ลวงรักพันธนาการร้อน (ซีรีส์ รักพันธนาการ) มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 1 : 1 (1/3)


ตอนต่อไป

                “ตาธัน!...ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ แม่บอกให้ตื่นธันวา...ตื่นเดี๋ยวนี้เลยพ่อตัวดี! เสียงเขียวๆ ของคุณจินตนากระทบโสตประสาทชองคนที่กำลังนอนหลับสบาย

                “แป๊บนึงนะครับคุนแม่... ห้านาทีนะครับ... ห้านาที”  คนขี้เซาตอบงัวเงียไม่เต็มเสียง

                คุณแม่จะมาปลุกอะไรตอนนี้เนี่ย! ช่างไม่เข้าใจกันเสียเลยว่าลูกชายสุดหล่อต้องการนอนพักผ่อน เพราะเสียเหงื่อไปเยอะกับการออกกำลังกายส่ายเอวเมื่อคืน

                “เฮ๊ย...! ตายห่า! คุณแม่มาได้ไงครับ...” จะไม่ให้เขาทะลึ่งพรวดขึ้นจากที่นอนแล้วร้องอุทานดังลั่นได้ยังไงกัน ความทรงจำสุดท้ายเมื่อรุ่งสางธันวาจำได้ว่าตนเองกำลังระเบิดศึกรักรอบที่สี่กับสาวอวบที่เพื่อนรักจัดหามาให้ แล้วผู้หญิงคนนั้นไปไหนแล้ววะ กลับออกไปแล้วหรือเดินไปจ๊ะเอ๋กับคุณแม่เข้า?

                “อรุณสวัสดิ์ครับคุณแม่มีอะไรถึงมาหาผมถึงที่นี่แต่เช้าครับ” ชายหนุ่มส่งยิ้มแหยๆ ให้มารดาพลางจะลุกจากเตียงโผเข้ากอดเพื่อเอาใจ แต่การที่คุณแม่มาหาเขาถึงภูเก็ตมันไม่ธรรมดาซะแล้ว! 

     ด้านคุณจินตนาไม่ตอบกลับคำทักทายนางยังคงพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นติดจะแข็ง และจ้องหน้าลูกชายด้วยแววตาราวจะกินเลือดกินเนื้อ

      “แต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยธันวาแม่ให้เวลาห้านาที แล้วตามไปคุยกันที่ห้องรับแขก”

     ชายหนุ่มเกาหัวแกรกๆ ด้วยความสงสัย เมื่อมารดาเดินพ้นจากประตูห้องนอนไปแล้วเขาจึงรีบดีดตัวลุกออกจากที่นอน วิ่งเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตารวบผมยาวเป็นลอนของตัวเองไว้หลวมๆ สวมเสื้อผ้าแล้วรีบวิ่งออกมาที่ห้องรับแขก

     ในห้องรับแขกมีนาพี่ชายคนโตของเขานั่งทำหน้าตึงอยู่ที่โซฟาเดี่ยวสีดำตัวโตหน้าเครียดเหมือนมีใครตาย ส่วนคุณจินตนาผู้เป็นมารดาก็นั่งกุมมือของยายป้าหน้าเดธเลขาของพี่ชายเอาไว้ อันที่จริงแล้วเธอมีชื่อว่าวสา วสาเฉยๆ วสาไม่มีชื่อเล่น วสาหน้าโคตรนิ่ง ธันวาเลยตั้งชื่อให้เธอใหม่ว่า ยายป้าหน้าเดธ เพื่อให้มันเข้ากับบุคลิกนิ่งๆ หน้าตึงที่ไร้สิ้นอารมณ์ตลอดเวลาของเธอ

    วสาที่นั่งมัดผมรวบตึงสวมแว่นกรอบเหลี่ยมเหมือนทุกครั้งที่ชายหนุ่มเคยเห็น กำลังนั่งก้มหน้าไม่ยอมเงยขึ้นมามองเมื่อเขาก้าวขาเข้ามาในห้องรับแขก ดูตัวเธอสั่นๆ และเขามั่นใจว่าหูได้ยินเสียงสะอื้นและเสียงสูดน้ำมูก ยิ่งเดินไปใกล้ๆ ยิ่งชัดเจนยายวสากำลังนั่งร้องไห้ ตากลมๆ ที่ซ่อนอยู่หลังแว่นกรอบสี่เหลี่ยมนั้นบวมช้ำน่าดู

                “มีใครเป็นอะไรหรือครับคุณแม่ พี่มีน ยายป้าเฉิ่มมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วทำไมถึงมานั่งร้องไห้อยู่ที่นี่ล่ะครับ” ป้าเฉิ่มเป็นอีกชื่อที่ชายหนุ่มมักใช้เรียกเลขาของพี่ชายอยู่บ่อยๆ แต่ดูท่าวันนี้ไม่มีใครสนใจจะรับมุกของเขาเลย พี่ชายใหญ่ของเขายิ่งทำหน้าเหมือนอยากจะชกใครสักคน

                “ธันวา  เมื่อคืนนายไปไหนมา?” มีนาถามน้องชายด้วยน้ำเสียงโทนต่ำเหมือนพยายามสะกดกลั้นอารมณ์โกรธ

                “โธ่! พี่มีนผมก็ไปเที่ยวตามประสาแหละครัลแต่พอดีว่าเมื่อคืนมันหนักไปหน่อยโดนไปหลายขนาน ที่มาทำท่าเหมือนจะรุมกินโต๊ะผมเพราะว่าโกรธที่ผมลืมไปรับวสาที่สนามบินหรือครับ” เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนนี้มันวันศุกร์ต้องไปรับวสาที่สนามบินนี่นา

“ ผมไม่แก้ตัวก็แล้วกันครับ อย่างที่บอกเมื่อคืนค่อนข้างหนักเพื่อนๆ ลากไปดื่มตั้งแต่บ่ายเลยลืมไปว่าวสาจะมาถึงช่วงหัวค่ำ แต่เธอก็มาถึงที่นี่แล้วนี่ครับ ภูเก็ตกับกรุงเทพฯ...”

ยังไม่ทันจะได้จบต่อมารดาก็ขึ้นเสียงใส่เขา น้ำเสียงโทนนี้ไม่ได้ยินมานานแสนนานครั้งสุดท้ายดูเหมือนว่าจะเป็นตอนวัยรุ่นที่เขาแอบไปแข่งรถแล้วที่บ้านจับได้  ก็จะไม่ให้จับได้ได้ยังไงพอดีว่าเขาชนะแต่ฝ่ายตรงข้ามเล่นตุกติกเลยขนพวกมารุมกระทืบสิบต่อหนึ่ง ผลคือเขานอนหยอดน้ำข้าวต้มไปหลายวัน

“แกจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ หรือพ่อธัน แม่ให้แกคิดดีๆ”

“คุณแม่จะให้ผมจำอะไรล่ะครับก็ผมบอกแล้วว่าผมไปดื่มมาหนักมาก แต่มีนิดหนึ่งที่ผมยังไม่ได้บอกคือเมื่อวานผมหิ้วสาวกลับมานอนด้วย จริงๆ ก็ไม่ได้หิ้วหรอกครับเพื่อนผมมันจัดเอาไว้ให้ที่นี่แหละ ตอนคุณแม่กับพี่มีนเข้ามาเห็นผู้หญิงอยู่ในห้องบ้างไหมครับ” ธันวายังคงพูดไปแบบไม่ทุกข์ร้อนอะไรเพราะนี่เป็นสิ่งที่เขาทำเป็นปกติอยู่แล้ว

คนที่ทำท่าว่าจะไม่ปกติคือผู้หญิงหน้ากลมที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามเขา วสายกมือขึ้นปิดปากเหมือนจะกลั้นเสียงแต่แล้วก็กลั้นไม่อยู่ เธอร้องไห้สะอื้นฮั่กๆ ออกมา...ธันวานี่งงเป็นไก่ตาแตก

“ก็นี่ไงผู้หญิงที่แกฟัดมาทั้งคืน...”  มีนาพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเบอร์สิบ

ไอ้น้องเวร! เขาอยากจะชกหน้าหล่อที่แสนมึนของธันวาเข้าสักหมัด ทำอะไรลงไปนี่ไม่ได้จำเลยหรือไงวะ

เฮ๊ย...! อย่ามาอำผมให้ยากเลยพี่มีนไม่มีทางหรอกที่วสาจะได้เห็นขาอ่อนผม” ธันวาปฏิเสธเสียงหลง

“ผมขอตัวซักครู่นะครับคุณแม่จะไปเรียกสติเข้าร่างไอ้ธันมัน ส่วนวสา... ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวพี่จัดการให้” พี่ชายที่เห็นว่าไอ้น้องตัวแสบยังไม่ได้สติจึงลากคอเสื้อธันวากลับเข้ามาในห้องนอน

วสาเงยหน้าขึ้นมองด้านหลังของร่างสูงของชายหนุ่มสองคนที่หายเข้าไปในห้องนอน สมองแสนฉลาดของเธอกำลังว้าวุ่นภาพความทรงจำในค่ำคืนที่ผ่านมาวิ่งวนอยู่ในหัว

 

21.30 น. ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต

“พี่มีนคะวสามาถึงภูเก็ตแล้วค่ะ รอคุณธันมาครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นมาเลย โทรไปก็ไม่รับสายเลยจะรบกวนพี่มีนช่วยบอกทางไปคอนโดให้หน่อยได้ไหมคะ วสาจะเรียกรถให้ไปส่งค่ะ” วสา เจตสุภากรณ์เลขาสาวของ มีนา กรคุณานนท์โทรศัพท์รายงานให้เจ้านายทราบเมื่อเธอมาถึงยังจังหวัดภูเก็ตเรียบร้อยแล้ว แต่ธันวาน้องชายคนรองของเจ้านายหรือจะพูดง่ายๆ ตอนนี้เขาเป็นเจ้านายคนใหม่ของเธอไม่ได้มารับตามที่ได้นัดหมายเอาไว้

“วสาเรียกรถก่อนได้แล้วส่งโทรศัพท์ให้คนขับนะพี่จะอธิบายให้” มีนาบอกอย่างใจเย็นรอจนหญิงสาวเรียกรถแล้วเขาจึงพูดคุยกับคนขับอธิบายที่ตั้งของปลายทางที่ต้องการให้ไปส่งเรียบร้อยแล้วจึงกลับมาพูดสายกับหญิงสาวอีกครั้ง

“พี่ต้องขอโทษแทนเจ้าธันด้วยนะ หวังจะฝากให้มันช่วยดูแลวสาแต่นี่ไม่ทันไรก็ทำขายหน้า”

“ไม่เป็นไรค่ะพี่มีน วสาเข้าใจ นี่มันคืนวันศุกร์คุณธันคงจะมีเรื่องอื่นที่น่าสนใจมากกว่ามารอรับคนที่เขาไม่ค่อยชอบหน้าอย่างวสา” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์แต่อย่างใด

เธอชินแล้วกับนิสัยของธันวาเพราะตั้งแต่รู้จักเขามาชายหนุ่มก็ปฏิบัติตัวแบบนี้กับเธอตลอด แม้จะไม่เคยได้ใกล้ชิดกันแต่การต้องพบปะกันผ่านงานที่เธอดูแลให้มีนา เขาก็ชอบทำหมางเมินเหมือนเธอไม่มีตัวตนจนเป็นเรื่องปกติ

วสาเป็นหญิงสาวเจ้าเนื้ออายุ 33 ปี เธอทำงานเป็นเลขาให้มีนาตั้งแต่เรียนจบปริญญาโท จนถึงบัดนี้ก็เป็นเวลากว่าเจ็ดปีแล้ว เธอรู้จักกับมีนาเพราะเป็นรุ่นน้องในคณะที่เคยทำกิจกรรมร่วมกันอยู่บ่อยๆ จนเมื่อเรียนจบปริญญาตรีวสาก็ขาดการติดต่อกับเพื่อนๆ ที่คณะไปพักหนึ่งเพราะคุณยายที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่เด็กเสียชีวิต หญิงสาวไม่มีพ่อแม่หรือญาติพี่น้องที่ไหนจึงใช้เวลาทำใจกับการจากไปของญาติผู้ใหญ่เพียงคนเดียวค่อนข้างนาน

หญิงสาวกลับมาติดต่อเพื่อนฝูงอีกครั้งเมื่อเริ่มศึกษาปริญญาโท การนัดพบระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้องที่เคยเรียนมาด้วยกันทำให้เธอได้เจอมีนาอีกครั้งและเขาก็จองตัวเธอให้มาเป็นเลขาทันทีเมื่อเธอเรียนจบปริญญาโท หญิงสาวเป็นเลขาหนึ่งในสามคนของผู้บริหารใหญ่โรงแรม The Grand ด้วยความที่เธอเป็นคนมีระเบียบรอบคอบมีนาจึงมอบหมายงานในส่วนการดูแลลูกค้าต่างประเทศให้ จนเมื่อกิจการในเครือของครอบครัวกรคุณานนท์ขยายตัวมากขึ้นวสาและเลขาคนอื่นๆ จึงต้องมาช่วยมีนาดูแลกิจการใหม่ๆ ที่กำลังเริ่มต้น

ครั้งนี้วสาเดินทางมาภูเก็ตเพื่อเป็นเลขาชั่วคราวให้ธันวา วิศวกรมาดเซอร์ที่แสนจะกวนประสาทผู้ควบคุมดูแลโครงการก่อสร้างโรงแรมแห่งใหม่  มาวันแรกเขาก็สร้างความประทับใจให้เธอด้วยการปล่อยเธอให้หาทางกลับที่พักเอง...

“พี่โทรบอกประชาสัมพันธ์คอนโดให้วสาแล้วนะไปรับกุญแจสำรองกับคีย์การ์ดได้เลย อีกอย่างพรุ่งนี้พี่กับคุณแม่จะบินไปหาที่นู่น พี่ก็เพิ่งรู้ว่าคุณแม่เปลี่ยนใจจะไปเดินสายไหว้พระกับเพื่อนๆ ที่ภูเก็ตพอดี ถ้ารู้ก่อนจะได้เลื่อนไฟลท์ให้เรามาพร้อมกัน”

“ไม่เป็นไรค่ะ ลืมแล้วหรือคะว่าเลขาพี่มีนคนนี้ดูแลตัวเองได้ แต่ที่ต้องรบกวนเพราะว่ามาถึงตอนกลางคืนยังไม่รู้จักถนนหนทาง ส่วนเรื่องที่เหลือหลังจากนี้ไว้ใจวสานะคะ” หญิงสาวพูดตอบเจ้านายให้เขาได้คลายกังวล

“ถ้าถึงคอนโดแล้วรีบโทรมาบอกพี่ก็แล้วกันหรือจะส่งข้อความมาก็ได้พี่จะได้ไม่เป็นห่วง” มีนากล่าวทิ้งท้ายก่อนจะวางสายไป

วสาใช้เวลาเดินทางประมาณสี่สิบนาทีก็ถึงที่หมาย คอนโดหรูขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองเห็นแล้วเธอไม่อยากจะคิดถึงราคาของมันเลย หญิงสาวเดินไปแจ้งประชาสัมพันธ์ตามที่เจ้านายบอกเอาไว้ใช้เวลาไม่นานคีย์การ์ดและกุญแจสำรองก็มาอยู่ในมือ มีพนักงานคอนโดช่วยบริการถือกระเป๋าใบโตมาส่งให้ที่ห้องชั้นบนสุดซึ่งชั้นนี้มีห้องพักอยู่แค่ห้องเดียว แสดงว่าธันวาเจ้านายคนใหม่ของเธอเป็นเจ้าของชั้นนี้ทั้งชั้นสินะ

 

คอนโดก็สร้างเองแถมมีห้องส่วนตัวกินพื้นที่ไปทั้งชั้น คนจะรวยนี่มันรวยจริงๆ นะ!

 

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 #

 

#

 E - Book MEB Market  <<<CLICK

 

#

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

E - Book Naiin <<<CLICK

 

#

E - Book Hytexts <<<CLICK

 

 #

E - Book se-ed

 

#

E - Book ebooks.in.th

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


คือหนูอยากรู้ว่าจะมีหนังสือทั้ง4เล่มรวมเล่มนี้ด้วยหาซื้อได้ที่ไหนค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สุดยอดค่ะชอบ
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
แวะไปอุดหนุนที่ไหนค่ะหาในebookก็ไม่เจอ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
  • E - Book กำลังปั่นอยู่ค่ะถ้าเสร็จแล้วจะรีบแจ้งนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ โดย A-Tiya | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
หนุกดีค่ะ อิ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ติดตามนะคะ
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha