ทัณฑ์เสน่หามาเฟีย

โดย: อักษรามณี



ตอนที่ 19 : สัญญาของมาเฟีย (5)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ชายทั้งสองที่มารับเธอเป็นคนของลอวเรนซ์ดูท่าทางจะเป็นผู้สนิทและติดตามทั้งปฏิบัติหน้าที่โดยไม่ยอมปริปากพูดอะไรมากกว่าทำตามคำบัญชาของเจ้านาย ตอนนี้เขาไม่ใช่แค่ทายาทของชายผู้มากอิทธิพลอย่างจิอานนี่ ลอวเรนซ์กลายเป็นผุ้กุมบังเหียนและครอบครองกิจการทั้งหมดแทนบิดา มัสมินกำลังนึกใคร่ครวญอย่างเงียบสงบว่าเธอจะทำความตกลงกับผู้ชายที่มีอำนาจล้นเหลือทางการเงินและแผ่อิทธิพลเข้ามาครองำชีวิตทั้งชีวิตของเธออย่างไรดี.....จะพูดกับเขาเช่นไรดี

“ถึงแล้วครับ...คุณริครออยู่ด้านในครับ คุณมัสมิน”

จิตสำนึกของมัสมินถูกปลุกให้ตื่นตัวอีกครั้งเพื่อจะพบว่าสถานที่ซึ่งเธอก้าวย่างลงจากรถเบ๊นซ์สีดำเป็นมันปลาบคือบ้านสไตล์โคโลเนียลแสนสวยริมทะเล คนของลอวเรนซ์พารถสีดำคันหรูเคลื่อนห่างออกไปราวเข้าใจว่าการปฏิบัติภาระกิจตามคำสั่งเสร็จสิ้นลงแล้ว

ที่เหลือคือเธอซึ่งต้องแผชิญหน้ากับ เขา ลำพังในสถานที่อันเป็นส่วนตัวทว่าเปลี่ยวเหงาเหลือเกินสำหรับความครั่นคร้ามที่กำลังจู่โจมหัวใจของหญิงสาว แสงจากโคมไฟสว่างจ้าส่องนำทางมัสมินไปยังระเบียงบ้านตกแต่งด้วยไม้และเปลือกหอยอย่างวิจิตร

ที่นั่นเธอเห็นร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองเสื้อยืดเนื้อบางแนบลำตัวและกางเกงเดนิมสีทรายขับเสน่ห์บนเรือนกายกำยำสมชายของหนุ่มอิตาเลี่ยนใบหน้าคมคายดึงดูดสายตายิ่งนัก หากแต่สำหรับหญิงสาวเขาคือมาเฟียอาบวิญญาณของซาตานเต็มคราบและไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอต่อไปหลังจากนี้

มัสมินเดินไปหยุดอยู่ด้านหนึ่งซึ่งห่างจากเขาที่ยืนกอดอกแน่นไปด้วยมัดกล้ามพิงอยู่กับขอบไม้ริมระเบียงขณะมองมาด้วยแววตาเปี่ยมความสมหวัง เธออยากร้องไห้เมื่อเห็นรอยยิ้มเยาะผุดพรายบนมุมปากหยักสำแดงร่องรอยความอำมหิตชัดเจน

“ผมพูดอะไรไม่เคยผิด...มิวซีอา คุณต้องบากหน้ามาหาผมคืนนี้อย่างที่ผมว่าไว้”

“ฉันยังไม่ได้ตกลงอะไรทั้งนั้น! ที่ฉันมาที่นี่เพราะสัญญาทาสที่คุณจ้างฉันที่เซลิโน่  ลอวเรนซ์...คุณเล่นบีบบังคับกันแบบนี้ก็เท่ากับไม่มีทางเลือกให้ฉันเลยนะคะ!

“แต่คุณก็มาที่นี่...หึ”  ใบหน้าคมเข้มด้วยผิวสีแทนหันออกไปยังเวิ้งฟ้าที่ลาดลงมาจรดผืนน้ำดำทะมึนเบื้องหน้าขณะหลับตารับสายลมหวีดหวิวและเสียงคลื่นสาดซัดยามค่ำคืนราวกำลังซึมซับความพึงพอใจจากเสียงประสานราววงดนตรีวงใหญ่ในบรรยากาศแห่งห้วงมหาสมุทร

 มัสมินแทบจะกรีดร้องออกมาดัง ๆ เขาช่างไม่ใส่ใจและมีความสุขอยู่ได้ในยามที่เธอร้อนราวไฟประลัยกัลป์แผดเผาหัวใจจนเกือบวอดวายไปแล้วในตอนนี้ ทว่าเมื่อเขาหันกลับมาและเปิดเปลือกตาขึ้นอีกครั้งความหยาบเถื่อนก็เข้าครอบงำนัยน์ตาสีฟ้ามรกตที่เข้มจัดด้วยโทสะอัดแน่นอยู่ภายใน

“ริค! คุณจะทำอะไร!” มัสมินถอยกรูดไปเบื้องหลังหากแต่ไม่ทันเวลาที่ชายร่างใหญ่ปรี่เข้ามากระชากเธอไว้ในอ้อมแขนที่มิอาจหาความอบอุ่นได้เลยนอกจากเพลิงแห่งความเดือดดาลโหมกระหน่ำราวคลื่นคลั่งอันร้อนรุ่ม

“คุณมาที่นี่ก็เท่ากับยอมรับข้อตกลงที่จะเป็นโสเภณีให้ผมแล้ว มาสนุกกันหน่อยเป็นไง อยากรู้เหมือนกันว่าลีลากับรสชาติของผู้หญิงค่าตัวสิบล้านมันจะน่าลิ้มลองจนทำให้ผมโหยหาคุณได้หรือน่าเบื่อจนต้องเฉดหัวคุณทิ้งไปเสียคืนนี้!

“ไม่นะคะ ริค! ฉันจะคุยกับคุณแค่เรื่องสัญญาว่าจ้างฉันเท่านั้น ฉันจะลาออก จะไม่เล่นไวโอลินที่เซลิโน่อีกต่อไป!

“คุณไม่ใช่นักไวโอลินของเซลิโน่อีกแล้ว! หน้าที่ของคุณตอนนี้คือต้องสนองความสุขให้ผมบนเตียง ถ้าผมมีอารมณ์อยากได้คุณเมื่อไหร่และที่ไหนบนหาดส่วนตัวของผม คุณจะปฏิเสธไม่ได้แม้แต่จะคิด และไม่ต้องกลัวไป...”

ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงไปจนริมฝีปากชิดติดกับเรียวปากอิ่มทว่าซีดหมองบนใบหน้าชื้นเหงื่อของหญิงสาวที่กำลังสั่นสะท้านด้วยความพรั่นกลัวขณะเขาออกแรงบีบต้นแขนของร่างเล็กที่ยังขัดขืนไม่ยอมแพ้อยู่กับอกแกร่ง

“ทุกครั้งที่สนองผมได้ถึงใจ คุณจะได้ค่าเหนื่อยตอบแทน ผมรู้ว่าคุณคงชินแล้วกับเรื่องอย่างนี้ คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเหนื่อยฟรีบนเตียงไง มิวซีอา!

“ริค!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha