รสสวาทไฮโซ

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 3 : ตาสว่าง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตาสว่าง

 

 

 

 

ตืด....ตืด....

เสียงการสั่นสะเทือนเบาๆ จากแบตเตอรี่ที่ถูกควบคุมโดยรีโมทคอนโทรลในมือใหญ่ที่กดเล่นอยู่เนืองๆ หากสายตากลับจับจ้องมองที่ประตูรั้วของบ้านเดี่ยวขนาดกลางที่ประตูปิดอยู่

ภาคินไม่รู้ว่าข้างในบ้านจะมีคนอยู่หรือเปล่า? แต่ที่แน่ๆ แฟนสาวของเขายังไม่น่าจะกลับมาจากที่ทำงานกระมัง หลังจากพยายามโทรติดต่ออยู่นาน แต่เธอก็ไม่ยอมรับสาย วันนี้ชลิดาคงอยู่ฉลองงานเลี้ยงปีใหม่ของบริษัท และถ้าในบ้านไม่มีเธอเขาก็ไม่รู้จะเข้าไปนั่งแกร่วทำไมกัน

หลังจากบอกถึงความจำเป็นที่ต้องล้มงานแต่งที่วางแผนมาอย่างดิบดีลงไป เขาก็เข้าหน้าครอบครัวเธอไม่ติด

แต่มันเป็นความจำเป็นจริงๆ คงไม่มีลูกชายคนไหนดูดาย และปล่อยให้แม่ที่เลี้ยงดูเขามาลำพังกว่ายี่สิบปีต้องผจญกับโรคร้ายโดยไม่คิดจะรักษา แม้นั่นจะหมายถึงการใช้เงินเก็บทั้งหมดที่เตรียมการไว้สำหรับการสร้างครอบครัวใหม่

ถ้าไม่มีแม่ ก็ไม่มีผม...ดาน่าจะเข้าใจนะ

แล้วชื่อเสียงของดา หน้าตาของครอบครัวดาล่ะคะ คุณเข้าใจบ้างไหม? เราควงกันมาตั้งหลายปี บอกใครๆ ว่าจะแต่งงานปีนี้ แต่ก็ไม่มีงานแต่ง ดากับพ่อแม่จะตอบกับคนอื่นว่ายังไง...นี่คงไม่พ้นใครๆ ก็คงคิดว่าดาถูกหลอกกินฟรี

เขาไม่มีวันให้มันเป็นอย่างนั้นแน่...ถึงแม้ระหว่างเขากับชลิดาจะข้ามขั้นเป็นผัวเมียกันทางพฤตินัยไปแล้ว แต่เขาก็รักเธอ และยืนยันจะให้เกียรติ จัดงานแต่งงานให้สมหน้าตา ฐานะ และศักดิ์ศรี

...เพียงแต่มันยังไม่ใช่ตอนนี้เท่านั้น

และนี่คือเหตุผลสำคัญที่เขาตัดสินใจลาออกจากบริษัทที่มั่นคง ซึ่งทำงานมาหลายปี มาร่วมหุ้นกับเพื่อนรุ่นพี่ เพื่อเปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้างเองก็เพราะต้องการที่จะหาเงินก้อนใหญ่ให้ได้โดยเร็วที่สุด

แม้ชลิดาจะคัดค้าน และไม่เห็นด้วยนัก แต่ความรั้นและเชื่อมั่นในตัวเองของเขา ก็ทำให้ภาคินตัดสินใจอย่างเด็ดขาด มันเป็นการวัดดวง มันคือวิถีชีวิตของลูกผู้ชาย ทุกอย่างที่เขาทุ่มเทแรงกาย แรงใจ และสมองลงไปอย่างเต็มที่เกินร้อย จะต้องได้รับผลตอบแทนกลับมาคุ้มค่า และจะมาพังลงเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียวไม่ได้เด็ดขาด

กึก...

จู่ๆ เจ้าแท่งซิลิโคนสีชมพูใสที่ถูกหล่อขึ้นรูปเป็นผีเสื้อรวมกับอวัยวะเพศของผู้ชายที่เรียกว่า ผีเสื้อราตรี ของเล่นเสียวที่สาวๆ มีเอาไว้ใช้ช่วยระบายยามความปรารถนาทางเพศคุกรุ่น และไม่มีผู้ชายอยู่ด้วย ที่เขาเอามาจากลิ้นชักโต๊ะทำงานของบัวสวรรค์ และลองกดรีโมทเล่นแก้เซ็งระหว่างรอแฟนสาว ก็หยุดการสั่นสะเทือนลง

มือใหญ่จับมันขึ้นมาพิศดู

“อะไรกัน...แบตเตอรี่หมดแล้วเหรอ?” เขาลองกดที่ปุ่มรีโมทอีกสองสามครั้ง ไม่มีการขยับไหวใดๆ ทั้งนั้น

“สงสัยคงจะใช้งานบ่อยล่ะสิ เล่นแป๊บเดียวก็ถ่านหมดแล้ว”

พึมพำเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นมาอย่างเยาะหยัน อดที่จะคิดจินตนาการแว่บๆ ไม่ได้เหมือนกัน ว่าแม่สาวมาดดีอย่างบัวสวรรค์ วัชโรธรจะใช้ของเล่นพรรค์นี้กับเขาด้วย

เขาเคยได้ยินว่าผู้หญิงรวยๆ ชอบไปเที่ยวบาร์โฮสต์ หรือเลี้ยงผู้ชายเอาไว้บำเรอกามคลายเหงา...แต่ผู้หญิงคนนี้กลับเลือกทางออกกับของเล่นแบบนี้แทนการใช้บริการผู้ชายจริงๆ

บัวสวรรค์ วัชโรธร เจ้าหล่อนสวยหยด แถมยังหุ่นเอ็กซ์สุดๆ นั่นคือสิ่งที่พวกคนงานและลูกน้องเขาชอบพูดกันสนุกปาก และเขาเองก็เห็นด้วย แต่ไม่ค่อยได้สนใจนัก ก็คนมันมีแฟนแล้ว ที่สำคัญฐานะทางสังคมของเขากับหล่อนต่างกันลิบลับดั่งฟ้ากับเหว

เปรียบหล่อนคือดอกฟ้าที่คนธรรมดาเดินดินอย่างเขาคงไม่อาจเอื้อมจะหมายปอง เพราะรู้ว่ามันไม่มีวันเป็นไปได้แน่ และก็โชคดีที่ไม่ได้มีความทะเยอทะยานอยากแบบนั้นอยู่ในความคิด

แสงไฟจากหน้ารถยนต์คันหนึ่งที่แล่นสวนมาสาดส่อง ก่อนจะจอดลงที่หน้าประตูบ้านของชลิดาดึงให้เขาหลุดจากภวังค์

มันเป็นรถยุโรปยี่ห้อและรุ่นที่แฟนสาวเคยใฝ่ฝันอยากได้ ผู้ชายรูปร่างอวบอ้วนเจ้าเนื้อหุ่นอาเสี่ยดีๆ นี่เองเปิดประตูลงแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับ

ร่างระหงทรงงามของหญิงสาวที่ก้าวลงมา ทำให้เขาต้องหรี่ตามองพร้อมขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะเจ้าหล่อนคือคนที่เขารอคอย

“ใครกันมาส่งดา?” พึมพำถามตัวเอง สายตายังจับจ้องมองทั้งสองคนที่จับมือถือแขนกันอย่างสนิทสนม จนอารมณ์ขุ่นมัวแล่นพุ่งด้วยความหึงหวง

ทั้งสองคนอาจจะเป็นเพื่อนกันก็ได้...แต่แล้วข้อสันนิษฐานนี้ก็ต้องตกไปเมื่อแฟนสาวของเขาชะโงกหน้าไปหอมแก้มอีกฝ่าย และไอ้ผู้ชายคนนั้นก็บังอาจยื่นปากของมันมาจูบเธอตอบเสียด้วย

กว่าจะรู้ตัวอีกที ภาคินก็ทะยานเข้าไปกระชากแขนไอ้ผู้ชายนั่นแล้วผลักจนร่างอ้วนนั่นเซทีเดียว

“เฮ้ย! ลื้อเป็นใครวะ?” ไอ้หมูตอนหันมาตวาดถามเขา

“คิน” ชลิดาเรียกชื่อเขาอย่างตกใจไม่น้อย

“ฉันสิ ควรถามว่าแกเป็นใคร ถึงกล้ามาทำรุ่มร่ามกับแฟนฉัน”

“คินหยุดเดี๋ยวนี้นะ” ชลิดาตวาดเขาลั่นอย่างฉุนเฉียว

“นี่ดามีแฟนแล้วเหรอ? ไหนบอกผมว่าโสดไง”

“อย่าไปฟังเขาค่ะคุณยุทธ ดาเลิกกับเขาไปแล้ว”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha