เเรกๆก็ดีหลังๆนี้ร้ายนะยะ

โดย: Mintra Prasertchai



ตอนที่ 29 : เเหมไหนบอกไม่กลัว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

น้ำ:คะ


ง่ายจังวะ เเทนที่จะเล่นตัวหน่อย เเต่ก็ดีน่าร้ากก....


นนท์:เย้จบเครกินต่อดีกว่า


อ่าวเห้ยจบ เเค่นี้หรอ อีตาบ้าง่ายจัง 


ฉันกินอย่างบึ้งๆ ซักพักก็ปรับเปลี่ยนสีหน้าเป็นเเบบน่ารักสไตล์เดิม


นนท์:เอ้อน้ำ พรุ้งนี้น่ะ อย่าลืม


อะไรอะ


น้ำ:ลืมอะไรคะ


นนท์:ก็พรุ้งนี้ทำไม


น้ำ:อ้อ ไม่ต้องไปทำงาน คร้ารับเเซ่บบ


นนท์:ดีมากครับ


เเหมๆ มันรู้สึกเเปลกๆไงไม่รู้วะว่ามะเพื่อนๆ


เรา2คนทานข้าวเสร็จเรียบร้อยก็กำลังเตรียมตัวนอนเเค่ดูเหมือนว่าคืนนี้ฝนจะตก ซะด้วยสิ เเหมตกอะไม่เป็นไรเเต่ถ้าฟ้ามัน. 


ผ่า เปรี้ยงง อร้ายเเต่ถ้าฟ้ามันร้องฉันล่ะกลัวที่สุดเลย


เปรี้ยง เปรี้ยงง 

อร้าย


นนท์:น้ำ เป็นอะไร


น้ำ:เปล่าวคะ (เปรี้ยง)อร้าย


นนท์:ไหนบอกปล่าวไงที่เเท้เธอก็กลัวเสียงฟ้าร้อง


ฉันกอดคุณนนท์เฉยๆ ก็คนมันกลัวหนิ ฟ้าร้อง. ผ่าดังขนาดนี้ไม่ให้กลัวได้ไง 


เเหมสาวน้อยของเรานิไม่ค่อยเลยเนอะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha