpg

E-BookMeb Market หนี้ร้ายพันธนาการรัก

E-Book OOK BEE หนี้ร้ายพันธนาการรัก

สิงหา + พิมพ์อุมา 

 

#

E-BookMeb Market ลวงรักพันธนาการร้อน

E-Book OOK BEE ลวงรักพันธนาการร้อน

ธันวา + วสา
 

อยากเม้าท์กะติญาไปหาที่เพจ 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ขอบคุณมากนะคะ สนุกมากคะ
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha