[จบ] ‘ลูกไม้’ มาเฟีย (Heir of Mafia)

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 40 : อลัน VS อดัม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 

‘ลูกไม้’มาเฟีย ( Heir Of Mafia )

เนื้อหาทั้งหมด จำนวน 347  หน้า (ซึ่งรวมตอนพิเศษแล้ว 3 ตอน)

จะอัพเพียง 55% ถึงหน้าที่ 191 

ซึ่ง ณ วันนี้(17/08/59) อัพไปแล้วถึง (หน้าที่ 154)

 

‘ลูกไม้’มาเฟีย ( Heir Of Mafia )

รูปเล่ม ราคา 309.- บาท 

- สนใจสามารถติดต่อได้ทันที -

www.facebook.com/RungArunoThay

fb.me/FC.RungArunoThay

By RungArunoThay

 ID Line : thesun_1982

thesun_1982@hotmail.com

 

อลันรับมาพร้อมกับเปิดซองทันที เมื่อแอลเคลื่อนรถออก ข้างในเป็นข้อมูลเกี่ยวกับเนธานที่เขาให้คนของพ่อช่วยสืบหาให้และทุกอย่างเร็วอย่างที่เขาหวัง ใครจะรู้ว่าพ่อที่แท้จริงของเขา อดีตนักร้องชื่อดังที่มีเบื้องหลังไม่ธรรมดาท่านกลับมีเส้นสายในหน่วยงานต่างๆมากมาย 

“อานิกส์...” อลันกรอกเสียงใส่เครื่องมือสื่อสารทันทีเมื่อปลายสายตอบรับมา “พรุ่งนี้พวกเราจะเดินทางไปนิวยอร์ก...ผมต้องการร่วมมือกับซีไอเอ” อลันเป็นกังวลเมื่อข้อความลับของเนธานเด่นชัดมากขึ้น เพราะนายเนธานคนนี้ไม่ธรรมดาอดีตซีไอเอเขาถึงไม่แปลกใจว่าทำไมคนของเขาไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับเนธานคนนี้ได้เลย แล้วการที่เนธานมาปรากฎตัวที่ลอนดอนนั้นก็แสดงว่าต้องมีการเตรียมการมาเป็นอย่างดี สิ่งเดียวที่ทำให้อลันเป็นกังวลคือความปลอดภัยของหนูมุก เขาต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วและรัดกุมที่สุด เร็วอย่างนั้นเหรอ แค่เวลาต้องผ่านไปเพียงวันเดียวที่เขากับหนูมุกต้องห่างกันนั้นก็มากมายเกินกว่าที่เขาจะไม่ทรมานที่ต้องทำเพียงแอบมองเธออยู่ห่างๆ

“ขอคนของพ่อมาคุ้มกันหนูมุกอยู่ห่างๆเพิ่มขึ้น...ทันทีที่เรากลับมาลอนดอนอีกสามสี่วันข้างหน้า” แอลขานรับเพราะเรื่องนี้ไม่ง่ายเสียแล้ว เมื่อฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงอดีตซีไอเอที่ต้นสังกัดต้องการตัว แต่ก็ยังไม่สามารถรวบตัวได้ เนธานคนนี้คงมีอะไรมากกว่าที่เราเห็น 

“แล้วเรื่องของคุณซาบีน่า...นายจะเอายังไงครับ”

 “ถ้าเธอติดต่อมาก็เล่นไปตามแผนของเธอ...เพราะผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าซาบีน่าเป็นหมากตัวหนึ่งของเนธานหรือเธอเป็นหนึ่งที่ต้องการทำลายเรา”

 

 

 

 

อลันอดไม่ได้ที่ต้องคอยแอบชำเลืองมองหนูมุกที่นั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบๆ เงียบมากข้างๆเขาบนที่นั่งชั้นเฟิร์สคลาสที่ทะยานขึ้นสู่ฟ้าจุดหมายปลายทางยังท่าอากาศยานนานาชาติจอห์นเอฟ.เคนเนดี เพราะเขากำลังตัดสินใจว่าจะบอกความจริงให้กับเธอคนนี้ฟังดีมั้ย 

“ให้ตายเถอะ!...ทำไมจู่ๆถึงเป็นเขาที่ทนต่อความหมางเมินของหนูมุกไม่ค่อยจะได้...ยายเด็กบ้า!” อลันขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิดตัวเอง และตัดสินใจที่จะเงียบและกลับมาคิดถึงเรื่องของเนธาน เพราะสำหรับเขาตอนนี้เป็นเรื่องที่สำคัญที่เขาต้องเร่งจัดการ เพราะมันส่งผลต่อความสัมพันธ์ของเขาและยายเด็กดื้อข้างๆนี้

สิบสองกว่าชั่วโมงสำหรับการเดินทางข้ามทวีปของห้าชีวิตที่ครั้งนี้อลันมี ผู้ติดตามเพียงสามคนคือ แอล เดธ และกายเท่านั้น โดยที่เขาให้เจสันหาหญิงสาวที่รูปร่างใกล้เคียงหนูมุกปลอมตัวเป็นหนูมุกว่าเธอยังคงอยู่ที่ลอนดอนและไปเรียนตามปกติ เพราะอลันไม่อาจเดินทางข้ามทวีปมาโดยทิ้งหนูมุกไว้ที่ลอนดอนได้ และอีกอย่างเขาไม่ต้องการให้แม่(หนูนา) รู้ว่าเขากับหนูมุกมีปัญหากัน

จัสตินเป็นผู้รับหน้าที่มารับคนทั้งห้าตามคำสั่งของเจอาร์มือขวาของอดัม และเมื่อรถเข้ามาจอดยังลานจอดรถในอาคารจอดรถของโรงพยาบาลในนิวยอร์กที่อดัม(น้องชาย) พักรักษาตัวอยู่

“คุณแม่หนูนา!...” หนูมุกร้องเรียกหญิงไทยอีกคนพร้อมเข้ากอดอย่างไม่ต้องบอกให้คนที่ยืนบริเวณนั้นพบเห็นว่าทั้งสองคนนี้รักกันมากเพียงไร

“หนูมุก...คิดถึงจังเลย” หนูนาสวมกอดพร้อมกับเอ่ยออกมาจากใจจริงที่รู้สึกอยู่ตอนนี้ โดยที่ปีเตอร์ยืนอยู่ใกล้ๆมองภาพนั้นด้วยใบหน้าที่ราบเรียบ แต่แววตาอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นภาพความรักของว่าที่สะใภ้ใหญ่กับภรรยาสุดที่รัก

“ใจคอจะเก็บแม่พี่ไว้คนเดียวเลยใช่มั้ย?” อลันก้มกระซิบที่ใบหูเล็กของหนูมุก เมื่อนานมากแล้วหนูมุกก็ไม่ยอมคลายอ้อมแขนจากแม่เขาสักที หนูมุกหันไปมองอลันตาขวางและยอมปล่อยหนูนา

“กว่าจะได้กอดแม่...” อลันสวมกอดหนูนาพร้อมกับเอ่ยออกมาเบาๆ แต่ก็ได้ยินกันทุกคนในที่นี้ ถึงแม้จะมีเพียงไม่กี่คนที่ฟังเข้าใจ เพราะอลันเอ่ยออกมาเป็นภาษาไทย เพราะเขาตั้งใจและเจาะจงคนที่เขาต้องการให้ได้ยินไว้แล้วนั้นเอง และเขาก็ได้รับตอบแทนจากคำพูดนั้นเป็นใบหน้าที่บูดบึ้งของหนูมุก

“ลูกแม่สองคนนี้เป็นยังไงกัน...ชอบแกล้งคนของตัวเองอยู่ร่ำไป...” หนูนา   กล่าวออกมาพาดพิงถึงอีกคนที่นอนบาดเจ็บอยู่ที่ห้องด้านในด้วย อลันเลิกคิ้วหลังจากเข้าหอมแก้มแม่แล้ว

“สวัสดีมิกิ...” อลันกล่าวทักทายหญิงสาวอีกคน มิกิทักทายกลับตามมารยาทพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ และเลือกที่จะเงียบ อลันเลือกที่จะเงียบต่อจากนั้นเช่นกันและไม่กล่าวอะไรต่อ และไม่ได้มีการแนะนำหนูมุกกับมิกิให้รู้จักกัน เพราะอลันรู้และเข้าใจดีว่ามิกิคิดยังไงกับตัวเอง

อลันเรียกหนูมุกให้เดินตามเขามาเพื่อเข้าไปด้านในเยี่ยมคนป่วยที่ได้รับบาดเจ็บจากการปะทะและถูกยิงถึงสามนัด 

“อะแฮมมมม!!!!...” อลันทำเสียงแจ้งเตือนอดัมและหญิงสาวที่น่าจะเป็นว่าที่น้องสะใภ้เขาเป็นแน่

“พี่อลัน...” เสียงของอดัมเอ่ยออกมาเมื่อเห็นว่าใครเป็นผู้มาขัดจังหวะ มีการแนะนำระหว่างกันทั้งหนูมุกและน้ำฟ้า และเมื่อช่วงเวลาของทั้งสี่คนจบลง สองสาวก็ออกจากห้องพักผู้ป่วยปล่อยพี่น้องคุยกันตามประสา 

“มองแบบนั้น...อยากจะถามว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอเปล่าใช่มั้ย?” อลันเป็นฝ่ายเอ่ยกับคนป่วยเสียเอง เพราะระหว่างเขากับอดัมไม่มีอะไรที่ต้องปิดบังกัน ระยะทางไม่ได้ทำให้ความเป็นพี่น้องระหว่างเขาห่างกันแม้แต่น้อย 

“......นี้ถึงขั้นใช้แม่มาขู่กันเลยเหรอครับ...แล้วได้ผลเสียด้วย” อดัมเอ่ยกับพี่ชายหลังจากฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากอลัน

“ยายตัวแสบ!...ดื้อมาก...เด็กอะไรทั้งดื้อ ทั้งรั้น เป็นที่หนึ่ง...โชคดีแค่ไหนแล้วที่ตอนนั้นบาดเจ็บแค่นิดหน่อย” อดัมยิ้มออกมาเมื่อมองเห็นสีหน้าของพี่ชายยามที่พูดถึงปิ่นมุก เขาเข้าใจทันทีว่าพี่ชายรักและเป็นห่วงปิ่นมุกมากเพียงไหน เพราะตอนนี้เขาก็ไม่ต่างไปจากพี่ชายที่รักน้ำฟ้าและลูกในท้องของเธอมากยิ่งกว่าตัวเองเสียอีก

“ผมเห็นด้วยนะครับเรื่องที่พี่จะร่วมมือกับซีไอเอ...ให้ผมช่วยบ้างไม่ได้    เหรอครับ?”

 

“อย่าเลย!...น้องไม่ใช่ตัวเปล่าแล้ว ดูแลและสร้างครอบครัวของอดัมให้มีความสุขดีกว่า...เรื่องนี้พี่จัดการเองได้...สัญญาเลยว่าถ้าเหนือบ่ากว่าแรงพี่ก็ยังมีพ่ออยู่...และแน่นอนถ้าพี่เห็นว่าทางไหนที่อดัมพอจะช่วยได้...จะบอกแล้วกัน” อดัมพยักหน้าอย่างเข้าใจ เพราะถ้าเขาเป็นอลันก็คงทำแบบเดียวกันนี้เหมือนกัน

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


จะสั่งหนังสือต้องทำยังงัยค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
  • ติดต่อเข้ามาได้เลยค่ะ สะดวก Line ID : thesun_1982 หรือ Mail: thesun_1982@hotmail.com หรือ ib ค่ะ ขอบคุณค่ะ โดย RungArunoThay | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ทำไมน้อยจัง 😭😭😭😭
โดย Anonymous | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
  • 5555 ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha