ทาสรักจำเลยใจ

โดย: เทียนธีรา



ตอนที่ 3 : แรงดึงดูดทางกาย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

รชานนท์ใช้หมวกพัดเพื่อให้ร่างบางที่นอนไม่ได้อยู่ได้รับความเย็นมากขึ้น เขาเผลอมองใบหน้าเรียวเล็กนั้นอย่างไม่ตั้งใจ แต่อะไรบางอย่างดึงดูดจนไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหมดจดนั้นได้ง่ายๆ

ดวงตาของเธอหลับพริ้ม ขนตางอนยาวประดับดวงตายามหลับชวนให้น่ามองอย่างประหลาด จมูกโด่งเล็กๆ เชิดขึ้นเล็กน้อยบ่งบอกนิสัยของเจ้าตัวว่าคงรั้นน่าดู ริมฝีบากบางๆ ที่ตอนนี้สีซีดลงผิดปกติแต่ก็ยังดึงดูดใจและเผยอขึ้นน้อยๆ ราวกับจะเชิญชวนให้ชิมรสหวานของมันหน้า อกอวบอิ่มทั้งสองข้างเบียดเสื้อขึ้นมาสวยงามอย่างลงตัว เรียวแขน และเรียวขาคู่นั้นเรียวยาวอย่างสมสัดส่วน

รชานนท์ก้มหน้าลงไปหาริมฝีปากบางนั้นอย่างลืมตัว เขาตั้งใจที่จะชิมรสของมันให้รู้ว่ามันจะหวานจริงหรือไม่ แต่ดูเหมือนร่างบางจะรู้ว่ามีคนกำลังจะรุกรานจึงขยับตัวและลืมตาขึ้น

ฉันเป็นอะไรดุษฎีมองบรรยากาศรอบๆ อย่างงงๆ

เป็นลม เขาตอบสั้นๆ พลางแอบถอนหายใจเบาๆ

ร่างบางค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง เธอรู้สึกว่าตัวโล่งๆ ผิดปกติ... ใช่แล้ว...เสื้อชั้นในของเธอหลุดออกจากกันแล้วไหนจะกระดุมกางเกงและเข็มขัดที่หลุดลุ่ยจากการรัดรึงนั้นอีกล่ะ

คุณทำอะไรฉัน ดุษฎีมองรชานนท์อย่างกล่าวหา

ผมเนี่ยนะจะทำอะไรคุณ อย่างคุณผมทำไม่ลงหรอก

แล้วเสื้อ กับ เอ้อ กางเกงของฉันทำไม…” เธอพูดไม่ออก

คุณไม่เคยเรียนเนตรนารีมาหรืองัย ทำไมถึงไม่รู้ว่าการปฐมพยาบาลคนเป็นลมเขาทำกันยังงัย

ก็ใครจะไปรู้ล่ะ คุณมันไว้ใจได้ที่ไหน

ดุษฎีรวบเสื้อเอาไว้เพื่อปิดบังตัวเองและหันหลังให้เขาอย่างอับอาย มือทั้งสองข้างยื่นอ้อมหลังพยายามจะติดตะขอเสื้อชั้นใน แต่ด้วยความที่มือสั่นจึงเป็นอุปสรรคทำให้การติดตะขอทำอย่างทุลักทุเล

รชานนท์มองอย่างรำคาญ ก่อนจะดึงมือบางนั้นออกและสอดมือเข้าไปติดให้เสียเอง ดุษฎีตัวแข็งทื่อเมื่อมือแกร่งของเขาสัมผัสกับเนื้อใต้ร่มผ้าบริเวณนั้น ร่างกายเธอเหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านอย่างรวดเร็ว ใบหน้าร้อนผ่าวมีสีเลือดขึ้นมาอีกครั้ง

อ่ะ เสร็จแล้ว

คนบ้าหล่อนแว้ดใส่ทันที แต่ไม่ทันแล้วเมื่อเขาลุกและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

คืนนั้นหลังจากที่อาบน้ำเข้านอน ดุษฎีกลับนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาหลายต่อหลายครั้ง แต่เหตุการณ์ในตอนกลางวันกลับเข้ามารบกวนการนอนของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า...เขาเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาถึงเนื้อถึงตัวเธอมากถึงเพียงนั้น คนบ้า!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha