[จบ] ‘ลูกไม้’ มาเฟีย (Heir of Mafia)

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 11 : 'ลูกไม้'มาเฟีย ตอนที่3 (3/3) 30%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

ตอนที่สาม (3/3)  <30%>



“มีอะไร?” อลันถามมือขวาทันที เมื่อเข้ามาในห้องสมุด

“ดูนี้สิครับ!” แอลส่งซองเอกสารให้กับอลัน

“ใครกัน!ที่มันบังอาจ!” อลันขบกรามแน่น กัดฟันหันไปถามแอล 

“พนักงานส่งเอกสารมาส่งให้ที่หน้าประตูบ้านเมื่อสักครู่...จากกล้องหน้าบ้านเรามองไม่เห็นใบหน้า...และตราบริษัทรับส่งเอกสารเราเช็คแล้ว...ทางโน้นบอกว่าไม่มีการรับว่าจ้างให้มาส่งเอกสารที่บ้านเราเลย” อลันฟังอย่างเคร่งเครียด เพราะเอกสารในมือเขาเป็นรูปของหนูมุกเมื่อตอนบ่ายที่พวกเขาพึ่งไปเที่ยวกันมา แต่ที่อลันไม่พอใจเพราะรูปถ่ายใบเดียวขนาดเอสี่นั้นมีกากบาทสีแดงคาดไว้และตรงกลางเป็นรูปหัวกะโหลก เขาเข้าใจความหมายนั้นเป็นอย่างดี

“อืม!...แจ้งขอคนของพ่อฝีมือดีๆมาอีกสองคน...สำหรับหนูมุก...ผมไม่อยากประมาทต่อจากนี้ไปหนูมุกต้องมีการ์ดประจำตัวด้วย” อลันบอกกับแอล และที่เขาต้องเอาคนของพ่อก็เพราะว่าเขาเชื่อในฝีมือและไว้ใจ พวกเขาจะรู้กันว่าคนที่ทำงานกับพ่อล้วนแล้วแต่เป็นคนที่ได้รับอุปการะเลี้ยงดูจากพ่อเขาทั้งนั้น แม้แต่แอล เขาก็คือบุตรชายของเจฟกับโซฟี และพ่อกับแม่เขาก็เป็นพ่อแม่อุปถัมธ์ของแอลด้วย

“ครับ” แอลตอบรับและขอตัว 


“หนูมุก” อลันเรียกหญิงสาวที่นั่งแปรงผมอยู่หน้าที่โต๊ะเครื่องแป้ง หนูมุกหันมาตามเสียงเรียกนั้น 

“พี่อลันเป็นอะไรไปคะ...มีเรื่องอะไร” หนูมุกถามกลับเมื่อเห็นสีหน้าไม่ค่อยดีของอลัน

“ก็นิดหน่อย...หลังจากวันพรุ่งนี้ไปจนกว่ามุกจะไปเรียนพี่อยากให้มุกอยู่ข้างๆในสายตาพี่ตลอด” อลันพูดด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด

“เรื่องมันร้ายแรงมากเลยเหรอคะ...”

“พี่ไม่อยากประมาท...ถึงแม้น้อยคนนักที่จะรู้ว่าพี่มีที่มาที่ไปยังไง...คนที่ไม่ประสงค์ดีมันต้องสืบและรู้เข้าสักวัน” หนูมุกพยักหน้ารับรู้เข้าใจดีสาเหตุที่อลันต้องไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศไทยตั้งแต่เกิดจนถึงอายุสิบห้าปีไม่ใช่เรื่องบังเอิญมันเป็นชะตาชีวิตของผู้ชายคนนี้ ถึงแม้จริงๆแล้วอลันจะเป็นหลานแท้ๆของ ไมเคิล ซาวันเดอร์ แต่อลันกลับมีฐานะทางกฎหมายเป็นบุตรบุญธรรมของไมเคิล ซาวันเดอร์ ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลซาวันเดอร์ เพราะอลันจะมีพ่อเป็น เอียน ซาวันเดอร์ หรือที่ทุกคนจะรู้จักกันในนาม ปีเตอร์ มาร์ส ไม่ได้ และนั้นเป็นสาเหตุที่อลันต้องมีการ์ดติดตามไปทุกที่ แต่ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะลงตัวเมื่อ อดัม เบนเน็ต บุตรชายโดยชอบธรรมของ เอียน ซาวันเดอร์ ทายาทที่เป็นที่ต้องการของแก็งมาเฟียแห่งฟิลาเดลเฟียเกิดมา แต่ถ้าใครที่ต้องการโค่นล้มฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็จะมีตัวตายตัวแทนทันที เพราะอย่างนั้นสองพี่น้องทั้งอลันและอดัมจึงต้องดูแลตัวเองเพื่อที่ไม่ให้ใครต้องแบกรับภาระหนัก ดั่งคำของแม่...

“อลัน ซาวันเดอร์ ‘ลูก’ของพ่อกับแม่และ ‘พี่’ของน้อง...ชีวิตของลูกสำคัญมาก” ประโยคนั้นของแม่ทำให้อลันต้องใช้ชีวิตแบบที่ต้องมีคนคอยคุ้มกันและดูแลมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบันและอนาคต หนูมุกก็เข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดีและเธอเองก็เป็นชีวิตของอลันที่ตัวเขาไม่สามารถขาดได้

“มุกต้องทำยังไงบ้างคะ” 

“มันก็จริงอยู่ถ้ามุกอยู่ในสายตาพี่ตลอด...พี่ก็จะไม่ต้องคอยพะว้าพะวง...แต่ในขณะเดียวกันถ้ามีหญิงสาวติดตามพี่ไปทุกที่หนูมุกก็จะเป็นที่สนใจและจะตกเป็นเป้า...” 

“มุกไม่เข้าใจคะ”

“วันพรุ่งนี้...ที่งานเลี้ยงพี่ตั้งใจที่จะเปิดตัวมุก...แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างพี่คงต้องเปลี่ยนแผนเปลี่ยนความตั้งใจในเรื่องนี้...ไปจนกว่าทุกอย่างจะคลี่คลาย” อลันไม่ได้พูดความจริงทั้งหมดเพราะไม่ต้องการให้หนูมุกกังวลใจ

“คะ...มุกเข้าใจ” หนูมุกยอมรับเรื่องนี้ได้ เพราะเธอเองก็ไม่ชอบออกงานแบบนี้อยู่แล้ว

“แต่พรุ่งนี้หนูมุกก็ต้องไปกับพี่”

“ยังไง!” 

“ก็อย่างที่บอกหนูมุกจะต้องไปในทุกๆที่ที่พี่ไป...แต่ในฐานะการ์ดประจำตัวของพี่”

“มุกเนี๊ยะนะคะ...” อลันยิ้มพร้อมพยักหน้า และในขณะเดียวกันอลันก็เพิ่มการ์ดอีกสองคนโดยหน้าที่หลักคือคอยดูแลหนูมุกอีกที

“ครับ...ที่เหลือพี่จัดการเอง...” อลันดึงหญิงสาวให้มานั่งบนตัก ถึงแม้คนภายในจะรู้ว่าหนูมุกก็ถูกเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องนี้พอตัวและเธอก็พร้อมมานานแล้ว ไม่งั้นเขาและทุกคนไม่มีทางให้หนูมุกมาใช้ชีวิตตั้งแต่อายุยี่สิบแต่ก็อย่างที่บอกทุกคนรู้ว่าหนูมุกพร้อมแล้วและที่สำคัญอลันเองก็หมดความอดทนที่จะต้องอยู่ห่างจากเธอผู้นี้แล้ว

“พะ...พี่อลันจะทำอะไร” หนูมุกที่ถูกสลับให้นั่งบนตักของอลัน ถามกลับพร้อมกับกำลังจะบิดตัวออกจากอ้อมแขนเพราะใบหน้าของอลันขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าเธอมากขึ้นจนลมหายใจอุ่นๆของอลันเป่ารดที่แก้มขาวนั้น

“เปล่า...เพราะคนที่ต้องทำคือหนูมุก” หนูมุกขมวดคิ้วอย่างแปลกใจกับคำพูดของอลัน

“มุก...ทำอะไรคะ?”

“ทำให้พี่เป็นของหนูมุกอย่างเต็มใจ” อลันพูดพร้อมรัดวงแขนแน่นขึ้น 

“พี่อลัน!!!” หนูมุกเรียกอลันเสียงดังด้วยความตกใจและหัวใจของเธอกำลังจะหลุดออกจากร่างเธอ

“ไม่รู้ละ!...พี่ต้องเป็นของหนูมุกคืนนี้...แล้วไว้ถึงเวลาที่หนูมุกพร้อม...ตอนนั้นหนูมุกค่อยเป็นของพี่...และถึงตอนนั้นเราก็จะเป็นของกันและกัน” อลันที่พูดชี้แจงอย่างชัดเจน หนูมุกที่ถูกบังคับให้นั่งฟังจนจบตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนมีลูกไฟหรือกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วร่างกายเธอ

“เอ่อ!...” หนูมุกที่อาการใบ้กินตามมาอีกติดๆ อลันยกมือข้างหนึ่งเข้าประคองศรีษะเล็กของหนูมุกให้เป็นฝ่ายขยับเข้าใกล้ใบหน้าเขามากขึ้น

“จูบพี่สิ” 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ฟินนนนา
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สู้ๆนะคะ
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha