ร่านรักทัณฑ์สวาทพี่เขย นิยายชุดร่านไม่เลิก

โดย: อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง



ตอนที่ 2 : ร่านรักทัณฑ์สวาทพี่เขย ตอนที่ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

                “เดี๋ยวจะเช็ดตัวให้จะได้นอนสบาย” จิณณ์พูดสั้นๆ ก่อนจะใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำบิดหมาดๆ เช็ดไปทั่วใบหน้าขาวๆ ที่ดูซีดเซียวของเด็กสาวก่อนจะซักผ้าอีกครั้งแล้วไล่เช็ดไปตามแขนขาและลำตัว แต่งานกำลังจะเข้าเมื่อเขาลูบผ้าผ่านไปตามหน้าท้องแบนราบขนอ่อนทั่วกายสาวก็ลุกชันตั้งเป็นตอดูแล้วก็น่าเอ็นดูขนาดตากำลังจะปิดแต่ยังขนลุกแค่เพียงเขาลากผ้าชื้นๆ ผ่านผิวกาย

                “พี่จิณณ์!” หนึ่งนุชดุเสียงเขียวเมื่อชายหนุ่มเอาแต่ลูบวนอยู่แถวๆ หน้าท้องเนียนเรียบ

                “เบาๆ หน่อยญาดานอนหลับอยู่” ไม่พูดเปล่าแต่เขากลับทอดสายตาไปที่ร่างเล็กบอบบางของเจ้าหญิงตัวน้อยที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ เห็นแบบนั้นหญิงสาวก็ได้แต่กัดปากตัวเองเอาไว้ให้ไม่ส่งเสียงอะไรออกมาอีก

                แม้จะปิดปากตัวเองได้แต่อีกคนกลับไม่เป็นใจจิณณ์ยังลูบไล้เหมือนจะหยอกเย้าและตั้งใจปลุกปั่นให้เธอปั่นป่วนมากกว่าจะเช็ดตัวให้มันเสร็จๆ ไป

                “พี่จิณณ์อย่าทำ...” หนึ่งนุชไม่มั่นใจเลยว่าเสียงที่เปล่งออกมามันเป็นเสียงพูดหรือเสียงครางกันแน่แต่ที่เธอแน่ใจว่ารู้สึกคือความวูบวาบหนาวๆ ร้อนๆ ไปทั่วร่าง จิณณ์ไม่ได้ลากผ้าผ่านไปตามร่างกายเพื่อเช็ดตัวอีกต่อไปแล้วแต่ในตอนนี้เขากำลังใช้ลิ้นของตัวเองเลียไปทั่วผิวกายที่เปลือยเปล่าของเธอต่างหาก

                “ฮึ่ก... ญาดา... เดี๋ยวญาดาตื่น” หญิงสาวครางเสียงแผ่วเมื่อมืออุ่นปัดป่ายเข้าใกล้เนินเนื้อสาวยามนี้เขาดูจะไม่สนใจเลยว่าเธอร้องขออะไรออกไป

                “ถ้าญาดาไม่เห็นก็ทำได้ใช่ไหม?” แล้วเขาจะถามทำไมถ้าไม่รอคำตอบพอพูดจบพ่อม่ายเลือดร้อนก็ช้อนเธอขึ้นอุ้มเดินตรงไปยังห้องแต่งตัวที่มีโซฟายาววางเอาไว้ ลมหายใจฮืดฮาดของเขาทำให้หนึ่งนุชรู้สึกว่าตัวเองไม่ปลอดภัยขึ้นทุกที

                “เจ็บหรือเปล่า” เขาถามเมื่อจับเธอถ่างขาอ้าออกจากกันแล้วเสร็จสรรพไม่ได้สนใจเลยว่าคนถูกกระทำจะอายสักแค่ไหน

                “เจ็บ...แต่ก็ไม่มาก” หนึ่งนุชตอบแบบอ้อมแอ้มคือจะว่าเจ็บมันก็ไม่ถูกนักเพียงแต่มันยังแสบขัดอยู่นิดๆ ซึ่งมันคงเป็นผลจากการเสียดสีที่แสนยาวนาน เมื่อวานเธอกลับมาจากร้านประมาณห้าโมงเย็นตั้งใจจะมาเล่นกับหลานอย่างที่เคยแต่ก็มาเห็นอาโกวหรือป้าแท้ๆ ยืนด่าเขาเสียก่อน

                ชายหนุ่มไม่เคยโต้ตอบแม้จะถูกด่าว่าหรือแม้กระทั่งทุบตีทำร้ายร่างกายเขาทำแค่ยืนนิ่งๆ รอให้อาโกวสาดโทสะใส่จนหมดแม็กแล้วก็อุ้มลูกเดินออกมาจากตรงนั้น แล้วผลกรรมมันก็มาตกที่เธอผู้เปรียบเสมือนเครื่องรองรับอารมณ์แบบมืออาชีพ

                “ถ้าอย่างนั้น... ขออีกรอบนะ” ยังไม่ทันที่จะเอ่ยปากบอกว่าอนุญาตหรือไม่จิณณ์ก็ก้มหน้าลงประทับจุมพิตที่เนินเนื้ออุ่นอย่างอ่อนโยนราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อช่วงเย็น เขาบรรจงละเมียดละไมชำแรกแยกกลีบเนื้อนางด้วยปลายลิ้นก่อนจะค่อยกวัดกวาดชิมความหอมหวานตามอำเภอใจ

                ลิ้นเรียวที่ทั้งร้ายและร้อนฉ่าฉกชิมความหวานหยอกเย้าเนื้อนางจนพอใจก่อนจะผละจากแล้วหยัดกายขึ้นยืนจนเต็มความสูง จิณณ์เป็นผู้ชายร่างกายใหญ่โตกำยำตามแบบฉบับชาวใต้ในข้อนี้แม่ยายจึงนึกรังเกียจยิ่งได้รู้ว่าพื้นเพของลูกเขยเป็นเด็กกำพร้ามาจากหมู่บ้านชาวประมงธรรมดาๆ ก็ยิ่งทำใจไม่ได้ ถึงแม่ยายจะให้เขากับนภิสแต่งงานกันแต่มันก็เท่านั้นเพราะไม่เคยเลยสักครั้งที่มารดาของภรรยาจะยอมรับในตัวเขา

                “ทำให้หน่อย” คำสั่งสั้นๆ แต่หนักแน่นส่งผลให้หนึ่งนุชเอื้อมมือไปรูดซิปกางเกงผ้าเนื้อดีอย่างว่าง่ายเมื่อปลดปล่อยเจ้าตัวร้ายออกมาหายใจภายนอกเครื่องห่อหุ้มเธอก็ถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายฝืดๆ ลงคอ

                กี่ครั้งกี่หนก็ไม่อาจทำใจให้คุ้นชินกับแกนกายเหนือมาตรฐานชายไทยไปมากโขแม้จะไม่เคยเห็นของคนอื่นแต่เท่าที่เธอกับเพื่อนๆ แอบดูคลิปโป๊กันมันไม่เห็นมีของใครจะใหญ่โตเท่านี้เลยสักคน มือเล็กๆ ที่มีสีขาวตัดกับแกนกายสีเข้มอย่างเด่นชัดหญิงสาวใช้อุ้งมือกำมันไว้แต่ก็อย่าหวังว่ามือเดียวมันจะรอบก่อนจะบรรจงชักรูดและนวดคลึงด้วยปลายนิ้วเป็นจังหวะช้าๆ เนิบๆ จิณณ์ยืนมองดูลิ้นเล็กๆ สีแดงสดค่อยๆ กวัดกวาดไปทั่วส่วนปลายที่เบ่งบานและฉ่ำเยิ้มอย่างขำๆ ไม่ใช่ครั้งแรกที่หนึ่งนุชทักทายกับมันแต่ไม่รู้ทำไมหญิงสาวถึงไม่เลิกกระดากอายสักที

                ชายหนุ่มแหงนหน้าเป่าปากระบายความกระสันยามที่ปากอุ่นๆ ครอบอมตัวตนเขาเข้าไปแล้วลิ้นเล็กๆ ก็ช่วยเลาะเล็มอย่างรู้งาน ส่วนไหนที่หนึ่งนุชจัดการไม่หมดเธอก็เอามือนั่นแหละช่วยชักรูดมันเป็นการทำงานประสานกันอย่างเป็นจังหวะเรียกได้ว่าทำเขาเคลิ้มไปเลยทีเดียว

                “ขึ้นให้หน่อยถ้าเป็นเด็กดีก็น้ำเดียวแต่ถ้าไม่ก็จะทำจนกว่าพี่จะพอใจ... เข้าใจไหมครับ?” ในเมื่อเขาพูดออกมาแบบนี้คงไม่มีทางไหนที่จะปฏิเสธได้เพราะขืนเธอดื้อก็คงโดนหนักแบบเมื่อช่วงหัวค่ำเป็นแน่

                จิณณ์หย่อนสะโพกลงนั่งเอนกายสบายๆ บนโซฟาหนังราคาแพงลิบรอให้เด็กสาวมาทำตามคำขอแล้วก็ไม่ต้องรอนานเมื่อร่างเล็กแต่เต็มไม้เต็มมือสมกับวัยกำดัดหยัดกายยืนขึ้นแล้วนั่งทับลงไปบนตักเขา บั้นท้ายแน่นเนื้อจงใจบดเบียดเข้ากับลำกายที่แข็งไม่ต่างจากเสาหินท่าทางยั่วเล็กๆ นั้นน่าเอ็นดูเสมอในสายตาของชายหนุ่ม

               

                “อ๊า... เสียวว”

                เสียงครางหวานๆ ดังขึ้นเมื่อหนึ่งนุชยกสะโพกกลืนกินเขาเข้าไปจนหมดใช่ว่าเธอจะรู้สึกดีแค่คนเดียวเพราะตัวเขาเองก็แทบจะคลั่งกับการตอดรัดที่โอบล้อมแกนกายของเขาเอาไว้ ไม่ว่ากี่ครั้งกี่หนที่ได้หลอมรวมกับร่างกายนี้จิณณ์ก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อและไม่เคยรู้จักคำว่าพอ

 

                “พี่จิณณ์ พี่จิณณ์”

                ปากเล็กร่ำร้องแต่ชื่อเขาจนตั้งจับหน้าของเธอให้หันมาประกบปากดูดกลืนเสียงเอาไว้ ถึงจะแน่ใจว่าห้องนี้เก็บเสียงได้ดีในระดับหนึ่งแต่ถ้าหนึ่งนุชกรีดร้องแบบนี้มีหวังลูกสาวเขาต้องสะดุ้งตื่นแน่ๆ

                ท่อนลำขนาดเขื่องสีเข้มตัดกับสีสดที่ฉ่ำวาวของกลีบเนื้อสาวมันผลุบเข้าผลุบออกทำดอกไม่งามย่นยู่ไปตามแรงอัดและแรงเสียดสี หนึ่งนุชหลับตาปี๋ไม่ยอมมองภาพการบรรเลงเพลงกามครั้งนี้เลยแม้แต่น้อยจนเขาต้องขู่ถ้าเธอไม่มองจะไม่จบแค่รอบเดียว

                แค่นั้นแหละดวงตาเล็กรีก็เบิกโพลงขึ้นมาทันใดเขาเลยช่วยกระตุ้นอารมณ์เสียวของหญิงสาวให้โหมกระพือมากยิ่งขึ้นด้วยการใช้มือข้างหนึ่งขยี้ลงบนยอดอกที่แข็งเป็นไตส่วนอีกข่างก็ขยี้ที่กลางเกสรดอกไม้ที่ลี้ลับเพียงแค่นั้นหนึ่งนุชก็ดินพล่านทั้งร้องทั้งครางเหมือนจวนจะคลั่งให้ได้

                “อ๊ะ อย่า ไม่เอา”

                “พี่จิณณ์ ไม่เอาเดี๋ยวหญิงตก” ท่าทางน่าหวาดเสียวจนเธอกลัวว่าตัวเองจะหน้าฟาดลงกับพื้นหน้าโซฟาเข้าสักที

                “ไม่ตกพี่จับเราไว้นี่ไง ซี๊ด... ทำไมแน่นแบบนี้” เขาคำรามเมื่อถูกความคับแน่นเข้าโจมตีจนต้องรั้งเอวบางให้อยู่นิ่งๆ แล้วเป็นฝ่ายกระเด้งบั้นท้ายเข้าหาเธอสลับกันกับการปล่อยให้หนึ่งนุชวาดลีลาร่อนเอวเต้นรำอยู่บนหน้าตักเขา จิณณ์นึกชอบใจที่โซฟาตัวนี้มันตั้งอยู่ตรงกันกับกระจกบานกว้างเขาจึงเห็นทุกการแสดงได้ชัดเจน

                หลังจากปล่อยให้หญิงสาวขยับสะโพกควบขี่เขาอยู่สักพักชายหนุ่มก็จับเธอคว่ำหน้าละกับโซฟาแล้วสอดใส่จากทางด้านหลัง สองขาขาวเนียนที่ถูกยกลอยขึ้นเกี่ยวเอวหนามีแต่มือที่จิกเกร็งลงกับขอบโซฟาเป็นหลักยึดยิ่งทวีความตื่นเต้นให้กับเธอ ชายหนุ่มชอบเล่นแผลงๆ แบบนี้เสมอแต่เธอก็ไม่เคยปฏิเสธอย่างจริงจัง... ไม่เคยเลยแม้แต่ครั้งเดียว

                จิณณ์เป็นคนที่รักษาคำพูดเสมอเมื่อหญิงสาวทำตามที่เขาร้องขอหลังเกมกามสิ้นสุดเพียงรอบเดียวเขาก็อุ้มพาเธอไปอาบน้ำจัดการสวมใส่เสื้อผ้าแล้วกลับไปนอนกับลูกที่เตียง

 

                เวลาเช้ามืดหญิงสาวตื่นขึ้นมาด้วยความเคยชินและสิ่งแรกที่เธอรับรู้คือเมื่อคืนหนึ่งนุชไม่ได้นอนที่ห้องของตัวเอง ข้างๆ ตัวเธอมีร่างเล็กของเด็กหญิงญาดานอนซุกคนเป็นพ่ออยู่เป็นหลักฐานชั้นดีเลยว่าเธอควรจะกลับบ้านของตัวเองก่อนที่ใครๆ จะตื่นขึ้นมาเห็นถึงคนในบ้านจะระแคะระคายเรื่องของเธอกับลูกเขยของอาโกวบ้างแต่ถ้าจับไม่ได้คาหนังคาเขาเธอก็จะไม่ยอมรับแน่ๆ ไม่มีทาง

                แม้รอบตัวยังปกคลุมไปด้วยความมืดแต่หนึ่งนุชก็อาศัยความเคยชินเดินลัดเลาะกลับมาบ้านโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นเมื่อกลับมาถึงบ้านตัวเองที่เป็นบ้านหลังใหญ่ที่สุดถึงพ่อจะไม่ใช่ลูกชายคนโตแก่ก็เป็นลูกชายคนแรกอากงกับอาม่าถึงยกสมบัติทั้งหมดให้พ่อดูแลส่วนลูกๆ คนอื่นๆ ก็ไม่ได้มองข้ามเพราะทุกคนมีบ้านหลังใหญ่โตไม่แพ้กันปลูกถูกต้องตามหลักฮวงจุ้ยอยู่ด้านหลังถัดจากบ้านใหญ่ไปอีก

                แต่กิจการร้านทองสาขาใหญ่ของพ่อนั้นตัวหนึ่งนุชกลับถูกวางตัวไว้ให้เป็นคนสืบทอดกิจการต่อส่วนพี่ชายอีกสองคนนั้นพี่ยอดกำลังเรียนรู้งานอยู่ที่สาขาที่จิณณ์นั่นแหละแต่พี่ชายรู้สึกว่ากำลังมีปัญหาชีวิตแล้วกำลังจะไปเรียนต่อเมืองนอกซึ่งเธอก็ไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรมากมายเพราะไม่ได้สนิทอะไรกับพี่ชายนัก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha