[จบ] มาเฟีย'จ้าว'ชีวิต (Mafia's King)

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 45 : มาเฟีย 'จ้าว ชีวิต XII (60%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

มาเฟีย‘จ้าว’ชีวิต (Mafia’s King) 

เนื้อหาทั้งหมด 28 ตอน จำนวน 406 หน้า

และอีก 4 ตอนพิเศษ จำนวน 20 หน้า

จะอัพเพียง 60% แค่ถึงตอนที่ XVII (บางส่วน)



thesun_1982@hotmail.com

www.facebook.com/RungArunoThay

fb.me/FC.RungArunoThay

 ID Line : thesun_1982


มาเฟีย'จ้าว'ชีวิต (Mafia’s King)


ตอน XII (60%)

“กลับกันเลยมั้ยครับ” เจอาร์ถามอดัม เมื่อ‘คนของเรา’ตามที่เจอาร์ได้เอ่ยบอกผู้เป็นนายไปก่อนหน้านี้ มาลากร่างที่ไม่มีสติออกไปแล้ว

“ยัง” อดัมพูดจบก็เดินออกจากตรงนั้น เจอาร์เดินตามโดยไม่มีคำถามกลับ 

เสียงเพลงและดนตรีดังสนั่นในผับในย่านนั้น อดัมเดินเข้าไปและแน่นอนเขาเป็นที่สนใจของเพศตรงข้ามที่เหลียวมองตามเขาไปทุกย่างก้าว

“รับอะไรดีครับ” เสียงบาร์เทนเดอร์ถามลูกค้าตรงหน้าที่เข้ามานั่ง

“เบียร์” อดัมตอบสั้นๆ และแก้วขนาดใหญ่บรรจุน้ำสีเหลืองฟองฟอดจนล้นแก้วมาวางตรงหน้าอดัม และเจอาร์ที่นั่งข้างๆด้วยอีกหนึ่งแก้ว เมื่อเขาบอกว่าเหมือนกัน

น้ำสีเหลืองฟองฟอดแก้วที่สองถูกนำมาวางต่อหน้าอดัมเมื่อแก้วแรกเหลือแต่แก้วเพียงเวลาอันสั้น  เมื่ออดัมส่งเข้าไปในร่างกายเพียงแค่เขายกมันขึ้นมาดื่มเพียงสองครั้ง

“ขอฉันนั่งเป็นเพื่อนคุณอีกคนได้มั้ยคะ” อดัมหันไปตามเสียงนั้นข้างๆเขาอีกด้านกับที่เจอาร์นั่ง

“ถ้าแค่นั่ง...ผมไม่ต้องการ” อดัมตอบกลับไร้ซึ่งรอยยิ้ม แต่ก็สร้างรอยยิ้มให้กับคนที่เขาพูดด้วย 

“แล้ว’ต้อง’อะไรบ้างคะ...ฉันถึงเป็นที่ต้องการของคุณ”สาวผมบล๊อน ขยับเข้าไปใกล้มากขึ้น 

“ตามผมมาสิ” อดัมพูดพร้อมกับโอบเอวขอดกับชุดรัดรูปอวดโฉมอย่างสวยงาม เดินไปยังลานเต้นที่มีผู้คนมากมายกำลังวาดลวดลายไปกับเสียงเพลง

“คุณคงไม่ใช่คนแถวนั้น” อดัมเลิกคิ้วเล็กน้อย ทำเป็นแปลกใจในขณะที่ทั้งเขาและเธอตรงหน้าขยับไปตามเพลงโดยที่ร่างทั้งสองร่างเบียดเสียดเข้าหากันจนเกิดการเสียดสีจุดที่เร็วต่อความรู้สึก

“ไม่ใช่” อดัมตอบออกไปแบบธรรมดา

“แต่ฉันใช่!...ไปห้องฉันมั้ย” หญิงสาวเอ่ยออกมาแฝงความนัย

“ผมไม่อยากไปไหนไกล...” หญิงผมบล๊อนยิ้มสื่อความหมายให้กับอดัมหลังสิ้นเสียง พร้อมกับดึงมือเล็กน้อยอดัมยิ้มพร้อมกับเดินตามผู้นำทางไป 

เสียงครางของชายหญิงในห้องน้ำชายดังเล็ดรอดออกมา แต่ก็ไม่ได้เป็นที่สนใจของผู้มาใช้บริการของสถานที่ เพราะเป็นเรื่องปกติที่จะเกิดเหตุการณ์ซ่านเสียวในสถานที่แบบนี้ 

มือใหญ่ของอดัมประคองจับใบหน้าสาวผมบล๊อนที่กำลังดูดกลืนแก่นกายเขาเป็นจังหวะถูกใจเขายิ่งนัก จนมันขยายคับปากแดงนั้นแต่ก็ไม่ทำให้จังหวะของเธอต้องติดขัด อดัมพยายามที่จะให้อารมณ์และแววตาเขาสะท้อนภาพผู้หญิงตรงหน้า ไม่ใช่ภาพซ้อนที่คอยแต่จะเข้ามาของเธออีกคน 

“คนอย่างฉันจะหาผู้หญิงแบบเธอได้จากที่ไหนก็ได้...ไม่จำเป็นต้องเป็นเธอ...นาวา...บัดซบ!.ทำไมจะต้องเป็นแบบเธอด้วย” อดัมคิดในใจด้วยความไม่พอใจกับความรู้สึกและความคิดของตัวเอง ที่เขาเอาน้ำฟ้ามาเป็นต้นแบบของผู้หญิงที่ตัวเขาต้องการ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเป็นและคิดแบบนี้เลย ก่อนที่จะได้เจอกับเธอ น้ำฟ้า   ศิริสินธร

“ฉันต้องการเธอ” เสียงที่อดัมเปล่งออกไปในประโยคนั้น มันให้กับหญิงสาวที่กำลังดูดกลืนตัวตนเขา หรือ ฝากลมช่วยพัดพาไปให้ผู้หญิงอีกคนหนึ่ง แต่ประโยคดังกล่าวทำให้สาวผมบล๊อนขยับและผละออกจากแท่งร้อนนั้น และเธอก็หยิบบางอย่างออกมาฉีกซองและจัดการสวมสิ่งนั้นให้กับแท่งร้อนที่แข็งแรงถูกใจเธอมาก 

“อ้า...อ้า...ๆๆๆ” และเพียงเสี้ยวนาทีอดัมขยับและจับสะโพกสาวผมบล๊อนปลดเปลื้องสิ่งขวางกั้นออกจากสะโพกขาวได้รูปนั้นและกระแทกท่อนแกนกายของตัวเองใส่เข้าทะลวงเข้าไปในตัวเธอในคราวเดียวทั้งรุนแรงและรวดเร็วตามแรงอารมณ์ปราถนาของตัวเอง เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงตรงหน้าพร้อมสำหรับเขานานแล้วโดยที่เขาไม่สนใจจะตรวจเช็คทั้งนั้น และเร่งจังหวะการกระแทกเข้าออกโดยทันทีเช่นกัน เสียงครางอย่างพอใจของสาวผมบล๊อนดังออกมาบ่งบอกให้รู้ว่าบทบาทของอดัมเป็นที่พอใจของเธอยิ่งนักโดยเฉพาะยามที่อดัมไม่มีแม้แต่ความทะนุถนอมให้เลย 

“อืมมมมม...” เสียงครางของอดัมดังออกมาเล็กน้อยพร้อมกับร่างกายที่เกร็งกระตุกจากการปลดปล่อยน้ำอุ่นขุ่นครัก สำหรับอดัมก็เพียงแค่ร่างกายได้ระบายความต้องการ แต่ด้านอารมณ์ของจิตใจของเขากลับไม่ลดทอนความขุ่นมัวที่ติดตัวมาตั้งแต่ตอนหัวค่ำ ซึ่งสาเหตุก็เกิดจากผู้หญิงร่างเล็กที่เขากักขังเธอไว้ในพื้นที่ส่วนตัว ในเมื่อตลอดเวลาหลายชั่วโมงมานี้ที่เขามีกิจกรรมให้เขาน่าจะกำจัดความขุ่นมัวได้ แต่ในเมื่อมัน ‘ไม่ได้’  

อดัมหลังจากที่ถอนแก่นกายออกมาจากร่องสวาทตรงหน้าเขาก็ดึงเครื่องป้องกันออกทิ้งลงถังไปและดึงทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดของตัวเองทันที และจัดการเก็บอาวุธร้ายเข้าที่เรียบร้อย เขาชำเลืองมองสาวผมบล๊อนที่ตอนนี้เริ่มหายใจได้เป็นปกติมากขึ้น และเคลียตัวเองเรียบร้อยอดัมเปิดประตูห้องน้ำริมสุดที่เขากับเธอใช้เป็นที่เริงสวาทและเดินออกไปทันทีและไม่ได้หันกลับมามองสาวผมบล๊อนอีกเลย เพราะอดัมต้องกลับไปแก้ไขที่ตัวต้นเหตุของความขุ่นมัวที่เป็นอยู่ตรงนี้

 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


อย่าบอกนะว่าจะไประบายอารมณ์กับนาวาหรือน้ำฟ้า
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอเหมือนกันค่ะ สนุกมั๊กๆ
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ขอบคุณคะ
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอยุน่ะค่ะ..อัพไวๆน่
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha