ทวงสิทธิ์ลับฉบับ CEO

โดย: ณรีรัช



ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 2

หลังจากกลับมาจากอพาทเม้นทของภรรยาในนาม แมทธิวก็นึกโมโหเธออยู่ในใจ ที่เธอกล้าปิดประตูใส่หน้าเขาแบบนั้น แต่ความรู้สึกเบื้องลึกกลับเป็นกบฏ เมื่อนึกไปถึงใบหน้าสวยหวานจนน่าสัมผัส โดยเฉพาะเรียวปากน่าจูบนั่น มันจะนุ่มหวานซักแค่ไหนกันนะ ไหนจะลำคอขาวระหงนั่นอีก อ่า...

แมทธิวกลืนน้ำลายลงคอแสนจะยากเย็น มือหนาขยายปมเน็คไทค์ออก ราวกับว่าอากาศภายในรถมันช่างร้อนอบอ้าว ทั้งๆที่ความจริงแล้วมันแสนจะเย็นฉ่ำจนเกือบจะหนาวซะด้วยซ้ำ ในเวลานี้ความต้องการบางอย่างกำลังตีตื้นขึ้น และเขาคงทนไม่ไหวถ้าไม่ได้ปลดปล่อยมันออกมา

“ไปคอนโดฉัน และตามโซอี้ให้ไปรอฉันที่คอนโด” เสียงทรงอำนาจร้องสั่งคนสนิท

“ครับ” ไคล์รับคำเจ้านายแล้วกดโทรศัพท์ขึ้นมาทำตามที่เจ้านายของเขาสั่งทันที

บนห้องพักสุดหรูของคอนโดใจกลางกรุงนิวยอร์ก มันเป็นสังเวียนรักของแมทธิว ที่ลูกน้องคนสนิทของเขานั้นรู้ดี ภายในห้องตกแต่งไปด้วยสีแดงเกือบจะทั้งหมด และยังเป็นห้องเก็บเสียงชั้นเยี่ยม ที่ไม่ว่าเสียงแห่งความเจ็บปวดและสุขสมจะดังมากเพียงใด ก็ไม่สามารถดังเล็ดลอดออกไปยังด้านนอกห้องได้ อุปกรณ์ประกอบฉากรักทุกอย่างครบครัน ทุกๆอย่างล้วนมาจากรสนิยมของเขาทั้งสิ้น ความดิบและความเร่าร้อนของเขานั้น บรรดาสาวๆในสต๊อกของเขารู้ดี ว่ามันรุนแรงและสะใจมากขนาดไหน

เพี๊ยะ!... เสียงของแซ่ในมือของแมทธิวฟาดกระทบเนื้อขาวๆของของนางแบบสาวอย่างแรง เรือนร่างอรชรสะดุ้งสุดตัวและร้องออกมา เมื่อได้รับความเจ็บปวด “อ๊ะ!... แต่กระนั้นเธอก็ไม่อาจหลบหลีกได้ เพราะข้อมือของเธอทั้งสองข้าง ถูกพันธนาการเอาไว้กับหัวเสาทั้งสองด้วยกุญแจมือ!!!

เพี๊ย!... แมทธิวฟาดแซลงที่เรือนร่างอรชรอีกครั้ง ร่างของนางแบบสาวสะดุ้งด้วยความเจ็บปวด ริมฝีปากบางขบเม้มอดกลั้นเสียงของความเจ็บเอาไว้จนแทบจะเป็นเส้นตรง แต่กระนั้นใบหน้าของเธอก็ยังปรากฏอารมณ์รัญจวนให้เขาได้เห็น ว่าเธอชอบและรักการทรมานของเขามากขนาดไหน

แมทธิวยังคงเดินวนรอบๆร่างอรชรอย่างช้าๆ ดวงตาสีฟ้ามองสำรวจเรือนร่างที่ไร้อาภรณ์ปกปิดทุกซอกทุกมุม และเลือกฟาดแซ่ลงที่ร่างอรชรของนางแบบสาวตามชอบใจ เขาสะใจและมีอารมณ์ทุกครั้ง ที่คู่นอนของเขาแสดงความเจ็บปวดออกมาให้เขาได้เห็น

ริ้วรอยของความเจ็บปวดปรากฏบนเรือนร่างอรชรอย่างเด่นชัด แมทธิวหยุดยืนมองและเลื่อนมือเข้าไปแตะลูบริ้วรอยนั้นเบาๆ เพื่อเพิ่มความเจ็บจี๊ดๆ และแสบสันในส่วนที่มีเลือดซิบออกมา

ซี๊ดดด...” เสียงร้องระบายความเจ็บดังออกจากปากเรียวเล็ก ใบหน้าคมสันโน้มเข้าหาและกดจูบลากไล้ไปตามรอยแซ่ ร่างอรชรก็ดิ้นพล่านและร้องครางออกมา “อ๊า... ซี๊ดดด...” เพราะมันช่างเจ็บแสบจวนจะทนไม่ไหว เมื่อเห็นดังนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าคมสันทันที มือหนาเลื่อนไปบีบและฟาดแรงๆที่สะโพกหนั่น ทั้งยังบีบแรงที่สองเนินจนใบหน้าของนางแบบสาวเหยเกไปด้วยความเจ็บปวด

โอ๊ะ... ซี๊ดดด...เจ็บ!” นางแบบสาวอุทานออกมาให้เขาได้ยิน

แมทธิวเหวี่ยงแซ่ในมือทิ้ง อารมณ์ของเขานั้นถูกปลุกจนเต็มที่แล้ว กางเกงนอนถูกปลดออก มือหนาหยิบเจ้าอุปกรณ์ป้องกันขึ้นมาสวมใส่ แล้วกอดรัดร่างอรชรอย่างแนบแน่น มืออีกข้างก็จับเรียวขาของเธอข้างหนึ่งเกี่ยวพันเอวของเขาเอาไว้ ก่อนจะจับเจ้าตัวการสอดใส่เข้าไปในกายสาว และกดกระแทกแรงๆแบบทีเดียวจมมิด จนนางแบบสาวทั้งเสียวปนเจ็บจนต้องร้องออกมา

อ๊ะ... ซี๊ดด...

ความรุนแรงและความดิบในตัวของแมทธิวสาดซัดใส่นางแบบสาวแบบไม่ยั้ง ร่างบางที่โดนพันธนาการไปกับหัวเสา กระตุกสั่นสะเทือนไปกับแรงกระแทกของเขา ไหนจะแรงบีบเค้นและรอยฟันของ ที่ประทับลงบนเรือนร่างของเธอนับสิบๆรอย เพื่อระบายความเสียวซ่าน หญิงสาวทั้งเจ็บปวดและถึงใจไปกับบทรักที่รุนแรงและหนักหน่วง จวบจนกระทั่งเขาเสร็จสมอารมณ์หมาย เขาถึงจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระ และเดินหนีเธอออกไปยังห้องนอนอีกห้อง มือหนาเอื้อมกดสวิทสีแดงข้างๆสวิทไฟของห้องนอนนั้น ก่อนจะเดินเข้าไปชำระกายในห้องน้ำ เพื่อเรียกให้ลูกน้องมาจัดการพาตัวนางแบบสาวออกไปจากสังเวียนรักของเขา

เพราะแมทธิวจะไม่ให้พวกเธอรู้ว่าเขาเป็นใคร เสียงของเขาแทบไม่เคยเล็ดลอดให้พวกเธอได้ยินเลยซักครั้ง ทาสรักของเขาทุกๆคนจะต้องถูกเอาผ้ามัดปิดตาตั้งแต่ก่อนขึ้นรถ จนตลอดที่ลูกน้องของเขาพาพวกเธอกลับไปส่งยังที่นัดหมาย พร้อมกับเงินสดค่าตัวของพวกเธอ ซึ่งเงื่อนไขอันนี้พวกเธอรู้และยอมรับทุกคน เพราะราคาค่าตัวที่พวกเธอได้รับนั้นมันช่างคุ้มแสนคุ้ม ชนิดที่ไม่ต้องทำงานทั้งเดือนก็มีเงินใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ด้วยเพราะเหตุนี้บรรดาพวกสาวๆจึงยอมมาเป็นทาสรักของเขา และไม่เคยปริปากบ่น แม้ว่าเขาจะทำรุนแรงมากเพียงใด เพราะค่าตอบแทนมันช่างคุ้มค่าเหลือเกินน่ะสิ

ทางด้านเพลงพิณหลังจากนอนร้องไห้ในวันนั้น เธอก็ปฏิญาณตนว่าจะต้องทำให้คนร้ายกาจคนนั้น มาคุกเข่าขอความรักจากเธอให้ได้ และต่อไปนี้เธอจะไม่ร้องให้เพราะเขาอีก

เช้าของวันนี้หญิงสาวตื่นแต่เช้า ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเตรียมตัวไปทำงาน วันนี้เธอจะต้องไปซิดนีย์ และเมื่อไปถึงที่ทำการของสายการบิน และทันทีที่เธอจอดรถ เพลงพิณก็เจอกับกัปตันหนุ่มรูปงาม ซึ่งรู้จักและสนิทสนมกันเป็นอย่างดี เพราะทั้งเขาและเธอเดินทางร่วมกันบ่อยครั้ง การทักทายแบบเป็นกันเองเลยเกิดขึ้น และก็ทำให้ใครบางคนที่กำลังยืนมองเธอไกลๆ เกิดอารมณ์หึงขึ้นมา

“เพลง มาแต่เช้าเลยนะวันนี้” เสียงร้องทักทายดังขึ้นจากรถที่จอดข้างๆรถของเธอ

เพลงพิณหันไปยิ้มให้เขาและเดินออกมารอเขาตรงด้านหน้าตัวรถ “ก็ต้องเช้าสิคะ เพลงกลัวว่ารถจะติดแบบครั้งที่แล้ว ยิ่งโดนมาดามแคร์โรรายคาดโทษอยู่ด้วย ถ้าวันนี้สายอีกมาดามต้องจัดหนักให้เพลงแน่ๆเลย”

โอลิเวอร์ยิ้มปนหัวเราะเมื่อนึกไปถึงครั้งที่หญิงสาวโดนหัวหน้างานดุ เขาเดินออกมายืนข้างๆหญิงสาวที่กำลังหยุดยืนรอเขา “ก็ถ้าเพลงยอมให้พี่ไปรับที่บ้าน เพลงก็ไม่สายหรอก บ้านอยู่ใกล้กันแท้ๆ ไปเมืองไทยบ่อยๆไม่เคยได้ยินเหรอ ทางเดียวกันต้องไปด้วยกัน เพื่อประหยัดน้ำมันไง”

เพลงพิณหันไปยิ้มให้กับโอลิเวอร์ แล้วแกล้งทำท่าเอามือป้องปากกระซิบกับเขา “แต่เพลงกลัวเมียสุดที่รักของพี่มากกว่าการประหยัดสิคะ”

โอลิเวอร์หัวเราะก๊ากออกมา เมื่อแอร์สาวพูดถึงภรรยาสุดที่รักของเขา “ฮ่า...ฮ่า เออใช่ๆ รายนั้นน่ะน่ากลัวยิ่งกว่าเฮอริเคนซะอีก”

“เฮอริเคนลูกยักษ์เลยใช่มั๊ยล่ะ แค่พูดถึงเพลงยังรู้สึกได้ถึงความแรงเลยค่ะ”เพลงพิณยกแขนขึ้นมาทำท่าเหมือนว่าขนแขนของเธอกำลังลุกซู่ ประกอบคำพูด กัปตันหนุ่มก็หัวเราะก๊ากออกมาราวกับเห็นด้วยกับคำพูดของเธอ

“ฮ่า...ฮ่า ของมันแน่อยู่แล้ว” โอลิเวอร์หัวเราะร่วนเพราะรู้จักแรงหึงของเมียเป็นอย่างดี เพลงพิณเองก็ยังร่วมหัวเราะไปกับเขา เธอกับครอบครัวของโอลิเวอร์สนิทสนมกันเป็นอย่างดี ภรรยาของโอลิเวอร์เป็นคนขี้หึงมาก ซึ่งมักจะฝากให้เธอช่วยดูสามีให้เสมอๆ แต่ในบางครั้งเธอเองก็ยังโดนสงสัยเลย เพลงพิณเองก็เลยไม่อยากจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับโอลิเวอร์เท่าใดนัก เพราะกลัวว่าจะโดนข้อหาเป็นมือที่สามโดยไม่รู้ตัว

คนทั้งสองเดินลากกระเป๋าเคียงคู่กันไป คุยกันไป ดูสนิทสนมราวกับว่าเป็นคู่รักกัน ทำให้คนที่แอบยืนดูไกลๆเริ่มจะไม่พอใจ เขาหันกลับไปหาลูกน้องคนสนิทแล้วสั่งการบางอย่าง ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งพักในห้องพักพิเศษของสายการบิน

และเมื่อเพลงพิณมาถึงสายการบิน ที่ทำงานของเธอ ก็โดนหัวหน้าเรียกตัวไปพบด่วน สร้างความงุนงงให้กับหญิงสาว จนต้องรีบเข้าไปพบหัวหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะเธอแน่ใจว่าเธอไม่มีความผิด หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้างาน แล้วยืนสงบเสงี่ยมรอฟังคำพิพากษาของหัวหน้างานรุ่นพี่

“เพลงวันนี้พี่จะให้เพลงไปประจำไฟท์พิเศษนะ และก็จะให้อยู่ประจำเลย เดี๋ยวพี่จะให้คริสตี้จัดตารางให้ใหม่ เริ่มไฟท์ที่กำลังจะบินเลยก็แล้วกันนะเพราะไหนๆเพลงก็เตรียมตัวมาแล้ว”

คิ้วเรียวย่นเข้าหากันทันทีที่ได้ยินคำสั่งสายฟ้าแล็ป “ทำไมคะมาดาม มาดามก็รู้ว่าไฟท์พิเศษมีเทย่า แล้วแบบนี้เพลงจะทำงานอย่างสงบได้เหรอคะ ป่านนี้เธอกับพวกคงเตรียมตัวต้อนรับเพลงแล้วก็ไม่รู้”

แคร์โรรายยิ้มบางๆให้กับหญิงสาว “มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นจ้ะ เพราะพี่เปลี่ยนตัวเธอกับเทย่า และไฟท์นี้พี่ก็บินด้วย เธอจะทำงานได้อย่างสบายใจแน่นอนพี่รับรอง”

“แต่เพลงก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ทุกครั้งถ้ามีการเปลี่ยนตารางมาดามจะต้องบอกให้เรารู้ล่วงหน้าเสมอ ไม่ใช่กะทันหันแบบนี้ มาดามบอกเพลงมาเถอะค่ะว่านี้เป็นคำสั่งของเขา” ท่าทางที่ดูจริงจังของหญิงสาวทำให้มาดามแคร์โรราย ต้องพยักหน้าเบาๆให้ลูกน้องเป็นคำตอบ

แครโรรายรู้ดีว่าเขาที่เพลงพิณหมายถึงเป็นใคร เพราะเธอเป็นคนกำความลับของเพลงพิณเอาไว้ เพราะเพลงพิณอ้อนวอนขอไม่ให้เธอบอกให้ใครรู้ ว่าเธอเป็นเมียของซีอีโอหนุ่มหัวหน้าตัวจริงของพวกเขา

ใบหน้าหวานงอง้ำทันทีเมื่อได้รู้คำตอบ มือทั้งสองข้างกำแน่นเมื่อรู้ว่าตัวเองโดนเขาแกล้งเข้าให้แล้ว “ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนคะ เพลงจะไปพบเขา”

“เดี๋ยวเพลงก็ได้พบเขาบนเครื่องอยู่แล้ว ตอนนี้พี่ว่าเพลงไปเตรียมตัวจะดีกว่าจ้ะ อย่าก่อเรื่องให้พี่ต้องปวดหัวเลยนะเพลง พี่เองเป็นแค่ลูกน้องของเขา และพี่ก็ต้องทำตามที่เขาสั่ง เพลงก็รู้ดีไม่ใช่เหรอว่าเขาเป็นคนยังไง ไปเตรียมตัวนะพี่ขอร้อง” แคร์โรรายพยายามพูดเกลี้ยกล่อมหญิงสาวตรงหน้า ให้เธอยอมรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิด

เพลงพิณเองก็ได้แต่ยืนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน และโมโหเขาอยู่ในใจ เพราะคำของร้องของหัวหน้างานของเธอหรอกนะ เธอถึงยอม คนบ้าอำนาจ เห็นว่ามีอำนาจข่มเหงเธอได้ล่ะสิ ถึงได้ลงคำสั่งเอาแต่ใจแบบนี้ ได้!ในเมื่อเขากล้าใช้อำนาจมาบังคับเธอ เธอก็จะสนองคืนอำนาจบ้าๆนั่น เอาให้เขากระอักเลือดไปเลย คอยดู!...

…………………………………………


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ชอบค่ะ
โดย Anonymous | 1 year ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เรื่องสนุกนะ แต่พระเอกดันเปนพวกซาดิส สงสารนางเอกมากก
โดย Anonymous | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบอยากอ่านอีก
โดย Anonymous | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
แค่เรื่มก็น่าติดตามละ....
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกค่ะ
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบค่ะ
โดย Anonymous | 3 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha