พรหมเล่ห์เสน่หา(จบแล้ว)

โดย: varawan



ตอนที่ 15 : ทำสวน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอน15 ทำสวน

              เพียงไม่นานจุดหมายปลายทางที่หนุ่มหล่อขี้เก๊กมาถึงก็คือคฤหาสน์ของตัวเอง รถหรูขับเข้ามาเทียบบันไดคฤหาสน์ตามด้วยรถบอร์ดี้การ์ดอีกสองสามคัน ร่างสูงเดินตรงเข้าไปในบ้านหมุนซ้ายหมุนขวากำลังชั่งใจว่าจะทำอะไรก่อนดีเมื่อกลับมาในเวลานี้

              "แอลวินอยู่ไหน"อัลเบิร์ตถามหาลูกชายขึ้นเมื่อเห็นแม่บ้านเดินเข้ามาใกล้

              คุณหนูอยู่กับคุณพิ้งค์ในสวนค่ะ"    คิ้วเข้มยกขึ้นอย่างสงสัย พลางถอดเสื้อสูทส่งให้สาวใช้ มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มออกสองเม็ดแล้วพับแขนเสื้อขึ้นจนถึงข้อศอกก่อนออกเดินตรงไปทางสวนของคฤหาสน์ไม่นานได้ยินเสียงเล็ก ๆ ของลูกชายดังขึ้น

               "มามี๊ ต้นไม้ที่เราปลูกมันจะโตเร็วไหมแอลอยากเห็นมันโตเท่านี้ พรุ่งนี้มันจะสูงเท่านี้ไหมครับ"แอลวินขึ้นไปยืนบนเก้าอี้ ทำมือทำไม้อย่างน่ารักน่าเอ็นดูข้าง ๆมีสาวสวยแต่มอมแมมไม่ห่วงภาพพจน์นั่งขุดดินปลูกต้นไม้เล็ก ๆ เป็นแถว มีผู้ช่วยหญิงชายอีกสองสามคน

               เห็นภาพแบบนี้คนตัวโตที่อารมณ์เสียมาจากทำงาน ก็ลืมทุกอย่างยืนกอดอกพิงพุ่มไม้เลื้อยมองดูอยู่ใกล้ๆฟังสองแม่ลูกคุยกัน

               "ต้นไม้โตไม่เร็วขนาดนั้นหรอก แอลเราต้องดูแลเอาใจใส่ถึงจะโตไว"เสียงหวานตอบคำถามลูกชาย

             ทำยังไงครับมามี๊"

            ก็ใส่ปุ๋ยและรดน้ำทุกวันทำแบบนี้แล้วก็หมั่นพรวนดินแบบที่ลุงทอมกำลังทำไงล่ะ"มือเรียวเล็กชี้นิ้วไปยังคนสวนสูงอายุให้ลูกชายดู

            ที่ลุงทอมเรียกว่าพรวนดิน เหรอครับแอลวินทวนคำ

            "ใช่จ้ะพรวนดินคือการขุดดินรอบต้นไม้เวลารดน้ำลงไปจะได้ซึมลงไปในดินเร็วขึ้นช่วยให้ต้มไม้รับน้ำรับปุ๋ยได้ทั่วถึงไง"

             บัวชมพูอธิบายตามความเข้าใจของเธออย่างอารมณ์ดีแม้ลูกชายตัวน้อยจะอายุไม่มากพูดก็ยังไม่ชัดแต่เธอพยายามกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูแบบซึมซับให้ทำทุกอย่างด้วยตัวเองเพราะว่าเด็กๆคือวัยแห่งการเรียนรู้

            "แบบที่มามี๊ทำเรียกว่าอะไรนะครับ   แอลวินลงไปนั่งคุกเข่าข้างร่างบางแลดูมอมแมมทั้งคู่ ดูสิลูกชายนักธุรกิจพันล้านเนื้อตัวอย่างกับลูกคนสวนคิ้วคมกระตุกน้อย ๆ

            "แบบนี้เรียกว่าขุดดิน แล้วก็เอาต้นกล้าของดอกกุหลาบลงไปเรียกว่ากำลังปลูกดอกไม้จ้ะนี่ทำแบบนี้ ๆ "บัวชมพูอธิบายพร้อมกลบดินแล้วตบรอบต้นเพื่อไม่ให้ต้นกล้าโอนเอน แอลวินทำตามทั้งสองหัวเราะสนุกสนาม

            "ทำอะไรกันน่ะมอมแมมไปหมด" อยู่ ๆ เสียงทรงอำนาจก็ดังขึ้นทำให้ทั้งสองร่างสะดุ้งโหยง เขาส่งสัญญาณให้คนอื่น ๆ เก็บข้าวของออกไปหมดแล้วเมื่อเห็นว่าบัวชมพูปลูกต้นไม้ต้นสุดท้ายเสร็จแล้ว

            "แด๊ดดี้ / คุณอัล "   แอลวินดีใจเมื่อรู้ว่าเป็นบิดาจึงหันกลับมาจะถลาเข้าไปหาร่างสูงแต่มือเรียวเล็กของบัวชมพูคว้าไว้ก่อน

            "เดี๋ยว แอลไปล้างตัวก่อน" หญิงสาวหันมายิ้มให้เขาแหย ๆ

            "คือว่าตัวแอลวินเลอะดินฉันพาไปล้างก่อนนะคะเดี๋ยวเสื้อคุณจะเลอะเทอะไปด้วย

            "ทำไม เธอคิดว่าฉันรังเกียจลูกตัวเองที่เนื้อตัวเลอะเทอะเหรอ"อัลเบิร์ตไม่ค่อยพอใจเมื่อได้ยินรู้สึกเหมือนถูกกีดกัน

             ฉันไม่ได้หมายความอย่างงั้น"บัวชมพูรีบอธิบายกลัวเขาเข้าใจผิด

             อย่างงั้นอย่างไง"  น้ำเสียงหาเรื่อง ‘นั่นไงคนบ้าเข้าใจผิดอีกล่ะซิ’ บัวชมพูคิดในใจ

             ฉันไม่คิดว่าคุณจะรังเกียจแอลวินคุณเพิ่งกลับเดี๋ยวจะเปื้อนไปด้วย" บัวชมพูอธิบายพร้อมส่งค้อนน้อย ๆ มาให้

             "เธอพาลูกฉันมาเล่นดินเล่นโคลนแบบนี้บ่อย ๆ เหรอ"  อัลเบิร์ตแก้เก้อพลางเดินตามสองคนแม่ลูกมายังลานกว้างมีสายยางใกล้ ๆ เพื่อล้างมือล้างเท้า

             "ปลูกต้นไม้น่ะหรือคะ

             "อืม"

            ไม่บ่อยหรอกค่ะ" เสียงหวานตอบยิ้ม ๆ คิ้วหนายกอีกครั้งด้วยความฉงน

            "รดน้ำต้นไม้มาบ่อย แต่วันนี้เราปลูกต้นไม้กับดอกไม้กันเพราะฉันเห็นพื้นที่มันโล่ง ๆ ไม่สมดุลกันเลยหาดอกไม้มาลงคุณคงไม่ว่าอะไรนะคะ"ท้ายเสียงอ่อย ๆ เพิ่งนึกได้ว่ายังไม่ได้ขออนุญาตเขาเลย

            "จะว่าอะไรได้ก็ปลูกเสร็จซะขนาดนั้น"เขาเอ่ยเมื่อเห็นบัวชมพูหน้าเจื่อน ๆ

            "มามี๊ รดน้ำกัน" เสียงเล็กของแอลวินดังขึ้นพร้อมกับสายยางฉีดน้ำหันมาทางบัวชมพู

            "ว้าย" คนตัวเล็กร้องเสียงหลงพร้อมมือบางแย่งสายยางมาฉีดใส่แอลวินบ้าง

            "นี่แนะ แกล้งมามี๊เหรอ"  บัวชมพูฉีดไปหัวเราะไปด้วย

           ฮ่าฮ่าฮ่า มามี๊เย่ ๆ ฉีดไม่โดน "   ร่างเล็กของแอลวินกระโดดไปมาและวิ่งมาหลบอยู่ข้างหลังคนเป็นพ่อ ทำให้น้ำจากสายยางในมือบัวชมพูกระเด็นโดนร่างสูงเต็ม ๆ

            "โว้ว ๆ ยายบื้อเธอแกล้งฉันเหรอ"    บัวชมพูตกตะลึงหยุดยืนนิ่งจึงไม่ทันเห็นคนตัวโตดึงสายยางออกจากมือเรียวแล้วฉีดใส่ร่างของเธอทันที

            "นี่แนะ รดน้ำเยอะ ๆ จะได้โตไว ๆ ไม่แบนเป็นไม้กระดาน"

            ว้าย คุณอัลเบิร์ตหยุดนะ หยุดดดด ฉันบอกให้หยุดเปียกหมดแล้วเห็นไหม" บัวชมพูวิ่งหนีน้ำจากสายยางพัลวัน

             "แด๊ดดี้ ฉีดอีก ๆ "

             ได้เลย " จบคำของคนเป็นพ่อพร้อมหันสายยางมายังลูกชาย

              "ฮ่าๆๆๆ แด๊ดดี้ ยอมแล้ว"    คนโดนเล่นงานโดยไม่รู้ตัวตกใจหัวเราะลั่นพลางวิ่งไปหามามี๊คนสวยที่หลบไปเอาสายยางอีกอันออกมาฉีดใส่เขาอย่างไม่ยอมแพ้

              "สู้ เหรอ พิ้งค์เธอ สู้ ใช่ไหม"

                             "เข้ามาเลยเจ้ายักษ์ ฮ่า ๆ แอลมาอยู่ข้าง ๆ มามี๊"  สงครามสายน้ำขนาดย่อมจึงเกิดขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะของทั้งสามคน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกจัง
โดย Anonymous | 1 year, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สมร
โดย Anonymous | 1 year, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อ้ากกกฟินนน
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
หวัดดีค่ะ
โดย Patchanida | 1 year, 11 months ที่ผ่านมา
  • สวัสดีค่ะ ต้องขออภัยทักทายช้าไปมาก โดย varawan | 1 year, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลยค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากกเลยย อยากรู้วิธีการเติมเหรียญต้องเติมยังไงค่ะ
โดย Hanan04 | 2 years, 1 month ที่ผ่านมา
  • วิธีเติมเหรียณไม่ยากอย่างที่คิดก่อนอื่นสมัครสมาชิกเวฟนิยายรักของเราก่อนนะคะ(ไม่เสียค่าใช่จ่าย) แล้วเข้ามาอ่านรายละเอียดเติมเหรียณอย่างง่าย ๆ แล้วมาฟินต่อไปด้วยกันนะคะ โดย varawan | 2 years, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลยค่ะแต่อ่านตอนต่อไปไม่ได้เพราะหนูไม่มีเหรีญเสียดายมาก แต่สนุกมากๆ
โดย Anonymous | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินมากค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha