ลวงรักพันธนาการร้อน (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 6 : 2 (3/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“เป็นไงบ้างวสากลับถึงบ้านเรียบร้อยดีไหม” มีนาเงยหน้าขึ้นมาพูดกับน้องชายเมื่อเขาปรากฏตัวขึ้นในห้องทำงาน ที่นี่เป็นออฟฟิศชั่วคราวที่ธันวาเช่าไว้ระหว่างมาคุมงานก่อสร้างโรงแรมให้พี่ชายคนโต ชายหนุ่มว่าขี้เกียจเดินทางไปกลับกรุงเทพฯ ภูเก็ต ที่สำคัญเทคโนโลยีสมัยนี้สามารถอำนวยความสะดวกให้ชายหนุ่มทำงานที่ไหนก็ได้

ออฟฟิศที่กรุงเทพเขามีกันตภพคนสนิทที่ไว้ใจได้คอยดูแลงานโครงการก่อสร้างอื่นๆ และเอกสารที่ไม่ด่วนมากสามารถให้จัดการแทนได้เลย แถมยังมีธิตยาเลขาคนสวยของเขาคอยประสานงานและคอยดูรายละเอียดอื่นๆ ให้อีกแรง ออฟฟิศที่นี่ก็คัดพนักงานตำแหน่งสำคัญๆ มาไว้อีกเกือบสิบคนจ่ายเงินเดือนพิเศษแล้วก็ให้สวัสดิการที่พักฟรี

ด้วยเหตุที่ธันวาต้องทำงานควบระหว่างกรุงเทพฯ ภูเก็ต แต่หลักๆ คือมาประจำการที่ภูเก็ตจึงต้องการเลขาอีกคนมาช่วยเหลืองานและเพราะเป็นกิจการของครับครัวมีนาจึงให้ยืมเลขาหนึ่งในสามทหารเสือของตนเองมาให้ ซึ่งมาถึงยังไม่ทันจะได้ทำหน้าที่เลขาก็ได้ตำแหน่งใหม่เป็นภรรยาเขาไปเสียแล้ว

“จะว่าดีก็ดีครับพี่ร่างกายดูปกติดีแต่พอเห็นหน้าผมเท่านั้นแหละนั่งร้องห่มร้องไห้จนหลับไปซะอย่างนั้น” คนเป็นน้องพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก ปากพูดมือก็หยิบเอกสารสั่งซื้อวัสดุก่อสร้างขึ้นมาตรวจสอบเพื่อเตรียมข้อมูลไว้เช็คสินค้าที่จะมาถึงในวันสองวันนี้

“แกใจเย็นดีนะ รู้หรือเปล่าอาการแบบนี้มันเป็นสัญญาณของความปกติ” พี่ชายใหญ่ดึงเอกสารออกจากมือน้องชายเพราะต้องการให้ธันวาหันมาสบตาและตั้งใจพูดกับเขา

“อะไรผิดปกติครับพี่” ธันวายังทำหน้าตาไม่รู้เรื่อง

นี่ไอ้น้องชายตัวดีของเขามันไม่รู้จริง มันแกล้งโง่ หรือมันโง่จริงกันแน่วะ มีนาเริ่มรู้สึกจะปวดประสาท

“นี่แกล้งโง่หรือโง่จริง?” พี่ชายอดถามในสิ่งที่ตนเองคิดไม่ได้ ส่วนธันวาก็ไม่ตอบกลับเอามือใหญ่ๆ รูดหนังยางออกจากผมยาวหยิกเป็นลอนของตัวเองเอานิ้วสางๆ แล้วรวบเป็นมวยขึ้นสูงไว้กลางศีรษะ หล่อเซอร์ไม่มีใครเกินเลยนะไอ้ธัน!

“เฮ้อ! พี่จะบอกแกให้เอาบุญก็ได้เหตุการณ์ระหว่างแกกับวสาเขาเรียกว่าข่มขืน เพราะผู้หญิงเขาไม่ได้เต็มใจแล้วแกก็ทำรุนแรงกับเขามาก มากๆ” มีนาเน้นเสียงคำว่ามากอย่างจงใจ แต่ไอ้วิศวกรผมยาวก็ยังคงตีหน้านิ่ง

“ผู้หญิงที่มีประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกไม่ประทับใจมันอาจจะฝังใจเขา ทำให้เขาหวาดกลัวการมีเพศสัมพันธ์ไปตลอดก็ได้ถ้าไม่ได้รับการแก้ไขหรือการรักษา ที่แกบอกว่าวสาร้องไห้ตอนเห็นแกแสดงว่าในความรู้สึกและจิตสำนึกเขากลัวแกเพราะแกไปทำร้ายเขาไว้ ตอนพี่หรือคุณพ่อไปเยี่ยมวสาไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวแสดงว่าเขาไม่ได้กลัวผู้ชาย เขากลัวแค่แกนะไอ้ธัน” พูดจบคนเป็นพี่ก็ถอนใจยาว...

“แม่บอกให้ผมไปหาหมอกับวสา เดี๋ยวหมอนัดครั้งหน้าผมจะไปก็แล้วกันลองถามหมอดูก่อนว่าจะทำยังไงได้บ้าง

ผมกลัวตัวเองจะบ้าตายก่อนน่ะสิถ้าเข้าใกล้แล้วยายเฉิ่มจะเอาแต่ร้องไห้ ร้องไห้แบบนี้” ธันวาส่ายหัวอย่างระอาเหมือนตัวเองไม่ใช่คนผิด

“ตอนนี้กี่โมงแล้วพี่ เดี๋ยวผมหาเบอร์อำเภอก่อนพรุ่งนี้จะไปรับนายอำเภอมาจดทะเบียนให้ที่คอนโดคุณแม่สั่งไว้” พูดจบวิศวกรมาดเซอร์ก็เสิร์ชหาเบอร์ที่ต้องการจากอินเตอร์เน็ตจากนั้นจึงทำการโทรนัดหมาย

มีนาส่ายศีรษะอย่างจนปัญญานี่มันจะมาเป็นเด็กดีอยู่ในโอวาทพ่อแม่อะไรตอนนี้วะไอ้น้องเวร นี่พูดจาเหมือนกับว่าถ้าแม่ไม่สั่งมันก็จะไม่ทำอย่างนั้นแหละ สงสารก็แต่วสาไม่รู้ว่าหญิงสาวจะรับนิสัยห่ามๆ ของน้องชายเขาได้แค่ไหนกัน

เมื่อคุยธุระเสร็จธันวาก็กลับมานั่งเช็คสเปควัสดุก่อสร้างต่อ ทั้งสองคนพี่ทำงานกันเงียบๆ มีบ้างที่เรียกถามกันเพื่อขอความคิดเห็นจนเวลาล่วงเลยมาเกือบหกโมงเย็นคนเป็นพี่จึงเอ่ยถามขึ้นมาก่อน

“เย็นนี้ไปไหนหรือเปล่า จะกลับไปกินข้าวที่คอนโดกับคุณพ่อคุณแม่ไหม?”

“คงไม่ไปครับพี่ ผมนัดกับไอ้นายไว้จะไปดื่มแล้วก็คุยงานนิดหน่อยพอดีมีพวกๆ ไอ้นายมันอยากได้แบบรีสอร์ทพี่จะกลับเลยก็ได้นะครับ ผมยังไม่ออกไปเพราะอีกนานกว่าจะถึงเวลานัด” ชายหนุ่มเงยหน้าบอกพี่ชาย

 

“อื้อ... อุ๊ยย!” เสียงครางยาวต่อเนื่องหลุดจากริมฝีปากอวบอิ่มเย้ายวนที่ขยับขย่มอยู่บนกายแกร่งของธันวา หญิงสาวผมสั้นสีทองเปรี้ยวปรี๊ดตั้งหน้าตั้งตาใช้ความเป็นหญิงของเธอดูดกลืนแท่งรักของชายหนุ่มอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอขย่มเขาอยู่แบบนี้มาเป็นเวลากว่ายี่สิบนาที นี่ยังไม่นับเวลาที่เขาเป็นคนอัดสะโพกใส่เธอก่อนหน้านี้อีกเกือบครึ่งชั่วโมง

“ใจคอจะไม่เสร็จซักครั้งจริงๆ หรือคะคุณธันวา...เจนจะเสร็จอีกแล้วนะคะ” ร่างเล็กบนตัวเขาพร่ำบ่นขณะที่สะโพกผายยังขยับขึ้นลงถึงแม้จังหวะจะตกไปบ้างเพราะเสร็จสมไปแล้วสามรอบแต่เธอก็ยังไม่ละความพยายามในการควบขี่ เหมือนหญิงสาวอยากจะเอาชนะด้วยการรีดพิษของเขาออกให้ได้สักครั้ง มือไม้ของเธอกดจิกลงบนบ่าหนาเกี่ยวรั้งผมยาวของหนุ่มนักรักจนมันพันกันยุ่งไปหมด

ธันวายิ้มมุมปากก่อนจะใช้สองมือรวบเอวเธอยกขึ้นจับร่างเล็กไปพาดอยู่กับพนักโซฟาแล้วจัดการประกบเธอจากทางด้านหลัง สองมือใหญ่เอื้อมไปด้านหน้ากอบกุมทรวงอกนุ่มมือเอาไว้เคล้นคลึงอย่างหนักหน่วงสอดประสานกับแรงส่งจากช่วงล่าง

“อ๊ะ  โอ๊วว คุณธันขามันลึก มันลึกค่ะ” หญิงสาวที่โดนรัวสะโพกใส่ไม่ยั้งครางสลับกรีดร้องด้วยความกระสันสุดขั้ว ธันวาเร่งส่งตัวเองเข้าออกอย่างรุนแรงและรวดเร็ว

“ซี๊ดด อ่าห์! เจนจะเสร็จอีกแล้ว...! ซี๊ดด...!” สิ้นเสียงครางกระเส่าของหญิงสาว ช่องรักที่เขาเผด็จศึกมาชั่วโมงกว่าก็กระตุกเกร็งโอบรัดความเป็นชายของธันวาไว้อย่างแน่นหนา ชายหนุ่มไม่ปล่อยโอกาสใช้จังหวะที่ในกายสาวกำลังสั่นระรัวเร่งโหมสะโพกเข้าไม่ยั้ง เพียงไม่นานของเหลวอุ่นร้อนก็พวยพุ่งเข้าสู่ส่วนปลายของอุปกรณ์ป้องกัน

“เด็ดสมราคาคุยของไอ้นายเลยนะ” ธันวากระซิบที่ข้างหูของหญิงสาวที่นอนเหนื่อยหอบก่อนถอดแกนร้อนของตนเอง

ออกจากช่องทางที่ฉ่ำชื้นดึงกระดาษทิชชูมาจับอุปกรณ์ป้องกันก่อนรูดมันออกแล้วเดินไปทิ้งถังขยะในห้องน้ำ เปิดน้ำเย็นฉ่ำ

จากฝักบัวรดร่างกำยำแน่นกล้ามเพื่อชำระล้างร่างกาย

หลังจากนัดกินดื่มกับไอ้นายและคุยเรื่องแบบรีสอร์ทของเพื่อนมันคร่าวๆ แล้วเพื่อนซี้ก็บ่นเขาชุดใหญ่ที่อาทิตย์ก่อนไม่เปิดประตูรับของหวาน น้องเจนไปกดออดหน้าประตูห้องเป็นนานสองนานมันก็ไม่เปิดเธอเลยโมโหหนีกลับบ้านไปเลย เขาจะไปบอกเพื่อนรักได้ยังไงกันว่าวันนั้นกำลังเมามันกับเลขาพี่ชายอยู่ เพื่อเป็นการขอโทษเลยอ้อนวอนให้ไอ้เพื่อนตัวดีนัดน้องเจนให้ใหม่แบบด่วนๆ แล้วก็ยอมจ่ายค่าเสียเวลาให้เป็นพิเศษ

ผู้หญิงที่เพื่อนจัดมาให้นี่ถูกใจเขาไปซะทุกอย่างตั้งแต่การแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด หุ่นสูงยาวเข่าดีทรงนางแบบ หน้าอกหน้าใจของจริงล้นคับมือ ที่สำคัญคือลีลาช่างน่าประทับใจน้องเจนนี่ช่างรู้งานซะจริงๆ ธันวาใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวไม่นานก็เดินออกมาที่ห้องนอนซึ่งมีร่างเร้าใจของน้องเจนในชุดคลุมอาบน้ำนอนปรือตาฉ่ำหวานรออยู่ ชายหนุ่มจึงหยิบเงินสดที่เตรียมใส่ซองเอาไว้ยื่นให้เธอ

“นอนพักไปก่อนนะครับเจน พรุ่งนี้ค่อยกลับก็ได้มีเวลาถึงบ่าย” เขากับคนที่นอนกึ่งหลับกึ่งตื่น หญิงสาวทำแค่เพียงพยักหน้ารับรู้แล้วปิดเปลือกตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน ถ้าเป็นเวลาปกติเขาคงพาสาวร้อนไปกินตับที่คอนโดแต่เพราะวันนี้พ่อกับแม่เขามาค้างด้วยจึงจำเป็นต้องหาที่กินนอกบ้าน

 

“ผมจะออกไปรับนายอำเภอนะครับน่าจะกลับมาถึงราวๆ สิบเอ็ดโมงน่าจะกลับมาถึง ยังไงฝากคุณแม่บอกวสาให้เตรียมตัวไว้ด้วยนะครับ” ธันวาบอกกับมารดาที่กำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่ในครัว

“ธันมาทานข้าวก่อนสิลูกหนูวสาเตรียมอาหารไว้เยอะแยะเลย แม่กำลังจัดอยู่รอแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว” ธันวาเดินมาที่โต๊ะอาหารตามคำชวนของมารดา เขาไม่ยักรู้ว่ายายป้าหน้าเดธจะทำอาหารเป็นกับเขาด้วยแต่ทำได้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะอร่อยนี่นา

“แล้ววสาไปไหนล่ะครับทำไมไม่มาช่วยคุณแม่จัดอาหาร” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงออกแนวตำหนิเล็กน้อยที่หญิงสาวปล่อยให้มารดาเขาจัดการตักอาหารเช้าตามลำพัง

คุณจินตนาจับความไม่พอใจได้ในน้ำเสียงของบุตรชายจึงวางมือจากจานชามตรงหน้าหันมาอธิบายเรื่องราวให้ธันวาได้เข้าใจ

“แม่อยากดื่มนมแต่ในตู้เย็นไม่มีหนูวสาเลยลงไปซื้อให้ ที่จริงแล้วแค่การชงกาแฟกับจัดจานใส่ผลไม้นิดหน่อยมันก็ไม่ได้หนักหนาอะไรสักนิดคนที่เขาทำตื่นมาทำแต่เช้า แถมยังอาสาลงไปซื้อของให้เหนื่อยกว่าแม่ตั้งเยอะ”

“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ครับคุณแม่ไม่ทันไรก็เข้าข้างยายเฉิ่มซะแล้ว ดูท่าผมคงจะเป็นหมาหัวเน่าละสิ”

ธันวาพูดพลางยื่นหน้าไปดูข้าวของที่มารดากำลังจัดเตรียมข้าวต้มหม้อใหญ่ควันยังกรุ่นส่งกลิ่นหอมฉุย มีถ้วยเล็กถ้วยน้อยใส่ต้นหอมผักชี กระเทียมเจียวแยกไว้เรียบร้อย แถมยังมีผลไม้จานใหญ่ที่ปอกและหั่นชิ้นพอดีคำพร้อมรับประทานหน้าตาสวยงามเตรียมไว้อีก

“กลับมาแล้วค่ะคุณแม่ รอวสานานไหมคะ” เสียงหวานๆ ของหญิงสาวนำมาก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาถึงห้องครัว เท้าเล็กบอบบางชะงักเล็กน้อยเมื่อเธอเห็นว่าคุณจินตนาไม่ได้อยู่ตามลำพัง ใจเจ้ากรรมของเธออยู่ดีๆ ก็เต้นรัวเร็วอย่างไม่ทราบสาเหตุ มือไม้เริ่มจะสั่นและมีเหงื่อซึม

“ธันไปตามคุณพ่อกับพี่มีนมาทานข้าวลูก เห็นว่าอยู่กันในห้องทำงาน” ผู้สูงวัยเห็นอาการหน้าซีดตัวสั่นของลูกสะใภ้จึงให้บุตรชายเลี่ยงออกไปก่อน

ธันวามองหน้ามารดาอย่างไม่เข้าใจแต่พอหันไปเห็นยายเฉิ่มยืนเหงื่อแตกอยู่จึงยอมออกไปตามบิดาและพี่ชายตามคำสั่ง เฮ้อ... เมื่อไร่วสาถึงจะเลิกทำท่าทางแบบนี้เวลาเห็นหน้าเขาสักที ต้องเจอแบบนี้บ่อยๆ มันก็ออกจะหงุดหงิดเหมือนกันนะ

“มาลูกวสามาช่วยแม่ตักข้าวต้มหน่อย ผลไม้กับกาแฟแม่เตรียมเรียบร้อยแล้ว” คุณจินตนาคว้ามือเล็กบอบบางของลูกสะใภ้มากุมไว้ในทำนองปลอบขวัญ นางเข้าใจอาการที่หญิงสาวเป็นดีเธอคงกำลังหวาดกลัวธันวา

วสาพยักหน้ารับนำนมไปวางไว้ใกล้ๆ กับแก้วกาแฟ แล้วตักข้าวต้มใส่ชามเลือกตักส่วนที่เป็นข้าวก่อนแล้วจึงตักในส่วนที่เป็นน้ำซุปเนื้อสัตว์ตกแต่งด้านหน้า วันนี้เธอทำข้าวต้มทะเลจึงมีทั้งกุ้ง ปลาหมึก และหอยแมลงภู่ตัวโตๆ ปิดท้ายด้วยการโรยต้นหอมผักชี กระเทียมเจียว และพริกไทยป่น หญิงสาวตักข้าวต้มจนครบจำนวนคนเรียบร้อยแล้วจึงนำมาจัดวางลงบนโต๊ะทานอาหาร ลำเลียงเครื่องปรุงรสและจานผลไม้มาตั้งไว้เลยในคราวเดียว

“ทำไมมีข้าวต้มแค่สี่ชาม อยู่กันตั้งห้าคน” ธันวากระซิบถามให้พอได้ยินกันสองคนเมื่อเดินกลับมาจากห้องทำงานแล้วเห็นว่าหญิงสาวตั้งโต๊ะแค่สี่ที่ เป็นอะไรขึ้นมาอีกล่ะวสาจะมาแผลงฤทธิ์อะไรตอนนี้

“ฉันยังไม่หิวค่ะ เชิญคุณกับครอบครัวทานก่อนได้เลยขอตัวก่อนอยากพักสักหน่อยค่ะ” เธอพูดปดเสียงสั่น... อันที่จริงเธอหิวแทบแย่เพราะเมื่อวานหลับยาวจนไม่ได้ทานอะไรเข้าไปเลยตั้งแต่บ่าย แต่ที่เอ่ยปากเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเขาเพราะเธอรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัย สายตาของธันวามันทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ

 

“ไปตักข้าวมานั่งกินด้วยกันเดี๋ยวเธอต้องได้พักอยู่แล้วเพราะต้องใช้เวลาเตรียมตัว ช่วงสายๆ ฉันจะไปรับนายอำเภอมาจดทะเบียนสมรสให้ที่นี่” เขาพูดน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แววตาที่มองมามันจริงจังจนหญิงสาวสัมผัสได้ว่ามันคือคำสั่ง ร่างนุ่มนิ่มเจ้าเนื้อจึงต้องยอมหันหลังกลับเข้าครัวไปตักข้าวต้มเพิ่มอีกหนึ่งที่สำหรับตัวเอง


ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 #

 

#

 E - Book MEB Market  <<<CLICK

 

#

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

E - Book Naiin <<<CLICK

 

#

E - Book Hytexts <<<CLICK

 

 #

E - Book se-ed

 

#

E - Book ebooks.in.th

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


None
โดย Anonymous | 3 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha