Love mission ปฏิบัติภารกิจลับ ตามจับหัวใจ

โดย: Sniper27



ตอนที่ 27 : เรื่องที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

สถานที่แห่งหนึ่ง ที่ไม่ถูกระบุไว้

เวลา.. ไม่ได้รับการระบุ

    " อ ออกไป " 

        ตุ้บ!!

ฉันรวบรวมแรงถีบไอ้บ้าโรคจิตวิปริตจิตตกสกปรกทั้งกาย วาจา ใจ ออกไป

    " หึหึ แสบนักนะ ไม่มีใครช่วยแกได้หรอก " ม่ายยยยย ถ้าพ่อแม่ฉันรู้มีหวังตายแน่ๆ เออใช่บอกเลยนะคะ พ่อแม่ฉันไม่ได้หายไปไหนหรอกแต่พักอยู่ในค่ายทหารชั้นสูง เพื่อป้องกันการโดนลอบทำร้าย เฟตบอกฉันเมื่อตอนที่อยู่ในโรงพยาบาลอ่ะค่ะ 

    " ม ไม่ ปล่อยฉันไปเถอะ นายก็รู้นี่นาว่าฉันไม่รักนายน่ะ " 

     " หึ คิดว่ามุขเก่าๆจะเล่นฉันได้เหรอ ไม่มีวันน่ะ รอบนี้เธอต้องเป็นของฉัน " 

    " ฮึก ฮึก ได้โปรด นายคิดผิดแล้วล่ะ " น้ำตาของฉันหลั่งไหลออกมา 

    " ไม่ผิดหรอกสาวน้อย หึหึ " 

    " ห หยุดนะ หยุด!! " ฉันพยายามจะห้ามเขาแต่เขาก็ไม่หยุด

        ปัง!!!

ทันไดนั้นเองก็มีคนทีถีบประตูเข้ามา เดาไม่ยากค่ะ เฟต!!!

    " กิ๊ฟ ห หา " เขาเข้ามาตอนที่โคโลนจูบฉันพอดี น้ำตาฉันยังคงไหลเรื่อยๆ " 

    " ก แก ปล่อยเธอนะ " เฟตเดินเข้ามา

        หมับ ตุ้บ ตั้บ ตุ้บ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โคโลนถูกกระชากออกมาและโดนชกต่อยอย่างแรง 

    " เฮ้ย มาเอามันไปสิ " โคโลนเปล่งเสียง 

ทันใดนั้นเอง ผู้ชายมากมายก็ออกมาและลากเฟตออกไป

    " กิ๊ฟ อย่าไปยอมมันนะ เธอสามารถใช้อาวุธอะไรก็ช่างจัดการมันได้ เธอจะไร้ความผิด ยังไงซะเธอต้องรอด ไม่ว่าจะทำผิดกฏหมายอะไรก็ช่าง เข้าใจนะเพราะปฏิบัติการของฉันคือการช่วยเหลือผู้เคราะห์ร้ายทุกกรณีไม่ว่าจะใช้วิธีอะไรก็ตาม เข้าใจน้าา " 

        ปัง!! เฟตโดนลากออกไปแล้วทำไห้เหลือแค่ฉันกับโคโลน

    " หึ แสบนักนะ เอาล่ะ มาทำต่อกันเถอะนะ " โคโลนยังคงจะเข้ามาข่มขืนฉันเหมือนเคย 

    " ม ไม่หยุดนะ โคโลนถ้าฉันออกไปได้ฉันจะฟ้องตำรวจนะ " พยายามจะขู่ฉัน ทำไมความยันฯของฉันมันไม่เข้ามเหมือนตอนงูนั่นฟะ 

    " เชิญเลย ขอแค่ฉันได้เวอร์จิ้นของเธอฉันจะยอมโดนจับเลย หึหึ " ไอ้บ้านี่ 

        ตุ้บ!!!

อีกครั้งที่ฉันถีบเขาออกไป และครั้งนี้ฉันรีบวิ่งออกไปทันที ฉันต้องรอด ฉันต้องรอด!!!

    


    แฮก แฮก แฮก ทางออก มันอยู่ตรงไหนกันนะ ตอนนี้ฉันอยู่ตรงบันไดค่ะ ฉันต้องรอดไปไห้ได้ 

        หมับ!!!

ใครไม่รู้มาจับแขนฉัน พอฉันหันไปมอง

    " ค โคโลนนาย ออกไปนะ " ฉันพยายามสลัดข้อมือให้หลุดออกจากเขา เขาจามฉันมาได้ยังไงกันนะ

    " ไม่มีทางหรอก ครั้งนี้เธอหนีไม่ได้แล้ว 55555 " กรี๊ดดด เขาเอาเชือกมามัดข้อมือฉันแล้วก็ลากฉันกลับไปจนได้

 


    ฉันควรจะหนียังไงดีคะ ฉันไม่อยากเสียให้คนสกปรกๆพรรนี้หรอกนะ

สุดท้ายฉันก็ต้องกลับมาจนได้ ฉันควรทำไงดีล่ะ ทำไงดี

  

               ใช่!!! เฟตไง ทางเลือกสุดท้ายของฉันแล้ว ต่อให้ไม่รู้ก็เถอะว่าเขาอยู่ใหน

    " น นี่ก่อนจะทำ ฉันขอรู้ได้ไหม ว่าเฟตอยู่ที่ไหน และเขาเป็นไงบ้าง " ฉันไม่ยอมไห้ทำหรอกค่ะ 

    " อ๋อ ในที่สุดก็ยอมสินะ ได้เมื่อเธอยอม ฉันก็จะยอม ไอ้หมอนั่นน่ะเหรอ นี่ไง " ไอ้มนุษย์วิปริตโรคจิตผิดมนุษย์กล่าวก่อนจะกดปุ่มบางอย่างและโปรเจ็คเตอร์ก็เลื่อนลงมาฉายภาพบางอย่าง

    " ห หา น นั่นมันอะไรน่ะ " ภาพที่ฉันเห็นคือ เฟตกำลังถูกผู้ชายนับสิบรุมกระทืบพระเจ้า นั่นมันอะไรกัน!!!

    " ก็อย่างที่เห็น ไอ้หมอนั่นก็โดนอย่างงั้นแหละ ต่อให้ถึกแค่ใหนก็ตายเชื่อฉันสิ " โคโลนสแยะยิ้มอย่างหื่นมาก แต่ตอนนี้ความรู้สึกมันกลับมาอีกแล้ว ความรู้สึกเหมือนตอนที่งูนั่นโผล่มา และแน่นอน เรื่องนี้จะไม่จบง่ายๆเหมือนงูแน่!!!

    " เอาล่ะ ตอนนี้รู้แล้วก็มาเถอะ ฉันพร้อมแล้วเนี่ย " โคโลน ไม่สิ ไอ้วิปริตผิดมนุษย์ราวกับผุดมาจากนรกสกปรกเยี่ยงสัตว์เดรัจฉานพาลยิ่งกว่านักเลง กล่าว

    " ไม่!! ฉันจะไม่เสียสิ่งนั้นให้ผู้ชายอย่างแกเด็ดขาด " บอกแล้วว่ามันไม่จบง่ายๆแน่!!!

    


    


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ีรีบๆอัพน้าสนุกมากๆเลย
โดย Anonymous | 3 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha