ลวงรักพันธนาการร้อน (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 9 : 3 (3/3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ธันวามองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ พอหญิงสาวรู้ตัวว่าเผลอทำร้ายเขาเธอก็ตั้งหน้าตั้งตาขอโทษเสียยกใหญ่ แถมตอนนี้คนตัวเล็กยังเริ่มที่จะร้องไห้สะอึกสะอื้นขึ้นมาอีก

ให้ตายเหอะไอ้ธัน! วสาแค่กัดแกเลือดออกเธอยังร้องห่มร้องไห้ขอโทษขอโพยเหมือนว่าเกือบฆ่านายตาย นายซะอีกที่เป็นคนทำร้ายเขาซะหนักจนคนที่เกือบตายจริงๆ คือวสา เคยขอโทษเขาสักคำรึยังวะไอ้ธัน ชายหนุ่มคิดด่าตัวเองอย่างหัวเสีย

ธันวาเอื้อมมือข้างขวาไปโอบไหล่หญิงสาวไว้หลวมๆ แอบเอาคางสวยได้รูปเกยบ่าเล็กๆ เอาไว้ ส่วนมืออีกข้างก็ยกขึ้นมายื่นให้เธอเห็น

“วสา... หยุดร้องแล้วดูก่อนนะ”

หญิงสาวเอาหลังมือป้ายน้ำตาป้อยๆ ทำให้เลือดของเขาที่เปรอะอยู่บนมือเล็กๆ นั้นเปื้อนกระจายเต็มหน้าหวานๆ ร่างเล็กเกิดอาการเกร็งขึ้นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ว่าชายหนุ่มกำลังโอบไหล่เธออยู่

“ชู่วว... ไม่ต้องเกร็งนะวสาคุณไม่ต้องกลัวผม ทำตามที่ผมบอกนะหายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ อย่างนั้นแหละวสาดีมาก ค่อยๆ แบบนั้นแหละ” ชายหนุ่มคอยสอนให้หญิงสาวรู้จักผ่อนคลาย วิธีการการหายใจเข้าออกง่ายๆ แบบนี้เขาใช้ประจำเวลาที่หงุดหงิดหรือต้องการเรียกสมาธิให้ตัวเอง ฝ่ามือหนาๆ ข้างที่ไม่เจ็บก็คอยเลื่อนขึ้นลงลูบหลังไหล่และศีรษะเล็กนั้นเพื่อปลอบประโลม

จนเมื่อเห็นว่าวสาเริ่มผ่อนคลายอาการสั่นเกร็งเขาจึงรั้งคนตัวเล็กกว่าขึ้นมานึ่งบนตัก ถึงรูปร่างของเธอจะเจ้าเนื้อแต่ธันวาก็สามารถหิ้วเธอได้ด้วยแขนเพียงข้างเดียวแสดงว่าอันที่จริงยายเฉิ่มก็ตัวไม่ได้หนักสักเท่าไร

“อุ๊ย!” หญิงสาวสะดุ้งแล้วขืนตัวกลับไปนั่งกอดตัวเองบนที่นอนทันที่ที่สะโพกผายสัมผัสกับตักแกร่ง คราแรกที่เห็นท่าทางของเธอชายหนุ่มก็นึกขัน แต่พอมองดวงตาที่ฉายแววหวาดระแวงของวสาก็ทำให้ธันวาถึงกับขำไม่ออก

“นี่ตกลงผมทำให้คุณกลัวจริงๆ ใช่ไหมวสา” ชายหนุ่มกลั้นใจถามออกมาทั้งๆ ที่กลัวคำตอบแทบตาย

หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ น้ำตาหยดโตๆ ร่วงเผาะออกมาจากดวงตากลมสวยสีเข้มเห็นแล้วมันพาลพาใจแข็งๆ ของเขาให้อดไหววูบไปกับหยาดน้ำตานี่ไม่ได้

“วสากัดคุณ วสาทำคุณเจ็บ วสาขอโทษ... ขอโทษจริงๆ ค่ะ” หญิงสาวไม่ตอบคำถามแต่ยังคงพร่ำคำขอโทษออกมาไม่ขาดปาก

“ถ้าคุณยังไม่พร้อมจะพูดก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้ฟังผมนะมาดูมือผมนี่มันไม่ได้เป็นอะไรมากแผลเล็กนิดเดียวเอง ไม่เชื่อคุณดูสิไม่ต้องขอโทษแล้วมันเป็นอุบัติเหตุ” หนุ่มนักรักยังคงพูดอย่างใจเย็นทั้งๆ ที่ตอนนี้เขาปวดแผลแทบแย่แล้วไอ้เลือดบ้านี่ก็ไหลไม่หยุดสักที

            “แว่นของวสาล่ะคะ” คนตัวเล็กเอ่ยถามถึงอุปกรณ์สำคัญในการดำรงชีพของเธอ

“มันน่าจะอยู่ในห้องคุณนะ เมื่อคืนผมไม่ได้หยิบออกมา” เขาพูดเสียงติดจะสั่นเพราะอาการปวดตุบๆ บริเวณบาดแผลจากคมเขี้ยวของภรรยาตีทะเบียนเริ่มทวีความแรงขึ้นทุกที

           “คุณธันช่วยพาวสากลับไปที่ห้องได้ไหมคะ วสาไปเองไม่ได้มันมองเห็นไม่ชัดเลย” น้ำเสียงสั่นเครือที่ติดจะเกรงใจทำให้คนตัวโตไม่อาจจะใจร้ายกับเธอได้ จึงกลั้นใจกำมือข้างที่เจ็บเอาไว้เพื่อระงับอาการปวด

                ธันวาก้าวขาลงจากเตียงยืนตัวตรงเต็มความสูง ตาคมคอยจับอากัปกิริยาการเคลื่อนไหวของหญิงสาวไว้ตลอดเพราะกลัวเธอจะพลาดหกล้มหรือสะดุดอะไรเข้า ตอนนี้วสาค่อยๆ คลำทางลงจากเตียงท่าทางของเธอดูลังเลเหมือนไม่รู้จะไปในทิศทางไหนดี ชายหนุ่มจึงตัดสินใจยื่นมือขวาของตนไปกุมมือซ้ายของเธอเอาไว้

                “อุ๊ย!” หญิงสาวสะบัดมือเขาออกทันทีเหมือนกับจับโดนของร้อนเมื่อมือหนาของเขามันสัมผัสโดนมือนุ่มนิ่มของเธอ

                “วสา จับมือผมไว้นะคุณมองไม่ชัดเดี๋ยวจะหกล้ม” ชายหนุ่มพยายามพูดด้วยความใจเย็น ถ้าเขายังขืนใจร้อนทำให้เธอตกใจกรีดร้องจนตัวโยนขึ้นมาอีกละก็วันนี้เขาอาจจะต้องเสียเลือดเพิ่มก็เป็นได้ พูดจบธันวาก็คว้ามือเล็กๆ นั้นมากุมไว้อีกครั้งและแน่นอนมันก็ยังคงสั่นน้อยๆ เหมือนเดิม

                “จับมือผมไว้ ไม่ต้องกลัวนะ” ชายหนุ่มค่อยๆ ก้าวช้าๆ อย่างระมัดระวังให้หญิงสาวค่อยๆ ก้าวตามหลัง จนเมื่อไปถึงบันไดเขาหันไปบอกหญิงสาวให้หยุดเดินเพราะคิดว่าเธอไม่น่าจะเดินลงบันไดไปได้ด้วยสภาพนี้ ขืนเขาปล่อยให้เดินเองน่าจะร่วงลงไปคอหักตาย

                “ถึงบันไดแล้วผมว่าคุณน่าจะเดินลำบากนะ ขอให้ผมอุ้มคุณได้ไหม” เขาลองขออนุญาตเธอตรงๆ เพราะตอนนี้ธันวาเริ่มจะคิดได้แล้วว่าการที่จะช่วยให้วสาหายในอาการหวาดกลัวต้องอาศัยความเชื่อใจ เขาต้องทำให้เธอรู้สึกว่าปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขาให้ได้

                สิ้นเสียงของธันวา วสาก็ช้อนดวงตากลมโตที่โอบล้อมด้วยแพขนตาดกหนามองหน้าเขา เธอกัดริมฝีปากอีกแล้วแผลเก่ายังไม่หายจะสร้างแผลใหม่อีกหรือไงนะยายเฉิ่ม ก็เหมือนเธอจะรู้ว่าเขาแอบบ่นเธอในใจอยู่ดีๆ ดวงตากลมใส่ก็รื้นขึ้นด้วยหยาดน้ำ

                “วสากลัว วสากลัวคุณธัน” เสียงพูดที่แผ่วเบาจนแทบกลายเป็นเสียงกระซิบกรีดเข้าไปในใจด้านๆ ของธันวาซะเลือดซิบ ถึงเขาจะเตรียมใจไว้แล้วบ้างว่าต้องได้ยินคำพูดประมาณนี้แต่พอมาได้ยินมันหลุดออกจากริมฝีปากจิ้มลิ้มของหญิงสาวเข้าเต็มๆ มันก็อดสะเทือนใจบ้างไม่ได้

            แก้กันยาวเลยล่ะงานนี้ไอ้ธันวา

                “ครั้งนี้ผมอยากให้คุณเชื่อใจผมนะวสา ผมจะอุ้มพาคุณลงบันไดไปที่ห้องพักแค่นั้นไม่ต้องกลัวนะ” ฝ่ามือหนากระชับมือเล็กบอบบางเอาไว้อีกครั้ง เขารอดูจังหวะที่เธอจะเลิกขัดขืนกระซิบบอกเบาๆที่ข้างหูว่าจะอุ้มเธอแล้วรีบใช้สองมืออุ้มช้อนร่างอวบนุ่มเข้าหาตัวเร่งสาวเท้าเดินลงบันไดมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของหญิงสาวรีบทำเวลาอย่างรวดเร็ว

                สำหรับธันวาเหมือนเขาใช้เวลาเพียงเสี้ยวนาทีในการทำภารกิจครั้งนี้แต่คนที่ถูกอุ้มกลับไม่คิดแบบนั้นหน้าหวานๆ ของวสาแดงระเรื่อและอาบไล้ไปด้วยน้ำตา จังหวะการเต้นของหัวใจเขา เสียงลมหายใจและกลิ่นกายแบบนี้มันทำให้เธอคิดถึงค่ำคืนที่แสนโหดร้ายนั่นและตอนนี้เธอกำลังหวาดกลัว

                ชายหนุ่มรับรู้ได้ทันทีถึงปฏิกิริยาต่อต้านของคนตัวเล็กเขาจึงค่อยๆ วางร่างของเธอลงบนเตียงปล่อยให้หญิงสาวขดตัวสะอื้นไห้อย่างที่เห็นเธอทำเป็นประจำ เรียวขาแกร่งแน่นกล้ามเดินเข้าไปในห้องน้ำสอดส่ายหาแว่นตาให้หญิงสาว เมื่อคืนวสาอยู่ในนี้เป็นที่สุดท้ายเจ้าแว่นเหลี่ยมอย่างหนาของเธอน่าจะร่วงอยู่แถวนี้แหละ ธันวาสอดส่ายสายตามองหาบนเคาน์เตอร์ล้างหน้า ที่พื้น รวมถึงในถังขยะก็ไม่พบ จนเมื่อคิดขึ้นได้จึงรีบเดินไปดูในอ่างอาบน้ำและที่ก้นอ่างแว่นตากรอบสี่เหลี่ยมคุ้นตาก็จมนิ่งสนิทอยู่ในนั้น

                ธันวาจัดการปล่อยน้ำออกจากอ่าง หยิบแว่นตาขึ้นมาพยายามเช็ดมันให้แห้งแต่ก็ไม่ค่อยถนัดเท่าไรนักเพราะมือขวาใช้การได้ข้างเดียว ดูสภาพทั้งห้องน้ำและห้องนอนทั้งของเขาและวสา วันนี้เขาคงต้องเรียกแม่บ้านมาจัดการทำความสะอาดเป็นพิเศษเสียแล้ว

“ผมเจอแว่นคุณแล้วนะวสา” ชายหนุ่มพูดกับร่างที่ขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่บนเตียงก่อนค่อยๆ สอดแว่นใส่ในมือที่กำกันไว้แน่น เมื่อนิ้วมือสัมผัสกับวัตถุแข็งๆ วสาจึงคลายมือที่กำเอาไว้ออกมาเพื่อรับแว่นตามาเช็ดกับชายชุดคลุมอาบน้ำก่อนจะสวมเข้าไปที่ใบหน้าอย่างรวดเร็ว

เมื่อระดับการมองเห็นกลับมาคมชัดระดับเอชดี วสาจึงพบว่าชายหนุ่มตรงหน้ามีหน้าตาซีดเซียว ปกติธันวาเป็นคนขาว ขาวแบบคนสุขภาพดีแต่ตอนนี้เขาไม่ได้ขาวแบบนั้นหน้าชายหนุ่มกำลังซีด ผมยาวเป็นลอนสีเข้มที่ยาวประบ่าของเขามันยุ่งน้อยๆ ร่างกำยำที่ทั้งตัวสวมเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์แค่ตัวเดียวทำให้หญิงสาวออกจะประหม่าจนเหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมออกมาตามไรผม แต่ธันวาต้องเจ็บตัวเพราะเธอวสาจึงต้องกลั้นใจข่มความกลัวคว้ามือซ้ายของเขาขึ้นมาดู

ฝ่ามือหนามีคราบเลือดแห้งกรังติดอยู่แต่ก็มีบางจุดที่เลือดสดๆ ยังคงไหลซึมออกมา รอยฟันเล็กๆ ของวสาจมลึกชัดเจนอยู่บนสันมือบริเวณใกล้กับโคนนิ้วก้อย รอบบาดแผลเริ่มมีอาการบวมและแดงอย่างเห็นได้ชัดเพราะมันกำลังเริ่มอักเสบหญิงสาวใจหายกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าเพราะถึงแม้เธอจะหวาดกลัวธันวาแต่เธอไม่เคยมีความคิดที่จะทำร้ายร่างกายชายหนุ่มเลยสักนิดเดียว

“วสาขอโทษ” มือเล็กนุ่มนิ่มที่จับมือใหญ่หนาของธันวาอยู่สั่นเล็กน้อย ชายหนุ่มบีบมือเธอเบาๆ ส่งยิ้มน้อยๆ เหมือนต้องการจะสื่อให้หญิงสาวรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ

“วสาไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”

“ไม่ต้องขอโทษ พอได้แล้วผมไม่ได้เป็นอะไรสักนิด” เขาพูดปลอบพลางใช้ปลายนิ้วเกลี่ยหยาดน้ำตาออกจากแก้มยุ้ยๆ นั้นอย่างแผ่วเบา วสามีอาการผงะเล็กน้อยเมื่อนิ้วแกร่งสัมผัสโดนกับแก้มใส

                “คุณต้องไปหาหมอนะคะ แผลมันจะอักเสบเอาไว้แบบนี้ไม่ได้” หญิงสาวสบตาเขาเหมือนจะขอร้อง หยาดน้ำใสคลอเต็มนัยน์ตาสวยซึ่งตอนนี้ชายหนุ่มไม่แน่ใจว่าน้ำตามันมาจากการที่หญิงสาวกลัวเขาหรือเกิดจากความรู้สึกผิดที่เธอทำให้เขาต้องเจ็บตัวกันแน่

                “ผมจะไปหาหมอ ถ้าวสาไปเป็นเพื่อนผมนะธันวายื่นข้อเสนอ เขาตัดสินใจแล้วว่านอกจากจะพาตัวเองไปหาหมอ

เพื่อรักษาบาดแผลเมียกัดแล้ว เขาจะต้องไปขอพบแพทย์ที่ทำการรักษาหญิงสาวก่อนหน้านี้เพื่อขอรับคำแนะนำในการดูแลและการฟื้นฟูสภาพจิตใจของเธอด้วย

ถึงแม้เขาและเธอต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันด้วยความไม่เต็มใจ แต่การที่อีกฝ่ายมีแต่อาการหวาดระแวงและหวาดกลัวตลอดเวลาที่เขาเข้าใกล้ ปล่อยไว้อีกไม่นานธันวามั่นใจเลยว่าไม่ใครก็ใครต้องประสาทกินกันไปข้างหนึ่ง

“ผมให้เวลาคุณสิบห้านาที อาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวเราจะไปโรงพยาบาลกันแล้วก็พกบัตรคนไข้ของคุณไปด้วยนะวสา ผมคิดว่าเราต้องปรึกษาหมออย่างจริงจังแล้วเรื่องของคุณ” ธันวาพูดทิ้งท้ายก่อนออกจากห้องไป

 

วสายังคงนั่งนิ่งอยู่บริเวณปลายเตียงกำลังใคร่ครวญว่าสิ่งที่ชายหนุ่มพูดถึงนั้นหมายถึงอะไร นี่เขาคงไม่คิดว่าการมีเธออยู่ใกล้ๆ จะเป็นภาระให้กับชีวิตเขาใช่ไหม หญิงสาวสะบัดศีรษะอย่างอ่อนล้าก่อนพาตัวเองไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเตรียมตัวไปโรงพยาบาลพร้อมกับธันวา

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 #

 

#

 E - Book MEB Market  <<<CLICK

 

#

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

E - Book Naiin <<<CLICK

 

#

E - Book Hytexts <<<CLICK

 

 #

E - Book se-ed

 

#

E - Book ebooks.in.th

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha